Zmiany

[stella25b]

Jak to z Wami jest. Lubicie Zmiany? Cos nowego musi koniecznie wejsc w Wasze
zycie czy jednak pozostajecie przy starych, wyprobowanych rzeczach. A
moze "Zmiany" mieszkania, dodatkow do stroju lub calych trendow.
Konieczne "Zmiany" otoczenia, przyjaciol, pracy?

[staua]

Lubie, choc ostatnio zaczelo mnie to troche meczyc. Chcialabym gdzies osiasc na stale. Mam wielkie
nadzieje zwiazane z Bostonem, bo Mihai dostal tam juz prace, nie staz. Ale on lubi zmiany bardziej niz
ja i tak srednio co dwa lata mu sie w jednym miejscu nudzi, mam jednak nadzieje, ze zmieni zdanie.
(jak widzicie, zaczynam byc tak pzrejeta, ze w zadnym watku nie jestem w stanie o niczym innym
pisac).
W ciagu ostatnich osmiu lat przeprowadzalam sie osiem razy. A naprawde chcialabym miec juz miejsce,
ktore moge nazwac domem.

[broch]

lubie zmiany, albo inaczej, lubie gdy cos siedzieje (ale za przeprowadzkami nie
przepadam)

[noida]

Ja bardzo lubię zmiany, jak za długo nic się nie dzieje to mi się nudzi i
próbuję coś zmienić, na przykład łażę po forach internetowych i szukam nowych
znajomych ;-)Najbardziej chyba lubię poznawać nowych ludzi, bo to najciekawsze,
ale poza tym zmieniam na przykład: przynajmniej 4 razy do roku pulpit w
komputerze (jesienny, zimowy, letni itp. marzy mi się taki program, gdzie można
sobie wszystko pozmieniać- rodzaj czcionki i wszystkie kolory, nie tylko tło),
przemeblowuje pokój ze dwa razy do roku, a jakbym miała wystarczającą ilość
pieniędzy to pewnie i ciuchy bym wymieniała na nowe... Nie zmieniam tylko
miejsca zamieszkania, bo póki co za wiele rzeczy trzyma mnie w jednym, no i za
bardzo nie zmieniam poglądów... Pracy nie zmieniam, bo nie mam, ale bardzo mi
odpowiada, że co semestr zmieniały mi się przedmioty i rozkład zajęć. Niestety,
teraz już nie będzie tak miło :-(

[eva.68]

Nie przepadam. Lubię poruszać się po znajomym terenie. Daje mi to poczucie
(złudne, wiem), że mam pod kontrolą to, co się dzieje.

[eva.68]

Na szczęście życie nic sobie nie robi z mojej niechęci do zmian i zmienia
się. :-)

[stella25b]

Ogolnie lubie zmiany wtedy w zyciu cos sie dzieje i nie jest ono takie
monotonne. Ale czeste przeprowadzki dzialaja mi na nerwy. Jednego roku
przeprowadzalismy sie 5 razy. Na szczescie bylo to na poczatku naszego pobytu w
Niemczech wiec pakowania bylo nieduzo, a caly nasz bagaz miescil sie w
samochodzie. Doszlismy wtedy to calkiem niezlej perfekcji w organizacji
przeprowadzek. Teraz z cala rodzina to dla mnie maly horror.
Lubie podroze stad moje urlopy staram sie robic w ciagle nowych dla mnie
miejscach. Jedynym wyjatkiem jest moj dom na wsi ale tego pobytu nie zaliczam
do urlopu, ten wyjazd traktuje jako wyjazd do domu.
W sumie w moich Zmianach jestem niekonsekwentna. Zmieniam ciuchy ale od lat nie
zmienilam torebki. Codziennie, juz od lat nosze skorzany plecak, obojetnie czy
mam na sobie kostium czy jeansy. No i moja fryzura jest constans- ale to wynika
z braku zaufania do czegos nowego, co nie daj Boze przyniosloby mi wiecej pracy.

[eva.68]

W moim życiu już się trochę działo i to niekoniecznie miło, dlatego
wolę "monotonię". To prawda, że wtedy obok może przejść coś Bardzo
Interesujacego a ja się nie załapię ale cóż... Może to też się kiedyś zmieni?
Co do zmian w wyglądzie i "wyposażeniu" - dopuszczam. Półtora roku temu
odkryłam fryzjera, któremu nie muszę mówić, co ma robić, bo sam to wie. Po
każdej wizycie (raz na 2-3 miesiące) wyglądam trochę inaczej.

[stella25b]

eva.68 napisała:

> W moim życiu już się trochę działo i to niekoniecznie miło, dlatego
> wolę "monotonię". To prawda, że wtedy obok może przejść coś Bardzo
> Interesujacego a ja się nie załapię ale cóż... Może to też się kiedyś zmieni?
> Co do zmian w wyglądzie i "wyposażeniu" - dopuszczam. Półtora roku temu
> odkryłam fryzjera, któremu nie muszę mówić, co ma robić, bo sam to wie. Po
> każdej wizycie (raz na 2-3 miesiące) wyglądam trochę inaczej.

Szczesciara z Ciebie:)
>

[nienietoperz]

Zmiany miejsca/otoczenia lubie.
Nie moglbym sie (chyba) zakopac w jednym miejscu z przeczuciem, ze to juz na
zawsze, ze juz sie inaczej nie da. Na razie udalo sie nam (przez ciut ponad 4
lata malzenstwa) mieszkac razem w 8 roznych domach/mieszkaniach i 3 roznych
miastach - wszystko to nie liczac wyjazdow pojedynczych czy krotszych niz 2
miesiace.
Dziewiate miejsce i czwarte miasto pojawia sie w lutym. Juz sie boje jak sobie
poradzimy z przeprowadzka:-)
Niewatpliwie jednak zmiany miejsca przezywa sie znacznie lepiej, kiedy cos
stalego pozostaje (np. zona, grupka przyjaciol - chociaz tych drugich trudniej
jakby przemiescic ze soba).
Dlatego 'zmian' przyjaciol nie lubie, ewentualnie moge sie zgodzic na zyskiwanie
nowych.
Zmiany pracy OK, pod warunkiem, ze ograniczaja sie do zmiany miejsca.
Niespecjalnie wyobrazam sobie zmiany radykalnej, glownie dlatego, ze poza moim
aktualnym zajeciem nic wiecej nie potrafie robic. Niby mozna by sie probowac
czegos nauczyc...
Wasz
nienietoperz

[stella25b]

Ja tez cenie sobie prawdziwa przyjazn wiec przyjaciol nie zmieniam. Lubie
poznawac nowych ludzi z nadzieja, ze kreg moich przyjaciol sie rozrosnie:)

[stella25b]

Ja juz zmienilam radykalnie moj fach, chociaz wczesniej nie wierzylam, ze do
czegos takie jestem zdolna, wiec teraz juz na wszystko jestem otwarta. Tylko ze
moje wygodnictwo kaze mi siedziec i robic to co robie.

[braineater]

Ja akurat jestem typem osiadłym, wybitnie ślimakowatym i na długo
zakotwiczającym się w jednym miejscu. Przeprowadzak to koszmar którego staram
się unikac jak ognia, co wiąze sie na przykład z bezsensownym utrzymywaniem
poprzedniego mieszkania, w ktorym aktualnie żyją jedynie regały z ksiązkami i z
którego korzystam ewentualnie kilka razy w roku, jeśli mam tam bliżej w srodku
nocy niz do domu - i od 6 lat mówię sobię, że to bez sensu, że trzeba by było
wziaść i spakowac te regały i nie jeżdzic 15 minut tramwajami (o - tak właśnie
wyglądają moje przeprowadki - o kilka przystanków tramwajowych dalej:), żeby
cos sprawdzic w ksiązkach z akurat tej biblioteczki, oddac klucze i mieć
wszystko pod ręką - ale zdecydowac się nijak nie potrafię.
Natomiast uwielbiam zmiany związane z jakimis nowymi lekturami czy rozmowami,
kiedy to pod wpływem jakiegoś zdania czy twierdzenia musze przekombinowac cały
swój dotychczasowy światopogląd. stad tez mentalnie czasami czuję się jak
chorągiewka, bo takie sytuacje zdazają mi się bardzo często - może nie
koniecznie wszystkie rozbijaja się o poglądy i filozofię życiową, ale dowiaduję
się czegoś nowego, czegoś się ucze i zgodnie z efektem domina wszystko co
wiedziałem na ten temat wczesniej musze przekombinowac, przełożyc i
podopasowywac - to moge robic po całych dniach i to kocham:)
Zmiany w wyglądzie - tak średnio w sumie - od lat ciuchy w dwóch, trzech
kolorach w ktorych się dobre czuję, od 15 lat ten sam model Martensów (co
radośc wielką w Marysi wzbudza, bo co roku idę kupowac buty, co roku zajmuje mi
to około dwóch, trzech godzin i co roku, zrezygnowany poniekąd, kupuje
dokładnie te same które mam na nogach:), od czasu rezygnacji z dredów ta sama
niekłopotliwa fryzura. Tylko w odróznieniu od Stelli często kupuję torby, bo
rzadko wytrzymuja rajdy po antykwariatach dłużej niz 3-6 miesięcy:)
Zmiany znajomych - raczej utraty, bo jestem koszmarem jeśli chodzi o
podtrzymywanie więzi na odległośc, nawet jesli mam kogos dostepnego online.
Jakos nigdy mi się to nie udaje. Poznawanie nowych ludzi także przychodzi mi
dość cięzko, a już wejście z nimi w jakieś bliższe relacje to wyzwanie na miarę
wejścia boso na Everest:) Stąd też znajomych i kumpli mam tylko takich, co ich
połapałem na studiach i w innych placówkach edukacyjnych i to tez tylko takich,
co mieszkają blisko - do 20 minut jazdy tramwajem. Reszta jakos się rozpłynęła,
po 1876 umowieniu sie i moim nieprzybyciu...:)

Pozdrowienia:)

[stella25b]

braineater napisał:

Tylko w odróznieniu od Stelli często kupuję torby, bo
> rzadko wytrzymuja rajdy po antykwariatach dłużej niz 3-6 miesięcy:)

A nie, nie, Stella kupuje torby. Sek tylko w tym, ze jedna non-stop nosi.
Poprostu ten plecka przyrosl do mnie;) Jest wygodny, w miare duzy (nie znosze
malych torebek) i pojemny, wiec wszystko sie w nim swietnie miesci. Wlasnie
dzisiaj wychodzac z biura, szukalam w nim parasola, gdyz w Mainz tez strasznie
lalo i....znalazlam przy okazji skarpetki mojego Mlodszego:D
>
>
>>
>

[staua]

Mam kolege (moja dzialka mniej wiecej, Francuz) ktory po dwoch postdocach zostal hydraulikiem
(zalozyl wlasna firme hydrauliczna) i mowi, ze ceni to sobie, bo pracuje we wlasnym rytmie i dla siebie.
Po tym nic mnie juz nie zdziwi.

[nienietoperz]

W celu zostania hydraulikiem trzeba chociaz troche sie znac na srubkach, rurach,
kluczach i takich roznych. Kiedy tak mysle, co jeszcze moglbym robic w celu
zapewnienia sobie chleba i ksiazki powszedniej, w zasadzie przychodzi mi do
glowy wylacznie dzialalnosc edukacyjna (brrrrrr), praca fizyczna prosta (duza
konkurencja), ew. oprowadzanie wycieczek (brrrrr + duza konkurencja). Pozostaje
juz tylko oporzadzanie kangurow.

[braineater]

nienietoperz napisał:

. Kiedy tak mysle, co jeszcze moglbym robic w celu
> zapewnienia sobie chleba i ksiazki powszedniej, w zasadzie przychodzi mi do
> glowy wylacznie dzialalnosc edukacyjna (brrrrrr),

Marna płaca, stresogenne środowisko, mało czasu dla siebie - zdecydowanie
odpada.

praca fizyczna prosta (duza
> konkurencja),

Po dwóch miesiącach zaczynasz wpadać w rutynę, przestajesz myslec i zamieniasz
się w automat pracujący w rytmie 12/12 - 12 nosisz(kopiesz)12 odsypiasz, bo nie
jesteś w stanie nic innego robić - aktualnie to przerabiam, nie polecam:)
szcególnie, że od noszenia pak z ksiązkami dochodzi jeszce wysiłek wzmożonej
koncentraci przy wypełnianiu faktur - a komp mi sie w robocie sypie średnio 6
razy dziennie...

ew. oprowadzanie wycieczek (brrrrr + duza konkurencja).
A panie, te drzwi to one się zespuły, że takie krzywe? - cytat ze zwiedzania
Barcelony i budynku projektu Gaudiego. Ja strasznie reaguję na takie akcje,
praca zdecydowanie nie dla mnie:)

Pozostaje
> juz tylko oporzadzanie kangurow.

A wcale, że nie, bo sa dwa zawody zapewniające zarówno pieniądz jak i święty
spokój: stróż nocny - praca co wykonywałem ją przez całe studia i nie ma
lepszej roboty na świecie
oraz
freelancerskie tłumaczenie z języków obcych, do którego to zajęcia usilnie
dążę:)

Ale życie to jednak cienszkie jest, nie?:)

Pozdrowienia:)

[kawa_malinowa]

> . Kiedy tak mysle, co jeszcze moglbym robic w celu
> > zapewnienia sobie chleba i ksiazki powszedniej, w zasadzie przychodzi mi
> do
> > glowy wylacznie dzialalnosc edukacyjna (brrrrrr),
>
> Marna płaca, stresogenne środowisko, mało czasu dla siebie - zdecydowanie
> odpada.

I dlatego właśnie nie chcę pracować w szkole, mimo że już teraz się mnie
pytają, czy mam w planach za pięć lat powrócić :) Zabawne to, bom zadowolona
niezmiernie, że już jedynie kontakty nieformalne nas łączyć będą. Dziwne to, bo
wszyscy są przekonani, że studia skończę, a od kiedy zobaczyłam listę lektur to
nie jestem już tego taka pewna...

A co do tematu zmian :)
Zmian pogody nie znoszę, bo zaraz muszę się ratować kolejną kawą :)
Zmian miejsca również nie lubię (nie mówimy, ofkors, o wycieczkach), jak
również nie lubię zmian oryginalnej adaptacji wnętrz, które pomieszkuje.
Sprzątanie pochłania zdecydowanie najwięcej energii.
A jednocześnie lubię takie momenty, kiedy coś się dzieje, na przykład wczoraj.
Dużo się dzieje, więc mało czasu na dekadenckie pomysły :). Ktoś przychodzi,
coś się zmienia- są takie dni, kiedy potrzebuje szybko i dużo takich bodźców.

Akcja "przeprowadzka" - czyli zmiana ZA DUŻA- mnie nieco przeraża.
Akcja "szukanie lektur" również.
Ale mimo wszystko - optymistycznie patrzę na październik.

A ja bym chcial....

[dr.krisk]

... jako murarz pracowac. Serio - lubie prace budowlane! Fakt, ze w polskim
wydaniu wygladaja one koszmarnie: balagan i brud, wszystko krzywe a w srodku
miota sie na kacu jakis osobnik w podartych lachach i kielnia w reku....
Ale mozna inaczej. Lubie dobrze wymierzyc mury (co prawda uzywam niwelatora a
nie klasycznej wasserwagi), sprawdzic przekatne (tu przydaje sie dobra
znajomosc stereometrii..), i zaczac zakladac narozniki. A potem wypelniac
ceglami (lub pustakami albo bloczkami) obszary pomiedzy naroznikami.... Lubie
dzwiek kielni przesuwajacej sie po chropowatej cegle, albo gdy dobrze wypalona
cegla uderzona naostrzonym mlotkiem murarskim peka idealnie "na wymiar". Lubie
popatrzec z boku na mur i zobaczyc ze nie ma zadnych wybrzuszen, ze prosty jest
i ladny.
A jak jeszcze jest ladna pogoda to w ogole jest wspaniale!
To moglbym robic.
KrisK

[stella25b]

cholera, ze juz wybudowalam dom...;)

Ale ja wolno robie...

[dr.krisk]

stella25b napisała:

> cholera, ze juz wybudowalam dom...;)
To moja wada - powoli robie. No i tynki dosc kiepsko, bo nie umiem zrobic
bardzo rowno z "wolnej reki". Zawsze jak juz narzuce i zagladze, to wydaje mi
sie ze tu z lewej to trzeba troche dorzucic... No to dorzucam..... Ale wtedy z
prawej jest nizej... Zacieram..... dorzucam.... tynk (nie lubi byc wielokrotnie
przecierany) odpada.....
I zaczynam od poczatku.
Ale bym sie nauczyl, sadze.

[stella25b]

Wszystko jest podobno dla ludzi;) A jesli chodzi o fachowcow to mam niezle
doswiadczenie z nasza budowa domu. Trzeba powiedziec, ze stawialy go prawie
wszystkie nacje Europy. Zamowilismy firme wloska do tynkowania a przyjechali
Polacy jako podwykonawcy. Tynki wewnetrzne robili Ukraincy. Mury stawiali
Rosjanie pod okiem architekta pochodzacego z Syberii a kafelkowali i dach
ocieplali Polacy. Pomoc w tapetowaniu przyszla ze strony kolezenstwa z biura a
byla tez internacjonal: Francja, Niemcy, Litwa i Wegry.

Zmiany

[brunosch]

I tu wyjdzie cała moja wielotwarzowość.
Bo z jednej strony kocham spokój, jasne sytuacje i pewność własnego jutra
(budzik o 7.03 i pędem do Instytutu), z drugiej - najważniejsze decyzje życiowe
były podjęte na hop! z dnia na dzień, bez liczenia się z konsekwencjami tzw.
"życiowymi", ale w przekonaniu że i tak wyjdzie na dobre (jak do tej pory - nie
narzekam, ciekawie jest :))
Z trudem wchodzę w nowe grupy znajomych, jestem z tych co słuchają, a sami
gadają na końcu, dlatego większość nie-znajomych ma mnie za milczka, odludka i
dziwaka. Ale gdyby znów zdarzyła mi się w życiu taka okazja jak 16 lat temu -
skaczę w głęboką wodę!
PS Doktorze, mistrzem kładzenia tynków jest mój ojciec, któremu pozajączkowały
się proporcje cementu, piasku i wody i szczęśliwie wybetonował ściany mojego
gniazda rodzinnego :)
Nikt nie jest doskonały...

Ja to na szesc robie.....

[dr.krisk]

brunosch napisał:

> PS Doktorze, mistrzem kładzenia tynków jest mój ojciec, któremu pozajączkowały
> się proporcje cementu, piasku i wody i szczęśliwie wybetonował ściany mojego
> gniazda rodzinnego :)
> Nikt nie jest doskonały...
Dobre! Ja tynki to "na szesc robie" - na lopate cementu daje lopate rzadkiego
wapna i szesc czesci piasku. Wtedy tynk oddycha a jest wystarczajaco trwaly.
Tu przypomina mi sie dykteryjka naukowa - kiedys w towarzystwie naukowcow od
teorii betonu (dlaczego beton wiaze, opoznianie i przyspieszanie procesu
wiazania, itp.) zadalem glupie pytanie: a czy wiecie ile mniej wiecej kruszywa
i cementu trzeba dac do betonu? Zapadlo klopotliwe milczenie, ktos zaczal bakac
cos o punkcie piaskowym, i ze to trzeba z tabel.....
Nie wiedzieli, teoretyki jedne!

[brunosch]

:)) Pyszne.
Co do tynków (i stropów na portlandzkim cemencie) - ojciec z chytrym uśmieszkiem
komentował, że jak komu przyjdzie dziurę w tym zrobić to... (zwieracze mu
puszcza, mówiąć eufemizmami). I przyszedł dzień w którym wypłynęła ryba...
trzeba było wyorać w ścianach miejsce na nową instalację i te rowki musiał
wyorać ojciec, własną i (nie tyko) ręką... Tak barwnych przekleństw jeszcze nie
słyszano.

Znam ten bol.....

[dr.krisk]

Osobiscie musialem kiedys wykuc przejscie przez wlasnorecznie wylany podciag.
Wylewalem go i zbroilem w latach kryzysu, kiedy to przypadkiem w GSie byly
tylko prety dwunastki (srednicy 12 mm) oraz cement klasy 450! Sadze ze bunkry w
Wilczym Szancu byly mniej wytrzymale...
Lacze sie z toba w bolu.....

[brunosch]

Dzięki temu wiemy, że jesteśmy właścicielami bunkrów przeciwatomowych i możemy
katastrofistom grać na nosie:)

[stella25b]

Expertem od betonow i wlascicielem najpiekniejszych schodow w Europie jest moj
sasiad. Osobiscie "robil" sobie schody (prowadzace do drzwi wejsciowych do
doomu), pare dni zawsze o 23 w nocy, gdyz wtedy mial wolne moce przerobowe. No
i przy slabym oswietleniu jakos niedowidzial i proporcje tego cementu i piachu
tez jakos pomilil co w rezultacie przynioslo efekt piorunujacy. A przy tym
ubijal te mieszaknki wlasnonoznie w gumowcach. Schody 2- stopniowe (nasze maja
4 stopnie), nieco krzywe i...z jednej strony prawdziwie betonowe z drugiej
piaskowe!!Oczywiscie na rezultat nie trzeba bylo dlugo czekac. Jego dzieci zeby
wejsc do domu mialy powyrywane nogi w pachwinach a liczni odwiedzajacy ich
znajomi powykrecane kostki.

Sąsiedzi chyba podobni

[brunosch]

mój zrobił sobie schody z sześciu ton granitu, ale na żywym piasku, metodą
Azteków co najmniej. Efekt - w tym roku zrywał badziewie i musiał osadzać na na
zaprawie betonowej, bo szło się do niego jak na Kilimandżaro nie przymierzając.

[beatanu]

stella25b napisała:

> Jak to z Wami jest. Lubicie Zmiany?

I tak i nie. W moim życiu zaszło całkiem sporo zmian - w związku z wyjazdem z
kraju, w związku ze studiami nr 2 i totalnym skręceniem z drogi pt. akademickie
dywagacje na temat językoznawstwa w ogóle. Zmiany związane z narodzinami i
wzrastaniem dzieci... To wszystko wspaniałe zmiany, choć może na co dzień już
nie tak bardzo zauważalne...

Lubię stabilność miejsca (przeprowadzałam się w życiu cztery razy i to mi
całkiem wystarczy, przynajmniej na razie), lubię powtarzalność pór roku, lubię
niezmienność faktu, że mam "starych" przyjaciół, lubię zdjęcie sasanek, które
od paru lat zdobi ekran komputera... Nie mam potrzeby kupowania ciągle nowych
ciuchów i męczy mnie, gdy muszę wybrać nowy rodzaj szamponu, bo mój ulubiony
właśnie przestał być produkowany...

Ale lubię też przemieszczać się i odkrywać nowe miejsca, chociaż nie są to
najczęściej miejsca odległe. Lubię eksperymentować z nowymi gatunkami buraków i
słoneczników, co roku sieję jakieś inne roślinki. Cieszy mnie możliwość
zawierania nowych znajomości i nadzieja na nowych przyjaciół, lubię pławić się
w jeszcze nieznanych wodach otwartych, lubię eksperymenty kulinarne...

Tak to mniej więcej wygląda. Taka próba zachowania umiaru?
pozdrawiam :)