Bystrzankowy sentencnik

[bystrzynka.popiolek]

"Była późna jesień 1581 roku. Unosząca się w powietrzu mgła nie zdołała
przesłonić widocznej na niebie krwistoczerwonej łuny ognia. W taki wieczór
dwie kobiety, nie wiedząc nic o sobie, przemierzały ulice Trondheim.
Jedną z nich była Silje, niespełna siedemnastoletnia dziewczyna, o oczach
patrzących teraz obojętnie, przepełnionych wyrazem samotności i głodu."

Margerit Sandemo "Saga o Ludziach Lodu", t. 1 pt. "Zauroczenie"
Nie ma to jak uroki pierwszych zadań.

"Polowanie na czarownice" t. 2

[bystrzynka.popiolek]

"Nic nie zapowiadało katastrofy. W każdym razie nic wyczuwalnego.
Wiosna trzeszczała w dulkach, gdy ich pióra miękko wślizgiwały się w spokojne
lustro wody. Na rufie siedziała trójka rozbawionych dzieci. Po jeziorze niosły
się ich jasne głosy. W głosie Sol dźwięczała pewność siebie i upór, w głosie
Daga spokój i odrobinę chłodu. Liv natomiast szczebiotała fantazjując,
nieustannie uciszana przez dwójkę starszego rodzeństwa."

M. Sandemo

[bystrzynka.popiolek]

bystrzynka.popiolek napisała:


> Margerit Sandemo "Saga o Ludziach Lodu", t. 1 pt. "Zauroczenie"
> Nie ma to jak uroki pierwszych zadań.
>

Ups.. ta pani nazywa się Margit.

"Otchłań" t. 3

[bystrzynka.popiolek]

"W koronach drzew rozbrzmiewał ciężki chorał. Głęboki ton grzmiał i dźwięczał
jak chór mnichów w ogromnej katedrze. Żałośnie przepowiadał smutek i
nieszczęścia. Sosny chwiały się na wietrze, uginały ze zgrzytem i trzaskiem
gałęzi. Zza pędzących chmur od czasu do czasu wyłaniał się blady, jesienny księżyc.
Sol biegła przez las roześmiana, jakby upojona pogodą. Burza współgrała z
nastrojem jej duszy."

M. Sandemo
Piękne.

"Tęsknota" t. 4

[bystrzynka.popiolek]

"Stało się tak, jak Sol przewidziała. Jeszcze w tym samym roku, w którym miała
umrzeć, urodziła się inna mała Sol. Była drugim dzieckiem Liv i Daga, a na
chrzcie dano jej na imię Cecylia. Choć na różne sposoby bardzo przypominała Sol,
nie odziedziczyła osobliwego chłodu uczuciowego ani głębokiego tragizmu tamtej."

M. Sandemo