złe wieści

[chiara76]

strasznie złe. ciocia P. zmarła dziś w nocy.Cieszę się, że wczoraj ją
odwiedziliśmy w szpitalu. Wyglądała bardzo źle. Lekarze dali jej 10% szans na
przeżycie. W ogóle wczorajsza wizyta w szpitalu była strasznie dołująca...mój
teść płakał przy mnie (to jego siostra, pierwszy raz widziałam go w takim
stanie), więc go przytuliłam , straszne było też patrzeć na męża Cioci,
wujka, który co prawda był w lepszym stanie (myślę, że przyzwyczaił się już
do tej myśli, Ciocia 10 lat temu miała poważny udar, a w grudniu znowu miała
wielkie kłopoty i była w szpitalu...najgorsze, że wczoraj jej syn nie mógł
przyjść do szpitala, boję, się , że się załamie...
Nikt nie przypuszczał, że to tak szybko teraz nastąpi, jeszcze tliła się
nadzieja, że Ciocia jakoś z tego wyjdzie, zawsze trzeba mieć nadzieję, prawda?
Jak ktoś z Was może, czy chce, to niech się pomodli potem, Ciocia była bardzo
miłą osobą, i chyba jedną z nielicznych, która w tamtej rodzinie mnie
lubiła...

[aariel]

Strasznie mi przykro.
Jak zobaczylam tytul watku, to az balam sie go otworzyc.
A ile miala Ciocia lat i czy bardzo sie meczyla i dlugo chorowala (tzn w
szpitalu)?

...

[chiara76]

aariel napisała:

> Strasznie mi przykro.
> Jak zobaczylam tytul watku, to az balam sie go otworzyc.
> A ile miala Ciocia lat i czy bardzo sie meczyla i dlugo chorowala (tzn w
> szpitalu)?
Ciocia miała 64 lata. a w szpitalu była tym razem parę dni, krótko. Tym razem
poszło szybko...wiecie co, najgorsze, że wczoraj miałam takie wrażenie, że
widzę ją ostatni raz.
Miewam takie dziwne przebłyski intuicji...dobrze, że poszliśmy. Dziś wieczorem
czeka nas trudne zadanie, pojedziemy do teścia i wujka....nie umiem składać
kondolencji, słowa są takie drewniane wtedy, może wystarczy przytulić??

[aariel]

chiara76 napisała:

> Dziś wieczorem
> czeka nas trudne zadanie, pojedziemy do teścia i wujka....nie umiem składać
> kondolencji, słowa są takie drewniane wtedy, może wystarczy przytulić??

Ja tez nie wiem co mowic w takich chwilach... Tak jak teraz nie wiem co Tobie
moglabym napisac na pocieszenie...
Moze rzeczywiscie wystarczy przytulic i po prostu byc przy tych osobach?

[m-gosia]

chiara76 napisała:

> Miewam takie dziwne przebłyski intuicji...dobrze, że poszliśmy. Dziś wieczorem
> czeka nas trudne zadanie, pojedziemy do teścia i wujka....nie umiem składać
> kondolencji, słowa są takie drewniane wtedy, może wystarczy przytulić??

Myślę, że wystarczy przytulić, trochę mocniej, trochę bardziej od serca...słowa
są zbędne; przyjdzie poźniej czas na wspomnienia...

[servus_lca]

Nie umiem mowić nic w takich chwilach.
Bardzo Ci Chiara współczuję.

[m-gosia]

Chiara, strasznie mi przykro:( Moze niech będzie pocieszeniem dla Ciebie fakt,
że mogliście ją wczoraj jeszcze zobaczyć, pożegnać...tak trudno sie pogodzic ze
śmiercia bliskich, nawet jesli mysl o tym przestaje byc nam obca...

[kurczak1976]

Dopiero teraz odpowiadam po dziewczynach bo az balam sie cos napisac jako
pierwsza:o(
Bardzo Ci wspolczuje ale przynajmniej jak napisala m-gosia mogliscie ja jeszcze
zobaczyc. Miejmy nadzieje ze w tym innym swiecie bedzie szczesliwa.

[kasienka80]

Slowa wspolczucia Chiara...
Wiem, ze trudno jest mowic o wspolczuciu, jak nam jest bardzo przykro..nie
zazdroszcze Ci tego co Cie czeka, ale pomysl, ze wlasnie moze wystarczy tylko
przyulic! Jak zmarl w lato brat mojej mamy to ja MUSIALAM napisac kondolencje
do jego zoby i corki...to dopiero jest trudne!!

[aiwa7]

Chiara mi również jest strasznie przykro!! :(

[mocca2003]

Chiara bardzo mi przykro :(Trudno zawsze pogodzić się z odejściem bliskiej
nam osoby. Składanie kondolencji jest szczególnie bolesne , gdy cierpimy
podobnie jak jej najblizsi. Wydaje mi sie , że żadne słowa w tym momencie nie
oddadzą jak przykro Wam z powodu jej odejścia .Bądźcie dzisiaj w nimi , niech
poczują , ze maja z kim bliskim dzielić Wasz wspólny smutek. Trzymaj sie :)

[abere8]

Bardzo mi przykro. Takie historie sa zawsze dolujace, ale na "pocieche" (jesli
mozna tu mowic o pocieszaniu) masz fakt, ze zdazyliscie sie z nia pozegnac. Ja
mialam Babcie, ktora w lecie byla na pielgrzymce do Czestochowy i doszla bez
problemu, nigdy nie chorowala i byla okazem zdrowia. W listopadzie moi rodzice
zadzwonili do mnie w niedziele, ze Babcia jest w szpitalu z bolem brzucha
(studiowalam w Warszawie, a jestem z Radomia). Zapytalam, czy przyjechac, ale
powiedzieli, ze to raczej nic powaznego, a w poniedzialek nad ranem Babcia
zmarla. Miala 65 lat. To bylo ponad dwa lata temu, a mnie nadal chce sie
plakac, jak o tym pomysle.

[wakarpl]

Przykro mi!
Ja tez nigdy nie wiem co w takich sytuacjach powiedziec.
Teraz chyba musiscie pomoc wnajblizszej rodzinie zmarlej, bo te dni i sam
pogrzeb to jest dopiero ciezkie doswiadczenie:(
Trzymaj sie!

Chiara-jak samopoczucie? n/t

[aariel]

...

[chiara76]

Dzięki Aariel, że Pytasz, na Ciebie zawsze można liczyć.
Więc tak (wiem, że nie zaczyna się zdania od więc), wczoraj mielismy trudny,
ale wbrew pozorom wcale nie tak straszny jak się bałam dzień. Wieczorem
wyruszylismy najpierw do teścia...Nawet nie bardzo rozklejony, przytulilismy
go, wyściskaliśmy. przy tej okazji nawet Babcia P była dla mnie bardzo miła.
Posiedzieliśmy u nich na herbacie , porozmawialiśmy , powspominaliśmy Ciocię.
Następnie ruszyliśmy do Męża Cioci i kuzyna. Tego chyba bałam się
bardziej....ale na szczęście była tam dziewczyna K (do tej pory jej nie
poznaliśmy, szkoda, że przy takiej smutnej okazji, wydaje się być bardzo
sympatyczną dziewczyną).Bałam się, że będziemy płakać, ale...było, nie wiem,
jak to powiedzieć...tak, jakbyśmy wpadli do nich i Ciocia ciągle by
była.Poszliśmy do kuchni zrobić herbatę i kuzyn P nalał o jedną szklankę za
dużo przez pomyłkę (jakby ciągle liczył Mamę), więc powiedzieliśmy, że to dla
Cioci i tak usiedliśmy sobie przy stole i wspominaliśmy, nawet, nie uwierzycie,
pośmialiśmy się przy niektórych wspomnieniach...emocje opadły i było bardzo
rodzinnie i po raz pierwszy od bardzo dawna poczułam się, że jesteśmy w
rodzinie. Teraz mam plan , że zaprosimy K z tą jego nową dziewczyną, chciałabym
ją poznać, bo wykonała jeden bardzo miły gest w stosunku do mnie, chociaż w
sumie też widziała mnie pierwszy raz w życiu.
Tak, że nie było źle. Oby do pogrzebu, podobno jest najgorszy ten okres, potem
jakoś się okrzepnie...

[aariel]

Az dostalam gesiej skorki jak to czytalam.
I wlasnie naszla mnie taka refleksja, ze tragedie scalaja rodzine. Moja rodzina
kiedys byla sklocona przez wiele lat i dopiero smierc Dziadka spowodowala, ze
sie wszyscy pogodzili.
A zaproszenie kuzyna ze swoja dziewczyna do siebie uwazam za bardzo fajny i
sympatyczny pomysl.

[kasienka80]

Moze tak jak mowi Ariel, ta tragedia scali rodzine? Oby...wtedy smierc Cioci
nie "poszlaby na marne" - nie umiem tego napisac ladniej :-)

Po smierci moich pradziadkow najgorszym momentem byl wlasnie dzien smierci...i
pogrzeb, ale juz stypa po pogrzebie uplywala na wspomnieniach i nawet wesolo
bylo, bo kazdy chcial znajdowac jakies wesole historie.

Zobaczysz Chiara, moze i was tak bedzie..