samotna matka

[88_atyde]

witam jestem tu nowa. mam 21 lat i półrocznego synka którego wychowuje
samotnie. nie jestem pięknością po ciąży zostało mi nieco tu i tu. Strasznie
sie boję że już nigdy nikt mnie nie pokocha. nie zaakceptuje faktu że mam
dziecko. czasami mam ochotę usiąść i płakać ale wiem że muszę zająć się
dzieckiem. nie wiem po co to pisze chyba po prostu chce sie wyżalić przeczytać
co inni o tym myślą. nie mam nawet siły wziąć się za siebie. znacie podobne
przydatki ??

[andzia9641]

czasami trzeba poplakac, ale generalnie nie mozesz sie poddawac i za
dlugo uzalac nad soba. bierz sie szybciutko w garsc. jak zadbasz o
siebie, to od razu lepiej sie poczujesz :) dziecko niech bedzie
Twoja duma i sensem zycia, a nie przeszkoda w szukaniu szczescia :)
teraz lato idzie, wiec na spacerku buzie na slonko wystaw, nabierze
blasku po zimie, a pare kilo po ciazy to zaden problem, jak bardzo
bedziesz chciala to zrzucisz, a zawsze mozna po prostu
zaakceptowac, bo kto powiedzial, ze wszystkie musimy wygladac jak
modelki ? ;) zycze Ci duzo sily i wytrwalosci :)pozdrawiam

[ebi3]

przede wszystkim nie ma co siadac i plakac tylko wziac sie za siebie
znam mnostwo takich przypadkow i jesli zainteresujesz soba jakiegos
faceta, jesli bedzie mu na Tobie zalezalo to pokocha Twoje dziecko!
wierz mi!trzeba wyjsc do ludzi i nie dac sie przede wszystkim zlym
mysla ktore teraz Cie nurtuja, do niczego dobrego nie doprowadza a
wrecz przeciwnie!!

[malwisul]

wow... to mamy podobnie ja w pażdzierniku kończe 21lat i mam 8 miesięczną
córeczkę, która jest moim całym światem!!! mnie się płakac chce jak myślę ile
mam pieniędzy na utrzymanie dziecka i jak długo będę je dostawac :-( chyba nie
długo do pracy będę musiała iśc a chciałam siedziec z małą do 2 roczku aż do
przeczkola pójdzie, z kim zostawic jej nie mam na nikogo liczyc za bardzo nie
mogę, a narazie ściągam z byłego kasę no ale jest niepewna bo nigdy nie wiem czy
mi dawac nie przestanie.... ale nie ma się co załamywac (wmawiaj to sobie u mnie
przważnie działa)

[rasgeea]

wydaje mi się, ze tutaj nie ma co wmawiać, tylko trza się wziąć w
garść i do roboty ;) wmawianie sobie jest dobre na krótką metę,
potem w zderzeniu z rzeczywistością może cholernie boleć. Mówię jako
starsza koleżanka :)
Ebi nasza dobrze napisała :) Trzeba wyjść do ludzi : )
A pracy póki co poszukać takiej co można w domu może wykonywać?
Zawsze to jakaś kasa :)

[siula5]

Nie napisałaś w jakim wieku jest dzieciątko. Musisz zrobić tak żeby czas spędzony z dzieciaczkiem nie był twoim krzyżem, ale radością, wymyślaj jakieś zabawy, śmiej się do niego i duuużo rozmawiaj- będzie ci lżej, wychodź do ludzi, nie zamykaj się w czterech ścianach. Napisz jak sobie dajesz radę.

Poprosiłam Anioła aby Cię pilnował, lecz on tylko
uśmiechnął się i rzekł:
"Anioł Anioła pilnować nie musi"

[88_atyde]

dzięki za rady jakoś sie trzymam dziecko ma 7 miesięcy i jest całym moim
światem. trudno wyjść do ludzi mając takie małe dziecko zazwyczaj spotyka się
tylko matki z dziećmi które maja szczęśliwe rodziny i wtedy tez się robi
przykro. Wiem że nie można się poddawać ale gdy widzi się szczęście innych to
czasem trudno się uśmiechać i cieszyć. niestety ciągle mam problemy z byłym i do
niego nie mam już sił.

do malwisul napisałaś że nie wiesz jak długo będzie ci były płacił na dziecko
może powinnaś uregulować te sprawy w sądzie jeśli tego jeszcze nie zrobiłaś wiem
że w sytuacji kiedy on wtedy nie płaci możesz starać się o pieniądze z funduszu
lub jest też tak że płaca dziadkowie. Mnie czeka właśnie spotkanie z komornikiem
bo były płaci kiedy mu pasuje mimo postanowienia sądu

[rasgeea]

Nie możesz katować sie obrazkami szczęścia innych. Sama sobie robisz
kuku. Wiem, ze nie da sie tak całkowicie pozbyć takich odczuć itp,
ale spróbuj skupić się na sobie i swoim maleństwie zamaist na
innych. Pomyśl sobie, ze mimo wszytsko Ty też jesteś szczęśliwa,
masz przecudownego maluszka, jest zdrowy itp. Skupiaj się nawet na
najmniejszych rzeczach, które są dobre i pozytywne a nie na złych.
nie oglądaj się na innych. Weź pod uwagę, ze często jest tak, że
choć stwarzają pozory szczęśliwych to tak naprawde mogą tacy mnie
być. Sama takich znam. Nie oglądaj sie na innych, bo to nie ma
sensu, skupiaj się na sobie, dzieciątku i wszystkim wkoło Ciebie.
Idź dumna przez życie, podążaj dumna z wózkiem usmiechając się
szeroko. Przecież wcale nie jesteś gorsza od immych. Jesteś
wyjątkowa i wspaniała. Twoje dziecko również. I tego się trzymaj : -)