Californication - wreszcie dobry serial.

[dr.verte]

to dopiero czwarty serial jaki na stałe śledzę po twin peaksie,
soprano i pittbulu , polecam

[luczijka]

Ja też polecam :DDD

[Gość: aloha]

Serial w sumie o niczym ;) Po dwóch odcinkach mogę powiedzieć iż raczej bardziej
podobał mi się "Weeds". Amerykanie mają jakąś obsesję na temat L.A a ile można
rozważać jak denne jest to miasto i jak niszczy ludzi tak do wyrzygania. Poza
tym główną atrakcją "Californication" to z kim i jak najdziwniej uprawiać seks
(przykładem wyimaginowany blowjob od zakonnicy przed ołtarzem). Na jeden dwa
odcinki to starczy ale dłuższą metę będzie nudno. Duchovny fajny ale bez
rewelacji, McElhone ładna i co z tego, najlepsza chyba jest postać ich córeczki
nad wiek rozwiniętej. Pojawia się też dyżurny dziwak serialowy czyli łysy Evan
Handler który jak dla mnie wszystko najlepsze pokazał w sitcomie z Jennifer Grey
którego tytułu nie pamiętam. Za to postaci Mii strawić nie mogę! Karykatura
16-nastolatki na miarę niemal Bollywoodu, wygłaszająca denne, wydumane kwestie z
kosmosu w dodatku brzydka iż nawet z przyjemnością popatrzeć na nią nie można. A
niestety jak na razie jest swoistą osią serialu. Ech, "Weeds" było o wiele
lepsze nawet w najsłabszym punkcie drugiego sezonu :)

[Gość: aga]

na mnie tez Californication nie zrobilo żadnego wrazenia. Film o tym
jak to sie mozna bzykac kazdy z każdym. Jedyny plus to fajnie
zagrana rola Duchovnego jako podstarzałego pisarza pijaka-erotomana.

[Gość: wiaderny]

Typowe wypowiedzi kobiet które nie mają zielonego pojęcia o naturze
faceta. Komediowe połączenie nihilizmu głównego bohatera z nadzieją
na uczuciowe spełnienie to majstersztyk.
Uważam że to jeden z najlepszych seriali ever.
A jak ktoś widzi tu tylko kopulację to niech przełączy na Lost.

[Gość: aloha]

Gość portalu: wiaderny napisał(a):

> Typowe wypowiedzi kobiet które nie mają zielonego pojęcia o naturze
> faceta. Komediowe połączenie nihilizmu głównego bohatera z nadzieją
> na uczuciowe spełnienie to majstersztyk.
> Uważam że to jeden z najlepszych seriali ever.
> A jak ktoś widzi tu tylko kopulację to niech przełączy na Lost.

Typowa wypowiedź "prawdziwego faceta" który argumentem o płci chce wszystko
rozegrać. Może i my mało widzimy ale ty mało możesz nam uargumentować.

[Gość: wiaderny]

Nie ma co argumentować bo przeciez nigdy nie zrozumiesz męskiego
zaliczania panienek bez miłości.
Albo upijania się lub zajarania "na śmierć".
Baba to baba. A serial jest dla facetów.

[Gość: aloha]

Eee tam, zaraz nie zrozumiesz... Jak by było tak jak piszesz to nie byłoby
alkoholiczek i nałogowców wśród kobiet co może i byłoby fajne. Ale niestety są.

Co nie znaczy że akurat nihilizm tak jak pokazano to w "Cal" to mi się chce to
oglądać. Takie klimaty to już były i jak na serial takiego kalibru mogliby się
postarać o mniej schematów np. obsadzić akcję w NY czy gdzieś mniej oczywistym
niż LA. Ale tutaj wszedł do gry autoerotyzm Amerykanów i scenarzystów i niestety
wyszła jeszcze jedna kalka tematów już zużytych do bólu. Ja rozumiem satyra,
metafora itp. ale tutaj twórcy starają sie być mądrzy a nie potrafią wyjrzeć z
własnego grajdoła. I może właśnie dlatego tak specyficznie umiejscawiasz
widownię tego serialu co dla mnie jest dziwne bo pierwszy raz słyszę taką
klasyfikację. To jest telewizja, ich nie stać na takie podziały. Patrz szmira
typu Desperate Houswives którą usiłują wcisnąć i facetom i laskom bo tak się
klepie kasę. Amerykańska TV jest bardziej demokratyczna niż by ci się wydawało
właśnie dlatego iż ta "demokracja" zapewnia im dochody.

A tak apropos może napiszesz co sądzisz o postaci Mii? Chętnie poznam męski
punkt widzenia. Choć zapewnie chodzi o to iż laska ma być ucieleśnieniem snów
dirty, middle aged man o jędrnej i zepsutej nastolatce?

[Gość: wiaderny]

Madeline Zima dostała rolę pewnie po znajomości albo za coś...
Zresztą kolejny męski punkt widzenia - w tym serialu nie ma pięknych
kobiet! Nie mam pojęcia czy to celowe zagranie.

[Gość: divad]

serial moim zdaniem mega. zdecydowanie lepszy niż weeds. moze rzeczywiście jest
coś w tym, że Cali będzie się podobać facetom a weeds to tak nie do konca. no
ale w koncu tworca cali jest facet a weeds kobieta...

a lepszy dlaczego..? bardziej wiarygodna fabula (oczywiscie miedzy bajki mozna
wlozyc podboje Hanka. chociaz ja tam nie wiem, w LA nigdy nie bylem...:)) o
wiele sensowniejsze poczucie humoru. w weeds jedyna smieszna postac to Andy. no
moze jeszcze Doug. reszta - wydumane dialogi, tak inteligentne, ze az
nierzeczywiste. w ogole jakis taki blizszy zwyklemu czlowiekowi jest ten serial
niz weeds.

co do kobiet - meski punky widzenia: kilka aktorek bardzo ładnych, zwłaszcza
Natascha, plus np ta dziewczyna co okradla tymczasowo Hanka. no ale to
oczywiscie subiektywne oceny.

akurat postac Bekki to jest taka sobie bym powiedział. jakas taka zbyt poważna.
i kiepska z niej wokalistka, hehe.
co do urody Zimy to ciężko się ustosunkować - np w scenie gdy poderwała Hanka w
księgarni robiła niezłe wrażenie, ale tak na codzień później to już bez rewelacji.
ale kto powiedział, że wszystkie aktorki mają być olśniewające. chyba chodziło o
to, żeby serial był bliższy rzeczywistości. chodziaż tak jak już napisałem - nie
byłem w LA więc nie wiem czy być może na ulicach bywają tylko super atrakcyjne
dziewczyny.

acha, a zarzut że akcja dzieje się w LA uważam za cokolwiek bezndaziejny.

[Gość: divad]

boshe, napisałem "chodziaż" zamiast "chociaż". skrucha...!

[Gość: aloha]

Dialogi niektóre "Cal" ma niezłe, nie powiem. Jednak nie zapominajmy iż główną
postacią jest pisarz więc to też nie będzie poziom zwykłego człowieka. A cała
zabawa w serialach made in USA polega na tekstach (nawet w CSI czy innych
sensacjach) więc nie ma co szukać skromniejszych ;)

Zarzut męski-damski punkt widzenia to czysta retoryka i inne takie zabiegi
niczym z historii literatury. Akurat przy "Pitbullach", "Shieldach" czy innych
takich bym się zgodziła na kino męskie (choć nawet patrząc na nasze forum widać
jak wiele fanek mają te seriale) ale tutaj? W obyczaju? Od siebie mogę
powiedzieć iż od początku oceniałam CAL jako serial czyli konstruktywnie patrząc
na warsztat, aktorstwo itd. A tutaj cały czas mi się wmawia iż moja macica mi
przeszkadza w zrozumieniu tego dzieła. Niezłe.

Ponadto znam facetów którzy też uważają iż CAL to cienizna bo wiele seriali już
widzieli i umieją ocenić co dobre a co złe.

> acha, a zarzut że akcja dzieje się w LA uważam za cokolwiek bezndaziejny.

To nie był zarzut o miejsce akcji a o sztampowe walnięcie L.A = miasto grzechu
niszczące ludzi. Jakie L.A jest wie nawet zwykły Polak bo tyle się napatrzył w
miliardach filmów. A scenarzyści poszli po najmniejszej linii oporu i pokazali
takie same obrazki jak wszędzie za fasadą mądrego "męskiego" serialu.

Ach i uważam że Natascha jest piękna.

[Gość: divad]

ale po co doszukiwać się na siłe głębszego dna? jeśli są w Cali dialogi "niezłe"
to juz samo to powinno wystarczyć jeśli chodzi o tę warstwę serialu. nie bardzo
ogarniam tę tendencję do porównywania. program sam w sobie ma wartość. bez skali
odniesienia.
natomiast jeśli uważasz, że cała zabawa w serialach made in USA, w tym również w
Cali, polega li tylko na dialogach to raczej nie dojedziemy do jakiegokolwiek
konsensusu. nie wiem czy oglądałaś Carnivale, Deadwood, Six Feet Under...
zdecydowanie są amerykańskie:) w warstwie tekstowej są genialne (zwłaszcza
spośród nich Deadwood) ale w praktycznie w każdej innej również.

to samo z Californication, jak to określiłaś "warsztat", aktorstwo też niczego
sobie. postać Hanka, doskonały przykład na cynika, któremu taka postawa nie do
końca odpowiada. pozostałe postaci może nie są już tak złożone, ale przecież to
jest raptem 12 odcinków po niecałe 30 minut. inaczej się nie dało.
(tak przy okazji to nie zarzucałem, ze jako kobieta nie możesz się tym serialem
zachwycic, napisałem tylko, że niekoniecznie będziesz go tak odbierała jak
facet. to tak gwoli wyjaśnienia i odparcia zarzutów o seksizm:D)

jakoś nie zauważyłem, żeby LA było przedstawione jako miasto niszczące ludzi.
nie widzę ani krwiożerczego Hanka, ani wypranej z uczuć Karen, ani
bezkompromisowego Billa (Boba, Billy-Boba...:))), ani Charliego bez serca. no
może najbliżej do tego stereotypu ma Dani "California" i "Modliszka" Mia.

wreszcie na koniec tego wywodu - zarzut, że Cali służy do pokazania wymyślnych
scen seksu (vide scena z zakonnicą proponującą blowjob) - jeśli zauważyłaś w tym
tylko przerysowaną scenę seksu to chyba źle się nastawiłaś później na cały
serial i stąd twoje przemyślenia odnośnie niego:)

[Gość: aloha]

Właśnie o to chodzi że CAl jest niezłe a nie rewelacyjne jak tutaj pisano.
Oczywiście jest to subiektywne. A akurat lubię oceniać serial całościowo więc
może to trochę niesłusznie wyglądać jak szukanie drugiego dna. To jest normalny
proces poznawczy :)

Mnie tam seks nie przeszkadza ale to iż CAL jest serialem o niczym. To znaczy
jest to zamierzone: problemy i droga krzyżowa (sea of pointless pussy ;)) faceta
w średnim wieku nie mogą złożyć się na serial z akcją. A właśnie trochę iskry
zabrakło. Zamiast konkretnej fabuły mamy rozterki związane ze ślubem byłej.
Trochę nudno ale rozumiem konwencję tyle że mnie nie rusza tak jak inne seriale
choćby Carnivale czy Rome. Brakuje mi tu humoru trochę innego niż związanego z
"niespodziewanymi" sytuacjami łóżkowymi. Fajne są konfrontacje z Billy-Bobem ale
to też się szybko wyeksploatuje bo Billy-Bob to taki nudny frajer że w końcu
robienie go w konia przestanie być śmieszne. Chyba rzeczywiście już mnie nie
kręci nihilizm choć to raczej jest sprawa wieku niż płci.

> jakoś nie zauważyłem, żeby LA było przedstawione jako miasto niszczące ludzi.
> nie widzę ani krwiożerczego Hanka, ani wypranej z uczuć Karen, ani
> bezkompromisowego Billa (Boba, Billy-Boba...:))), ani Charliego bez serca. no
> może najbliżej do tego stereotypu ma Dani "California" i "Modliszka" Mia.

Hell-LA Magazine? Hank któremu było dobrze w NY ale po przyjeździe do L.A
skończył się jako pisarz? Rozpad rodziny, alkoholizm, prochy? Przemysł filmowy
który zniszczył jego świetną powieść durną ekranizacją? To są same stereotypy
tego jak L.A jest brzydkim miastem które pluje ne ludzi zwłaszcza ludzi
twórczych i wrażliwych itd.

> wreszcie na koniec tego wywodu - zarzut, że Cali służy do pokazania wymyślnych
> scen seksu (vide scena z zakonnicą proponującą blowjob) - jeśli zauważyłaś w ty
> m
> tylko przerysowaną scenę seksu to chyba źle się nastawiłaś później na cały
> serial i stąd twoje przemyślenia odnośnie niego:)

A bo jak to faceci przyczepiliście się tylko do zarzutu o seks ;) Sorry, wiem że
Ty akurat mi płci nie wytykałeś ale temat seksu wraca jak bumerang. Zobacz ile
seksu było w Rome czy Weeds a jak ładnie to grało z całością i nie zamieniało
seriali w tani erotyk dla znudzonych życiem. Ale po odcinku trzecim widzę iż
procent seksu nieco spada więc chyba był to taki haczyk dla naiwnych na
początek. Jak widać zabieg nie do końca przemyślany :)

Na koniec napiszę iż dziś emisja odcinka #4 więc dam CAL jeszcze jedną szansę.
Jak mnie nie będzie bawić biorę zabawki idę oglądać coś lepszego. Niby to tylko
niecałe 30 minut ale po co się męczyć jak się nie podoba?

[Gość: divad]

A tak przy okazji to blowjob jest git, co myslisz?

[Gość: divad]

ten koleś/koleżanka zgrywus od "blowjoba" nade mną to oczywiście nie ja.

wracając do merytoryczne dyskusji... Cali jest dla mnie rewelacyjne. niektóre
momenty oglądałem po kilkanaście razy. nie kasuje z dysku tylko co chwila
oglądam sobie kolejny fragment całości. jeszcze żadnego serialu tak nie
analizowałem. co prawda chodzi mi głównie o teksty, dialogi gdy oglądam po raz
wtóry ale całościowo serial jest genialny:)

no akurat jeśli chodzi o sedno serialu to chodzi właśnie o te rozterki. jak dla
mnie są przedstawione bardzo fajnie. co prawda czytałem na forum imdb, że ktoś
tam dopatrzył się w californication elementów z różnych seriali. ale mi to nie
przeszkadza. ja tam odbieram go "swoiście".

te wszystkie aspekty LA, które wymieniłaś niekoniecznie kojarzą mi się li tylko
z LA właśnie. jakoś u mnie taki stereotyp nie funkcjonuje. chyba powinienem się
z tego cieszyć:)

jeśli ktoś widzi w Cali tylko tani erotyk to dalsza dyskusja nie do końca ma
sens. takie jest moje zdanie.

Madeline Zima

[Gość: aloha]

Wiedziałam że skądś Zimę kojarzę. Otóż panienka wystąpiła w filmie "The Hand
That Rocks the Cradle" na który trafiłam niedawno na AleKino a przede wszystkim
jako dziecko grała w "Nianii"!!! Więcej tutaj:
www.imdb.com/name/nm0956526/ Kurcze pieczone, kojarzyłam ją jako
prześliczne dziecko stąd problemy z połączeniem słodkiej dziewczynki z pokraczną
Mią. Niestety z urody dużo jej nie zostało ;)

Jeśli chodzi o "Cali" to masz spore szczęście bo nieźle Ci serial podpasował :)
Chyba nie pamiętam żeby mnie tak życiowo zainspirował jakiś serial. Najbliżej
były "Przystanek Alaska" i ostatnio "Rome". Może CSI sezon 5 który chyba był
bardziej socjologiczny niż poprzednie sezony.

A o erotyk się nie obrażaj ;) Nie chodziło mi o cały serial tylko o sceny
łóżkowe w odcinku 1 & 2 które jak dla mnie nie były najlepiej zgrane z całością.
Stąd wrażenie iż ktoś je na przynętę wrzucił od czapy. Stąd skojarzenie z soft
erotic bo wyglądało to jak sztuka dla sztuki czyli według prawideł "dobrej" TV
musi być seks, bójki i wybuchy. Kurde, już zaczyna mnie męczyć tłumaczenie się z
mojego widzenia seksu w Cali ;)

californication

[yapkovitz]

Dla mnie i dla moich znajomych serial jest niesamowity:) zeby
uprzedzic ewentualne ataki ze sie nie znam, ze nie wiem co pisze, ze
nic nie widzialem nigdy, prosze sprawdzic na forum o jakich
serialach juz pisalem:) Osobiscie odbieram ww. serial jako
przypowiesc o pewnym stylu zycia, o kalifornizacji. Sens serialu
oddaja slowa piosenki zespolu Red Hot Chili Peppers, pod tym samym
tytulem:
Psychic spies from China
Try to steal your mind's elation
Little girls from Sweden
Dream of silver screen quotations
And if you want these kind of dreams
It's Californication

It's the edge of the world
And all of western civilization
The sun may rise in the East
At least it settles in the final location
It's understood that Hollywood
sells Californication

Pay your surgeon very well
To break the spell of aging
Celebrity skin is this your chin
Or is that war your waging

First born unicorn
Hard core soft porn
Dream of Californication
Dream of Californication

Marry me girl be my fairy to the world
Be my very own constellation
A teenage bride with a baby inside
Getting high on information
And buy me a star on the boulevard
It's Californication

Space may be the final frontier
But it's made in a Hollywood basement
Cobain can you hear the spheres
Singing songs off station to station
And Alderon's not far away
It's Californication

Born and raised by those who praise
Control of population everybody's been there
and
I don't mean on vacation

Destruction leads to a very rough road
But it also breeds creation
And earthquakes are to a girl's guitar
They're just another good vibration
And tidal waves couldn't save the world
From Californication

Pay your surgeon very well
To break the spell of aging
Sicker than the rest
There is no test
But this is what you're craving

[Gość: wiaderny]

Wytarcie ręki o Duchovnego po oddaniu moczu w 4 odcinku to tylko w
tym serialu mogło sie zdarzyć.
Tak sobie myslę że w tym migają tu cały czas nasze męskie skryte
marzenia takie jak wspomniana juz pierwsza scena 1 odcinka,
sekretarka Agenta czy to wytarcie ręki o naszego wroga.
Naprawde szacunek dla scenarzystów.

[Gość: divad]

zgadza się - serial podpasował mi idealnie. jak żaden do tej pory. nadal jestem
zafascynowany Carnivale, Rzymem czy Six Feet Under. ale nie zdarzyło mi się z
nimi tak cackać:) np. scenę gdy Hank leży na sofie u Charli'ego i rozmawiają
m.in. kolczykach Dani widziałem kilkanaście razy. perfekcyjnie zagrana, zabwana,
doskonale oddaje klimat całego serialu. zresztą takich scen jest multum.
Hank zyskał status mojego autorytetu, juz się boję jak to wpłynie na moją psychikę:)

co scen łóżkowych to pozwolę się nie zgodzić, że wszystkie były niezgrane z
całością. (uwaga, spoilery:))
* scena pierwsza: zakonnica - już tłumaczyłem:)
* scena 1,5:) - Hank zaprezentowany jako luzak (luzacki kochanek), po drugie
musi być jakieś uzasadnienie dla rozbitego światła w samochodzie, hehe.
* scena kolejna - Mia, scena kluczowa dla całego serialu. Hank sam później
wspomina, że wtedy był "half in a bag anyway" i łatwo dał sie uwieść...
* scena kolejna2 - scjentolożka na imprezie u Billa-Karen - zgadzam się - ta
scena w ogóle niepotrzebna.
* kilka scen kolejnych - Meredith - próba wymazania Karen z głowy, próba
nieudana, sceny seksu jako takie mają przełożenie na fabułe i treść serialu.
następnych już nie będę opisywał, żeby nie psuć zabawy. zresztą rzeczywiście
później nie ma już ich jakoś dużo.

ogólnie serial mega dla mnie. szkoda że druga seria taka odległa:)

[Gość: aloha]

Trochę skłamałam z tym serialem który na mnie nie działa bo zupełnie zapomniałam
o Black Books. Po obejrzeniu pierwszego sezonu miałam tak samo jak Ty po Cali.
Całkowicie "moje" poczucie humoru, lekko skrzywione, też cyniczne i
nihilistyczne plus genialny pomysł na życie wg. Bernarda Blacka ;) Zresztą sezon
drugi bardzo nie ustępuje pierwszemu ale z czasem taka euforia trochę mija
zwłaszcza iż oglądam kupę innych rzeczy. Ale Bernard Black jest bezsprzecznie
moim idolem.

Co do Cali to rozumiem iż przyjemnie wam się ogląda serial w którym można się
przejrzeć jak w lustrze. Po tym względem może być on bardziej trafiony dla
facetów bo trafia wprost do ego ;) Dla mnie nie mówi on nic o facetach czego bym
nie wiedziała (kurde ale to wszechwiedząco zabrzmiało, sorry!). Poza tym wydaje
mi się iż poziom prawdy jest podobny co prawda o kobietach w serialach tj.
"Desperate Houseviwes" czy "Men in Trees" czy produkcjach typu Bridget Jones.
Czyli parę zabawnych, przerysowanych stereotypów które ogląda się cholernie
przyjemnie bo też podane to jest nieźle. Ale nie każdego musi bawić tego typu
pop-socjologia i pop-psychologia. Pewnie znowu wsadziłam kij w mrowisko ale tak
mi się wydaję iż po tej całej dyskusji w tym wątku zaczynam rozumieć co wy tam
widzicie w tym Cali choć akurat serial nadal słabo mnie bawi.

[Gość: divad]

dzięki za info o Black Books. trzeba będzie go sobie zdobyć... na IMdB fajnie o
nim piszą.

no akurat porównanie Cali do DH to tak troche nie do końca moim zdaniem. Cali
bliżej do sitcomu niż do obyczajówki jak DH. a to, że prezentowane są stereotypy
to wydaje mi się główna cecha szeroko rozumianego filmu jako takiego. tak sobie
myślę, że każdy film, serial opisuję w mniejszym lub większym stopniu pewną
konkretną sytuację, jakiś szczegół z życia, aspekt, również stereotyp. zawsze to
będzie jakiś wycinek z życia, bo nie da się ująć go (życia, rzeczywistości)
całościowo. a czu będzie to podane w formie realistycznej czy przerysowanej to
już jakby ma mniejsze znaczenie - w tym momencie wszystko leży na barkach
twórców dobierających formę do treści. ktoś kto zna się na rzeczy, dysponuje
"talentem" zrobi to tak, że będzie się podobało. ktoś inny to po prostu
schrzani. i tu dochodzimy do sedna - jako, że film/serial prezentuje, z racji
swych ograniczeń, tylko wycinek rzeczywistości to nie jest możliwe, żeby ten
właśnie aspekt zainteresował wszystkich. kolejne ograniczenie dokłada "forma" z
jaką to przedstawiono - wkrada się kwestia gustów - nie wszyscy będą to lubić. w
ten sposób ograniczony zostaje krąg odbiorców. dlatego też mi serial podpasował
idealnie, Tobie nie do końca.
ok, koniec tych tanich przemyśleń. mam nadzieję, że nie zagmatwałem wszystkiego.

[Gość: aloha]

Nie zagmatwałeś. Faktycznie forma jest bardzo ważna i tutaj niekoniecznie ta
forma mi się podoba. Niby subtelne różnice ale przy ilości serialów
produkowanych ostatnio takie drobiazgi decydują które lubimy a które nie.

Black Books polecam gorąco. Ciekawa jestem Twoich wrażeń. Serial rewelacyjny ze
specyficznym poczuciem humoru. Dawno się tak nie uśmiałam na żadnym serialu.

[Gość: duchowny]

Zgadzam się w pełni, ten serial jest mietrzowski, kiedyś przeczytałem recenzję
menforum.pl/rozrywka/film/californication---serial-dla-nas.html
i się uzalezniłem niedlugo później ;)