Łożanił sia chłop w niydziela

[rita100]

A tero bandó familijne psieśniczki. Zapraszom na bziesiade warnijskó Maryna
noma wszistko fejn wyrychtowała - dziankujewam

Pieśni rodzinne

[rita100]

Ożenił się chłop w niedzielę,
w poniedziałek żałował,
przyszedł do niej we wtorek,
ona krowy doi
więc mu dała w łeb wiaderkiem,
a on jeszcze stoi.

Ref.
Teraz widzisz ! Teraz masz !
Kiedyś mnie rozgniewał !
Jak mnie zaraz nie przeprosisz,
wiecej sie spodziwaj!

Przyszedł do niej w środę,
ona chlebek piecze,
więc mu dała w łeb łopatą,
on sie ledwo wlecze.

Ref.
Teraz widzisz ! Teraz masz !
Kiedyś mnie rozgniewał !
Jak mnie zaraz nie przeprosisz,
wiecej sie spodziwaj!

Przyszedł do niej w czwartek,
ona chusty pierze,
jak mu dała w mordę chustą,
uciekać się bierze.

Ref.
Teraz widzisz ! Teraz masz !
Kiedyś mnie rozgniewał !
Jak mnie zaraz nie przeprosisz,
wiecej sie spodziwaj!

Przyszedł do niej w piątek,
żeby go umyła,
ona wiele nie myślała,
łeb mu oparzyła.

Ref.
Teraz widzisz ! Teraz masz !
Kiedyś mnie rozgniewał !
Jak mnie zaraz nie przeprosisz,
wiecej sie spodziwaj!

Przyszedł więc w sobotę,
żeby go oblekła,
ta złapała go pod pachy,
izbę nim zamietła.

Ref.
Teraz widzisz ! Teraz masz !
Kiedyś mnie rozgniewał !
Jak mnie zaraz nie przeprosisz,
wiecej sie spodziwaj!

Więc przyszedł w niedzielę
z baryłeczką wina.
Dziękuję ci, żonko miła,
żeś mnie wyćwiczyła.

[rita100]

Łożeniuł sia chłop w sobota,
w niydziela żałowoł.
Ach, wzidzisz,
w niydziela żałowoł !

Wybroł sobzie takó bziołka,
że jó kożdyj całowoł.
Ach, wzidzisz,
że jó kożdyj całowoł !

[rita100]

Lecioł wzilk bez pole,
łogonam zizijoł.

Łożanić go, łożenić go,
ta leśnó bestije.

Wzilczisko sia łożeniuło
i łuchole łopuściuło.

Ach, mój Boze, mój kochany,
cóż mnie po tam buło !

Nie bułbym sia łożeniuł,
nie znoł bym jo nędzy:

Trzeba chlyba, trzeba soli,
trzeba i psianiendzy.

[rita100]

Cóż za niewola,
mąż żone bije,
a nie ma nikogo,
kto pożałuje.

Przyjedź, przyjedź,
pani matko,
przyjedź , przyjedź, ukochana,
i pożałuj mnie !

Mateczka jedzie,
wjeżdza we wrota,
uprząż na koniach
ze srebra, złota.

Ach ty, zięciu,
bijze dobrze,
niech się na niej
skóra podrze !
Córka ladaco !

Cóż za niewola,
mąż żonę bije,
a nie ma nikogo,
kto pożałuje.

Przyjedź, przyjedź,
młodszy bracie,
przyjedź, przyjedź ukochany,
i pożałuj mnie !

Ach ty, szwogrze
niedorosły,
nie bijże ty
mojej siostry,
bo pożałujesz !

[rita100]

Dostałem bziołke psianknego rodu,
miała w posagu trzi wiadra wody,
dostałem za nią jako za panią
trzi pale dębowe, skórę baranią.

[rita100]

Mamo moja, mamo, ładną córkę masz,
nie dajże jej za lada hultaja,
jej urody żal.

Bo jej uroda jak bystra woda,
a jej lica pięknie zakwitają
jak w sadzie róża.

Bo w sadzie róża pięknie urosła,
ta ścieżka, ktorą ja chodziułam, trawą zarosła,
trawą zarosła, śniegiem zawiała;
nawet nie wiesz, najmilejsza mamo,
komuś mnie dała.

Jakżeś mnie miała tak za mąż wydać,
lepiej było, najmilsza mamo,
w ciemny grób mnie dać.

[rita100]

Z kolącego ostu płoty grodzić można,
a synowej matce dogodzić nie można.
Bo ja swojej matce, to bym dogodziła,
choćbym długo spała, nic by nie mówiła.
A synowa matka bardzo rano budzi:

Wstańże, snycko (synowo), wstańże,
już świecą u ludzi.
Wstańże, snysko, wstańże i podój te krowy,
będę cię kwaliła, ześ się wprowadziła.

Wiedziałaś ty, matko, ze ja krów nie miała,
dlaczegoś ty syna do mnie przysyłała.
Syna przysyłałaś, samaś przychodziła
i mnie namawiałaś, bym się ozeniła.

snyska - synowa

[rita100]

Witam cie, witam, kochanie,
czy to, co trzeba, ci wstanie.

Co ty się pytasz i prosisz,
gdy ci się brzuszek podnosi ?

Mnie to tam nic nie ubędzie,
a tobie brzuszka przybędzie.

Pojedz, Janeczku, cebuli
potem mnie dobrze przytulisz.

Na cóż cię, miła, tulić mam
i tak z dzieciątkiem będzie kram.

[rita100]

Jechali do ślubu w paradnej karecie,
był młody, miły, wesoły,
miał dziwny blask w oczach
i śmiał się jak dziecię,
a jej łzy w oczach świeciły.

A podczas ich ślubu stanęła przy boku,
ciążyła jej jego dłoń,
ścierała łzy z oczu
ukradkiem na tronie
koniuszkiem ślubnego welonu.

[rita100]

Przyszedł sąsiad do sąsiada
swoją biedę opowiada:
Ej, nieszczęscie z żoną moją,
chłopcy za nią dróżką stiją.
Łomot, łomot w okno godzą
i co nocy do niej chodzą.
Bodaj karki połamali,
gdy od żony mej wracali!

Moja żono - ja do rzeczy -
kupię dzwonek, uwiążę ci,
jak cię bedą chłopcy gonić,
to ci dzwonek będzie dzwonić.

Leży kuma na poduszkach,
a ja do niej na paluszkach.
Ej no, stara - myślę sobie -
dziś kum z kumą dobrze zrobią.

[rita100]

Nieszczęśliwy dzionek mój,
na cóżem się ożenił.
Wziołem babę kulawą,
trzyma nogę pod ławą.

Nieszczęśliwy dzionek mój,
na cóżem się ożenił.
Kiedy kluski warzyła,
na warząchwi pchły biła.

Nieszczęśliwy dzionek mój,
na cóżem się ożenił.
Kiedy świniom dawała,
sama z nimi zjadała.

[rita100]

Nie ma lepszej wygody
jak dla męża żona,
wprzęgnie ją do wozu,
już nie szuka konia.

Furę drzew nakładzie,
jeszcze sam usiądzie,
batem wciąż podcina,
wtedy lepiej ciągnie.

[rita100]

Tam przy zimnym zdroju
kura wodę pije.
Nieszczęśliwa to godzina -
żona męża bije.

A bije go mocno
na plecionej grobli.
On ją prosi, lamentuje:
"Będę dla ciebie dobry.
Kupię, gdy przestaniesz,
trzewiki na lato
i spódnicę mojej babki
dołożę ci za to."

"Spódnicy ja nie chcę
ani obietnicy,
ja chcę chłopa mieć za męża,
nie babę w spódnicy."

[rita100]

Wodę grabiła,
wiatr wiązała,
od tej roboty
zachorowała.

"Żoneczko moja,
wstań do roboty!"
"Oj, Jasiu miły,
bolą mnie gnoty!"

[rita100]

Wydała mama córkę za mąż
za bory, za las.
Jak wydawała to powiedziała:
"Nie bywaj u nas".

"A ja się stanę dziką ptaszyną,
i przyjdę do was,
będę siadała na bujnym drzewie
i będę kukać."

Wyszła mateczka, wyszła rodzona
wodę nabierać,
a w sadzie kuka siwa ptaszyna,
rada by słuchać.

Wyszedł ojczulek, wyszedł rodzony,
z rana do woli,
a w sadzie kuka siwa ptaszyna.
"Kukaj do woli !"

Wyszła siostrzyca, wyszła rodzona
lelije łamać.
"A sio, ptaszyno, z bujnego drzewa,
nie tu ci siadać !"

"Dobrze ci, siostro, dobrze rodzona,
u swej mamy być,
a mnie niedobrze w dalekich stronach
pośród obcych żyć.

Bo cudza chata i obca strona
wiatrem suszona.
Mężowska matka, mężowska matka
to nie rodzona !"

[rita100]

U mej mamy w komorze
czorna kura krakorze,
czarna kura, biały kur,
szykuj, mamo, posag mój.

Mama posag szykuje,
ojciec grosze rachuje,
narachował pełen stół:
Zgarnij, córko, posag swój.

Córka posag zgarniała,
nad nią matka płakała.
Czegoż, matko, płaczecie,
gdy mnie za mąż dajecie ?

[rita100]

Pod rozogami ogród malowany,
malował go wiosną Jasiek kochany.

A pod kościołem zakwitły lelije,
zaprzęgaj koniki, bo się pobiją.

Jak je zaprzęgać, kiedy się targają ?
jakze nie płakać, kiedy ślub dają ?

Wyjdę z kościoła - już nie dzieweczka,
na głowie złotem szyta czapeczka.

Przyjdę do domu, stanę za dźwierzami,
matka zapłacze nad moimi łzami:

Czyli chleb mój gorzki i już nie smakuje,
czy cię głowa boli, czyli smutek czujesz ?

Łzami się zalewam, łzami opłakuję
i Jasieńka mego, Jasieńka żałuję.

[rita100]

Wysoko, szeroko listeczek na klonie -
któż mnie pożałuje w tej dalekiej stronie ?

Ojciec mi odumarł, matka starzusieńka,
brat na wojnę jedzie, siostra malusieńka.

Gdybym ja tak była u swej mamy dłuzej,
rozkwitnęłabym ja bialusieńką różą.

A tak to wyglądam jak biała lelija,
wyjdę na góreczkę - wiaterem mną powiewa.

Wiaterek mną powiewa, wiaterek mną szamoce -
czy choć mój najmilszy o mnie się kłopocze ?

[rita100]

Zalecałem się podolineczce,
przepiłem konika przez gorzałeczkę,
przepiłem konika, przepiję i wołu,
a podolinka nie będzie moją.

Chodziułem do niej trzy ćwierci roku,
ganili mi ją sąsiedzi z boku,
alem się uparł, do ożenku skory,
już nie pomogą teraz i doktory.

Dostałem żonę, robić mi nie chce,
dostałem krowę, wstawać mi nie chce,
co ją podniosę, to się nazad wali,
a bodaj cię byli z posagiem zabrali.

Izby nie zamiecie, klusek nie zagniecie,
krowy nie wydoi, ogona się boi,
ci ją podniosę, to się w łoże wali,
bodaj cię byli z posagiem zabrali.

[rita100]

Za stodołą siwy kamień,
siedziało tam dziewczę na niem.

siaryja rektum
pektum dortum,
dziewczę na nim.

I siedziało i płakało,
na rodzice narzekało,

siaryja rektum
pektum dortum,
narzekało.

Ach, wy ojce, źle robicie,
ze starym mnie żenić chcecie,

siaryja rektum
pektum dortum,
żenić chcecie.

U starego siwa broda,
a ja dziewczę jak jagoda,

siaryja rektum
pektum dortum,
jak jagoda.

Dam ja radę siwej brodzie,
umoczę ją w zimnej wodzie,

siaryja rektum
pektum dortum,
zimnej wodzie.

To się zrobi bialusieńka,
do kochania mięciusieńka,

siaryja rektum
pektum dortum,
mięciusieńka.

[rita100]

Już nam tero gorzej bandzie
bo kolebki brak nam bandzie,
ech ty, Jasiu mój !

Pojedziemy do Krakowa,
tam kolebka jest gotowa,
dziewczyno moja!

Już nam teraz gorzej będzie,
bo pierzynki brak nam będzie,
ech ty, Jasiu mój!

Tam na morzu rośnie trzcina,
weźmiemy ją na pierzynę,
dziewczyno moja!

Już nam teraz gorzej będzie,
bo pieluszki brak nam bedzie,
ech ty, Jasiu mój!

Tam na skrzyni masz fartuchy,
to je porwiesz na pieluchy,
dziewczyno moja!

Już nam teraz gorzej bedzie,
bo i kmotrów brak nam bedzie,
ech ty, Jasiu mój!

Ty masz brata, ja mam siostrę,
to ich poprosimy w kmotry,
dziewucho moja!

[rita100]

Słońce zaszło, wszystko śpi,
przyszła ciemna noc,
a Janka mego nie widać,
z którym spałam w noc.

Teraz więc nad kołyską,
pochylam głowę swą
i synulkowi memu
piosenkę śpiewam tą:

Ach, lulaj, synku drogi,
chociaż na jednej desce,
matulka cię kołysze,
ojciec cię znać nie chce.

[rita100]

Ziuśkaj, dziecię, do wieczora,
aż mamulka przyjdzie z pola,
przyniesie ci kaczke i kaczora.

U kaczora złote pióra,
a u kaczki modre oczka.
Postój, kaczko, dam ci cacko.
Nie postoję - dam ci swoje.

ziuśkaj - lulaj

[rita100]

Kołyszże się, kołysz,
kolebeczko sama,
a ja pójdę we świat,
kiedy bande chciała.

Kołyszże sie, kołysz,
kolebko lipowa,
kołysać mi smutno,
bom młodziuchna wdowa.

[rita100]

Lulaj, lulaj do wieczora,
aż mateczka przyjdzie z pola,
przyniesie ci kaczkę i kaczora.

A z tej kaczki drobne flaczki,
a z kaczora złote koła,
lulaj, dziecię, do wieczora !

[rita100]

Róg do tubaki
jest to rzecz przygodna,
dla małych dzieci
nawet i zabawna,
ten róg do tubaki.

Chłop niecierpliwy
szuka swego roga:
Żono kochana,
gdzie jest róg, dlaboga,
mój róg do tubaki ?

Szukaj, kobieto,
szukaj mego roga,
bo bez tubaki
żadna wśród nas zgoda,
bez roga do tubaki.

Weź matce grochu,
kilka kwater mleka,
idź do sklepiku,
sprzedaj po trojaku
i przynieś mnie tubaki.

Idzie bziołka z miasta
i tubakę niesie,
i co raz zażywa,
potam gromko kichnie
z tej mocnej tubaki.

Przyszła do domu,
na sklepik narzeka,
że tam niedobrze
tę tubakę mierzą,
mało dają tubaki.

Jużem wysprzedała
obie drogie jupy,
ostatnią spódnicę
wyniosłam z chałupy,
wszystko dla tej tubaki.

Oboje zażyli,
oboje kichnęli
i do swej roboty
dziarsko powrócili.
Ech, tubako, tubako !

bziołka - żona
jupa - spódnica

[rita100]

Kóniec psieśniczek "Pieśni rodzinne"
z cyklu: "Łożeniuł sia chłop w niydziela"