gdzie jest szczęście?

[hedonista.oswiecony]

czy Wy macie tak samo, że im jesteście starsi w tym większym stopniu
jesteście przekonani, że szczęścia zależy tylko od was i że nie można dać
szczęścia nikomu, kto oczekuje je na zewnątrz? Dla mnie takie osoby
przejawiają postawę roszczeniową, zawsze będzie im za mało. Osoba, która
rozumie, że to zależy od niej przede wszystkim nie skupia się na wielkich,
ogromnych i spektakularnych celach, ale raczej na czymś prostszym i dostępnym
i co ważne co dzień robi coś co czyni jej życie przyjemnym... Jak myślicie?
kłaniam się,
HO

coś w tym jest ::)

[liberty_mike]

nadmierny stopień przekombinowania, skomplikowania utrudnia bezpośredni odbiór
emocji, może zatem coś w ten deseń (?)..>

www.rzeczpospolita.pl/dodatki/plus_minus_051224/plus_minus_a_5.html

prostota :)

[hedonista.oswiecony]

liberty_mike napisał:
> nadmierny stopień przekombinowania, skomplikowania utrudnia bezpośredni
odbiór
> emocji, może zatem coś w ten deseń (?)..>


ano trudno się nie zgodzić, czasem sobie za bardzo komplikujemy rzeczy proste i
szukamy daleko podczas gdy tuż obok jest nasze szczęście, ale zaślepieni celem
wielkim nie umiemy dostrzec tego małego, wartego trudu

[liberty_mike]

W prostocie jest jakaś siła, łatwość, dostępność, uniwersalizm, ale... z
drugiej strony to (prawie) niemożliwie, nieosiągalne, doskonałe, odległe
również daje nam niezłą motywację, napędza zmiany, głód nowych, coraz b.
wysublimowanych i wyszukanych doznań daje motyw do dalszych poszukiwań, do
rozwoju i zadawania pytań, co równocześnie jest powodem wiecznego niespełnienia
i nienasycenia. Przedziwna ta ludzka natura zawieszona między prostotą a
absolutem, na cienkiej linie, ciągle balansując w niepewności ::))

nie znaczy

[hedonista.oswiecony]

że miłośnik prostoty nie ma większych ambicji i planów, raczej chodzi o
wyważenie, żeby szukając tego co duże nie zapomnieć cieszyć się tym co małe, bo
jak się tego dużego nie uda osiągnać to co wtedy? A tak wstaję rano i robię
sobie najlepszą kawę na jaką mnie stać, robię ją w ekspresie ciśnieniowym -
takim żeliwnym... nie za drogim ;) - do tego koniecznie gorące mleko i się
delektuję. Potem jadę do pracy i czytam coś fajnego. O pracę też zadbałem żebym
ją lubił. Każdy posiłek staram się jeść smaczny, otaczać tym co przyjemne i
walczyć o ten cel większy ;) Da się to pogodzić :)

złoty środek ? :))

[liberty_mike]

Wszystkiego po troszku, ale bez zgubnej przesady, zbyt duży nacisk, poniesione
nakłady na jedną sferę życia mogą położyć inne, a to prowadzi do zachwiania
równowagi w ogóle. Coś z innej beczki, ale też o znaczeniu ... naszych korzeni-
>

www.rzeczpospolita.pl/dodatki/plus_minus_051224/plus_minus_a_4.html

[hedonista.oswiecony]

czyli wracamy do Arystotelesa... a wszystkie filmy i książki są o tym samym
tylko kostiumy się zmieniają? I jak tu uciec od hedonizmu? Uciec, ale po co?

jeśli można uciec przed fałszywą :))

[liberty_mike]

...skromnością, to zapewne służy temu min. hedonizm, niekoniecznie w opozycji
do .. cnoty, ale ta jakże często z kolei jawi mi się jako gra o korzyści w
przyszłości, też z tą "skromnością" łączona, bo czym innym nie jest właśnie
obietnica raju (nie- hedonistycznego? eee, coś się nie chce wierzyć, by takiego
spełnienia oczekiwano ::))?:)

[a_cynamonka]

liberty_mike napisał:

> nadmierny stopień przekombinowania, skomplikowania utrudnia bezpośredni odbiór
> emocji, może zatem coś w ten deseń (?)..>
>
> <a
href="www.rzeczpospolita.pl/dodatki/plus_minus_051224/plus_minus_a_5.html"
target="_blank">www.rzeczpospolita.pl/dodatki/plus_minus_051224/plus_minus_a_5.html</a>
>

Piękny artykuł! Dzięki za link! :))) Ale widać też z niego, że jednak nie
jesteśmy w swoim szczęściu uzależnieni wyłącznie od siebie, prawda?

[liberty_mike]

Nie ma sprawy- do usług, niech służy jeśli tylko humor dzięki temu polepszyć
można, a prócz tego i wzbogacić swe emocje ::)

[trzpiot_1]

Myślę, że tak samo, jak niekiedy upatrujemy własne szczęście w rzeczach
pochodzących z zewnątrz, tak i mamy tendencję by oceniać szczęście innych po
tym, co widzimy na zewnątrz. Często wydaje się, że jak ktoś ma rodzinę, dobrą
pracę, samochód, fajną chatę, to tym samym musi być szczęśliwy, a tak
niekoniecznie jest.
Szczęście to stan harmonii wewnątrz nas samych. Pewnie, że mogą składać się na
niego również czynniki zewnętrzne, ale tak naprawdę jego ośrodek znajduje się w
nas samych .

[sereni]

Szczęście jest w nas (!), tylko wtedy mozna sie nim dzielić. Najtrudniej
obdarowywac nim tych, ktorzy tego oczekuja. Czyż to nie jest tak, ze dawane
szczescie, podobnie jak i milosc,przyjazn sa bezinteresowne ?

[trzpiot_1]

Wg mnie szczęściem nie można się z nikim podzielić, bo niby jak?

[sereni]

Szczescie to stan ducha, wewnetrzna radosc ,ktora emanuje na zewnatrz,usmiech,
szczesliwe -smiejace sie oczy.Czy to nie jest zarazliwe ? Tym wlasnie sie
dzielimy.

[trzpiot_1]

Zarażliwe jest, owszem, ale czy długotrwale? Czy emanując własnym szczęściem
możemy rzeczywiście spowodować, że kto inny poczuje się szczęśliwy i taki już
pozostanie tylko dlatego, że przebywa w towarzystwie osoby szczęśliwej? Przed
chwilą napisałaś, że szczęście jest w nas samych, więc nie da się go
transplantować komu innemu.

a czasem

[hedonista.oswiecony]

a czasem dzieje się na odwrót, będąc szczęśliwym możemy "oberwać" za głupi
uśmiech... i bądź tu mądry ;)

[sereni]

A możemy ale ...bedąc szczesliwymi nie przejmiemy sie tym, więc to tak,
jakbyśmy nie oberwali ;-)
A o szczesciu mozna dlugo dyskutowac i tak naprawde dla kazdego z nas znaczy
cos innego. Nawet dla mnie trudno o definicje. Mam wrazenie, ze zalezy ona od
sytuacji.Wiem jedno, lubie ten stan ducha !

[sereni]

Tak, napisałam,ze szczescie jest w nas samych ale napisalam tez, ze tylko wtedy
mozna sie nim dzielic.
I da sie nim dzielic.Nigdy nie miales tak, ze przebywajac wsrod osob np.
rozesmianych po chwili czules to samo ?

[trzpiot_1]

To mogła być wesołość, radość, dobre samopoczucie w miłej atmosferze, ale czy
szczęście ?

[sereni]

A jak odczuwasz szczęście ?

[trzpiot_1]

Czuję się szczęśliwa wtedy, kiedy nic nie zakłóca mojej wewnętrznej równowagi i
poczucia harmonii z otaczającym mnie zewnętrznym światem. Ale to nie jest stan,
który trwa 5, 10 czy 30 minut czy nawet tydzień. To cos zdecydowanie bardziej
trwałego i stabilnego.

a może?

[hedonista.oswiecony]

a może nie tyle o szczęście chodzi co o zadowolenie, może skromniej definiując
potrzeby więcej szczęścia uzyskać możemy?

[trzpiot_1]

Może masz rację... to zależy chyba, czy szczęście pojmujemy jako stan w miarę
trwały i stabilny, czy jako ulotną chwilę.

chyba wolę zadowolenie

[hedonista.oswiecony]

gdzieś kiedyś słyszałem zgrabne zdanie, że nic tak nie unieszczęśliwa ludzi jak
powszechne pragnienie szczęścia...

[trzpiot_1]

Chyba ważne jest to, co uszczęśliwia Ciebie.

[sereni]

A ja nie lubie słowa "zadowolenie".Odbieram je tak jak " Średnio, jako tako,
moze byc ". Jestem wiec za stanem ducha o ktorym rozmawialismy poprzednio :-)

[trzpiot_1]

ja też! :)) A może szczęście to zbiór różnych zadowoleń w tym samym czasie?

średnio?

[hedonista.oswiecony]

moja kobieta też tak uważa, ale ja właśnie chyba wolę zadowolenie bo ono wiąże
się z akceptacją niedoskonałości, przymrużeniem oka, dystansem, który wciąż
ćwiczę :)

[sereni]

czyli meskie wygodnictwo , nazywajac rzeczy po imieniu ;)

[hedonista.oswiecony]

sereni napisała:

> czyli meskie wygodnictwo , nazywajac rzeczy po imieniu ;)

mogę się zgodzić z takim widzeniem ;)

akceptacja ograniczeń

[hedonista.oswiecony]

czy jest bez akceptacji ograniczeń możliwe poczucie szczęścia, zadowolenia? Mi
się zdaje, że nie, że jak czegoś nie akceptujemy to nie możemy czuć się dobrze,
czy każde warunki należy zaakceptować czy tylko te, które nas nie uwierają? A
co z osobami kalekimi, ciężko przez los doświadczonymi?

[trzpiot_1]

To trzeba by było ich zapytać, chociaż jestem przekonana, że ich dotyczą te same
prawa, co zdrowych.

[sereni]

Dokładnie tak.To jest w nas, niezaleznienie od tego jakie mamy ulomnosci.

[trzpiot_1]

No ale powiedz sama, kto ze zdrowych docenia to, że ma dwie ręce, dwie nogi,
sprawne oczy czy cokolwiek innego, póki nic złego z nim się nie dzieje?

[sereni]

Wiesz...ucze sie, cieszyc z tego co mam ,z kazdej chwili, z kazdej trudnej
sytuacji brać cos dobrego, nawet gdy wszystko spapram ;-). I chyba nauczylam
sie. Pewnie, ze zawsze chce sie wiecej ,lepiej, inaczej ale jesli nie wyjdzie
nie rozpaczam.

[trzpiot_1]

Podoba mi się Twoje podejście. Tak sobie myślę, że właśnie tędy m.in. prowadzi
droga do...no przynajmniej do wewnętrznego spokoju.

[sereni]

Co to wg. Ciebie jest wewnetrzny spokoj ? Chyba nie mam go w sobie ;-) No
chyba, ze czuje "To" ,czyli wolność , świat, nature :)

[trzpiot_1]

Chodzi mi o to, że nie szarpiesz się sama ze sobą o byle głupstwo, nie
załamujesz się przy najdrobniejszym niepowodzeniu, ale może się mylę.
Ciekawi mnie też, jak odczuwasz "wolność" ?

[sereni]

Ano nie szarpię się, szkoda na to czasu.Nie mowie, ze zawsze jest mi lekko, bo
nie jest ale potrafie cieszyc sie duperelami :-).
A wolonosc..coz,chyba czuje ja gdy jestem w gorach, kiedy czuje,ze oddycham
pelna piersia,ze tak naprawde w tym ogromie natury jestem tylko malutkim
czlowiekiem a wszystko dookola jest takie piekne. Wtedy czuje jak pachnie
wiatr...deszcz..Czuje ja tez, gdy moge robic to, na co mam ochote, nie
przejumjac sie przyziemnymi, codziennymi sprawami ( z tym gorzej ;-)).Do tego
wszystkiego gdybym tylko mogla wywalic slowo "bezsilność" z mojego slownika ,
byloby idealnie :-)

nastawienie do świata

[hedonista.oswiecony]

wydaje mi się, że bardzo ważne jest to nastawienie, czy koncentrujemy się na
problemach czy na szansach, czy poznając kogoś szukamy w nim pozytywów, czy wad
itd, itp... niby drobiazgi, ale to z nich się składa rzeczywistość... no i
uśmiech, prawdziwy uśmiech oczami. Ci, którym w miarę dobrze jest na świecie
różnią bowiem tym właśnie moim zdaniem, że pomimo kłopotów widzą to co dobre i
w tym widzeniu są tacy trochę niereformowalni pomimo niepowodzeń, które także
oni mają

[sereni]

Wazne jest nastawienie i entuzjazm, elastycznosc, pozytywne nastawienie do
zmian.I prawdziwny usmiech oczami !!! Pieknie to nazwales ! Ale on jest
szczery ,prawdziwy,taki od pieknej duszy :-)

[hedonista.oswiecony]

tak to widać od razu... tak samo jak widać oczy smutne... Wiele mnie nauczyła
moja poprzednia miłość, którą zmarnowałem tak pięknie jak tylko można było
zmarnować, całe szczęście, że nauka nie poszła w las ;)

[sereni]

Ważne są tylko te chwile,które jeszcze przed nami..;-)

[hedonista.oswiecony]

sereni napisała:

> Ważne są tylko te chwile,które jeszcze przed nami..;-)


nie warto za dużo myśleć o przeszłości, to niewiele daje ;) jak Jańcio Wodnik
co czas próbował cofnąć... Wolę robić coś nowego z tego co mam

[sereni]

O to, to :-)

[trzpiot_1]

To może dałoby się postawić tezę, że trzeba być optymistą, żeby być szczęśliwym?

[hedonista.oswiecony]

trzpiot_1 napisała:

> To może dałoby się postawić tezę, że trzeba być optymistą, żeby być
szczęśliwym
> ?

wydaje mi się, że taka teza miałaby wiele w sobie trafności choć wiadomość dla
nie-optymistów byłaby to straszna... urodziłem się pesymistą i pesymistą
zostanę... brrrr, koszmar

[sereni]

A niekoniecznie :) Znam jednego pesymiste- patrzy na zycie z przymruzeniem oka,
marudzi, narzeka i jest szczesliwy a ja go uwielbiam za to marudzenie i
pesymizm. Jednak to jedyny znany mi przypadek ale pokazuje on, ze i pesymisci
moga byc szczesliwi :)

rola dystansu

[hedonista.oswiecony]

Twój opis sugeruje, że pesymistom pomaga dystans, można narzekać, ale jak się
to robi z przymrużeniem oka to mniej boli; to też jakaś lekcja dla optymisty
coby nie stoczył się w trudnej chwili ;)

[neita33]

Nie ma zbyt wiele czasu, by być szczęśliwym. Dni przemijają szybko. Życie jest
krótkie. W księdze naszej przyszłości wpisujemy marzenia, a jakaś niewidzialna
ręka nam je przekreśla. Nie mamy wtedy żadnego wyboru. Jeżeli nie jesteśmy
szczęśliwi dziś, jak potrafimy być nimi jutro?
Wykorzystaj ten dzień dzisiejszy. Obiema rękoma obejmij go. Przyjmij ochoczo,
co niesie ze sobą: światło, powietrze i życie, jego uśmiech, płacz, i cały cud
tego dnia. Wyjdź mu naprzeciw.

(Phil Bosmans)

witaj w klubie :)

[hedonista.oswiecony]

a więc docenić tu i teraz :)

czytałem tu i ówdzie, że osoby, które ciężko zachorowały, stanęły oko w oko ze
śmiercią dokonują czasem dużego przewartościowania swojego życia, zaczynają
cieszyć się chwilą i nabierają nowej radości życia bez wielkich marzeń...

[care_5]

Potwierdzam !! Do rzucajac usmiech Mona Lisy. Wiecej nie wyjasnie ..Pozwolicie?

[neita33]

pozwolimy :)