Czy Twarzyści uprawiają

[quarantine]

jakieś sporty? Czy skaczą, pływają, fruwają, nurkują, pedałują, tańczą w
balecie, szusują, balansują, wiszą, podnoszą, itdddddd. Słowem, czy ruszają
się?

[daria13]

Kiedy ostatnio synek pytał mnie, jaki sport uprawiałam kiedy byłam w jego wieku
(bo że teraz nie uprawiam, to wie), i odpowiedziałam mu, że szachy, to bardzo
zdrowo się uśmiał. I taka jest wesoła prawda o moim uprawianiau sportu:)
To samo dotyczy mojego zainteresowania się tą dziedziną życia - nul niestety.
Pozdrawiam:)

[griszah]

Ostatnio amatorsko tenis stołowy - z uwagi na moje kostki lubiące się skręcać
to sport stosunkowo bezpieczny. Wszelkie piłki nożne, siatkówki (bardzo lubię),
koszykówki (nie umiem) ze względu na potencjalną urazowość kończyn dolnych
odpadają :(.
A oto zagadka związana z dyscypiliną, którą kiedyś uprawiałem bardziej
wyczynowo: co to jest rundak fiflak?
Pozdrawiam.

[mamarcela]

akrobatyka sportowa, albo cos pokrewnego

mamarcela, której dziecko też to umie

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[quarantine]

Mamarcelo, wpadłam w podziw. Opowiedz coś.

[mamarcela]

To jest odpowieź na post griszaha - patrz wyżej. To nie ja byłam ewą.
A dziecko nr1 faktycznie, jak było młode to rundaki, salta i gwiazdy na
wyrywki, ale jako podstawa do uprawianego judo. Były czasy, że po Kazimierzu
chodziła za pomocą tego typu figur, bo p[odobnio wtedy komary mniej gryzły.
:)

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[quarantine]

:)))))))))))))

[griszah]

gimnastyka sportowa - byłem nawet kilka razy na zawodach a jedne z nich się
nawet nie odbyły bo to było wtedy kiedy nie było również teleranka - dlatego
pamiętam :). A jak się dziecko nauczyło? - samouk czy trenuje?

[broch]

Aska gimnastyke sportowa uprawiala przez 5 lat. Oprocz figur i szpagatow, na
rekach po linie do wysokiego sufitu potrafi sie wspiac (nozki poziomo). W sumie
ciezki kawal chleba 4x w tygodniu po trzy godziny.

[griszah]

Zgadza się, że ciężki. Kiedyś byliśmy na zgrupowaniu sportowym w górach i
pamiętam jak "kradliśmy" chleb dla dziewczyn bo faceci mogli jeść ile im się
podobało a dziewczyny miały limity żeby nie przytyć a trenowały tak samo
intensywnie jak my albo nawet bardziej.

[broch]

eeeeh.. no nieee
ja myslalem ze to dla mnie ciezki kawalek chleba: :)))
wyrwac sie z pracy zawiezc na zajecia, wrocic do pracy, po czym odebrac dziecko
(4x w tygodniu). Robimy to na spolke z Ania tzn jedno zawozi, drugie przywozi.
Inaczej nie wyrobilibysmy sie w czasie.

[griszah]

Aaaaa. No tak - nie patrzyłem na o od tej strony :). To jeszcze przede mną.

[mamarcela]

Dziecko nr1, zwane w dziecięctwie Julinkiem (szkoła dla cyrkowców), miało
chwytne nogi więc od 3 do gdzies 11 roku życia wspinało sie na ściany domowe.
Nie sposób było poruszać sie po mieszkaniu i nie natknąć sie na wiszące
dziecko. Korytarzyk prowadzący do łazienki ma szerokość drzwi i tam dziecko
wisiało najczęściej w pozycji jedna noga na jednej ścianie, a druga na drugiej.
Wiszenie skończyło się, gdy dziecko nr1 zaczęło nabierać normalnych rozmiarów
(wcześniej 28 kg w piątej klasie), ale rundaka nadal potrafi, choć nad wyraz
niechętnie. Dziecko nr2 jest wielkim chłopem, jak na swój wiek, toteż raczej
nie zwisa znikąd. Chodzi do szkoły sportowej więc rusza się dużo, ale z powodu
braku motywacji do walki, nie odnosi wielkich sukcesów. Poza tym od wczesnego
dzieciństwa jego ulubionym sportem jest czarowanie ludzi, a przede wszystkim
kobiet wq każdym wieku. :)

"od dzieciństwa lubiłem syreny'

[nienietoperz]

Ruszali sie, teraz nie liczac pedalowania do pracy popadaja w stagnacje.
Sportowo uprawiali troche bez sukcesow siatkowke, dlugo i po czesci z sukcesami
brydza. Ale z tego wszyscy sie smieja tak jak z Dariowych szachow.

[broch]

narty alpejskie w zimie, w lecie (czyli tutaj na okraglo) bieganie 3xtydzien 10km,
w Polsce zagle. W mlodosci szermierka.
Oczywiscie szybka jazda samochodem :))

[griszah]

Fajnie pojechałeś w Grand Prix Makau. 2 miejsce. :))))

[broch]

no coz, Grand Prix Makau to srednia krajowa chyba :))

[blue.berry]

uprawiali
plywanie (7 lat zawodniczo czy jakos)
jazde na nartach
konine
koszykowke i siatkowke
windsurfing (najnowsze ale juz zakonczone)

aktualnie uprawiaja lezenie na kanapie

[griszah]

W leżeniu na kanapie to jest spora konkurencja i dostać się do kadry czy na
olimpiadę to marzenie ściętej głowy. No ale tak nie wyczynowo to też lubię.
:)

[nienietoperz]

Moze nie w lezeniu na kanapie, ale w innych dyscyplinach juz nie tak trudno. Moi
koledzy z druzyny uniwersyteckiej siatkowej na wiesc o przyznaniu Olimpiady
Londynowi zaczeli natychmiast szukac egzotycznych sportow olimpijskich. Chocby
taka pilka reczna - na Wyspach gra w nia pewnie jakies 500 osob, a reprezentacja
gospodarzy ma gwarantowany wystep na igrzyskach. Ci najmlodsi, kolo 20tki, nawet
moga powaznie myslec o przekwalifikowaniu sie. Inna sprawa, ze duzo osob moze
miec taki pomysl.

[braineater]

Było dawno temu:
gimnastyka - 3 lata
tenis ziemny - też 3
skałki - długo, aż spadłem łamiąc sobie nogi od tego czasu trzymam się z daleka

jest:
Rower - ale dużo bardziej jako środek transportu
pływanie - ale tylko w wodach zamkniętych typu basen kryty a strzeżony
wnerwianie ludzi:)

A u Marysi bardzo długo był balet (od dzieciństwa do chyba 23 roku zycia)i
jazda konna. Teraz ostał się rower i wnerwianie ludzi:)

Natomiast od zawsze pogarda do sportow grupowych - nieznoszę.

P:)

[griszah]

braineater napisał:

> A u Marysi bardzo długo był balet (od dzieciństwa do chyba 23 roku zycia)
"Przecież znacie te balety, wszak w nich złego nie ma nic..."

A co z tą gimnastyką - sportowa była? W jakimś klubie?

[braineater]

ano niestety sportowa, w TKKF Sokół (się kojarzy paskudnie, nie?:). Trzy lata
kieratu by z łamagi totalnej dojśc do robienia szpagatu i podciągania się na
kółkach. Trzy lata strachu co drugi dzień, jaka torturę przewidziano na dziś
(ulubiona [zresztą baletnica Marysia to również miała]to tzw. rozciąganie:
leżysz sobie płasko na plecach, ręce za głową tzrymają najniższy szczebel
drabinki, a nad toba stoi trener - 100 kilo na 2 metry faceta zakłada ci twoją
własną nogę, za twoją własną głowę - tak by czubki palców dotknęły podłogi - a
jak mięśnie zastane, to pan trener pomaga - dociskając tę noge własną masą. i
tak 10 razy na przemian. Do dziś jestem zdziwiony, że nadal mam wszystkie
drugorzędne cechy płciowe:)
Generalnie fajny sport, ale na szczęście zacząłem palic fajki i przestałem mieć
wyniki, co pozwoliło nam się rozstać za porozumieniem stron:P
Jedyna zaleta tegoż wariactwa to ta, że łapy do dziś mam w miarę silne:)

P:)

[griszah]

No ja też wielkich wyników nie miałem a trenowałem w CWKS Legia (wszędzie
wojacy). 4 latka. Rozciągania nie pamiętam za to zajęcia z choreografii z takim
facecikiem w baletkach (no po prostu baletmistrzem). Trzeba było się wyginać
przy poręczy i wymachiwać z gracją nóżkami pamiętając o tzw. obciąganiu stóp. W
czasie treningu zresztą po raz pierwszy skręciłem poważnie nogę w kostce (i od
tego czasu się to powtarzało) a stało się to przy skoku do dołu z ... gąbkami.
Pozdrawiam.

[braineater]

Dół z gąbkami to fajne było. Zawsze po ćwiczeniach na drążku należało weń z
gracja wpaśc a potem się wygramolić:)
Najbardziej chyba jednak nie lubiłem ćwiczeń na podwójnej poręczy. Wymyki,
podmyki, zmiany rąk, nogi pobijane, piszczele na zewnątrz, pare razy człowiek i
brodą zahaczył. Wrrrr
Teraz za to sobie wyczynowo postanowiłem zapuścic brzuch i brodę:)

P:)

[quarantine]

Koniny próbowałam bezskutecznie. Pamiętam tylko siniaki na udach i jakiś
problem ze złączeniem nóg. Teraz pływam. Kombinuję też z rolkami, ale odkąd
młodsza córka złamała rękę na rolkach, mamy uraz.

[mamarcela]

Moja też złamała ręke na rolkach w dzień swoich imienin zresztą i to skończyło
jej karierę w judo. Po okresie przerwy urosła, zgłupiała (jak to nastolatki) i
przestało jej się chcieć.

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[brunosch]

W dzieciństwie jezdziectwo jako platońska idea sportu, bo człowiek sobie chodzi
na siedząco.
Natomiast chętnie wezmę udział z mistrzostwach leżenia na kanapie. Do tego
poproszę lampkę, książkę, papierosy, kubek i dzbanek z czymś do picia.

[quarantine]

A można poleżeć bez współzawodnictwa?
:)

[griszah]

Można ale wtedy żegnajcie wieńce laurowe i uścisk dłoni pana Prezydenta. Bez
współzawodnictwa Twoje leżenie będzie bardzo gnuśne a chodzi o to abyś dzięki
sportowi nauczyła się pokonywać własną słabość, wzmocniła charakter. Po za tym
ważna też są zasady fair play. Może wspłółleżącemu zdrętwieje kark i trzeba mu
poprawić poduszkę. Jak mawiał poeta - by wespół w zespół...
:)

[crazy.berserker]

A i owszem - na rolkach szaleją wieczorami latem i wiosną, a zima i jesienia z
lubością niesłychana moczą sie w basenie i grają w siatkówkę wodną. A i lubią
pasywnie sobie wyczyny sportowe różne w gadającym okienku oglądać - boks i
maraton i kolarstwo.

Konkurs NOTS

[griszah]

crazy.berserker napisała:

> i grają w siatkówkę wodną.
Na razie moim zdaniem prowadzisz w konkursie na Najbardziej Odlecianego Twacza
Sportowego. Komu jeszcze zdarzyło się wziąć udział w jakimś egzotycznym sporcie
lub grze (niekoniecznie olimpijskim). Ja np. grałem w boule - polecam.

[crazy.berserker]

O matko i córko - a cóż to takiego - boule?, z czym to sie je?

[braineater]

z moich dziedzin:
duca - (he, no kto wie, kto?:)
kręgle - ale kręgielnia padła
bilard na pieniądze (ale to nie sport jak dla mnie)
zabawa w policjantów i złodziei z dresami i naziolami w centrum Katowic (ale to
dawno temu:)
więc do dziwnych dyscyplin mianuję duce:)
P:)

[mamarcela]

Boule - kule popularna we Francji gra w kule, toż same albo bardzo podobne do
włoskiej bocca (o ile się nie mylę, a znowu nie chce mi sie sprawdzać)
Przebijam wszystkich - poker jako źródło zarobkowania i to bardzo dobrego
zarobjkowania.
:)

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[griszah]

Blefujesz :)

[griszah]

duca - rzut pomidorem do podobizny Mussoliniego?

[griszah]

Rzuca się kulkami większymi do mniejszej. Czyja kulka na końcu jest bliżej
mniejszej wygrywa. Ja grałem w to w ramach pikniku organizowanego przez firmę
produkującą armaturę. Za kulki (duże i małe) robiły wnętrza zaworów kulowych.
Ale chętnie kupiłbym sobie taki zestaw oryginalny tylko w polsce to trochę
ciężko. Gra jest chyba francuska - wyobraźcie sobie taki obrazek z grupką
starszawych Francuzów w berecikach z antenkami (ale nie moherowymi)z winkiem w
dłoniach, rzucającą kulki - to właśnie to. A na pikniku z kumplem zajęliśmy II
miejsce - a za pierwsze był wyjazd do Finlandii :(. Mieliśmy słabą technikę -
turlaną a należy rzucać z nadgarstka.
Pozdrawiam

[mamarcela]

Ja kupiłam w POlszcze w wersji mini - kulki szklane. Konkretnie we
Władysławowie na ulicy ze trzy lata temu. :)
Pozdrawiam.

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

poker

[mamarcela]

Wówczas rzecz jasna. Dzieki temu to było opłacalne i to bardzo. Teraz na TWA
nigdy. :)

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[nienietoperz]

Jeszcze sie Mammarcelo okaze, ze mamy wspolnych znajomych. Osobiscie w pokera na
pieniadze nie gralem, wylacznie w brydza w celach szkoleniowych - na takie
stawki, zeby nie mozna bylo duzo wygrac, ale zeby bolalo, kiedy sie przegra. W
czasach studenckich to nietrudne.
Niemniej jednak paru przyzwoitych brydzystow, w tym warszawskich, nie gardzacych
zadna karciana forma zarobku, znam.

[mamarcela]

Niestety to "very old T-shirt" i od kiedy zostałam matką nigdy w żadne gry
hazardowe no, chyba, że na zapałki. Ale drzewiej bywało... I to broń Boże nie
miało nic wspólnego z hazardem. :) Wstyd sie przyznaj, ale granie na naiwności
facetów, ktorzy uważali, że dziewczyny nie umieją blefować.

dama pikowa zwana mamarcelą

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

boule (bule?)

[aaneta]

Czytałam o tej grze u Petera Malle'a, w jednej z jego książek o Prowansji, a
może nie tylko w jednej, jako o ulubionej zabawie tambylców. Było tam też coś o
wyścigach kóz, bardzo śmiesznie :)

[broch]

bardzo fajna gra: nawet do parzenia i sluchania zabawnych Francuzikow
przezywajacych trafienia wlasnych kul :)

Bule do Griszaha

[noida]

Ja mam bule, zabyłam za jedyne 59.99 (czy coś koło tego) w Decathlonie na
Targówku. Są takie zwykle i niekolorowe, bo kolorowe kosztowaly wiecej. Także
są do kupienia, a przynajmniej były.

[griszah]

To fajnie - zasugeruję rodzince prezent gwiazdkowy jakby się pytali czy mi
kupić jeszcze jedną koszulę ;).
Pozdrawiam.

[eva.68]

Nie będę oryginalna (bo wcześniej już o tym było)- sporty kanapowe należą do
moich ulubionych dyscyplin.;) Generalnie nie lubię się męczyć (dotyczy to
również prac fizycznych wszelakich). Zawsze tak miałam. I dobrze mi z tym. Na
razie.
:-)

Jeden, ale ekstremalny.

[kawa_malinowa]

Życie.

[staua]

W dziecinstwie lyzwiarstwo szybkie - wszyscy je uprawialismy, bo tor Stegny byl tuz kolo domu.
Absolutnie nie mialam warunkow, zeby odniesc w nim sukces. Ale na lyzwach nadal jezdze dobrze i
lubie :-) Lubie tez rolki.
Poza tym moj ukochany sport to narty, nietkniete od przyjazdu do Stanow. Rower, podstawowy moj
srodek lokomocji w Szwajcarii, tez nietkniety.
Regularnie za to: joga i bieganie.
Lubie sie zmeczyc fizycznie, potrzebne mi to do rownowagi jakos.

[griszah]

staua napisała:

> W dziecinstwie lyzwiarstwo szybkie - wszyscy je uprawialismy, bo tor Stegny
byl
> tuz kolo domu.
Więc istnieje spore prawdopodobieństwo, że znamy się (chociażby widzenia) bo ja
też jestem rodowity stegnianin. Może jeszcze chodziłaś do Sz.P. nr 212?
Stegny rulez!

[staua]

Nie, ja chodzilam do 292. Troche dalej mialam na tor niz Ty... Zobacz moje zdjecie tla monitora na
Twarzach w watku Brocha!
Ale oczywiscie znam sporo osob z 212.
A wiesz, ze istnieje forum "Sadyba z przyleglosciami" obejmujace tez Stegny?

[beatanu]

Mam wrazenie, ze kiedys juz o tym rozmawialismy...

Plywanie über alles! Trenowalam przez piec lat jako dziecie, w krakowskim
KS "Korona". Do tej pory lubie sie plawic, gdy chlodniej - na krytej plywalni,
w lecie - we wszelkich akwenach wodnych :) Od lat dwóch biore udzial w mini-
maratonie plywackim w jednej z rzek w Norlandii. Takie samoumartwianie ciala w
wodzie RZESKIEJ (!) przez 3 kilometry. Uwielbiam, naprawde!

Po zakonczeniu kariery plywackiej gralam przez pól roku w pilke reczna
(chcialam w uwielbiana przeze mnie siatkówke alem za króciutka:(

Od roku, oprócz plywalni odwiedzam systematycznie silownie i na razie strasznie
mnie to rajcuje :)

Ze "sportów" innych: popularna w lecie w Szwecji gra pt.kubb. Jak mnie
odwiedzicie, to zagramy :)))
www.kubbgame.com/
Beata bez polskich znaków diakrytycznych

[itek1]

Bieganie 1km bez przerwy (systematyczne lato-zima, niekiedy but najchetniej w
towarzystwie sympatycznego kundelka ).
Rower gorski (rzadko w gorach) (w dziecinstwie rower niegorski- jak tak sobie
zliczam to wychodzi mi, ze do chwili obecnej bylem posiadaczem ok.10 rowerow,
pierwszy z nich mialem juz w wieku ok 2 lat).
Nordic walking (ostanie moje hop-la-la)
Pływanie basenowe i akwenowe (bywalem rowniez ratownikiem, aczkolwiek pierwszy
kontakt z woda mialem dosc traumatyczny- w wieku 5 lat ojciec, swietny plywak
postanowil, ze nauczy mnie plywac metoda ekstremalna, tzn. wypuszczajac na
gleboka wode, oczywiscie pod kontrola, ale i tak sie balem jak diabli, ale sie
nauczylem, bo nie mialem wyjscia).
Zagle (mam patent sternika i wiele godzin rejsu za soba).
Zjazdy na nartach (ostatnio dosc dawno nie praktykowane).
Aikido (z grupa przyjaciol- 4 Kyu)
Boks (w wieku nastu lat, bardzo krotko).
Strzelanie z pistoletu pneumatycznego (dobry relax-polecam).

[beatanu]

itek1 napisał:
> Nordic walking (ostanie moje hop-la-la)

Czyli "zaraza" juz sie rozprzestrzenila na kontynent...

:)))

[itek1]

Abolutnie nie- ludzie wolaja na mnie- Malysz, gdzie narty podzales:)

[beatanu]

itek1 napisał:

> Abolutnie nie- ludzie wolaja na mnie- Malysz, gdzie narty podzales:)

Ciekawe. Bo myslalam, ze wszyscy zdazyli zauwazyc, ze Malysz bez kijków wlasnie
skacze :) Ale moze przerzucil sie na biegówki, co ja tam wiem tutaj za morzem...

B nieuprawiajaca chodzenia z kijkami, zreszta bez kijków tez nie :( Roweruje
wszedzie i zawsze...

[staua]

Itek - 1 km? To typo?

[staua]

Tzn. sorry, jesli biegasz szybko, to rozumiem.

[itek1]

Wiesz, z reguly biegam po stadionie,a taki dystans + odpowiednie tempo biegu
odpowiada mi bardzo. Dluzsze bieganie jest w takich okolicznosciach (stadion)
dla mnie nudne:), a krotsze tez jest nie dla mnie.

[staua]

Ja tez biegam po stadionie, 400m obwodu, bo wtedy moge sobie liczyc, ile przebieglam. Na okol
biegam miedzy 3 a 4 km, podejrzewam, ze duzo wolniej od Ciebie, no i bez pieska!
Biegajac rozmyslam na ogol o roznych rzeczach, porzadkuje sobie w glowie plany i ostatnie
wydarzenia. To samo robie, jak plywam (to drugi moj ulubiony sport z rodzaju automatycznych- po
poczatkowych powiedzmy trzech minutach wlacza mi sie autopilot i moge plywac czy biegac ile chce).
Moj maz nie rozumie tego, on byl sprinterem i biega na rekordy, w wodzie skacze i plywa krotkie
dystanse, zupelnie inaczej. Stad po pierwszym refleksie moj drugi post do Ciebie powyzej.

[marquis]

Uwielbiam pływać, ale nie na basenach. Bardzo lubię pedałować, niestety obecnie
nie posiadam bicykla :( W zasadzie jedyny "sport" jaki uprawiam to codzienne
marsze po mieście, uczelni i salach wykładowych ;) A w lecie chętnie wybieram
się na wycieczkę w Karkonosze.

Owszem....

[dr.krisk]

Mam dwa rowery: gorski i trekkingowy, zamierzam sobie zlozyc szosowy. na
rowerze jezdze caly rok, dla rekreacji i zeby sie umeczyc tez. Ostatni grosz
wydam, ksiazki upatrzonej sobie odmowie, aby tylko jakas czesc rowerowa albo
inny element ekwipunku kupic!
Plywam zawziecie i dlugotrwale w akwenach otwartych. Mam wtedy wreszcie czas i
spokoj aby pomyslec.
Biegam na nartach - polecam, cos wspanialego! Zima, swiezy snieg, a my do
plecaka termos z herbata, kanapki, narty na nogi i w las!! A jak przyjemnie
jest rozpalic sobie ognisko, popijac herbate i grzac obolale stopy...
Przezornie nie zabieram ze soba piersioweczki.
Gram tez w troche w tenisa, biegam (jeszcze ze dwa lata temu robilem codziennie
10 km po lesie, ale choroba skutecznie przerwala te brewerie).
Marze o triathlonie - to sport dla mnie.

[kwiecienka1]

hmmmm,
znamy się już dość długo i może dlatego (w miarę) bez oporów mogę wyznać wam
pewną tajemnicę... proszę nie się śmiać, no, przynajmniej nie na głos...

otóż, ja, Kwiecienka, dziewczę prawie dwudziestosześcioletnie, jestem chyba tak
naprawdę jedną z niewielu osób na świecie, które w życiu nnie siedziały na
rowerze... proszę nie parskać! to nie moja wina! chyba...
no, a teraz czuję się już za stara na nauki... jeszcze by ktoś zobaczył...

poza tym wstydliwym brakiem doświadczenia mogę wymienić:
* pływanie (efekt szkoły podstawowej z własnym basenem)
* siatkówka (efekt lenistwa pani od wuefu - jedyne co robiłyśmy na wuefie przez
całe liceum to siatkówka i ewentualnie bieganie)
* badminton (taka tam sekcja w podstawówce)
* taniec hmmm ludowy (studencki zespół pieśni i tańca, wymiar kary: 3 lata,
okres odbywania kary: 3 razy w tygodniu po 4h baletów, podskoków i hołubców)

teraz bardzo dużo chodzę bo pracuję między innymi w firmie, która jest w
strefie ekonomicznej, czyli z dala od cywilizacji (a autka nie mam)
na kondycję nigdy nie narzekałam i nie narzekam
pozdrawiam
Kwiecienka Może Troszkę Wysportowana

o nauce jazdy na rowerze i filmie pewnym

[beatanu]

kwiecienka1 napisała:
> otóż, ja, Kwiecienka, dziewczę prawie dwudziestosześcioletnie, jestem chyba
>tak naprawdę jedną z niewielu osób na świecie, które w życiu nnie siedziały na
> rowerze... proszę nie parskać! to nie moja wina! chyba...
> no, a teraz czuję się już za stara na nauki... jeszcze by ktoś zobaczył...

Kwiecieńko Kochana! Nie parskam, tylko proponuję 1. wizytę w kinie i obejrzenie
filmu (szwedzkiego zresztą) pt. "Jak w niebie". Co chwilę mi tutaj reklama
przed łoczętami się wyświetla, więc wiem już, że premiera ( w Polsce
oczywiście) 25 listopada. Film bardziej jednak amerykański niż skandynawski (w
schemacie, patosie, i takim ogólnym halluja!) ale obejrzeć warto coby a)
pejzaże piękne szwedzkie pooglądać b) mowy i pieśni szewdzkiej pięknej
wysłuchać c) obejrzeć jedną z piękniejszych scen, kiedy to pan w okolicach
czterdziestki (?) uczy się jeździć na rowerze. Udając, że umie, bo wstyd mu
ciut przed tubylczą ludnością. d) popłakać tak ogólnie (Aneta zaświadczy, bo
film widziała na warszawskim festiwalu). Polecam więc, chociaż dzieło to
wybitne nie jest...

2. Zrobić tak jak ten pan w filmie. Bo on się w końcu nauczył :)

Pozdrawiam Dubravkowo Ugresicowo (bo czytam właśnie nomem omen "Czytanie
wzbronione" i jestem świeżo po wysłuchaniu bardzo pozytywnej recenzji
(radiowej) najnowszej powieści pani U. "Ministerstwo bólu", która to powieść
ukazała się parę dni temu w księgarniach tutejszych.
B

[aaneta]

Aneta niniejszym zaświadcza i oświadcza, że nie można oglądać samych wybitnych
filmów, sympatyczne też warto :)

Wybitny, sympatyczny i o rowerach

[griszah]

czyli "Trio z Belleville" - ale pewnie wszyscy już widzieli.
Pozdrawiam.

[braineater]

Trio z B:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28749&w=25279703&a=25766396
i parę postów poniżej:)

[griszah]

Tak jak myślałem - widzieliście. Prawdziwy łyk świeżego powietrza po Disneyu.
Pozdrawiam.

[beatanu]

griszah napisał:

> czyli "Trio z Belleville" - ale pewnie wszyscy już widzieli.
> Pozdrawiam.

Pozdrawiam również i oświadczam, że filmu "Trio z B" nie widziałam.
A film "Jak w niebie" jest nie tylko o nauce jazdy na rowerze. Tylko tak dla
porządku wyjaśniam :)

[beatanu]

:-))))

B

[beatanu]

To miało być pod postem Anety...

jeszcze raz:

:-)))))
B

No i bardzo dobrze!

[dr.krisk]

kwiecienka1 napisała:

> otóż, ja, Kwiecienka, dziewczę prawie dwudziestosześcioletnie, jestem chyba
tak
>
> naprawdę jedną z niewielu osób na świecie, które w życiu nnie siedziały na
> rowerze... proszę nie parskać!
Po pierwsze - no i bardzo dobrze! KrisK na przyklad nie umie jezdzic na nartach
zjazdowych: to znaczy nie wiem czy nie umiem bo nigdy zjazdowych na nogach nie
mialem...... A co to, mus jakis?
Po drugie - nauczyc sie warto, bo to wielka frajda. Choc jak mieszkasz w duzym
miescie, to znacznie mniejsza. Ale zimowa wycieczka rowerowa przez osniezony
las nad calkowicie zamarzniete jezioro???? Cos wspanialego!

[beatanu]

dr.krisk napisał:
KrisK na przyklad nie umie jezdzic na nartach
>
> zjazdowych: to znaczy nie wiem czy nie umiem bo nigdy zjazdowych na nogach
nie
> mialem...... A co to, mus jakis?

Jezus Maryja, a myślałam, że tylko ja tak mam! Też nigdy nart zjazdowych nie
założyłam, bardzo programowo zresztą ( a w Krakowie, ze względu na bliskość gór
mus niejaki istniał, przynajmniej w kręgach pewnych ;) - bo ja się boję
zjeżdżać z górki!!! Jako maluch wyrżnęłam głową w cement pod stromą zjeżdżalnią
i... chyba od tej pory mam uraz? No, uraz do nart i górek a niekoniecznie
trwały uraz mózgu.

Od kilkudziesięciu (!) lat powtarzałam, że ostatnią rzeczą, którą zrobię,
będzie przekłucie sobie uszu i próba zjazdu na nartach... I chyba obietnicy
dotrzymam :) Ja wolę bez dziur i po płaskim....

B

[nienietoperz]

Jest jeszcze jeden powod unikania nart zjazdowych. Kiedy juz sie znajdzie w
gorach zima, to zamiast pakowac sie w olbrzymia kolejke osob w blyszczacych
plastikowych kombinezonach, czesto (podobno) bedac skazanym jeszcze na sluchanie
najnowszych przebojow dyskotekowych, mozna zawsze zalozyc porzadne buty, cieple
ubranie, potupac w miejsce wolne od wyciagow, tloku i podziwiac szczyty
czystsze, grozniejsze, piekniejsze i pustsze niz kiedykolwiek indziej.

Zawsze bede pamietac zimowe poranne wchodzenie na Czerwone Wierchy z
Koscieliskiej, walesanie sie po Gasienicowej w swiezym sniegu grubym na poltora
metra, tydzien spedzony w odcietym niemal od swiata 'Odrodzeniu' w Karkonoszach,
czy mniej dziki, ale niemniej szalony pobyt w Hawiarskiej Kolibie w Gorcach...
Nikt mnie nigdy do zjazdowek nie namowi.
Wasz
nienietoperz

[griszah]

Wiesz - gdyby jeszcze procent czasu, który przypada na samą jazdę z górki nie
oscylował koło 10 to ja mógłbym się do nart przekonać. A tak to 90% czasu
stoisz w kolejce i wkurzasz się, że ona puchnie bo połowa ludzi się wciska na
krzywy ryj (bo tu nam znajomi zajęli). Tak więc po dwóch próbach bycia
Herminatorem dałem sobie spokój. I masz rację - dobre, nieprzemakalne butki,
polar i "w góry, w góry miły bracie, tam przygoda czeka na cię".
Pozdrawiam.

[mamarcela]

Tez jestem z frakcji chodzących po górach w zimie. W młodosci robiłam to wręcz
z pewna pogardą dla tych, co to się męczą na nartach.
Przygoda z serii Różnych Takich Co To Się Niektórym Przydarzają:
Kiedyś schodziłam z Krzyżnego wpatrzona w grupę narciarzy trenujących ood okiem
instruktora niedaleko schroniska na Gąsienicowej. I wtedy poślizgnęłam sie na
kępce oblodzonej trawy , przewróciłam się i zaczęłam zjeżdżać na brzuchu w dół.
Kolega, który był parę metrów przede mną, usiłował mnie przytrzymać, gdy
przejeżdżałam koło niego, ale mu się nie udało. Sam przeleciał parę metrów i
zahamował, a ja jechałam dalej. Bardzo wolno i głową w dół. W ogóle sie nie
bałam i trochę śmiać mi się chciało, bo ci wszyscy narciarze mieli głupie miny
i rozdziawione gęby. A potem sie zatrzymałam. Zupełnie nie wiadomo czemu sie
zartrzymałam, bo zgodnie z prawami fizyki powinnam chyba lecieć dalej. Kiedy
sie zatrzymałam to zaraz wstałam, bo mi było wstyd, że tak głupio lecę i
zobaczyłam tego kolegę jak siedzi wiele metrów wyżej i zakrywa oczy dłońmi -
chyba nie chciał patrzeć na moje zwłoki. A ci tam na dole zamknęli rozdziawione
paszcze równocześnie jak na komendę. okazało się, żer absolutnie nic mi się nie
stało, tylko przepona troche mnie bolała, bo miałam w kieszeni na brzuchu
paczkę krówek, które podczas jazdy nieco się we mnie wbiły.
Podejrzewam, że to cudowne ocalenie zawdzięczam niewielkiej wadze i szorstkiej
kurtce. Ale najdziwniejsze jest to, że to wszystko działo się w takim strasznie
wolnym tempie (oczywiście subiektywnie). W tej grupie narciarzy (widziałam ich
przedtem w schronisku) był znany aktor K.M. i mnie starczyło czasu, żeby
odszukać go i stwierdzic, że też ma rozdziawiona japę.
A przeciez to są ułamki sekund. Podobne uczucie miałam jadąc w styczniu tego
roku na masce mercedesa i zastanawiając się bardzo długo, czy jak spadnę z tej
maski to zostanę przejechana, czy też nie. Ciekawa jestem, czy to zawsze się
tak strasznie długo dzieje, czy tylko wtedy, gdy cała sprawa kończy się dobrze.

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[nienietoperz]

Moj zjazd zimowy beznarciany zakonczyl sie dosc szczesliwie, choc nie do konca
tak bezbolesnie jak Mamarceli. Wybralismy sie we dwoch z wspomnianego wyzej
karkonoskiego 'Odrodzenia' w kierunku Sniezki. Po przejsciu mniej wiecej
kilometra jak barany proste zdecydowalismy, ze pora wracac, bo mgla straszna,
slisko bardzo i ogolnie malo przyjaznie. Dlaczego jak barany? Otoz gdybysmy
grzecznie przedzierali sie przez snieg, lod i cokolwiek jeszcze dalej, nie
kusiloby nas na pewno, zeby na chwile sobie usiasc (skoro i tak wracamy...).
Okazalo sie, mniej wiecej w tej samej chwili kiedy usiadlem, ze skadinad cieply
i wygodny kombinezon, ktory mialem na sobie, ma znikomy wspolczynnik tarcia,
zarowno statycznego (zjazd zaczal sie natychmiast), jak i dynamicznego (predkosc
szybko rosla). Wszystko dzialo sie dosc szybko, nie bylo nic widac - dopoki po
kilkudziesieciu sekundach z mgly nie wylonily sie, w odleglosci kilku metrow,
pierwsze sosenki. Zimna krew (a co!) pozwolila wycelowac w pierwsze drzewko
policzkiem, w odroznieniu od karku. W efekcie straty ograniczyly sie do
rozbitego policzka plus zerwanego stawu kolanowego (to drugie znacznie
bardziej przykre).
W nagrode zostalem pozniej przez ratownika zwieziony na toboganie przez las do
cywilizacji. Goraco polecam (jazde na toboganie, nie wypadki do niej
prowadzace). Wycieczka nastepnego lata pozwolila ocenic dlugosc zjazdu (od
grzbietu do sosenek) na 200-300 metrow.

[griszah]

Osobiście nie próbowałem wyczynowych zjazdów na tyłku ale mój szwagier chcąc
skrócić sobie drogę z Kasprowego do Murowańca zjechał zimą żlebem (chyba obok
czarnego szlaku). Jak opowiadał, już po chwili jazdy okazało się żadne
hamowanie nie pomaga. Chyba cudem nie władował się na jakąś skałę ale kiedy w
szoku doczłapał się do Murowańca to ciągnął za sobą strumyczek krwi z
rozwalonej ręki. No i zaliczył lot helikopterem. Jak jesteśmy w okolicach
Kasprowego lubimy zgadywać którym żlebem jechał :)
Pozdrawiam.

[stella25b]

To o czym mowicie to w kregach wspinaczy znane jest jako "dupozjazd". Stosuje
sie nagminnie w czasie schodzenia po skonczonej drodze, czyli po wspinaniu.
Tylko, ze w czasie jazdy w dol trzymasz w rekach czekan,gdyz osiagajac predkosc
swiatla mozna jeszcze przewrocic sie na brzuch i hamowac nim.

o zimowych górskich wędrówkach

[beatanu]

Podziwiam Was, łażących i wspinających się po górach/skałkach zimową porą! Nie
wiem, czy kiedykolwiek miałabym tyle odwagi... Zawsze mogę powiedzieć, że nie
lubię zimy, że nie lubię marznąć (a ciekawe kto lubi?) - ale powodów nie-
wędrowania po górach w zimie jest na pewno więcej. Chociażby fakt, że nikt w
rodzinie, ani wsród przyjaciół nie ma takich zapędów. Właściwie nigdy nie
widziałam ośnieżonych gór i dolin na żywo. Bo pokryte śniegiem szczyty w lecie,
to przecież coś zupełnie innego...

Dla mnie góry istnieją tylko w lecie... I w Polsce, obłażone dość porządnie
Karkonosze i Beskidy maści wszelkiej (Tatry bardzo słabo, prawie tyle, co nic),
ciut Bieszczady. W Szwecji - ciągle jeszcze sporo przede mną. Ale właśnie tutaj
zastosowałam świadomy "dupozjazd" krzycząc z radości jak dziecko, bo to
niesamowite uczucie - 25 stopni w powietrzu, słoneczna sierpniowa żarówa i
zlodowaciały jęzor śniegu na zboczu. Dlaczegoż mieliśmy schodzić ze szczytu,
kiedy można było się poślizgać?

Nikomu nic się nie stało :)

Narty zjazdowe...

[dr.krisk]

Jakos tez mnie do nich nie ciagnie. Same niewygody: trzeba "jechac na narty",
co oznacza mnostwo przygotowan, pakowanie, telefony, oplaty - same meczace i
nieprzyjemne zajecia. Jedziemy potem (zima!!! Slisko! Ciemno!) do jakiegos
stromego miejsca, z trudem znajdujemy lokum, i potem dajemy sie wciagnac na
jakas stroma gore zeby z niej pedem zjechac..... W trakcie zjazdu jedyna
przyjemnosc to wydzielajaca sie adrenalina, bo o zadnym podziwianiu okolic,
refleksjach parafilozoficznych mowy nie ma! Jak mamy szczescie, to sie nie
zabijemy/polamiemy/potluczemy i wracamy do domu (znowu podroz zimowymi
szlakami...brr..). Jak nie mamy szczescia to znaczy ze mamy pecha i nas do domu
przywoza.
Tak to sobie wypobrazam przynajmniej. A narty biegowe to niezaleznosc od
wyciagow, tras, schronisk, skipassow itp.

[noida]

Ja jak wszyscy już wiedzą "uprawiam" Tai Chi. Bardzo przyjemny sport.

Niegdyś jeździłam konno, ale od kiedy spadłam i prawie sobie płuca odbiłam to
przestałam.

A oprócz Tai Chi uprawiam właśnie narciarstwo zjazdowe. W kolejkach co prawda
stać nie lubię, ale jeżdżę poza sezonem, więc nie jest tak źle. Poza tym mam
chyba taki fetysz- w strojach narciarskich wszyscy faceci wydają mi się z 10
razy ładniejsi ;-) Więc sobie ich podziwiam, jak z nimi stoję w jednej z
kolejek. Potem podziwiam widoki z wyciągu. A potem zjeżdżam, adrenalina mi
skacze, jeżdżę dobrze, więc samopoczucie mi się poprawia. I oto chodzi :-)

o Dubravce

[kwiecienka1]

mały off-topic o Dubravce:
"Ministerstwo bólu" po polsku ukaże się dopiero w kwietniu 2006, ale ja mam już
je za sobą bo pracowicie spędziłam te 6 tygodni penetrując chorwackie
księgarnie :-)))
podobała mi się ta książka choć przyznam, że "Czytanie wzbronione" podobało mi
się bardziej, no, ale z Dubravki to najbardziej podobała mi się "Kultura
kłamstwa"
no i wogóle całą Dubravkę zawsze polecam
pozdrawiam
Kwiecienka Dyplomowana Kroatystka

Od lat

[stella25b]

uprawiam alpinizm. I to w wydaniu skalkowym i alpejskim i bylo tez himalajskim.
Zarowno zima jak i latem czepiam sie skaly i mkne w gore;)
Narty zjazdowe to narodowy sport w naszej rodzinie. W styczniu mamy zamiar
postawic na deskach Mlodszego. Zakupilismy dla niego juz sprzet, chociaz buty
mielismy po Starszym, to niestety w tym sezonie bylyby dla Mlodszego jeszcze
duzo za duze. Tak wiec nie w czerwonych (jak Superman- tak twierdzil Duzy)
tylko w niebieskich butach stanie Mlodszy na swoich nartkach.
W mlodosci i w dziecinstwie trenowalam szermierke w Palacu Mlodziezy. Byly to
czasy kiedy Palac preznie dzialal jako placowka sportowo- kulturalna dzieci i
mlodziezy i jego wychowankowie zdobywali liczne nagrody w kraju i za granica.
Tez i szermierka wtedy swiecila swoj triumf zarowno we florecie kobiet jak i
szabli mezczyzn, Palac uzyskal kilkakrotnie zloto w mistrzostwach Polski.
Osobiscie bylam wicemistrzynia Polski juniorow. Pozniej mialam kontuzje kolana
i zakonczylam te bylskotliwa kariere;)