samotnosc z wyboru

[makowa.panienka79]

Czy sa tu osoby,ktore zdecydowaly sie na samotne zycie,nawet majac dziecko?
I jak z perspektywy czasu oceniacie taka decyzje?

[e-vil]

moja koleżanka od kilku miesięcy mieszka sama (może nie do końca to jest z wyboru, bo rozstała się ze swoim facetem) i koleżanka twierdzi, że tak jest dużo lepiej, woli być sama i tak jest jej lepiej - nie wiem na ile to szczere słowa a na ile robienie dobrej miny do tej sytuacji. Finansowo jest jej ciężko, bo nie ma oszczędności i widzę, że liczy się z kasą. Tyle, że nie ma dzieci (ma psa) i może nadrobić nadgodzinami.

[gosia7813]

Ja jestem sama i bardzo chwale sobie ten stan :)
Jestem po 30, 4 lata temu rozstałam sie z mężem i mam 2 dzieci.
Nie chce mieć nikogo bo mi dobrze samej, wiec nawet ma randki nie chodzę. Wszyscy znajomi i rodzina uważają, ze coś mam z głowa bo jak to kobieta i chce byc sama - nie dociera do nich ze ja jestem szczęśliwa.
Jak kiedyś mi sie odmieni to sobie poszukam faceta :)

[makowa.panienka79]

Trudno sie zdecydowac na taki krok. Widzisz gosia7813, ja tez czesto slysze,ze to dziwne,ze mozna chciec byc samej.
A mi sie wydaje,ze sa pozytywne strony takiej decyzji.
No tak jak mowisz,zawsze mozemy zmienic zdanie.
Dobrze,ze sluchasz wlasnego serca. Musisz byc silna kobieta.
Dzieki,ze podzielilas sie doswiadczeniem. Jakos razniej sie zrobilo. Ja tez miewam watpliwosci,czy zycie w zwiazku jest naprawde dla mnie. Nawet majac dziecko. Brak porozumienia boli i wole chyba samotnie wychowywac.

[londynwarszawaparyz]

"Ja tez miewam watpliwosci,czy zycie w zwiazku jest naprawde dla mnie. Nawet majac dziecko" oraz z watku o karmieniu piersia;
"hahahaaa nie wiem po czym stwierdzilas,czy karmie piersia ,czy nie...nie wiem dlaczego myslisz,ze w ogole jestem mama...czy moze staram sie o dzidziusia... ?????"

Coz za rozbieznosc informacji. Kobieta sama nie wie czy ma dziecko czy nie. A moze zaszla w ciaze wlasnie tylko nie z ta osoba i teraz zastanawia sie jak to jest zyc samotnie z dzieckiem :D

[makacjam25]

Niewiem na ile jest to z wyboru.
Zmusila mnie sytuacja, wyborem bylo tylko to chyba, ze nie chciclam wracac i znow tak zyc.
Jest ciezko. Maz wyrowadzil sie w sierpniu. Poukladalam sobie swiat. Da sie !
On zawsze mi powtarzal, ze zgine, ze nie poradze sobie. Nie zginelam, moze troche schudlam, co tylko na plus. Pracuje kiedy dziewczynki sa wszkole. On przyjezdza we wtorki i czwartki oraz co drugi weekend. Odzyskalam swoje zycie. Niezaleznosc. Raju nie ma, ale zaczyna byc dobrze. Nadal go kocham, ale mysle, ze z czasem to uczucie zgasnie i bede szczesliwa.

[agg3]

ja wole byc sama niz z ex...
ale gdybym znalazla odpowiedniego partnera to sprobowalabym jeszcze raz. jednak tym razem bardziej ostroznie. jesli jednak by nie wyszlo, nie mam nic przeciwko samotnosci. w sumie to nie jestem sama - mam dziecko! malo tego, jesli mi sie zycie nie ulozy z mezczyzna, chcialabym zaadoptowac dziecko, by bylo nam weselej oraz by corka miala rodzenstwo :)

[makowa.panienka79]

Wyobrazam sobie,ze finansowo moze byc trudniej,ale dzieci rosna,a mamy maja szanse na powrot do pracy.
Taki samotny stan nie musi trwac wiecznie. Oby tylko spotkac tego wlasciwego mezczyzne... albo nie spotykac nikogo,jesli to mialaby byc pomylka.
Gratuluje odwagi co do adopcji. Trudna decyzja.

[agg3]

mariner, wiesz jak to sie dzieje?
najpierw mozesz stac sie samotna/y przez przypadek, w wyniku rozpadu zwiazku. jednak z uplywem czasu stwierdzasz, ze kurcze, fajnie mi tak I niech juz tak zostanie. to jest jak najbardziej samotnosc z wyboru. mozesz albo probowac zwiazac sie z kims, albo decydujesz sie na zycie w pojedynke, imprezy, przygodne znajomosci bez zobawiazan.

ja np. ewentualna pustke w zyciu chcialabym wypelnic dziecmi. chcialabym miec ich wiecej, ale jesli nie znajde partnera to zamiast sie "puscic", po prostu zaadoptowalabym :) tak bardzo chcialabym, aby moja cora miala rodzenstwo (ona tez marzy o siostrze) no I ja sama pragne kolejnego dziecka :)

[gosia7813]

Kazdym kieruje co innego. Jak ja sie rozstawalam z mezem to bylam przerazona, ze zostane sama z dwojka dzieci i to na dodatek na emigracji, ale okazalo sie, ze nabralam wiatru w skrzydla i poprostu poczulam sie szczesliwa i wolna.
U mnie to chyba przez to, ze najpierw mieszkalam u rodzicow, a zaraz potem z mezem i ja tak naprawde nigdy nie bylam w 100% niezalezna i nie bylam sama.
Spodobalo mi sie to i choc jest mi nie raz ciezko z dziecmi to nie zaluje. I to nie jest tak, ze ja czekam az wpadne w ramiona jakiegos mezczyzny bo ja po prostu nie stwarzam takich sytuacji. Np. w pubie, na dyskotece, u znajomuch - jak tylko sie ktos pojawia na horyzoncie i sklada propozycje to mowie,ze nie jestem zainteresowana kawkami, drinkami, łażeniem do kina, flirtowaniem itp.
Moze niektorych to dziwi i maja swoje teorie, ale w dzisiejszych czasach kobieta moze byc szczesliwa bez faceta i zwiazkow i nie trzeba do tego tworzyc żadnych idei.

[aniaheasley]

Nie wyobrazam sobie, zeby ktos 'z wyboru' decydowal sie na samotne wieczory, niedziele, na przerazajaca cisze w domu kiedy dzieci pojda spac, albo wczesniej, jezeli nie ma dzieci.
Nie pisze tutaj o sobie, bo od zawsze jestem w zwiazku, ale obserwuje kolezanki. Niektore z nich byly samotne przez dlugie lata, dorabialy teorie, ze tak im dobrze, ze nie potrzebuja faceta, itp, itd. Ale kiedy w koncu znalazly tego kogos swojego, nie boja sie mowic otwarcie, ze przedtem to nie bylo zycie, to byla jakas pokuta za niepopelnione grzechy.
Mam tez inna kolezanke, jest samotna od prawie 10 lat, jakies przygody na jeden weekend czasami po drodze, i ona mowi, ze nienawidzi tego stanu. Jezeli nie chce przesiedziec weekendu czy swiat sam na sam z telewizorem, to zawsze ona musi zabiegac, myslec, organizowac, zapraszac, albo przypominac sie strategicznie znajomym. Jest tym psychicznie wykonczona. A ze z drugiej strony nie chce wiazac sie z byle kim, zeby tylko miec po kim skarpetki sprzatac, wiec tkwi w tej swojej samotnosci, niby z wyboru, ale szczesliwej na pewno nie.
Dzieci pustki nie wypelniaja, nie oszukujmy sie. To zupelnie inna relacja, inne potrzeby spelniaja i zawsze w koncu odchodza zeby zaczac swoje zycie.
Rozpisalam sie pewnie niepotrzebnie, ale zawsze jak slysze 'samotnosc z wyboru' to zapala sie czerwone swiatelko. Nie wierze w nia.

[izabelski]

ale dlaczego wszyscy wg. ciebie sa tacy jak ty?

gdyby tak bylo to wszsycy podejmowaliby takie same decyzje jak ty etc... etc....

nie podwazajcie tego, co inni wybrali jak swoja droge, po co krytykowac i zakladac, ze brak partnera to pustka w zyciu

moze i ty i inne piszace, ze pustka... tak by czuly ale nie ja ani gosia ani reszta singli ktorzy z wyboru sa sami

tak jak my nie krytykujemy was - wy nie krytykujcie nas

[agnes_6891]

Święte słowa, Onmytoes, podpisuję się obiema rękami.
Ja jestem "samotna" od kilku lat, mieszkam sama z córką i jest mi z tym bardzo dobrze. Ta "przerażająca cisza" , kiedy moje dziecko zasypia i zostaję sama ze swoimi myślami to jeden z najlepszych momentów mojego dnia. To jest czas tylko dla mnie, kiedy mogę się wyciszyć, pobyć sama ze sobą, zająć swoimi zainteresowaniami. Nie mam wtedy ochoty ani z nikim przebywać, ani rozmawiać, nie znoszę kiedy komuś przyjdzie do głowy wtedy do mnie dzwonić ;)
Ja zawsze byłam typem samotnika, odkąd pamiętam izolowałam się od ludzi - no może nie tyle izolowałam, co wolałam spędzać wolny czas sama, niż z kimś. Kiedy byłam w związku (skądinąd przez większość czasu udanym), czasem tęskniłam za chwilami, kiedy byłam nastolatką, mogłam zamknąć się w swoim pokoju, włączyć ulubioną muzykę i robić ze swoim wolnym czasem co chcę, nie musieć zawsze uwzględniać partnera, a potem dziecka. Może dla niektórych wyda się to egoistyczne, ale ja zawsze uwielbiałam i nadal uwielbiam tzw. święty spokój. teraz oczywiście dziecko jest ważniejsze niż te moje zachcianki i nie mogę po prostu odmówić uczestniczenia we wspólnym życiu, dla córki zawsze znajduję czas i uważam to za swój obowiązek. Ale dziecko to dziecko, gdybym miała taki obowiązek względem kolejnego partnera, to pewnie wkurzałoby mnie to od czasu do czasu ;)
Nie szukam kolejnego związku, bo wiem, że znów czułabym się w jakiś sposób ograniczana, tak jak teraz jest mi po prostu dobrze. Rozumiem, że ktoś tego nie może pojąć, bo ja np nie mogę pojąć jak ktoś czuje się dobrze w wielopokoleniowym domu pełnym ludzi i biegających dzieciaków (tzw. pełnym "życia" ;) ) , jak mieszka np. mój brat z rodzicami i dziećmi w naszym domu w Polsce. Dla każdego co innego i niech tak zostanie.

[robak.rawback]

agnes podpisuje sie pod tym co napisalas w 100% jesli chodzi o czas dla siebiej. tez nie moglabym mieszkac w zatloczonym domu i tez lubie jak mi wszyscy dadza swiety spokoj, wlacznie z nieodbieraniem telefonow.

natomiast mysle ze po prostu to chyba zalezy od partnera bo jak jest super dobrany partner to sie okazuje, ze to co sie wydawalo ze mogloby byc 'obowiazkiem' w stosunku do potencjalnego partnera, nagle jest fajne bo sie po prostu chce z ta osoba czas spedzac. jak to jest obowiazek to znaczy ze ten gosciu to nie jest ten wlasciwy partner.

i nie wowimy tu o oczywistych roznicach zainteresowan - ze ty lubisz wypady z kolezankami na zakupy a on na gre w pilke nozna, i nie towarzyszycie sobie w tych czynnosciach.


agnes_6891 napisała:
Ta "przerażająca cisza" , kiedy moje dziecko zasypia i zostaję sama ze
> swoimi myślami to jeden z najlepszych momentów mojego dnia. To jest czas tylko
> dla mnie, kiedy mogę się wyciszyć, pobyć sama ze sobą, zająć swoimi zaintereso
> waniami. Nie mam wtedy ochoty ani z nikim przebywać, ani rozmawiać, nie znoszę
> kiedy komuś przyjdzie do głowy wtedy do mnie dzwonić ;)

[gosia7813]

Ktoś kto jest sam, nie oznacza ze jest samotny.
Mam duże grono znajomych, jestem bardzo towarzyska, ciagle coś sie dzieje w moim życiu, do tego mam dzieci, wiec na nudę nie narzekam. Oprócz tego pracuje, często tez wieczorami i jak mam wolny wieczór czy weekend to jestem szczęśliwa, ze sobie go spedze tak jak chce (zainteresowania, TV, komputer, książka itp.).
A święta spędzam w Polsce z siostrami i tata.
Tak jak napisałam narazie jest mi tak dobrze, a co bedzie za kilka lat to nie wiem. Może bede w związku, a może nadal bede sobie chwalić stan singielki.
I naprawdę nie wiem co w tym dziwnego, ze takie kobiety jak ja czy poprzedniczki są same z wyboru.

[ilonka45]

Gosia,
Najwidoczniej niektorym nie miesci sie w glowie, ze mozna funkcjonowac normalnie, cieszyc sie zyciem bez "drugiej polowki". Tez mam mnostwo znajomych, podtrzymuje przyjaznie sprzed lat i zawieram nowe :) Rozwijam swoje zainteresowania, ucze sie ciagle czegos nowego. Nie weim co to nuda, jedynie brak czasu :)

[agg3]

ja tez sie podpisuje pod Wami!
uwielbiam te ciche wieczory kiedy moge byc sama ze soba :)

jestem singlem od ponad 5 lat, mam male dziecko i nie potrzebny mi "gad" w domu ;)
ze wszystkim sobie radze sama. jak juz pisalam, wzielabym pod skrzydla jeszcze jakies dzieciatko. zwiazek? moze jak dziecko podrosnie I faktycznie poczuje sie samotna.

[robak.rawback]

mnie sie zdaje ze szczegolnie po meczacym zwiazku to ma sie ochote przez jakis czas pobyc samym bo az czlowieka skreca na mysl o jakiejkolwiek nowej znajomosci i potencjalnym byciu zranionym albo disapointment, ale w ktoryms momencie to jednak chyba ma sie ochote byc w zwiazku.

jesli mialoby sie do wyboru miedzy gwarantowanym szczesliwym zwiazkiem a byciu samym - to chyba wiekszosc chcialaby udany zwiazek?
chyba ze ktos wyraznie gustuje w one night stands etc albo nie lubi monogamii.
to chyba strach/niechec przed potencjalnym niedobraniem z partnerem powoduje ze czlowiek nie chce sie w to bawic i wybiera opcje mniej absobujaca czasowo i emocjonalnie - czyli bycie samym. rowniez mieszkanie samemu jest wygodne - nie trzeba sie dostosowywac do nikogo i ludziom odpowiada.

byc moze tez zalezy od indywidualnych potrzeb bliskosci. mnie osobiscie odpowiada uklad w ktorym oboje partnerzy maja wystarczajaca przestrzen zyciowa i nie siedza sobie na glowie dzien i noc - podobalby mi sie uklad taki jak mieli chyba helena bohnam carter i tim burton - dwa polaczone domki - w praktyce to nie mozliwe - ale chociaz osobne sypialnie zeby byly.

[agnes_6891]

Jeszcze w kwestii pingwinów ;) Może i to naturalne, że jako gatunek dążymy do zakładania "stada", do przekazywania swoich genów dalej, do "wicia gniazdka". Ale zawsze uważałam i nadal uważam, że niektórzy ludzie zdecydowanie nie są stworzeni do monogamicznych związków na całe życie. Takich ludzi jest wręcz cała rzesza, stąd zdrady, flirty, skoki w bok - bo potrzeba bliskości i fizycznego pożądania, dreszczyku jest w nas przez całe życie, a w związkach niekoniecznie daje radę długo się utrzymać, dlatego ludzie szukają tego poza nimi. Jedni są wytrwali i trzymają żądze w ryzach, innym się to nie udaje i albo sami są nieszczęśliwi, albo unieszczęśliwiają osobę, z którą związali się na całe życie. Mnie się zdarzają flirciki i przelotne znajomości (nie "na noc", ale randki od czasu do czasu przez powiedzmy, kilka miesięcy), bo krew nie woda ;) ale zawsze zaznaczam na początku, że nie zamierzam się angażować, odpada wspólne mieszkanie, nawet zapoznawanie z córką. Umawiam się gdzie i kiedy chcę i taki układ mi odpowiada, natomiast na myśl o zakładaniu kolejnego "poważnego związku" odechciewa mi się wszelkich relacji z płcią przeciwną. Podejrzewam że będę dłuuugo jeszcze sama, najpewniej starość też spędzę w samotności i wcale mnie to nie przeraża, wręcz mi to na rękę. Znam siebie i wiem, że to podejście się nagle nie zmieni. Może gdybym wcześniej była inna, lubiła towarzystwo i źle się czuła w pustym domu, to rozważałabym, że może za kilka lat obecny stan mi się znudzi. Ale po prostu wiem, że taka już zostanę i nawet jak dziecko wyfrunie z domu, to cisza i spokój czterech ścian nie będą dla mnie katorgą, tylko stanem który mi odpowiada.

[ilonka45]

"Ale po pros
> tu wiem, że taka już zostanę i nawet jak dziecko wyfrunie z domu, to cisza i sp
> okój czterech ścian nie będą dla mnie katorgą, tylko stanem który mi odpowiada."

Moj dawno "wyfrunal", ale daleko nie polecial....:) i gniazdo zalozyl obok :)

[robak.rawback]

bycie samym to jest fajne jak sie jest mlodym i samowystarczalnym, nic cie wtedy nie obchodzi bo i nikim sie nie musisz wyslugiwac, na nikogo liczyc etc.
nie wiem czy to takie fajne starzec sie samemu. zaslabniesz, cos sie stanie i nikt nie zauwazy przez dwa dni....

agnes_6891 napisała:
najpewniej starość też spędzę w samotności i wcale mnie to nie przeraża, w
> ręcz mi to na rękę. Znam siebie i wiem, że to podejście się nagle nie zmieni.
>

[izabelski]

i zjedza cie dalmatynczyki... ;P

[olajava]

Singiel kontra głowa rodziny - kto ma więcej pieniędzy? - ciekawy artykuł:
Opłaca się być singlem?

[agnes_6891]

Ranyboskie, londynwarszawaparyz, nie zamieniaj kolejnego watku w prywatne przepychanki. Od dawna się czaisz żeby wypomnieć makowej jakieś nieprawidłowości w tym, co pisze? nie wierz święcie we wszystko, co ludzie piszą na forach i daj sobie spokój ze śledztwami, nie rujnuj ciekawego wątku :/


Robak, bycie w związku też nie gwarantuje że na starość zawsze będzie ktoś, kto Ci pomoże jak się przewrócisz... druga połowa może być w stanie wymagającym jeszcze większej opieki albo zwyczajnie umrzeć wcześniej... Zresztą są już teraz, a jak będę stara, będzie jeszcze więcej systemów alarmowych itp dla osób starszych, pielęgniarki zaglądają codziennie, ma się dzieci, sąsiadki, od biedy i dom spokojnej starości - nigdy nie wiadomo, jak się życie ułoży...
A jeśli chodzi o preferencje, to jeśli zawsze było mi lepiej samej i teraz też, to nie rozumiem czemu miałoby mi się nagle odmienić na starość?

[londynwarszawaparyz]

robie dokladnie to co ona z watku o karmieniu piersia. byl ciekawy, doploki nie weszla i polowie mam nie karmiacych piersia zublizala od macoch, wiec czemu nie?

[onmytoes]

londynwarszawaparyz napisał(a):

> wiec czemu nie?

litosci kobieto! wez idz sie zajmij czyms pozytecznym.

[makowa.panienka79]

agnes 6892,w ktorym momencie ja sie mialam poczuc sledzona?

[derka1]

Wiesz, czasami nawet rzekoma obecnosc drugiej osoby to niekoniecznie gwarancja, ze "ktos zauwazy".

[aniaheasley]

Izabelski, moim zamierzeniem nie byla krytyka, tylko wyrazenie swojej opinii, ze nie wierze w samotnosc z wyboru. Samotnosc jest pojeciem negatywnym, dlatego _ja_ uwazam ze nikt z wyboru sie na nia nie skazuje.

A tak w ogole to moze cos zle zrozumialam, ale Ty, Gosia, i inne panie tutaj sie wypowiadajace nie jestescie samotne z wyboru, tylko tak sie Wam zycie ulozylo, ze po rozpadzie zwiazku jestescie zrazone, sparzone, zranione, i dlatego teraz jestescie samotne. Bylyscie w zwiazkach, czyli jednak plan A to bylo zycie z druga osoba, samotnosc z wyboru to plan B, po tym jak ten A sie nie udal. Blednie rozumuje?

[onmytoes]

aniaheasley napisała:

> Samotnosc jest pojeciem negatywnym,

Wiec moze po prostu jest tu problem z terminologia w jezyku polskim.
Samotny w sensie "lonley", owszem, stan smutny i negatywny.
Samotny w sensie "single", nie bedacy w stalym zwiazku, wcale nie musi oznaczac czegos negatywnego. Beztroski singiel moze byc rowniez pojeciem pozytywnym ;)

[izabelski]

a moze sprobowalysmy i teraz jak mamy wybor wybieramy zycie singla a nie lonely life :D

aniaheasley

[makacjam25]

Wiesz to jest ta, ze ta samotnosc na jakis czas jest potrzebna. I latwiej powiedziec, chce byc sama, niz jestem sama 10 lat, b to czy tamto.
Ja na ta chwile sama byc musze. Potrzebuje sobie pewne sprawy poukladac w glowie. Uwierz, jestem zajechana... totalnie zmeczona zwiazkiem.
Maz o wszystko sie obrazal, za wszystko nie odzywal. Nie bede sie rozpisywac o powody, ale uwierz, ze po calym dniu, szkola, dom, praca, zakupy - sama wiesz, kiedy nadszedl weczor i moglam w koncu usiasc na dupe i pomyslec o sobie, to pojawial sie Pan i Wladca z milionem pytan i oczekiwan... nie, przysiegam, uwielbiam samotne wieczory z herbata, ksiazka i ta cisza, kiedy dzieci juz spia...
Tesknie za mezczyzna, ale nie do tego stopnia, by znow kogos zadowalac kosztem siebie. Moze mam chwilowo spaczony obraz zwiazku...
Nie ma co zakladac, chce, nie chce byc sama. Trzeba spotkac kogos, zakochac sie, tesknic za nim i chciec zmienic dla niego cale zycie, by moc sie przy nim budzic i pic z nim kawe rano. Mi jeszcze na ten moment smakuje kawa w pojedynke.

[onmytoes]

a ja nie wierze w to, ze wszystkich ludzi da sie wrzucic do jednego worka i stwierdzic: "Tak, wszyscy chca byc w zwiazkach! albo "Tak, wszyscy chca miec dzieci, tylko sie do tego nie przyznaja".
Ludzie naprawde sa bardzo rozni i to, ze nam sie cos nie miesci w glowie nie oznacza, ze to nie istnieje.
Ja osobiscie tez nie jestem oredownikiem samotnosci i sie do niej nie nadaje. I tez zawsze myslalam, ze kazdy czlowiek to marzy o drugiej polowce.

Tymczasem to wlasnie tutaj w tym kraju spotkalam kilka osob, ktore nie tylko nie chca, ale smialo mozna powiedziec, ze zwyczajnie nie nadaja sie do zycia w zwiazku. I wcale z tego powodu nie narzekaja. Fakt, ze sa to glownie mezczyzni, wiec im pewnie hormony nie uderzaja tak jak kobietom ;)

Nie oszukujmy sie, staly zwiazek to nie tylko zycie uslane rozowym dywanikiem ale tez mnostwo kompromisow. I czesto rezygnacji z wlasnych pragnien.
Nie trzeba jakis strasznie traumatycznych przezyc by stwierdzic, ze bycie samemu jest wygodne, nie trzeba sie martwic i liczyc z ta druga osoba i generalnie mozna robic to na co sie ma ochote.
Ci panowie o ktorych mowie maja interesujace prace, grono znajomych i bynajmniej nie placza w samotnosci w kacie w niedzielne popoludnia albo wieczory. Staly zwiazek to dla nich mnostwo zobowiazan, ktorych najzwyczajniej w swiecie nie chca i jest im z tym dobrze. A zycie wypelniaja sobie czyms innym.

Wiec nie mierzmy wszystkich jedna miarka. Ktos kto nigdy nie byl sam nie wyobraza sobie ciszy w domu. Ktos to cisze i spokoj lubi pewnie nie wyobraza sobie, ze mozna zyc w ciaglym halasie i harmidrze ;)

[aniaheasley]

A ja uwazam, ze w pewnych kwestiach gatunek ludzki przejawia cechy wspolne, jak wlasnie dazenie do zycia w parach, oraz (parami) do zycia stadnego ;)

Kiedy dochodzimy do jakichs bardzo ogolnych zasad, jak chec/dazenie/pragnienie/potrzeba posiadania partnera wtedy wedlug mnie wszyscy ludzie staja sie do siebie podobni.
Porownanie z innego troche swiata, widzialas kiedys szczesliwego pingwina samotnego z wyboru?

[onmytoes]

aniaheasley napisała:

> Porownanie z innego troche swiata, widzialas kiedys szczesliwego pingwina samot
> nego z wyboru?

No ja osobiscie nie, ale malo widzialam pingwinow. Trzeba by zapytac Davida Attenborough ;)
Czytalam jednak kiedys w Wyborczej artykul o kobietach, ktore mimo posiadania dzieci (bo tak trzeba) nie potrafily odnalezc w sobie instynktu macierzynskiego. No nie wszystkim natura daje po rowno i to smutne, ze mimo to te kobiety zdecydowaly sie na dzieci.

Mysle, ze to troche cos innego, tzn instynkt, biologiczna potrzeba to jedno. I mozna to miec, wejsc w zwiazek, rozmnozyc sie, bo tak robi wiekszosc i tak nam nakazuje biologia. Ale to nie znaczy, ze kazdy sie w takim ukladzie spelnia i kazdemu wlasnie to jest do szczescia potrzebne.
Ja mysle ze obiektywnie rzecz biorac wspolczesny swiat oferuje mnostwo calkiem atrakcyjnych alternatyw do zycia w monogamicznym zwiazku i rodzinie. Stety czy niestety.

[yumemi]

Mysle, ze to troche cos innego, tzn instynkt, biologiczna potrzeba to jedno. I
> mozna to miec, wejsc w zwiazek, rozmnozyc sie, bo tak robi wiekszosc i tak nam
> nakazuje biologia. Ale to nie znaczy, ze kazdy sie w takim ukladzie spelnia i k
> azdemu wlasnie to jest do szczescia potrzebne.
> Ja mysle ze obiektywnie rzecz biorac wspolczesny swiat oferuje mnostwo calkiem
> atrakcyjnych alternatyw do zycia w monogamicznym zwiazku i rodzinie.

Dokladnie:) Ja mam bardzo fajny zwiazek i bardzo lubie spedzac czas z mezem, z dziecmi itp. Ale zanim poznalam meza, mieszkalam sama 4 lata. Jestem z natury towarzyska, wiec tak naprawde chwile kiedy bylam sama w mieszkaniu, byly super:) Uwielbiam czytac, mam rozne hobby, w ogole nie czulam sie sama..
Majac dobra ksiazke - nie ma samotnosci:)

[3-mamuska]

A ja uwazam, ze w pewnych kwestiach gatunek ludzki przejawia cechy wspolne, jak wlasnie dazenie do zycia w parach, oraz (parami) do zycia stadnego ;)

Tak twierdza osoby mało dojrzałe.
Ktore określają siebie jako żonę/matkę bo sama sobie nic nie reprezentuje , życie określają tylko maz i dzieci.
Ktora nie odnalazła samej siebie .

[aniaheasley]

> Tak twierdza osoby mało dojrzałe.
> Ktore określają siebie jako żonę/matkę bo sama sobie nic nie reprezentuje , życ
> ie określają tylko maz i dzieci.
> Ktora nie odnalazła samej siebie .

Nie przebierasz w slowach. Moze juz taka niedojrzala pozostane do grobowej deski.
Zapewniam Cie, ze odnajduje sama siebie bez trudu. Moje zycie okresla wiele rzeczy, maz i dzieci sa najwazniejszymi jego filarami, tutaj nie ma watpliwosci, ale jest tez wiele innych rzeczy, ktore sa mi w zyciu potrzebne do spelnienia. Trosze jednak soba reprezentuje, tak mi sie nieskromnie wydaje. A maz i dzieci daja mi baze i sile, z ktorej czerpie soki zyciowe, zeby moc reprezentowac jeszcze wiecej.

[gosia7813]

Aniu, ale jak sie rozstajesz z kims czyli plan A okazal sie nie wypalem to masz plan B zycie w pojedynke, albo plan C - szukasz nowego faceta. Ja, Iza i inne tu dziewczyny wybraly plan B swiadomie, o C wogole nie myslac i nikt do niczego nas nie przymuszal. Wybralysmy swiadomie, wiec jestesmy same z wyboru. :)

[ilonka45]

"a ja nie wierze w to, ze wszystkich ludzi da sie wrzucic do jednego worka"

Ja tez nie wierze :) Jestem od paru lat sama (nie samotna!) i bardzo mi z tym dobrze. Mam mnostwo przyjaciol i zaintersowan, nigdy nie czulam sie samotna.

[makowa.panienka79]

W sumie to wszystkie macie sporo racji.
Absolutnie zgadzam sie z opinia onmytoes,ze nie da sie wszystkich mierzyc ta sama miara.
Duzo zalezy od naszej sytuacji i dojrzalosci lub rzeczywistej gotowosci na staly zwiazek.
No i spotkac ta pokrewna dusze...

Zgadzam sie tez,ze samotnosc moze byc smutna,a wieczory dlugie i straszne. Tyle,ze to wszystko kwestia charakteru.
Jedna z naszych kolezanek mowi,ze uwielbia te ciche wieczory,kiedy dziecko juz spi,a ona zostaje sama ze swoimi myslami i innymi pasjami.
Mysle,ze doskonale rozumiem o czym mowi.
Ja tez lubie ta cisze w domu. No i odnosze wrazenie,ze zdecydowanie jestem bardziej soba,bedac sama.
Dziecko to inna relacja (jak juz to tutaj napisano)

Lubie kochac i byc kochana,ale cala trudnosc,to spotkac odpowiedniego czlowieka.
I mysle,ze jest cos takiego jak samotnosc z wyboru.

Dziewczyny... w jakim stopniu czujecie,ze macie kontrole nad swoim zyciem,a w jakim ono samo,zbiebiem okolicznosci,losowo przejmuje kontrole nad nami,bez wzgledu na nasze starania?
I z gory mowie,ze nie wierze w przeznaczenie.

[ta_ruda]

jestem singlem 'z wyboru'; po ponad 3 latach z kims kto mnie meczyl. I bardzo lubie ta moja samotnosc, korzystam z niej jak moge, wyglada ta moja samotnosc jak wolnosc od duszenia sie w zwiazku ktory nie byla znow taki fajny dla mnie. Ale moze lubie ta moja samotnosc bo moj zwiazek ni ebyl najlepszy?

mysle ze jest samotnosc 'czasowa' (np bylo sie w zwiazku i sie teraz w nim nie jest a za jakis czas, kilka miesiecy czy lat mozna znow byc w zwiazku) i jest samotnosc 'dlugotrwala' (np moja kolezanka ktora ma 37 lat, nigdy z nikim nie mieszkala, nie miala zadnego dluzszego, powaznego zwiazku, jakies krotkie znajomosci i jeden zwiazek 2 letni ale bez mieszkania ze soba). Dla mnie sa to dwie rozne samotnosci. Mysle ze nie bylabym szczesliwa w tym drugim typie samotnosci. Na dzien dzisiejszy ciesze sie swoja samotnoscia, lubie ja, korzystam z niej. Nie jestem dzis pewna czy chcialabym nowy zwiazek, i nie jestem pewna czy chcialabym byc sama 'na zawsze'. Wiem tylko ze dzis sie ta samotnoscia ciesze i wykorzystuje ja do najrozniejszych celow (czytanie ksiazek, ogladanie filmow jakie chce, spanie do pozna, spotkania z koleznkami, wyjazdy spontaniczne). Dzis jest mi z tym dobrze i jest to samotnosc w wyboru.

[3-mamuska]

Moje siostry, jedna jest po rozwodzie od 15 lat sama. Ma 17 letniego syna.
Miała kilku facetów na chwile.
Ale z żadnym nie chciala byc, nie nadaje sie do gotowania sprzątania i liczenia sie z facetem. Idzie przez życie swoją droga, na świetna prace , często jest zajęta bo to jej hobby.
Wieczorami ogląda film czyta książki cis tam sobie robi, medtyuje.
Druga nigdy nikogo nie miała.
Ani męża ani dzieci, żyje w świecie książek filmu, pracuje, kiedy ma ochotę śpi, uczy sie języków, jeździ na wycieczki.


Faktem jest ze kupiły dom na pól. Przerobione poddasze to azyl tej bezdzietnej, dół drugiej siostry.

Ale nie spędzają razem czasu, nie wiedza ktora gdzie i ile pracuje, o której bedzie w domu.
Finansowo jest im dobrze niż by było oddzielnie ,ale każda żyje własnym zyciem.

Do bycia razem skłaniają je moje wizyty, ale tylko takie umówione, jak wpadam fo jednej z nich drugiej najcześciej nie widuje.

Takie maja dziwne charaktery juz jako nastolatki takie jej pamietam.
Mówią ze faceci je ograniczają zabierają ich przestrzeń.
Ta z synem, mowi ze mogłaby mieć faceta, ale tylko takiego na dochodzę, bo nie widzi nikogo tu w jej domu pokoju, i szafie.

[espionka]

a ja mialam tu sasiadke Polke- pania po 60-stce (panna z dzieckiem) i rowniez doskonale sie czula w tym stanie, jedynie narzekala na weekendy bo jednak znajomi spedzaja je z rodzina...
wiec szukala sobie rozmaitych zajec weekendowych albo samotnie spacerowala.
Nigdy nie mieszkala z mezczyzna, powtarzala mi, ze sa wady i zalety takiego stanu ale ona ogolnie z tych mniej narzekajcych jest :)

[kalpa]

Jeśli mamy wybór pomiędzy kolejnym kiepskim związkiem a byciem samemu, to decyzja na ogół jest jedna: bycie samemu, bo przynajmniej ma się wolne ręce i więcej czasu dla siebie.
Ja nie spotkałam jeszcze kogoś, kto chciałby na poważnie budować wspólną codzienność. Po dwóch klapach powiedziałam sobie: "dość chorych układów" i jestem sama .
Ale jest stan, który wcale mi nie daje radości, co nie znaczy, że jestem nieszczęśliwa. Nie.
Mam fajne dzieci, prace, którą lubię, przyjaciół, studiuje zaocznie, więc na nude się nie uskarżam. Ale kawałek mnie czuje się niespełniony, właśnie ta część duszy kobiecej, która pragnie relacji z mężczyzną.
Tylko po dwóch doświadczeniach - jeden pan ukrywający alkoholizm, potem drugi zwykły oszust skrzętnie ukrywający fakt posiadania żony w Polsce zrozumiałam, że to niestety moja własna desperacja i pragnienie bycia z kims doprowadziło mnie do idiotycznych decyzji i niemiłych konsekwencji. Mimo, że jestem ostrożna, w sumie rozważna i rozsądna. Mimo to wdepnęłam głupio i stąd decyzja, że albo budować z kimś, z kim ma to naprawdę sens, albo wolę być sama.

[makowa.panienka79]

Kalpa trzymam za Ciebie kciuki. Wszystko sie ulozy. I wszystko w swoim czasie.
Mysle podobnie,ze jesli isc wspolnie przez zycie,to tylko z pokrewna dusza.
Inaczej,nawet udane dzieci nie zagwarantuja udanego zwiazku i szczescia w rodzinie.
Zycze sukcesu w realizacji samej siebie i spotkania odpowiedniego mezczyzny.

[serotoninka]

Decyzja byla maojego meza ktory po 15 latach zwiazku znalazl bratnia dusze hen w internecie. Ale wlasciwie to chyba powinnam byc mu wdzieczna za to. Zdecydowanie jest mi lepiej mieszkajac tylko z synem. Ja decyduje odnosnie jedzenia, spedzania wolnego czasu, wydawania pieniedzy lub nie. Nie musze sie z niczego tlumaczyc, uwazac na humory, negocjowac gdzie postawic stol itp itd. W czasie randkowania dla sportu z przeroznymi facetami natknelam sie na takiego ktory w duzej mierze podziela moj poglad na swiat i wiele kwestii i z ktorym jestem od prawie dwoch lat ale nie mieszkamy razem. Spotykamy sie srednio ze dwa razy w tygodniu, czasami tylko na noc jesli ja duzo pracuje i nie mam czasu. Jestesmy bardziej bliskimi przyjaciolmi niz para. Pomagamy sobie w roznych sytuacjach zyciowych ale obydwoje akceptujemy i rozumiemy potrzebe indywidualnej przestrzeni zyciowej drugiej strony. Czasami brakuje mi zycia rodzinnego, tego 'my' kontra swiat, ale to 'my' ma swoja cene na ktora ja sie juz nie godze. Pozdrawiam i zycze podjecia decyzji z ktora bedziesz sczesliwa. Dobre decyzje uskrzydlaja - czesto po tym mozna poznac ze sa dobre ;)

Nie mam sygnaturki. I mieć nie będę.

[ta_ruda]

szukalam ostatnio tego watku bo myslalam o swojej samotnosci. Ze ja lubie, ze jest fajnie jak sobie siedze w domu, ogladam co chce , robie co chce , nie kloce sie gdzie spedzic swieta, czy potrzebny nam jest 4ty telewizor w domu, i czy jak sie na impeze idzie to czy trzeba sie upic itd itp. Ja nie wiem czy ja, tak jak serotoninka, chce sie na te kompromisy zgadzac, czy chce placic cene ze 'my' - wtedy kiedy to 'my' jest bardziej 'on' niz 'my'. Ja nie umiem chyba byc z druga osoba, 'walczyc' o swoje w sensie wyznaczania granic itd itp....nie chce mi sie najzwyczajniej, ale wiem ze mam spaczony obraz zwiazku, a z drugiej strony im czescie rozmawiam z facetami, tym bardziej wiem ze nie chce stworzyc rodziny tylko po to by ja miec, i nie chce byc z kims z kim sie w wielu kwestiach nie zgadzam.

[steph13]

A ja uwazam, ze samotnosc z wyboru to bardzo rzadka sytuacja. Wierze, ze istnieja ludzie, ktorzy sa najszczesliwszy we wlasnym towarzystwie ale sa to raczej wyjatki. Zdecydowana wiekszosc pragnie towarzystwa bliskiej osoby, na ogol odmiennej plci choc niekoniecznie, z ktora moga dzielic codzienne troski I radosci, miec z kim skomentowac program w TV, zjesc obiad, wyjsc na spacer czy nawet poklocic sie, liczyc na tej osoby pomoc I wsparcie jak rowniez oferowac opieke I troske w zamian. Osobiscie nie wyobrazam sobie codziennego powrotu do pustego domu, swiat spedzonych samotnie lub z obcymi ludzmi, porankow kiedy nie ma sie do kogo odezwac. Samotnosc przymusowa, bo tak zrzadzil los, musi byc trudna I trzeba sie z nia pogodzic. W samotnosc z wyboru raczej nie wierze,

[ta_ruda]

a ja teraz juz w samotnosc (w moim rozumieniu nie posiadanie romantycznego partnera z ktorym tworze rodzine, mam dzieci, kocham sie, tworze wspolny dom) z wyboru wierze. Mysle ze sa ludzie ktorzy sie nie nadaja do zycia w parze - i ja do nich naleze na dzien dzisiejszy. Wierze tez w bycie w zwiazku, ze mozna byc szczesliwym, ze mozna sie czuc dobrze w zwiazku.


Mam rodzine, przyjaciol, kolezanki, przyjaciolki, znajomych, mame, kuzynow, bratankow z ktorymi bardzo duzo spedzam czasu, z ktorymi rozmawiam i z ktorymi sie nawzajem wspieramy, i moze tez dlatego ta swoja 'samotnosci' (czyli nie bycie w zwiazku z facetem) tak lubie. Ja lubie swoje towarzystwo i tak jak napisalam jest to wybor poprzedzony wczesniejszymi nieudanymi zwiazkami (raz z mojej winy, drugi raz bo zle wybralam czyli tez z mojej winy;-) ; wiec moze patrzac na to z tej strony jest to samotnosc 'z przymusu'. Ale niech bedzie i z przymusu, jestem szczesliwa, zadowolona, odzyskalam spokoj i radosc codzienna jakiej mi brakowalo w zwiazku.

[aniaheasley]

Smutne niektore wypowiedzi tutaj. Te wszystkie panie, ktore czuja, ze bycie w zwiazku je ogranicza, podcina im skrzydla, zmusza do rezygnacji z wlasnego ja sa lub byly po prostu w nieodpowiednich zwiazkach, z nieodpowiednim partnerem. Nic tak nie dodaje skrzydel, nie sprzyja rozwojowi wlasnego ja, i nie inspiruje do dzialania, realizacji swoich pasji, jak bycie w udanym zwiazku z dobrze dobranym partnerem.

[kalpa]

Aniu czuję podobnie jak ty :)
I jest mi smutno w tym kawałku duszy, który czuje niespełnienie ... ale mam świadomość, że jesli pozwolę, żeby ten smutek przejął kontrole nad wszystkim i nad każdym aspektem mojego życia, to będzie mi jeszcze gorzej.
Dlatego chociaż nie mam ukochanego, z którym dzieliłabym radość ze zdanych egzaminów, sukcesów w pracy, ze wspólnych spacerów staram się cieszyć tym samotnie. No bo.. zaliczony egzamin to mój osobisty sukces, co nie? :) Jezioro w Lake District jest piękne bez wzgledu czy oglada się je we dwoje czy tylko samotnie...
pozdrawiam i tym paniom, które tego pragną życzę spotkania tego fajnego Ktosia :)
Sobie również :)

[steph13]

Kalpa, bardzo szczera, ujmujaca I realistyczna ocean stanu samotnosci. Tak wlasnie ja to widze. Z samotnoscia da sie zyc ale pozostaje jednak ciche marzenie o spotkaniu tego Ktosia, kto wypelni towarzyska I emocjonalna luke w codziennym zyciu. Nie sadze, ze wiele ludzi moze szczerze powiedziec, ze pragna byc samotni, z wyboru, na zawsze.

[ta_ruda]

nie wierzysz ze ktos moze bys szczery? Czy nie wierzysz ze ktos moze byc zadowolony z zycia samemu?



steph13 napisała:

> Kalpa, bardzo szczera, ujmujaca I realistyczna ocean stanu samotnosci. Tak wlas
> nie ja to widze. Z samotnoscia da sie zyc ale pozostaje jednak ciche marzenie o
> spotkaniu tego Ktosia, kto wypelni towarzyska I emocjonalna luke w codziennym
> zyciu. Nie sadze, ze wiele ludzi moze szczerze powiedziec, ze pragna byc samot
> ni, z wyboru, na zawsze.

[steph13]

ta_ruda napisała:

> nie wierzysz ze ktos moze bys szczery? Czy nie wierzysz ze ktos moze byc zadowo
> lony z zycia samemu?
>
' Nie sadze, ze wiele ludzi moze szczerze powiedziec, ze pragna byc samotni, z wyboru, na zawsze.' Raczej jasne, wydawaloby sie.
>
> steph13 napisała:
>
> > Kalpa, bardzo szczera, ujmujaca I realistyczna ocean stanu samotnosci. Ta
> k wlas
> > nie ja to widze. Z samotnoscia da sie zyc ale pozostaje jednak ciche marz
> enie o
> > spotkaniu tego Ktosia, kto wypelni towarzyska I emocjonalna luke w codzi
> ennym
> > zyciu. Nie sadze, ze wiele ludzi moze szczerze powiedziec, ze pragna byc
> samot
> > ni, z wyboru, na zawsze.

[ta_ruda]

i ja sie z Toba Aniu zgadzam, ze bylam w nieodpowiednim zwiazku, z nieodpowiednim mezczyzna. ALe mysle ze juz tyle razy zle wybieralam, ze tyle razy na sile chcialam z kims byc (bo przeciez wszyscy sa w zwaizkach, bo single to takie nieszczesliwe stworzenia ktores obie tylko wmawiaja ze sa szczesliwi itd itp), ze teraz postanowilam troche posluchac samej siebie. I cieszyc sie sama soba, robic to co daje mi radosc zamiast dopsaowywac sie caly czas do kogos. Mysle takze ze to nie tylko wina nieopowiedniego mezczyzny, mysle ze to takze moje wlasne leki, obawy, uprzedznia. Wiec jak na dzien dzisiejszy, jestem sama z wyboru.

[turmalinka]

to samo pomyslalam Aniu

[ta_ruda]

Ja sobie mysle skad sie bierze ten 'smutek' osob bedacych w zwiazkach jak slysza ze ktos jest szczesliwy sam z wyboru? Nie wyobrazacie sobie ze ktos moze miec inny obraz zycia niz wasza wersja?

[izabelski]

mysle, ze to albo brak empatii albo poza

[aniaheasley]

Moj smutek w tym temacie to taki smutek egzystencjalny troche ;) spowodowany rozprzestrzenianiem sie samotnosci na swiecie, I tym ze sa ludzie ktorzy decyduja sie na uznanie samotnosci za dlugoterminowe status quo. Bo o tym ze w samotnosc z wyboru nie wierze to juz pisalam. Smutne to, ze samotnosc tak sie w swiecie szerzy I ze coraz wiecej ludzi zamiast z nia walczyc I sie jej nie poddawac, postanawia ja oswajac. Znak czasu?

[izabelski]

walczyc z samotnoscia?

ale ja nie czuje sie samotna - z czym mam wiec "walczyc"

mysle, ze wiecej empatii z twojej strony i otwartosci na to, ze rozni ludzie sa na swiecie i maja rozne potrzeby bedzie punktem wyjscia dla ciebie
nie probuj nas zrozumiec tylko zaakceptuj i nie udzielaj rad bo nikt nie wymaga zrozumienia od ciebie tego, ze sa inni

tyle osob tu pisze, ze im dobrze bycie niesparowanym, bycie w pojedynke - a ty uparcie twierdzisz, ze sa "samotni" i "nieszczesliwi" bo sie "poddali"

[aniaheasley]

No wiec wlasnie wcale tak duzo osob w ten sposob nie pisze tutaj, wiele przyznaje, ze gdzies w glebi duszy tesknia do czegos co by im te samotnosc z zycia usunelo. Tylko nie wierza, ze to nastapi, i poki co jest im 'dobrze'. Poddali sie. Na razie, na dluzej, na zawsze, to juz sprawa indywidualna.
Tu nie chodzi o empatie dla tej czy innej osoby, tylko o smutek nad rozmiarem zjawiska w spoleczenstwie. Tyle.

[turmalinka]

to nie smutek dlatego ze ktos wybiera inaczej niz ja, raczej o powod dlaczego tak decyduje, czytajac, ze ktos decduje sie na zycie samemu, bo mial same fatalne zwiazki, trafial na debili etc robi sie smutno

[kalpa]

W nawiązaniu do smutku Ani i rozważań o szerzącej się samotności...
Wiele kobiet doświadcza samotności, kiedy zostają z dziećmi same... Nie da się tak zupełnie rodzielic życia na ja i dzieci oraz na ja i nowy partner. Dzieci sa ogromną częścią życia kobiety i nowy partner albo zacznie z kobietą tworzyć rodzinę albo prędzej czy później kobieta zwariuje...
Nie można zostawić małych dzieci samych i jechać z ukochanym na romantyczny wypad. Raz drugi można znaleźć opiekę, ale ciągle? Z kolei mało który mężczyzna chce wikłać się w kolejne zycie rodzinne z obcymi dziećmi, do których najczęściej niewiele czuje- co nie jest wcale dziwne- i po jednym, drugim wspólnym wypadzie "rodzinnym" ma dość, bo szukał towarzyszki dla SIEBIE a nie wchodzenia w rolę opiekuna maluchów...
Pisze to i z autopsji i z obserwacji moich koleżanek, mam samotnie wychowujących dzieci, kobiet z klasa, zadbanych, z ambicjami i rozwijających się zawodowo.
Oczywiście znam pozytywne przykłady, co daje nadzieję, ale jednak... w mniejszości ...

[kalpa]

Może jeszcze jedno :)
Brak partnera nie zawsze oznacza totalna smutna samotność.
ja nie mam ukochanego, ale mam przyjaciół, dzieci i sporo zajęć. Czasem odczuwam nadmiar tłoku wokół siebie ;) I wtedy szukam spokojnego miejsca, z dala od innych , żeby odpocząć :) I wtedy nie odczuwam SAMOTNOŚĆI, czy bólu wynikajacego z niej... Moje wielkie szczęście.
Choć zdarzają mi się momenty, kiedy nagle dopada mnie ODCZUCIE SAMOTNOŚĆI i wtedy boli jak cholera, mimo, że mam dzieci i przyjaciół. Ten ból wynika też ze strachu o moje dalsze losy, strachu o przyszłość...
Myślę, że kiedy jest się we dwoje, te lęki mniej dokuczają i człowiek czuje sie lepiej i lżej, choć każdemu może przytrafić się coś złego, bo towarzysz życia nie jest przecież gwarantem bezpieczeństwa i polisa ubezpieczeniową, a tak podświadomie myśli się o drugiej osobie...
...

[aniaheasley]

Pewnie, ze partner nie jest polisa ubezbieczeniowa, ale daje oparcie i poczucie bezpieczenstwa, niekoniecznie finansowego, ale takie bardziej wewnetrzne poczucie, ze wszystko w zyciu i we wszechswiecie jest na swoim miejscu.
Jasne, ze wszystko sie moze zdarzyc, i czasami sie zdarza, ale przeciez zgodnie ze slowami tutejszych wieszczy narodowych, nobody expects the Spanish inquisition ;)

[izabelski]

nie wierze, ze to iz ktos jest w zwiazku nigdy nie ma poczucia samotnosci
to jest bardzo ludzkie uczucie, ktore nie musi byc negatywnie odbierane

nawet jak sie jest w zwiazku to przychodza takei chwile, gdy partner straci grunt pod nogami (choroba/utrata pracy/problemy rodzinne) gdy drugi partner musi byc opoka a tez jemu wszystko spod nog ucieka

pamietam doskonale scene z The Pianist gdy cala rodzina czeka na transport do Oswiecimia - rodzice i dorosle dzieci, gdzy oddaja jakas kosztownosc za kawalek chleba, nie potrafie wyobrazic sobie jak musieli wtedy czuc sie rodzice, ze nie potrafili ochronic dzieci i nawzajem siebie, a jednak kazde musialo trzymac twarz i nie rozpaczac czy rzucic sie pod pociag ze strachu czy rozpaczy

nie wierze ze w takich sytuacjach nie czuje sie poczucia bycia samoym i samotnym z tymi wyzwaniami

Ania pisze jakby jakies poprzednie, mityczne spoleczenstwo bylo pelne par bez zadnych problemow a to wspolczesne bylo okrutne i zapelanilo sie smutnymi samotnymi

bardzo wielkie uproszczenie

[aniaheasley]

Pisze, ze chyba (?) jest coraz wiecej ludzi samotnych, i to jest smutne. Wedlug mnie.
Sorry, ale co ma piernik do wiatraka - to w sprawie sceny z The Pianist.

[ilonka45]

aniaheasley napisała:
> Pisze, ze chyba (?) jest coraz wiecej ludzi samotnych, i to jest smutne.

Nagminnie uzywasz slowa "samotnych" nie "samych".

[aniaheasley]

He he no przeciez tytlu watku brzmi samotnosc a nie bycie samym.

[ilonka45]

Tytul watku sugeruje, ze samotne zycie to zycie bez partnera a nie samotne jako zycie pustelnika i pewnie doskonale o tym wiesz.

[aniaheasley]

Ok, you lost me. Zycie bez partnera, czyli samemu, nazywane jest samotnoscia. Potocznie, oraz w tym watku. Dlatego uzywam slowa samotnosc, w tym samym sensie co autorka watku. Samotnosc = zycie bez partnera. Nie rozumiem, dlaczego w takim razie zarzucasz mi, ze 'naduzywam' slowa samotnosc w przeciwienstwie do bycia samemu?
Nie naduzywam tylko po prostu uzywam.

[ilonka45]

"Zycie bez partnera, czyli samemu, nazywane jest samotnoscia."

Tak to moga okreslic osoby, ktore nie wyobrazaja sobie zycia bez partnera. Mozna byc samym, ale wcale nie samotnym jak rowniez dobrze i bardzo czesto zauwazam to u moich znajomych, mozna byc samotnym w zwiazku.

[aniaheasley]

Sorry, ale jak dla mnie czepiasz sie slowek. Ponownie odsylam do tytulu watku. Samotnosc z wyboru. Samotnosc w sensie zycie samemu, bez partnera. Koniec z mojej strony na temat semantyki.

[ilonka45]

A ja odsylam do przeczytania watku i wypowiedzi pan, ktore sa same z wyboru, ale nie samotne. I do tego szczesliwe a nie smutne.

[izabelski]

przeciez napisalam jak kojarze ta scene, jesli ty nie widzisz wspolnych cech przeze mnie opisanych to nie moja wina :)

[a74-7]

Czy panie tak stanowczo wybierajace samotnosc jako wolnosc nie slyszaly o tzw " drugiej mlodosci"?
Zaloze,ze wiekszosc z was jest w wieku ponizej 35 lat .:-)

[londynwarszawaparyz]

Czesc pewnie jest w wieku ponizej 35. "Druga mlodosc" z kolei bardziej tyczy sie mezczyzn, ktorzy musza sobie udowadniac ze sa atrakcyjni i nadal zdolni do zdobycia partnerki. Co ciekawe wiekszosc osob po rozwodach/wdowcy w wieku 50 plus sa osobami samotnymi z wyboru.
Ja wierze w samotnosc z wyboru. Mozna byc samemu, ale nie samotnym. I zyc jak napisaly przedmowczynie dla siebie i dzieci, bez zastanawiania sie ze drugiej osobie w zwiazku cos nie bedzie pasowalo, bez chodzenia na kompromisy.
Bylam sama, i wiem jak to wyglada. I mimo ze jestem w szczescliwym zwiazku bardzo milo wspomninam czas, kiedy troszczyc sie musialam tylko o siebie i dziecko. Moze po jakims czasie kazdy chce znalezc ta "druga polowke", ale nic na sile. Jest cala masa singli (lub single mum), zyja, i maja sie dobrze. Czesto wlasnie wtedy ma sie wiecej czasu dla siebie i dzieci, mozna sie rozwijac, realizowac. A to buduje poczucie wasnej wartosci, i wzmacnia poczucie ze bycie samemu jest dobre dla nas samych.

[a74-7]

" Czesto wlasnie wtedy ma sie wiecej czasu dla siebie i dzieci, mozna sie rozwijac, realizowac."

hehe, to akurat cieniutkie :-D
Jak mezczyzna" placze sie" around to co : masz mniej czasu dla dzieci , dla siebie I nie mozesz sie realizowac ? Przeciez to kwestia zdolnosci organizacyjnych :-)
Sa babki ktore organizuja dom , dzieci ,mezczyzne I jeszcze biznes prowadza.
Wiec takie : jaka ja mocna bo "sama" z wyboru to kompletny bzdet!

[ilonka45]

"Sa babki ktore organizuja dom , dzieci ,mezczyzne I jeszcze biznes prowadza.
Wiec takie :

Niby dlaczego maja tego mezczyzne organizowac? Sam nie moze??
LWP ma racje, same w wyboru licza tylko na siebie, nie boja sie wyzwan, sa swietnie zorganizowane i tez prowadza biznesy. Mam duzo takich kolezanek, ktore sa dumne, ze same bardzo duzo osiagnely.

"jaka ja mocna bo "sama" z wyboru to kompletny bzdet!"

Taki sam jak organizowanie zycia mezczyzny....

[londynwarszawaparyz]

To nie jest kwestia organizacji, bzdura, doby nie rozciagniesz, jezeli maz bedzie wymagal dwudaniowego obiadu a dzieci obiad zjedza w szkole to oszczedzisz poltorej godziny dla siebie. Ten czas mozna sporzytkowac na intensywne kursy czy doszkalania, tak robi wiele mam po rozstaniach- raptem okazuje sie ze maja wiecej czasu dla siebie bo nie musza go poswiecac partnerowi.


> Sa babki ktore organizuja dom , dzieci ,mezczyzne I jeszcze biznes prowadza.
Sa. Gdyby nie patner prowadzilyby moze dwa biznesy. Byly bardziej zadowolone z zycia, usmiechniete, i mialyby wiecej czasu dla siebie. Bo zamiast przesiadywac z nim na sluzbowej kolacji (ktora same przygotowaly) i zabawiac gosci poszlyby na gore poczytac interesujaca ksiazke. Napisc biznesplan. Cokolwiek. Mam nadzieje ze teraz rozumiesz o co mi chodzi :)

[steph13]

Z niektorych tutaj wypowiedzi moznaby wywnioskowac ze partner/maz/zona to kula u nogi, przeszkoda w realizacji planow osobistych, ograniczenie wspanialej swobody, przeszkoda w czytaniu ksiazek, sluchaniu muzyki wieczorami, spotkaniach ze znajomymi I wszystkim innym co sklada sie na codzienna egzystencje. Czyli gdyby jutro pojawil sie wymarzony mezczyzna, dobry, piekny I kochajacy to gorace zwolenniczki samotnosci za nic nie wpuscilyby go do swojego zycia? Dobrze rozumiem?

[aniaheasley]

Steph, mam dokladnie te same odzucia :)
Podejscie do zycia w zwiazku bijace z niektorych wypowiedzi mnie gleboko zastanawiaja. W ogole zauwazylam, ze na tym forum partnerow traktuje sie niesamowicie przedmiotowo, pamietam wypowiedz 'maz mi sie przy porodzie do niczego nie przyda'. Ja ja ja ja ja ja, mnie, moje, dla mnie o mnie ja ja ja. Tak bym to podsumowala ;)
A jak juz ktos nie daj boze napisze, ze lubi sie mezem opiekowac albo o zgrozo tfu tfu splun trzy razy przez lewe ramie lubi I chce mezowi pomoc cos w zyciu zorganizowac. No to juz w ogole idiotka naiwna jaksa.

[ilonka45]

aniaheasley napisała:
"Podejscie do zycia w zwiazku bijace z niektorych wypowiedzi mnie gleboko zastan
> awiaja"
Tu nie chodzi o podejcie do zwiazku, tylko twoje podejscie do osob, ktore maja inne zdanie niz ty.

"Ja ja ja ja ja ja, mnie, moje, dla mnie o mnie ja ja ja. Tak bym to podsum
> owala ;)
Uwazasz, ze kobiety, ktore mialy odwage wybrac "samotne" zycie sa egoistkami?

"A jak juz ktos nie daj boze napisze, ze lubi sie mezem opiekowac albo o zgrozo
> tfu tfu splun trzy razy przez lewe ramie lubi I chce mezowi pomoc cos w zyciu z
> organizowac."

Zyj sobie jak ci wygodnie, ale nie krytykuj i nasmiewaj sie z innych.

[steph13]

> Zyj sobie jak ci wygodnie, ale nie krytykuj i nasmiewaj sie z innych.

Nie sadze, ze Ania sie wysmiewa. Ale zauwaz, ze malzenstwa gdzie ludzie ida na kompromis, ida sobie na reke, pomagaja sobie wzajemnie I dogaduja sie co do codziennych obowiazkow zamiast indywidualnie bic na realizacje osobistych planow kosztem tych wspolnych, takie malzenstwa maja jednak lepsza szanse przetrwania. Oczywiscie, nie z kazdym partnerem da sie dogadac, co znaczy ze wybor nie byl najlepszy od poczatku I rozstanie moze byc jedynym wyjsciem. Ale ludzie, ktorzy z natury nie potrafia dostosowac sie do dzielenia zycia z druga osoba rzeczywiscie chyba wychodza lepiej na zyciu solo.

[ilonka45]

Tak masz racje, kompromis jest bardzo wazny i cierpliwosc. Mimo a moze dlatego, ze moi rodzice sie rozwiedli, uwazam, ze pelna ZGODNA, szanujaca i wspierajaca sie nawzajem rodzina jest najlepsza do wychowania w miare szczesliwych i radzacych sobie w zyciu dzieci. Wyczulam w niektorych wpisach ironie i niedowierzanie odnosnie wpisow tych "samych" a czasami pouczajacy i wspolczujacy ton. Wzielam udzial w dyskusji, bo jestem przykladem osoby samej, nie samotnej, ktora do czegostam doszla w zyciu i wiele doswiadczyla i ktora swietnie sie sprawdza w takim a nie innym ukladzie, a nie to po, zeby byc "pocieszana" przez osoby, ktore ewidentnie uwazaja, ze wiedza lepiej co czuje.

[turmalinka]

steph13 napisała:

> Z niektorych tutaj wypowiedzi moznaby wywnioskowac ze partner/maz/zona to kula
> u nogi, przeszkoda w realizacji planow osobistych, ograniczenie wspanialej swob
> ody, przeszkoda w czytaniu ksiazek, sluchaniu muzyki wieczorami, spotkaniach ze
> znajomymi I wszystkim innym co sklada sie na codzienna egzystencje.

i wlasnie to jest dla mnie smutne, ze niektore kobiety znaja tylko taki obraz zwiazku

i ta samotnosc to poprostu wymuszony wybor, wybor mniejszego zla, zeby juz sie nie zawiesc, nie cierpiec

tez mialam taki okres kiedy chcialam byc sama, facet to swinia etc, ale trafil sie ktos, kto to nagle zmienil i dzis nie wyobrazam sobie zycia bez niego - samotne dziewczyny, zycze wam zebyscie i wy poznaly uroki fajnego zwiazku, bo ze gdzies w glebi duszy nie chcececie nie wierze, wszakze to porazki was zniechecily, a nie jest to wybor od poczatku do konca swiadomy

[a74-7]

" to oszczedzisz poltorej godziny dla siebie. Ten czas mozna sporzytkowac na intensywne kursy czy doszkalania, tak robi wiele mam po rozstaniach- raptem okazuje sie ze maja wiecej czasu dla siebie bo nie musza go poswiecac partnerowi."
Bycie samotna matka to duze restrykcje finansowe, wiec trzeba zapukac do JSA czy jak to sie teraz nazywa, zapisac na rozne szkolenia czy cus postudiowac z koniecznosci zeby benefit otrzymac I dziecka nakarmic , I zeby chalupke zaplacili , bo zdaje sie z "partajmu" ciezko bylo by.

[londynwarszawaparyz]

> Bycie samotna matka to duze restrykcje finansowe, wiec trzeba zapukac do JSA cz
> y jak to sie teraz nazywa, zapisac na rozne szkolenia czy cus postudiowac z k
> oniecznosci zeby benefit otrzymac I dziecka nakarmic , I zeby chalupke zaplaci
> li , bo zdaje sie z "partajmu" ciezko bylo by.

Ty to do mnie kierujesz? Wiesz ile samotnych mam pracuje na pol etatu/ czy na etacie i daja rade bez jakis pomocy? Mase. A jezeli jest cos co moze im pomoc, to lepiej. Wazne zeby cos robic dla siebie. Czyli idac twoim tokiem rozumowania lepiej miec partnera/meza i siedziec w domu i gnusniec bo samotna matka nie powinna sie rozwijac tylko na gwalt szukac chlopa, co by nie musiala "partajmu" robic, bo ten chlop rodzine utrzyma? To dziwny masz punkt widzenia.....

[steph13]

> Wiesz ile samotnych mam pracuje na pol etatu/ czy na etacie i daja rade bez jakis pomocy? Mase. A jezeli jest cos co moze im pomoc, to lepiej.

Czyli latwiej utrzymac polski honor bedac podpierana przez panstwo niz korzystac z tej drugiej pensji w rodzinie?

> Wazne zeby cos robic dla siebie. Czyli idac twoim tokiem rozumowania
> lepiej miec partnera/meza i siedziec w domu i gnusniec bo samotna matka nie pow
> inna sie rozwijac tylko na gwalt szukac chlopa, co by nie musiala "partajmu" ro
> bic, bo ten chlop rodzine utrzyma?

No wlasnie, co takiego robisz dla siebie na co normalny mezczyzna nie pozwoliby ci?

Do szalu doprowadzaja mnie te wszystkie gadki o ciaglym rozwijaniu sie bo pomimo szumnych stwierdzen wiele osob tu wydaje sie stac w miejscu I nie zawsze o wlasnych silach. Ale jakby te liczne napuszone wypowiedzi podsumowac, to po latach tego intensywnego 'rozwoju' wiele pan, zakladajac ze nie zaczynaly tutaj od nauki alfabetu, powinno juz miec conajmniej doktoraty za soba lub stac u steru globalnych koncernow. Tymczasem dalej tkwia na etapje 'rozwoju', whatever it means.

[ilonka45]

steph13 napisała:
"Do szalu doprowadzaja mnie te wszystkie gadki o ciaglym rozwijaniu sie bo pomimo szumnych stwierdzen wiele osob tu wydaje sie stac w miejscu I nie zawsze o wlasnych silach. Ale jakby te liczne napuszone wypowiedzi podsumowac, to po latach tego intensywnego 'rozwoju' wiele pan, zakladajac ze nie zaczynaly tutaj od nauki alfabetu, powinno juz miec conajmniej doktoraty za soba lub stac u steru globalnych koncernow. Tymczasem dalej tkwia na etapje 'rozwoju', whatever it means. "

A skad wiesz, ze do niczego nie doszly? Nie mozna tkwic na etapie rozwoju, mozna sie rozwijac lub stac w miejscu.
Uwazasz, ze te wypowiedzi sa "napuszone"? Skoro ty twierdzisz, ze jestes szczesliwa w zwiazku, czy ktos nie ma prawa twierdzic, ze akurat preferuje bycia sama niz w zwiazku?

[londynwarszawaparyz]

> Czyli latwiej utrzymac polski honor bedac podpierana przez panstwo niz korzyst
> ac z tej drugiej pensji w rodzinie?
Nie, latwiej pracowac samodzielnie. Wtedy nie jest sie zaleznym od pana-meza ani od panstwa. I w razie rozpadu malzenstwa nie szuka sie deski ratunku bo ma sie SWOJE pieniadze. Jest sie niezaleznym. A potem sie okazuje ze zasilki sie nie naleza a malzonek odchodzi w sina dal....Chodzilo mi o to ze madre kobiety licza same na siebie a nie na meza- wybawce, jak to chyba widziala a74

> No wlasnie, co takiego robisz dla siebie na co normalny mezczyzna nie pozwoliby
> ci?
Nie personalnie ze ja bo to zly przyklad ale wlasnie jak Gosia pisze; ide na kurs lepienia aniolkow z gliny czy pisania jakas cyrylica bo mam taki kaprys i nie bede wysluchiwala ze to niepotrzebnie wydane pieniadze ze wspolnego budzetu/a na co ci to? itp. Mam wiecej czasu dla siebie.Po rozstaniach ludzie czesto odzywaja (robia kurs na prawo jazdy na przyklad bo wczeniej nie musialam bo maz byl szoferem a teraz chce sobie byc nim sama), nie ma przepychanek co na obiad badz gotowania dwoch obiadow, bo luby chce golonke a ja do ust nie wezme.Nie musze zastanawiac sie gdzie udac sie na wakacje bo on chce koniecznie odwiedzic w tym roku Kingston i Jamajke a ja wolalabym Cypr....ostatecznie sa kompromisy, napiszesz, wiec oczywiscie kompromisowo ladujemy w slonecznej Hiszpanii ale nikt nie jest zadowolony i dwa tygodnie boczymy sie na siebie lezac na plazy. Swieta? On chce jechac do mamusi a ja chce w koncu zostac w domu zamast spedzac czas na rozjazdach. Kolejne nieudane swieta. Wiesz,to sa przyklady ale wiele osob sie z tym boryka w zwiazkach, wiec gdy pojawia sie "rycerz na bialym koniu" te kobiety juz sie nie nabieraja, bo wiedza ze za jakis czas, gdy zejdzie im bielmo z oczu rycerz okaze sie chloptasiem na osiolku.

Ale jakby te liczne napuszone wypowiedzi podsumowac, to po la
> tach tego intensywnego 'rozwoju' wiele pan, zakladajac ze nie zaczynaly tutaj
> od nauki alfabetu, powinno juz miec conajmniej doktoraty za soba lub stac u s
> teru globalnych koncernow. Tymczasem dalej tkwia na etapje 'rozwoju', whateve
> r it means.
A w sumie to masz racje, to zalezy jak sie patrzy...Bo mozna tak ale z drugiej strony nie kazda ma aspiracje by pukac z wypasionym CV do drzwi wspomnianego koncernu. Czasem wystarczy ze w zaciszu domowym lepi te cholerne gliniane aniolki i sprzedaje na e-Bay, jest niezalezna,ma swoje pieniadze, a gdy otwiera lodowke nie musi wdychac woni znienawidzonej golonki :) W miedzyczasie robi inne kursy i szkolenia albo i nie, ma czas dla kolezanek i rodziny, zamiast siedzie c w domu i prasowac mezowskie koszule (chyba malo ktory facet sam to robi)

[gosia7813]

Pierwsze słyszę, ze samotne mamy muszą sie uczyć zeby im państwo pomagało.
Ja mam swój biznes, mam oczywiście pomoc finansowa, ale nikt mnie do nauki nie zmusza.
Co do mojej samotności to może nikt mi nie uwierzy, ale nawet zeby zjawił sie teraz książę na białym koniu lub sam Brad Pitt to ja nadal wybieram moje życie w pojedynkę.
Chce o wszystkim decydować sama co będziemy jedli na obiad, jak spędzę weekend, co bede robiła z dziećmi na święta czy to gdzie pojedziemy na następne wakacje, itp.
Nie mam czasu i ochoty na myślenie o kimś, branie go pod uwagę na każdym kroku czy poświęcać mu swój czas.

[turmalinka]

> Co do mojej samotności to może nikt mi nie uwierzy, ale nawet zeby zjawił sie t
> eraz książę na białym koniu lub sam Brad Pitt to ja nadal wybieram moje życie w
> pojedynkę.
> Chce o wszystkim decydować sama co będziemy jedli na obiad, jak spędzę weekend,
> co bede robiła z dziećmi na święta czy to gdzie pojedziemy na następne wakacje
> , itp.
> Nie mam czasu i ochoty na myślenie o kimś, branie go pod uwagę na każdym kroku
> czy poświęcać mu swój czas.

Gosiu ja wierze, ze punkt widzenia zalezy od punkt siedzenia, a zycie nauczylo mnie, ze nigdy nie nalezy mowic nigdy, wierze tez, ze jesli znajdzie sie (sam, bez szukania) odpowiedni facet to postrzegania swiata i zwiazku tez ci sie zmieni :)

[steph13]

gosia7813 napisała:

> Co do mojej samotności to może nikt mi nie uwierzy, ale nawet zeby zjawił sie t
> eraz książę na białym koniu lub sam Brad Pitt to ja nadal wybieram moje życie w
> pojedynkę.
> Chce o wszystkim decydować sama co będziemy jedli na obiad, jak spędzę weekend,
> co bede robiła z dziećmi na święta czy to gdzie pojedziemy na następne wakacje
> , itp.
> Nie mam czasu i ochoty na myślenie o kimś, branie go pod uwagę na każdym kroku
> czy poświęcać mu swój czas.

Moze wiec w twoim akurat przypadku samotnosc to twoje przeznaczenie.
Dla mnie na przyklad uzgadnianie z mezem gdzie jechac na wakacje, na co mamy ochote na obiad, jak spedzic Swieta czy weekendy to przyjemnosc raczej niz udreka. No I na urlopie nie siedze sama. Ale nie neguje, ze ktos inny moze byc samowystarczalny w dobrych I zlych momentach w zyciu.

[ilonka45]

"No I na urlopie nie siedze sama. Ale nie neguje, ze ktos inny moze byc samow
> ystarczalny w dobrych I zlych momentach w zyciu."

Na urlop nigdy nie polecialam sama, wlasnie wrocilam z Budapsztu od kolezanki, z ktora sie przyjaznie od 30 lat, za pare dni przyleci do mnie kolezanka z mezem.
Mysle, ze wieile pan ma nieco spaczony obraz meza/faceta. Nie jako parnera zyciowego a raczej bezbronnego bidulka, ktoremu trzeba obiad i kapcie podac.... Nie dziwie sie, ze dostaja "skrzydel" po zakonczeniu takiego zwiazku :) Ja akurat mialam szczescie byc w zwiazkach ze wspanialymi facetami, ale po prostu wole byc sama. Nie bede sie rozpisaywac o moim dziecinstwie i relacjach z rodzine, ale to z pewnoscia mnie uksztaltowalo w taki a nie w inny sposob.

[londynwarszawaparyz]

> Mysle, ze wieile pan ma nieco spaczony obraz meza/faceta. Nie jako parnera zyci
> owego a raczej bezbronnego bidulka, ktoremu trzeba obiad i kapcie podac.... Nie
> dziwie sie, ze dostaja "skrzydel" po zakonczeniu takiego zwiazku :)

Zgadzam sie. Ale faceci tez tego oczekuja. Ze ona uprasuje/obiad zrobi/ ogrodek wypielegnuje. Widzialas faceta co siedzi i cacka sie z kwiatkami w ogrodzie? :)
Nawet jezeli trafi sie normalny facet z krwi i kosi, i wogole wspanialy rycerz, bo dalej jednakze sa bolaczki i niedogrania bo jemu pasuje to co mi nie lub odwrotnie. Niby idelana para, swietnie sie uklada ale zawsze trzeba isc na kompromis, a nie kazda ma na to ochote pozniej, wiec zostaje sama bo tak latwiej, wygodniej i lepiej :) I to jest samotnosc z wyboru.

[ilonka45]

LWP
Zgadzam sie. Ale faceci tez tego oczekuja. Ze ona uprasuje/obiad zrobi/ ogrodek
> wypielegnuje. Widzialas faceta co siedzi i cacka sie z kwiatkami w ogrodzie? :

Widzialam :) mojego dziadka. Kwestia mentalnosci, wychowania etc. Spotykalam sie z facetami z roznych krajow (mieszkalam w Budapeszcie, potem w Sztokholmie) i ogolnie Polacy nie wypadaja najlepiej przy takich np Szwedach :) i nie urode mam na mysli tym razem:) tylko sposob w jaki traktuja kobiety.