Truwaje Wszelkie (nie tylko) Antykwaryczne

[mamarcela]

Skoro już wprowadziłam słowo truwaj (patrz wątek ankieta) do Torby vel Trupy
proponuję wątek ten poświęcić truwajom wszelkim okołokulturowym wyszperanym
gdzieś, wygrzebanym w odmętach niepamięci, olśnieniom chwilowym, albo
permanentnym.
I jako pierwsza śmiem zapytać, Szanowne Koleżeństwo, czy ktoś miał może do
czynienia z filmem "Baśń o ludziach stąd"?

[brunosch]

Truwaj Wieloletniej Adoracji - Śledź Otrębus Podgrobelski: Wstęp do
imagineskopii. Wyd. 1. Kraków, WL 1974 i wszystkie następne.

Jest to poważna praca naukowa, z całym przynależnym jej warsztatem naukowym
(tabele, wykresy, plansze, przypisy, bibliografie i indeksy), dotycząca
powiększania wyobraźni poprzez filowanie przez przeziór. Autor porusza problem
użycia imagineskopu na przestrzeni dziejów cywilizacji, widząc w
imagineskopowaniu jedyny lek na nędzę naszej Egzystencji.
___
Samobójcy są czasami bardzo wybredni. Wiem coś o tym.

[braineater]

Śelex jest cudem, ale legenda głosi, że to nie jego jedyny text - tyle, że
nastepnych również nie odnalazłem.
Mój truwaj, autor kompletnie nie rozpoznany w Polsce, po anglijsku tez się na
niego przed ztruwajowaniem nie natknąłem, czyli pan Damon ruynyon, którego
jesen tekst wrzuciłem do ś.p. wątku 'opowiadanko na weekend". Jak dla mnie
odkrycie wielkie, cieszące mnie niezmiernie, między innymi tym, że prócz ludzi,
którym go podrzucałem, jeszce nikt publicznie go nie obwieścił:)
P:)

szukaj pod Musiał Jacek

[brunosch]

ale w BN jest tylko o immunologii, znaczy lekarz...

[agni_me]

Dzięki temu, lat sto na mazurach padło: misiek, czy mógłbyś teleportować ten
trampek w stonę przezióru, bo imagineskop nierówno leży - i było to zdanie,
które zmieniło agniowy świat.

czym jest imagineskopia

[brunosch]

udało mi się udowodnić, gdy prof. Opacki kazał nam wygłosić wykład.
Wygłosiłem... Z dodaniem kilku przemyśleń własnych - m.in. na temat wpychania
atomu węgla (pierwszy z lewej i od góry) cząsteczki celulozy drewna świerka
beskidzkiego przez kwas łowynasowy. Nie ukrywam, Opacki spojrzał na mnie innym
okiem ;)

[mamarcela]

Popieram, popieram. A propos czy ma ktoś e-booka? Od lat truję o teorii
imagineskopii jednemu znajomemu w Australii i może by w końcu zobaczył , o czym
tak truję. Bo tak to nijak nie kuma.
Podsyłam link do rzeczonego filmiku:
ww2.tvp.pl/tvppl/1261,2004012077119.strona%20-%20ludzie%20stad
Jakość fatalna, ale daje wyobrażenie o treści.

Mamarcello,

[brunosch]

Wstęp (wydanie trzecie) długi czas leżał na Koszykach. W Empiku sprawdzić nie
zawadzi, choć miewają go w dziale Ezoteryka i diety makrobiotyczne :)

[mamarcela]

Dzięki. Tylko mi sie skanować nie chce (leniwa z natury jestem okrutnie)-
awstralijczyk taki więcej wirtualny, a jak wiadomo książki papierowe nie
wchodzą do kompa. Skoro więc odkryłam niemal fanclub to myslałam, że może juz
ktoś to zrobił. Znaczy się zeskanował (w charakterze rzecz jasna "kopii
zapasasowej", żeby nie było wątpliwości). Pzdrw :)

[3promile]

Truwaj prywatny mój wywiedziony jest z niemieckiego materializmu wulgarnego;
teza o tym, że myśl jest wydzieliną mózgu zaskakująco przystawać zaczęła do
rzeczywistości...

Wasz
Zapluty Promil reakcji

Baśń o ludziach stąd

[mamarcela]

Czyżby naprawdę nikt nie widział, nie słyszał, nie ma zdania? Chociażby
takiego: "Głupia jesteś mamarcelo, że ci się podoba". A ja myślałam, że są tu
różni zakręceńcy.
No więc wodzę na pokuszenie

www.ayoy.pl/basn/
I nadmieniam:
1.nie cierpie współczesnego polskiego kabaretu. Różne dańce, tyńce, drozdy ło
jezu. hbo na stojaka - tak sobie piekło wyobrażam.
2. pazurstwo tzw. również bleee
3.sitcomy doprowadzają mnie do łez zażenowania
4.film wynalazło jakiś czas temu dziecię moje starsze i od tej pory jest
oglądany regularnie w celu łyknięcia dawki optymizmu.

[aaneta]

Witaj, Mamarcelo, wreszcie mam okazję i wolną chwilkę, żeby Cię powitać
serdecznie bardzo. Beata się nie pochwaliła, ale to my Cię tu telepatycznie
ściągnęłyśmy ;)
A co do "Baśni o ludziach stąd", to moje dzieciątka wynalazły ten film, kiedy
chyba wiosną ubiegłego roku był w telewizorze, a potem oglądały go na okrągło
przez jakiś czas i mówiły wyłącznie tekstami z niego. Ja sama, ponieważ byłam
wtedy gościem w domu, nie obejrzałam go nigdy w całości, zwłaszcza że gra tam
taki jeden gostek, którego widywałam w telewizji wrocławskiej i strasznie mnie
wkurzał, jak zresztą wszystko we Wrocku. Stanowczo wolę jednak stary dobry
kabaret Potem.

telepatia

[mamarcela]

Witaj Aaneto, czuję się jak julia roberts w notting hill, albo jakaś inna doda
elektroda. I am famous i kto by pomyślał?
Czemu nie lubisz wrocka? Ja nie byłam w nim na dłużej od lat 20, ale z czasów
licealnych mam miłe wspomnienia. Miałam wówczas tzw. fianca studiującego tamże
i jeździłam koleją na wagary. Koło dworca były upojne lody cytrynowe, wówczas
jeszcze dość rzadkie. I na tym samym dworcu odkryłam swoją namiętność do kul
śnieżnych.Było to miejsce, gdzie przesiadałam sie w dziecięctwie podczas
podrózy nad Bałtyk. Pozdrawiam serdecznie.

[aaneta]

Pewnie, że jesteś famous, trudno Cię nie zauważyć: Piszesz Przydługie Posty i
piszesz pięknie, poprawnie i mądrze, co nawet na FK nieczęsto się zdarza. W
każdym razie jesteś z tych, co znają Józefa.
A co do Wrocka i mojej niechęci do niego, to pisałam już o tym tu i ówdzie,
tylko nie pamiętam, czy prywatnie, czy publicznie, więc opowiem od początku:
rzucił był mię tam los, a właściwe tzw. kariera zawodowa, całkiem niedawno temu,
a że moje dzieciątka (synowie, nie mylisz się) zostały w Wawie, więc nie byłam
tam obciążona obowiązkami domowymi, za to pracą jak najbardziej, ale i tak
mogłam sobie trochę Wrocka pooglądać, nie tylko turystycznie. No i stwierdziłam,
że poza Rynkiem, Ostrowem Tumskim i Parkiem Szczytnickim jest ohydny - brudny,
śmierdzący i źle zorganizowany (tu Braineater powinien mnie poprzeć, choć może
będzie miał inne argumenty). Długo by opowiadać, w każdym razie wyjeżdżałam tam
zachęcona opowieściami o tym, jakie to piękne miasto, i rozczarowałam się
okrutnie. Wiem, że jestem jedną z niewielu osób, którym się Wrocek nie podoba,
ale ta większość to albo ci, którzy mieszkają tam od dawna, więc mają sentyment,
albo ci, którzy wpadają tam tylko na chwilę i widzą tylko to, co warto zobaczyć.
Ciekawe, co powie nasza Kawa za jakiś czas, he, he...

[mamarcela]

Aneto !Wyszłam z szafy (dosłownie)i zajrzałam do komputera. O matko! Pierwsze
słowa Twojego postu powaliły mnie po prostu na kolana. A ja myślałam, że tu
biją. Głupia byłam, czy co? No, ale zawsze macie Brocha, żeby mi się całkiem w
głowie nie przewróciło.
W szafie byłam w celach naprawczych, bo tak się niestety składa, że o facetach
mojego życia (syn, były, inni byli, bracia cioteczni, nawet kumple serdeczni)
można powiedzieć cytując "Baśń o ludziach stąd": "Gdybyś nie był taki dupa to
byłby z ciebie fajny facet.", a o kobietach też niestety: "Gdybyś nie był taki
facet to byłaby z ciebie fajna dupa". Młody jest młody więc mam nadzieję, że
wyrośnie. Pracujemy nad tym obie z córką.
Wracam do szafy. Pzdr.:)
mamarcela ciągle spłoniona i na kolanach

[aaneta]

He, he, faktycznie, Broch z pewnością nie należy do tych, co znają Józefa.
A co do wychowywania Młodego, to możesz go przysłać do moich młodych na
szkolenie z zakresu wyższej techniki naprawiania szaf i innych talentów
niezbędnych fajnym facetom.
Córkę też możesz przysłać, wygląda mi na kolejną potencjalną synową ;)

[daria13]

Nie moge skomentować, bo mój pracowy komp odmawia pokazania i jeszcze straszy,
że poskarży się mojemu szefowi:))
Nie wiem, czy mój domowy komp mi pozwoli, bo jest z kolei słabej mocy, ale
spróbuję, bo mi smaka narobiłaś.
Co do kabaretu, to zgadzam się w całości, z wyjątkiem wszak jednym, o którym
osobny wątek nawet założyłam, czyli MUMIO. Znasz może?

[mamarcela]

mumia nie znam, bo ja do czasów odkrycia Baśni na sam dźwięk słowa kabaret
dostawałam alergii wziewnej. Chociaż kłamię, bo film Fossa wielbię
nieustająco, a jeśli chodzi o przedwojenne kabarety to też mam coś do
powiedzenia. Baśń natomiast tchnie takim optymizmem, że oglądamy ją z córką mą
przynajmniej 2xw miesiącu. To oczywiście nie jest tzw. dobry film, ale jest to
film wyjechany w kosmos, jak powiedziałoby dziecię moje, chyba, że to już nie
modne wyrażenie. Polecam wszystkim wielbicielom inżyniera Mamonia. Zerknij
zresztą na ten drugi link. Jak widzisz dzieci Aanety też się baśnią nawiedziły
(-li, chyba?). Jeśli bywasz w Wawie w okolicach Starego Miasta to Ci mogę
zostawić w miejscu umówionym. Pzdrw. :)

[nienietoperz]

Czekajac na kontynuacje wiesci Mamarcelich lub wizji Braineatrzych chcialbym
sie z Wami podzielic najswiezszymi truwajami antykwarycznymi.
Truwaje zwiazane sa z miejscowym znajomym Stefanem, ktory pomimo bycia w
nieimponujacym wieku lat trzydziestu paru zdaje sie byc ewidentnym reliktem
klasy inteligenckoarystokratycznej z czasow dosc odleglych. Stefan posluguje
sie swobodnie niemieckim, francuskim, angielskim i wloskim, slucha przy
sniadaniu muzyki, przy ktorej uszy nienietoperze slabna z wysilku (tacy
Schoenberg czy Cage to pikusie drobne), mieszka w XVIIwiecznej kamienicy
wypelnionej ksiazkami w jezykach wyzej wymienionych i nie wymienionych - oprocz
tego bedac zasadniczo matematykiem.
Truwaje Stefanopochodne pojawily sie przy okazji mojej wyprawy do Strasbourga -
Monsieur S. jako inteligent uczynny postanowil podzielic sie ze mna posiadanym
przewodnikiem (zastrzegajac sie, ze nie jest to najnowsze wydanie). W ten oto
sposob znalazlem sie w posiadaniu Baedekera 'Nord-Ouest France', wydanego w
Paryzu w roku 1908. Rozkosz sprawil
mi juz pierwszy akapit dotyczacy przewidywanych kosztow podrozy, zakonczony
trzezwa uwaga, ktora przytocze tu w nieudolnym tlumaczeniu wlasnym: 'Sprawe
nalezy sobie zdawac rzecz jasna z faktu, iz w wypadku podrozy w towarzystwie
dam wydatki beda nieporownywalnie wyzsze'.
Przyjemnosc lektury nie zostala zaklocona przeoczonym przez Stefana faktem, ze
w roku 1908 Strasbourg jako stolica Alzacji byl czescia cesarstwa niemieckiego
raczej niz Republiki Francuskiej, a wiec w Baedekerze sie nie znalazl. Niemniej
jednak, kiedy Monsieur S. okolicznosc te skojarzyl, pojawil sie w okolicy
nienietoperzej i, sumitujac sie wielce, wreczyl truwaj nr 2 w postaci
przewodnika 'Continental Travels - Germany', wydanego tym razem w Londynie w
roku 1845. Wrodzona taktownosc (plus desperacka chec przyjrzenia sie truwajowi
drugiemu) nie pozwolila mi nadmienic, ze
w roku 1845 Strasbourg byl miastem francuskim, a wiec w 'Continental Travels -
Germany' tez sie raczej trudno go spodziewac. Co prawda podroz do centrum
Alzacji odbylem w zwiazku z tym bez przygotowania teoretycznego, wiem juz za to
np. jak w Prusiech przeliczano ilosc, wiek i plec pasazerow na ich laczna wage,
a nastepnie wyznaczano przy pomocy tej ostatniej ustalano minimalna liczbe
koni, jaka nalezalo wypozyczyc turystom w celach przemieszczania sie z miasta
do miasta (zaleca sie ogolnie podrozowanie z wlasnym powozem). I inne takie.