ciekawa jestem

[beatanu]

Najpierw króciutkie (?) opowiadanie, pózniej pytanie.

Kilka dni temu dalam sie wyciagnac przez córke i meza na... mecz zuzla
(zuzlu?) Najblizsza "naszemu" lasowi miejscowosc jest znana z dwóch powodów:
1.ogromna fabryka papieru 2.klub zuzlowy, jeden z najlepszych w kraju,
chociaz ostatnio juz nie na czele superligi. Tylko, ze mnie zuzel nigdy nie
rajcowal, nigdy nie moglam zrozumiec jak mozna fascynowac sie takim
halasliwym sportem, nigdy nie zadalam sobie trudu, zeby w ogóle zrozumiec o
co w tym wszystkim chodzi. Polowa rodziny polknela bakcyla i od lat chyba
dwóch na takie mecze od czasu do czasu sobie chodzi, a ja bronilam sie rekami
i nogami. Ale w koncu uleglam i... ogromnie mi sie podobalo!!! Chociaz kilka
razy chcialam jechac do domu, bo tzw. warunku atmosferyczne byly szalenie
niesprzyjajace, padalo , padalo i jeszcze raz padalo i w koncu tor
przypominal bajoro i zarzadzono przerwe, podczas której zdazylismy przemoknac
dokumentnie. Gdy zaczelo sie przejasniac przyjechal traktor, który mial tor
naprawiac, tylko, ze traktor sie zepsul, i przyjechal nastepny i wypychal
tego pierwszego-zawalidroge, pózniej przyjechal samochód naprawczy i pan
mechanik stwierdzil, ze zepsutemu traktorowi ktos zwedzil olej napedowy i
dlatego nie dziala, przyjechal wiec jeszcze inny traktorek z paliwem i
ciezarówka z tona(?)suchego gliniastego proszku, którym to proszkiem posypano
tor, zeby go doprowadzic do stanu uzywalnosci itd. Rozrywek wiec nie
brakowalo, tylko ze gdy w koncu wznowiono zawody bylo juz ciemno i glodno i
chlodno i w koncu sie poddalismy i szczekajac zebami wrócilismy do domu, w
piecu napalilismy, kota nakarmilismy. Ale jakichs osiem-dziewiec biegów
obejrzelismy i wrrrr, jaki ped! I jak sypalo w widownie zwirkiem. Ze nie
wspomne o biegach, w których udzial brali sami Polacy, choc w ramach ligi
szwedzkiej. Podsumowujac: swietna wycieczka, niezapomnane emocje i kupa
smiechu. A tak bardzo sie mialam ochoty!

Pytanie: czy zdarzylo sie Wam tak bardzo bardzo bardzo przed czym bronic,
czegos zapierac, czegos unikac jak ognia a gdy przyszlo co do czego, to
okazalo sie, ze nie chcielibyscie bez tego nowego doswiadczenia zyc? Czyli o
pozytkach plynacych z odlozenia na pólke swoich przesadów o czyms tam.
Oj, nie wiem czy zbyt jasno sie wyrazam, pora troche malo sprzyjajaca
intelektualnym wyzwaniom (tak, jestem w pracy...)

B ciekawa :)

[staua]

U mnie tak bylo z wyjazdem do Brazylii. Poniewaz lubimy podrozowac, ale takie dalsze i dluzsze
podroze ze zrozumialych wzgledow nie sa czeste i musza byc zaplanowane i przygotowane, dlugo sie
zastanawialismy, gdzie pojechac w tym roku. Mihai bardzo naciskal na Brazylie, a ja bylam przeciwna,
bo moglam zaproponowac kilka innych miejsc, ktore wydawaly mi sie duzo ciekawsze. Zgodzilam sie,
bo poprzedni wyjazd byl moim pomyslem, wiec teraz on powinien wybrac, zeby bylo sprawiedliwie.
Bylam jednak niezadowolona i nastawiona do tego wyjazdu nie najlepiej. Zaczelo sie to zmieniac juz,
gdzy zaczelismy planowac dokladnie trase, a sama wyprawa przeszla moje najsmielsze oczekiwania i
teraz marze o nastepnych wakacjach w Brazylii.
Mysle, ze to pasuje do tematu...

Ameryka....

[dr.krisk]

Jadac po raz pierwszy do USA, mialem przeswiadczenie ze mi sie nie spodoba....
Ze nie ma nic do zobaczenia, ze panie tego kultura niska i powierzchowna, ze co
ja tam bede robil.... Wiem ze to glupie, ale mamusia zakazala mi klamac, to
pisze jak bylo. To znaczy - jechalem chetnie, bo nowe przygody itp., ale
spodziewalem sie Wielkich Rozczarowan.
A tu wracz przeciwnie! Fakt, ruin rzymskich moze nie ma, ale zajrzec wglab
Grand Canyon tez milo... ludzie raczej sympatyczni i bezproblemowi, cygara
tanie i dobre, whisky takoz, luz i bezpretensjonalnosc. Lubie amerykanska
technike: prosta i skuteczna (w magazynie z narzedziami Home Depot moge
siedziec godzinami....), to ze tak wiele rzeczy zalatwia sie prosto i na
telefon... No i ze jest tak duzo miejsca - jadac samochodem czasem naprawde
warto pamietac o zabraniu paliwa, bo tu nie jak w Europie, ze co chwila to
stacja...
Nie jestem oczywiscie slepo zapatrzony w american style of life, niektore jego
przejawy sa smieszne, inne wrecz nieprzyjemnie. Ale milo jest jadac w
niedzielny poranek rowerem przez osade spotkac miejscowego szeryfa, ktory
zawrzasnie na twoj widok "What's a nice day, sir!!" Czy komendant posterunku
policji w Bolejewie tez by sie tak cieszyl?
Lubie Stany, lubie male poludniowe osady z domami wyposazonymi w ganek, przed
domem obowiazkowo pickup-truck, lodka, a czesto jeszcze motocykl. Przeciez
trzeba miec w zyciu jakies przyjemnosci, prawda????
KrisK

[staua]

Z Ameryka mialam podobnie! Zakladalam, ze jade do pracy, bo postdoc w USA to naturalna kolej
rzeczy, ale ze mi sie nie spodoba na pewno i tylko praca bedzie ciekawa. Okazalo sie zupelnie inaczej
:-)

No prosze!

[dr.krisk]

Ciesze sie, ze ktos tez podziela moja sympatie do Ameryki. To nie jest takie
popularne, bo niedawno spotkalem grupke mlodych ludzi, ktorzy wlasnie konczyli
pobyt (tez postdoc) w USA i z ulga wracali do kraju. Mielismy zupelnie inny
odbior tych samych przeciez miejsc, ludzi i rzeczy.
Uprzejmosc Amerykanow byla dla nich sztuczna, zachowanie pretensjonalne,
stosunki miedzyludzkie falszywe, zarcie calkowicie niejadalne, itp., itd..
Troche dyskutowalismy, ale najwyrazniej woleli jednak Europe i okolice. Ja tez
zreszta lubie europejski sznyt & wyrafinowanie, ale jednoczesnie mam upodobanie
do prostoty i bezposredniosci.
No i te genialne zolte buty robocze marki Brahma!!!
KrisK

[broch]

Lubię Amerykę. Lubię Europę.
Ameryka może być również wyrafinowana a Europa prosta. Taka możliwość wyboru
bardzo mi się podoba.

Czasem uprzedzenia są osadzone tak głęboko że nic zrobić się nie da (a propos
młodych ludzi). Rozumiem też że i bez uprzedzeń można Ameryki (lub Europy) nie
lubieć. Nie lubiącym mogę tylko współczuć męczarni jakie musieli przeżyć.

[staua]

Ja mysle, ze wszedzie mozna cos lubic, a czegos nie, istotne sa proporcje. Nie bedac uprzedzonym,
oczywiscie...

[staua]

Znam mnostwo ludzi, ktorzy z ulga wracali, a nawet takich, ktorzy z postdocow pouciekali... Ale jest
tez sporo takich, ktorzy zostali, i to niekoniecznie z krajow "imigranckich".
Europejski sznyt i wyrafinowanie to ja juz soba reprezentuje ;-)

[daria13]

Odkryłam FK mniej więcej rok temu. Wcześniej nawet nie przyszło mi do głowy,
zeby zajmować się tak przyziemną czynnością jak forumowanie:). Powoli mnie
wciągało, ale dopiero po kilku miesiącach odkryłam fascynację taką forma
spędzania czasu wolnego (niewolnego zresztą też:). Teraz jak wiecie jestem już
niemal uzależniona i aktywna czasami ponad miarę. FK i TWA wypełniły w moim
zyciu pewna lukę, wśród znajomych niestety nie mam nikogo, z kim mogłabym tak
ciekawie pogadać o książkach.
W tej chwili, kiedy opowiadam komus o mojej nowej zabawce wiele osób wyraża
zdziwienie, że chce mi się tak bezproduktywnie marnować czas, a o zaangażowaniu
emocjonalnym wolę już w ogóle nie opowiadać, bo nikt z bliższych lub dalszych
znajomych nie może tego zrozumieć;(.Forumowanie uważane jest za niegrożną
fanaberię. W wielu przypadkach brak podjęcia próby zainteresowania się jakąś
działalnością, czy hobby, powoduje odrzucenie tego w przedbiegach i w ten
sposób pewnie tracimy często możliwość udziału w czymś, co mogłoby później
stanowić dla nas nie lada frajdę.
Czy Wy też spotykacie się z takim niezrozumieniem, kiedy opowiadacie o swojej
fascynacji forumowaniem?
Pozdrawiam serdecznie i gorąco, bo w Warszawie nadal upał. Lato w tym roku się
spisało:)

Uprzedzenia (i nie) hamerykanskie

[nienietoperz]

Z zainteresowaniem czytam zawsze rozwazania czesci zaoceanicznej TWA na temat
tego, jak tam jest, czy inaczej, czy gorzej/lepiej i dlaczego. Od zawsze do
Stanow chcialem pojechac na troche, i od zawsze mialem wewnetrzne poczucie, ze
nie moglbym tam mieszkac dluzej. Plan kilkutygodniowej wizyty zostal
zrealizowany (tydzien w Colorado + standardowy polnocny wschod), bylo ciekawie,
ale wciaz pozostala we mnie watpliwosc, czy bylbym w stanie przetrwac tam
dluzej. Pytanie jest o tyle nie-akademickie, ze jak to z akademickim zyciem
bywa, duza czesc ludzi zajmujacych sie moja dzialka, pracuje na amerykanskich
uniwersytetach, i w konsekwencji wyjazd na jakis czas jest jedna z opcji. Na
rozne mysli z tym zwiazane naklada sie oczywiscie obcowanie z UKowskim
srodowiskiem uczelnianym, i z jego przesmiesznym, wrecz obsesyjnym love-hate
stosunkiem do Stanow.

A na razie udalo mi sie dopiac, glownie przy pomocy znajomych, krotki wyjazd
zawodowokonferencyjny do Bukaresztu. Ze wskazowkami od Stauy i Szpulkii w
kieszeni, i z glebokim postanowieniem nauczenia (glownie siebie, troche innych)
duzo, wyruszam juz za tydzien.

Przy okazji, co sie czyta/czytac powinno z literatury rumunskiej? Na ostatnim
wyjezdzie udalo mi sie przeczytac duza czesc Don Kichota, i pewnie ulegnie on
zakonczeniu przed weekendem.

Wasz
nntpz

Kwiecienka i Warszawa

[kwiecienka1]

:-)
Przez wiele lat broniłam się przed Warszawą, co więcej bez zastanowienia
powtarzałam oklepane stereotypy że brzydka, że brudna, że wogóle be -
oczywiście nie znając jej prawie (nie licząc kilkudniowej wycieczki w
podstawówce). Aż tu nagle, rok temu, moja najlepsza przyjaciółka przeprowadziła
się do Warszawy do pracy. No i żeby nie stracić superkontaktu zaczęłam ją tam
odwiedzać (ona nie bardzo miała czas żeby mnie rewizytować) i zaczęłam poznawać
wreszcie to miasto. Bardzo mi się tam spodobało i bardzo lubię teraz tam
jeździć :-))) Paradoksalnie moja przyjaciółka lubi ją chyba nawet mniej, a na
pewno nie czuje się z nią związana :-(
Właśnie szykuję się do kolejnych kilkudniowych odwiedziń miasta i przyjaciółki,
jadę w ten czwartek i nie wiem jeszcze kiedy wrócę (nauczyciele mają się dobrze
w wakacje....). Już się cieszę, i to bardzo, i nie mogę się sobie nadziwić, że
tak jej kiedyś nie lubiłam :-)))
Pozdrawiam z upalnych Katosów
Kwiecienka z Morelami

[aaneta]

To kiedy idziemy na piwo? Daria, co Ty na to?

[daria13]

Jestem jak najbardziej za! Jeśli tylko Kwiecienka wykaże zainteresowanie i
znajdzie czas, to może dojdzie do pierwszego minispotkania członkiń TWA! Jestem
otwarta na propozycje!
Mam przy okazji pytanie do Kwiecienki, co takiego jej się podoba w Warszawie,
bo ja jakoś nie pałam zachwytem, ale faktem jest, że odkąd mieszkam na wsi, nie
ciagnie mnie do stolycy i nie znam dobrze nowej Warszawy.
Pozdrawiam i czekam na szczegóły:)

[aaneta]

Zanim Kwiecienka się określi w temacie naszego spotkania i Warszawy, pozwolisz
Dario, że ja się wtrącę, ponieważ znam Warszawę z dwóch punktów widzenia i
wydaje mi się, że od nich zależą uczucia, jakimi się ją darzy.
Warszawa, do której się przyjeżdżało na chwilę, zwłaszcza z tzw. prowincji (w
moim przypadku z Kielc), była wspaniała, zwłaszcza z uwagi na zawartość empików,
kin itp. miejsc, do tego spacer po Starówce albo Łazienkach i pełnia szczęścia.
Natomiast Warszawa, w której się mieszka, tzn. codziennie robi zakupy i porusza
w zatłoczonych autobusach, że nie wspomnę o tramwajach, jest straszna.
W związku z powyższym za chwilę wsiadam do metra, a na spotkanie proponuję
Podkowę Leśną, właśnie sobie podczytuję w pracy "Pożegnania" Dygata i tak mnie
naszło.

[kwiecienka1]

:-)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))
Kwiecienka z radością wyraża zainteresowanie potencjalnym spotkaniem!

Będę w Warszawie od czwartkowego wieczoru do... jeszcze nie wiem, ale na pewno
dłużej niż 4 dni, tak więc mamy trochę czasu na to spotkanie :-)
Nie mam specjalnych planów, mam dużo wolnego czasu i chętnie się z Wami spotkam.

Jeśli chodzi o uczucia w stosunku do Warszawy - myślę, że Aneta ma rację :-)
Bardzo lubię Warszawę, ale nie wiem czy chciałabym w niej mieszkać. No, może
gdybym się zakochała...
W Warszawie najbardziej lubię parki & ogrody i zamki & pałace :-) A o reszcie
rzeczy, które mi się podobają (lub o tych, które nie) przy okazji spotkania :-
)))
pozdrawiam
Kwiecienka Perspektywą Spotkania Ucieszona

[beatanu]

O Jezuuuuuu, jak Wam zazdroszczę!!!
Ja też chcę do W-wy!(chociaż jakieś tam stare przesądy i uprzedzenia o stolycy
pewnie jeszcze mam;)
Mam nadzieję, że Wam się uda spotkać i że fajnie się będziecie bawiły.

Beata zazdrosna ale radosna :)))

[aaneta]

Będziemy myślały o Tobie! Jakąś telepatię uruchomimy albo coś...
Z Tobą też na pewno niedługo uda nam się spotkać.
A może wpadniesz do nas już teraz? Daleko to z Twojej Uppsali? Skok przez morze
i już!
"To nic, że ze Szwecji". Kto umie to szybko powiedzieć, kilka razy pod rząd? A
po piwie? Albo dwóch?
Chyba mi przygrzało, ale nie przejmujcie się mną, ja tak mam czasami.
Buziam.
A.

[staua]

Tez bym chetnie dolaczyla, zwlaszcza w Warszawie... Ale moze to pierwsze spotkanie bedzie wstepem
do nastepnych!

Kwiecienka i spotkanie w Warszawie - do D & A

[kwiecienka1]

Dario i Aneto,
jutro wieczorkiem przyjeżdżam do Warszawy i zostaję tam do wtorku
jeśli wciąż macie ochotę na spotkanie zdecydujcie miedzy sobą gdzie i kiedy (bo
wy z powodu pracy & rodziny macie mniej czasu do dyspozycji) i napiszcie do
mnie tu lub na gazetowgo maila - ja jestem do dyspozycji od piątku do wtorku
pozdrawiam
Kwiecienka z Walizkami
(bo wiozę dary z prowincji)

[aaneta]

Kwiecieńko,
zajrzyj do gazetowej skrzynki, proszę, bo od popołudnia czeka tam na Ciebie
wiadomość. Proponuję w imieniu Darii i swoim piątkowe popołudnie, i proszę o
jakieś namiary telefoniczne, żebyśmy mogły się dokładnie umówić.
Stauo, o Tobie też będziemy myśleć, ale Tobie nie proponuję, żebyś wyskoczyła do
Warszawy na ten weekend, bo jednak trochę masz za daleko. Ale na pewno kiedyś
będziesz miała bliżej.
A teraz już dobranoc, do usłyszenia jutro i zobaczenia pojutrze.
Aneta

Do wszystkich

[kwiecienka1]

:-)))
Nasze spotkanko już niedługo... Wiem, jestem niemożliwa, tak się chwalić...
Obiecuję, że jeśli pojawi się alkohol to wypijemy wasze zdrowie (jeśli nie, to
też sobie z tym jakoś poradzimy)
Oczywiście, rozmowa zostanie nagrana a jej zapis przedstawiony członkom TWA :-
)))
Pozdrawiam z okropnie deszczowych Katowic
Kwiecienka Walizkę Zamykająca

[nienietoperz]

Tylko sie dziewczyny nie pokloccie strasznie - wiecie jak to jest, internet
relationships, wielkie oczekiwania, nadzieje, plany na przyszlosc, a potem
nastepuje pekniecie banki mydlanej w kontakcie z rzeczywistoscia:-))

Wisielczo Nie Calkiem Powazny
nntpz

[beatanu]

Eh, chyba nie będzie tak źle ;)
Trzymam kciuki i myślę o Was - prekursorkach TWA w raelu.
Beata wybierająca się do pracy :)))

[daria13]

Po pierwsze to nie randka w ciemno, żeby się nastawiać na bógwico, po drugie
nasze poglady znamy już z grubsza i skoro się lubimy po licznych rozmowach w
sieci, nie widzę powodu, żebyśmy nagle przestaly się lubić w realu, bo niby za
co? Za krzywe nogi, albo pieprzyk na nosie?:))))
Ja, jeśli mam obawy, to jedynie o to, jak wypadnę w oczach drogich koleżanek, a
nie jak one mi się spodobają, bo co do tego nie mam wątpliwości:) A ponieważ
być może wszystkie tak myślimy, to z pewnością nikt nie poczuje cienia
zawodu:)))
W Warszawie też dzisiaj popaduje, ochłodziło się znacznie, ale jutro ma być
lepiej i mam nadzieję, że pogoda nas nie zwiedzie i planujemy z Anetą spotkanie
w Łazienkach, skoro mają być parki i pałace:)
Pozdrawiam drżąca z niecierpliwości:)

[aaneta]

Drogi Nienietoperzu, nie kracz, proszę, bo chociaż wrona też nie nietoperz, to
jednak powodów do takiego czarnowidzenia nie ma, zgodnie z tym, co napisała
Daria powyżej. A jeśli kraczesz dlatego, że Ci smutno albo zazdrość, że Cię nie
będzie z nami, to zapewniam Cię, że o Tobie też pomyślimy. Troszeczkę. ;)

[nienietoperz]

Krakalem Nie Calkiem Powaznie, jak nie omieszkalem zaznaczyc.
Zycze Wam nad wyraz przyjemnego zlotu i oczekuje wymiany wrazen po powrocie
do gniazdek domowych (jesli juz tak w terminologii ornitologicznej).


Wasz
nntpz

A tak przy okazji, znam dwa udane (i 0 nieudanych) malzenstwa zawarte droga
sieciowa, takze nie ma sie czego obawiac:-)

Wpadam na chwile...

[dr.krisk]

Milego spotkania!
KrisK

[aaneta]

No dobrze już, dobrze, wiem, że żartowałeś.
Ale gniazdka domowe bardziej mi się kojarzą z elektrycznością niż z ornitologią,
he, he.
A że dzisiaj jestem w nastroju czepialskim, to jeszcze zapytam, jak się zawiera
małżeństwo drogą sieciową? Tylko tam pytam, bo nie mam zamiaru zawierać
małżeństwa, ani drogą sieciową, ani jakąkolwiek inną, a jeżeli już, to raczej
nie z Darią ani z Kwiecieńką, ale ciekawa jestem. Poza tym pozwolę sobie
zauważyć, że każde małżeństwo przez jakiś czas jest udane.
A za życzenia dziękuję, postaramy się z Darią i Kwiecieńką, nawet chyba nie
będziemy musiały się specjalnie wysilać, żeby było przyjemnie, bo my takie
przyjemne jesteśmy raczej.
No to pa.

[nienietoperz]

Skrrrot myslowy, grrr, slusznie wylapany.
Malzenstwa obadwa byly zawarte droga tradycyjna, ale znajomosci zostaly
zawiazane przez serwisy internetowe typu : 'Bogart seeking Bergman'.
Udane = oczywiscie udane na razie, staz kilkuletni.
Co ciekawe i niezgodne ze stereotypem, w jednym przypadku w sieci szukal polowki
nasz kolega, ktorego Nienietoperzowa uwaza za nader atrakcyjny, interesujacy i
pociagajacy egzemplarz plci meskiej (a ja po prostu lubie).

Przyjemnego,
nntpz.

[braineater]

Jako samozwańczy załozyciel tego foruma od wszystkich trzech pań domagam się
pisemnej relacji opisującej dzisiejsze spotkanie, pod groźbą relegacji z
forum :)
Format A4 do 3000 znaków bez spacji, do dnia 07.08.2005 nalezy złozyc w
niniejszym watku.
Podpisano
braineater wymagający.

[aaneta]

Nie wiem wprawdzie jak się robi A4 na forum, ani jak się liczy znaki, zwłaszcza
bez spacji, ale obiecujem że zrelacjonujem. Ja, niżej podpisana, bo już wiem, że
Darii nie będzie, poinformowała i przeprosiła, więc oczywiście nieobecna
usprawiedliwiona, natomiast Kwiecieńka co najmniej do niedzieli ma być w Wawie,
więc proszę w jej imieniu o prolongatę, bo przecież nie po to jest na gościnnych
występach w stolycy, żeby przy kompie siedzieć.
Z poważaniem
Aneta zdyscyplinowana

[daria13]

Żeby nikt z Was nie podejżewał mnie o wymigiwanie się ze spotkania z jakiegoś
błahego powodu,powiem tylko krótko, że Julka wczoraj w nocy wylądowała w
szpitalu i pozostanie tam na czas bliżej nieokreślony, minimum 3-4 dni, bo musi
zostać na obserwacji. Nie będę na razie pisała o przyczynie tego wylądowania,
bo nie chciałabym Was przygnębiać w piątkowy wieczór. Sprawa niestety wygląda
dość poważnie, ale niczego nie da się jeszcze określić konkretnie. Osobnym
tematem, na który kiedyś może sobie pogadamy jest polska służba zdrowia i
stosunek do pacjenta. Powiem tylko krótko - ZGROZA!.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie podwójnie smutna; z powodu Julki i z powodu
niemożności wzięcia udziału w pierwszym spotkaniu TWA. Mam nadzieję, że Aneta
wszystko nam jutro dokładnie zrelacjonuje i że to spotkanie zaowocuje
następnymi w bliskiej przyszłości:)

Dario!

[beatanu]

Nikt (tzn ja:) nie podejrzewa(-m) Cię o wymigiwanie się ze spotkania. Tylko
tak jakoś smutno się zrobiło, i to bynajmniej nie z powodu odwołanej randki
trójcy TWA... Trzymam kciuki za Julkę, z nadzieją, że to jednak nic poważnego i
że niebawem zdrowa wróci do domu.
Trzymajcie się!
B:)

Tak bywa....

[dr.krisk]

U mnie tez spore klopoty rozmaitej natury (stad rzadkie pisanie na TWA) - ale
to wszystko minie. Bo wszystko prosze panstwa mija......
Zycze Julce (ladne imie) i tobie pomyslnego zakonczenia calej tej niemilej
sprawy zdrowotnej. Bedzie dobrze!
KrisK

[staua]

Dolaczam do zyczen zdrowia i trzymam kciuki za Julke!!!!

[broch]

Również dołączam się do życzeń szybkiego powrotu do zdrowia Julki. Mam nadzieję
że odzyska siły przed pójściem do szkoły.

[aaneta]

KrisKu, na kłopoty są sposoby, jednym z nich są pozytywne fluidy wysyłane przez
przyjaciół, co niżej dokumentuję. Więc myślimy o Tobie i Twoje kłopoty też na
pewno znajdą rozwiązanie, oby jak najszybciej, żebyś miał więcej czasu i ochoty
na pisanie tutaj, bo tęsknimy za Tobą bardzo. Przynajmniej ja.
:)))
A.

Dzieki!

[dr.krisk]

Nieduze te moje klopoty tylko dokuczliwe i czas zajmujace. Wymagaja kontaktow z
firma ubezpieczeniowa oraz policja (nie, nie obawiajcie sie - nic nie
przeskrobalem!), i to jeszcze w jezyku mi raczej jednak obcym jeszcze....
Meczace.
Zawsze, jak mi sie jakis takich rzeczy nazbiera, cos nie wyjdzie, itp. tlumacze
sobie ze przeciez za jakies 50 lat nie bedzie to mialo najmniejszego znaczenia.
I najczesciej przestaje sie tak przejmowac.
Pozdrawiam - KrisK

Dario! Nie bądź smutna, proszę...

[aaneta]

To nam było wczoraj smutno bez Ciebie, ale już się nie smućmy, bo to nic nie da,
oprócz tego, że będzie jeszcze smutniej.
Bardzo nam przykro z powodu Julki, ale głowa do góry, wszystko będzie dobrze.
Wiem, że nie zawsze jest łatwo mieć to przekonanie, przerabiałam to na własnej
skórze, ale powtarzałam sobie to bez przerwy i poskutkowało. Cud się zdarzył.
Możecie sobie o tym poczytać tu:
www.hedfirst.com/forum/viewtopic.php?t=91&postdays=0&postorder=asc&start=0&sid=a610dd9276ad8abe124101532acbafbb
Tym, którzy skorzystali z linka wyjaśniam, że Czaro to mój Cezar, a piszę o tym
dlatego, że jestem głęboko przekonana, że takie pozytywne myśli, słowa i inne
fluidy pomagają w takich sytuacjach bardzo bardzo, więc my też możemy pomóc
Julce i Darii myśląc o nich i podtrzymując na duchu.

W tych okolicznościach trochę trudno mi pisać o moim wczorajszym spotkaniu z
Kwiecieńką, ale szanowny kolega Braineater dał nam trochę czasu na dojście do
siebie i uporządkowanie wrażeń, więc pozwolę sobie skorzystać. Obiecuję, że
więcej napiszę jutro. Teraz tylko mogę Was zapewnić, że spędziłyśmy bardzo miłe
popołudnie i wieczór, choć bardzo nam Was wszystkich brakowało. Jestem jednak
przekonana, że kiedyś uda nam się spotkać w większym gronie, i to nie raz.
Myślę, że zrobiłyśmy dobry początek, a nawet więcej niż dobry, bo jeszcze
dzisiaj mnie nogi bolą po wczorajszym spacerze. A miałyśmy sobie tylko grzecznie
posiedzieć w Łazienkach przy piwie...

Pozdrawiam wszystkich, a szczególnie mocno Darię i Julkę. 3majcie się,
dziewczyny, będzie dobrze!
Aneta

Aneto,

[beatanu]

poczytałam i... popłynęły mi łzy i właściwie nie wiem dlaczego, czy dlatego,że
dopiero teraz tak NAPRAWDę do mnie dotarło, co w ubiegłym roku przeżywałaś Ty,
co przeżywał Cezar i jego brat, czy dlatego, że tyle w nas ( = ludziach w ogóle)
ciepła i troski, że jak przyjdzie co do czego, to zatrzymujemy się w biegu, gdy
trwoga, to może niekoniecznie do boga, tylko właśnie do najbliższych, do
przyjaciół, czy dlatego, że znów zaktualizowało się banalne cholernie
stwierdzenie, że mamy tylko jedno życie i że szkoda czasu na marnowanie
tegoż...

Kochani, patetycznie się robi, ale może czasami po prostu potrzebujemy uderzyć
w poważny ton, a taki niekoniecznie musi być smutny...
Myślę o Was TWA-owicze - i o tych z problemami i bez (są tacy?) i przesyłam jak
najcieplejsze serdeczności i fluidy pozytywne i.... LUBIę WAS BARDZO !!!!

Beata adorująca na całego :)))

[daria13]

Choć nie znamy się osobiście, wszystkie Wasze ciepłe słowa dodają mi
niezmiernie dużo otuchy! Jesteście wspaniali i za wszystko bardzo Wam
serdecznie dziękuję w imieniu swoim i Julki!
Młoda ma się już dobrze, najgorsze mamy, mam nadzieję, za sobą, w szpitalu musi
pozostać na obserwacji i na przeróżnych badaniach. Nie chcę wchodzić w
szczegóły, ale powiem tylko, że był moment, kiedy przeżywałam podobny niepokój
jak Aneta, bo to też niestety problemy neurologiczne, ale na szczęście
tomografia komputerowa nic nie wykazała. Kiedy będziemy mieli diagnozę, to może
Wam więcej napiszę, ale teraz nie chcę Was niepokoić. Wiem, że jesteście
myślami z nami, Wasze życzenia i ciepłe słowa przekazałam Julce i ją to też
ucieszyło:)O problemach Cezara widziałam już wcześniej, więc teraz tylko raz
jeszcze chcę jej pogratulować niezwykle dzielnego syna! Mam nadzieję, że Julka
też będzie zawsze miała w sobie dużo optymizmu i tego będę jej uczyć.
Jak wszystko się już trochę unormuje, postaram się ułożyć jakoś sensownie wątek
dotyczący naszej drogiej służby zdrowia, bo jest to temat mnie osobiście
cholernie bulwersujący i męczący. Są lekarze, którym powinno się odbierać prawo
wykonywania zawodu, ze względu na karygodny stosunek do pacjenta i jego
rodziny. Jak ja ich czasami nienawidzę!
Nie mogę się doczekać relacji Anety.
Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję za wszystko!!!!!
Wasza wciąż trochę smutna, ale wdzięczna D.

[aaneta]

Pluję sobie w brodę, bo nie pomyślałam wcześniej, że możesz się zasugerować
historią Cezara i w związku z tym odczuwać większy niepokój. Inna sprawa, że
tego niepokoju, a nawet strachu, po prostu nie da się uniknąć, nie ma na to
rady, zwłaszcza że, tak jak piszesz, lekarze często nie potrafią rozmawiać z
pacjentami ani z ich rodzinami. A przecież w takich sytuacjach niezbędna jest
zarówno pomoc medyczna, jak i odpowiednie podejście. Dlatego my tutaj staramy
się jak możemy i cieszymy się, że możemy Wam pomóc przynajmniej tak, słowami
otuchy i pocieszenia. Tak jak mojego Cezara wspierało wiele osób, czasami
zupełnie nieznanych albo przebywających daleko, każde kolejne ciepłe słowo miało
magiczną moc. Dzięki temu Cezar trzymał się tak dzielnie, czego i Julce życzymy.
Tak, coraz bardziej jestem przekonana, że optymizm i pogoda ducha to najlepsze
lekarstwo. Bedzie dobrze!

[nienietoperz]

Wyrazy otuchy z drugiej strony malej wody. Na pewno bedziecie wkrotce cala
rodzina w 100% kondycji, ze zdrowa Julka i spokojna reszta.
A a propos sluzby zdrowia, w trakcie naszej wizyty w Polsce w styczniu tez
zdarzylo nam sie powaznie przestraszyc stanem zdrowia naszej lepszej polowy
(okazalo sie, ze cokolwiek to bylo, minelo bez sladu, czego zyczymy Julce).
Proba uzyskania pomocy doprowadzila Nienietoperzowa, kobiete skadinad lagodna i
raczej cicha, w dodatku wowczas w marnym stanie fizycznym, do krzyczenia na
szpitalnym korytarzu: Konowaly!
Wasz
nntpz

Konowaly.....

[dr.krisk]

nienietoperz napisał:


> Proba uzyskania pomocy doprowadzila Nienietoperzowa, kobiete skadinad lagodna
i
> raczej cicha, w dodatku wowczas w marnym stanie fizycznym, do krzyczenia na
> szpitalnym korytarzu: Konowaly!
Ze sluzba zdrowia mialem nie tak dawno mocno i bolesnie do czynienia: umieral
moj Ojciec. I do dzis zaluje, ze paru mlodym aroganckim lekarzom nie dalem po
prostu w ryj (i kopa). Za co? Za niedbalosc, niechlujnosc, niekompetencje,
chamstwo w stosunku do zrozpaczonych ludzi. I zeby bylo jasne: jestem raczej
trzezwo patrzacym na swiat kriskiem, i rozumiem ze ludzie maja swoje lepsze i
gorsze dni, ze lekarze sie sa bogami ino takimi ludzmi jak my, nie wymagam
specjalnego traktowania, itp.
Porazajaca byla ich nieumiejetnosc zorganizowania czegokolwiek, to my,
przerazona rodzina, musielismy za nich myslec.... Po zrobieniu tomografii
zdjecia trzymane byly w pamieci komputera przez tydzien - potem je skasowano!
Nikt nie wpadl na to ze moza zrobic kopie na CD (nawet na koszt pacjenta).
Nienawidze lekarzy. Wielu z moich znajomych to tez lekarze, kilku z nich lubie -
ale zawsze zastanawiam sie jacy sa w pracy.
A moze to taka specyfika pracy? Moze nie moze byc inaczej?
Na razie ciesze sie, ze zdrowie mi dopisuje i ni emusze (odpukac) wchodzic z
nimi w blizszy kontakt.
KrisK
P.S. Ktos moze sie poczuc urazony tym co napisalem, przykro mi ale na razie tak
czuje. Moze jeszcze za wczesnie.

[broch]

Moj ojciec mial zawal, matka wezwala pogotowie, lekarz przyszedl, stwierdzil ze
ojcu najlepiej zrobilby spacer i poszed. Momentalnie po wyjswciu lekarza (dzieki
Bogu, ze tak szybko), ojciec dostal ciezkiego zawalu. Matka wybiegla z domu i
zdazyla zawrocic karetke. Mowi ze nie krzyczala, chciala tylko aby ojciec przezyl.

"Nienawidze lekarzy."
Moj dziadek byl lekarzem, mial biblioteke wypchana ksiazkami fachowymi w kilku
jezykach, do konca praktyki uczyl sie i uczyl innych. Caly czas poswiecal
chorym, jesli chory nie mogl przyjsc, to dziadek szedl do niego. Ironia jest ze
umarl na skutek bledu lekaraskiego.


Dzisiaj chyba jest takich lekarzy niewielu. Moim zdaniem lekarz i nauczyciel to
zawody ktore absolutnie nie maja prawa do pomylek podobnie jak saperzy. Tyle ze
w wypadku pomylki sapera on sam ponosi kare, za pomylki lekarzy i nauczycieli
placa inni.

Uwazam ze jest roznica miedzy konowalami a lekarzami. Pierwsza grupa to ok 90%
ludzi ktorzy pokonczyli AM.
Na taka sytuacje sklada sie kilka przyczyn: w sumie nie najwyzszy poziom
uczelni, brak odpowiedzialnosci karnej i finansowej, brak faktycznej konkurencji.