Moja miłość przyszła przez internet....

[Gość: kiks]

czy może się tak zdarzyć że spotkamy drugą połowę np. na znanym nam wszystkim
forum lub czacie??? czy taki związek może zaistnieć? co Wy na to???

[Gość: samanta1]

Przeciez juz piszesz ze Twoja milosc przyszla przez internet:))))
W zyciu wszystko jest mozliwe .Z tego co czytalam wiele jest malzenstw ktore
skojarzyly sie w necie. Chyba dosyc optymistycznie zabrzmialo??:)

[anka1]

też o tym czytalam. powodzenia Kiks!

[Gość: Bizon]

Kiks, chlopie ! One za duzo czytaja, nie daj sie zgluszyc ! W necie czy w
lecie, w barze lub w Ankarze, nad Solina czy z inna dziewczyna, w restauracji
lub na wakacji-jak masz spotkac to spotkasz i SZLUS, prosze ja kogo ! Kic kic

[Gość: samanta1]

Przeciez to samo mowimy co Ty!Szlus!:)

[Gość: wrew]

Do tej pory wszyscy pisali Ci, że czytali o takich związkach. Ja nie czytałem,
lecz znam osobiście i z "realu" dwoje ludzi, którzy poznali się w sieci.

[Gość: Ronja]

Ja tez znam

[motor]

Powodzenia - dowidzenia, tyle mam do powiedzenia

[Gość: ja]

wyobraźcie sobie...że tak, i to pod moim własnym dachem, poznali się, pokochali
i to jak!!!!!!!! I są szczęśliwi - chyba! Pozdrawiam

[Gość: mona]

Znam taki przypadek.Mój sąsiad poznał pannę przez Internet i biorą ślub w tym
miesiącu!

[Gość: nina]

jeżeli druga strona też jest zakochana to powodzenia na dalszej drodze. Jeżeli
jednak nie to trzymaj sie chłopie bo zginiesz marnie ...

[Gość: zoya]

Moja przyjaciółka poznała chłopaka w necie parę lat temu. On jest Francuzem,
mieszkają w Brukseli, są dla siebie pierwsi i są baaardzooo szczęśliwi. W
sierpniu 2002 pobierają się.

[Gość: kasia76]

Tak, jestem tego żywym przykładem. Poznałam wspaniałego chłopaka przez
Internet. Uważam, że to bardzo dobry sposób. Początkowo wymienialiśmy maile,
potem całe noce rozmawialiśmy przez telefon. Przez ten czas poznawaliśmy się od
wewnątrz, mieliśmy bardzo wiele nie kończących się tematów, wspólnych tematów.
Podczas którejś z nocnych rozmów, o 4 rano doszliśmy obydwoje do wniosku, że to
właśnie ten dzień w którym musimy się spotkać. I spotkalismy się wczesnym
rankiem. I tak pozostało do dziś, trwa to już 3 miesiące i jest fantastycznie.
Spróbujcie, a na pewno się uda.
Pozdrawiam w imieniu swoim i mojego mężczyzny
Kasia

[Gość: kukułka]

no to jak to jest naprawdę???
uda sie to czy nie???
doradzajcie,wyrażajcie,piszcie co myślicie
jeszcze troche.....proszę!!!!

[Gość: Nataliaa]

Gość portalu: kukułka napisał(a):

> no to jak to jest naprawdę???
> uda sie to czy nie???
> doradzajcie,wyrażajcie,piszcie co myślicie
> jeszcze troche.....proszę!!!!

kukułko!uda się,uda.a nawet jak się nie uda to przez jakiś czas będzie
fajnie:czekanie kiedy ON pojawi się na czacie,czułe smsy i liściki nieustająco
dobry humor i wciąż uśmiech na twarzy.dla takich chwil warto!!!cokolwiek stanie
się poźniej...

[Gość: natalia]

Moja Milosc tez przyszla przez intenet, za co jestem jej bardzo wdzięczna:-)
Jesteśmy razem już czwarty rok, a zaczęło się od niewinnej wymiany zdań przez e-
mail. Potem dołączyły jeszcze rozmowy telefoniczne i tak to się zaczęło:-)
Życzę wszystkim dużo miłości:-)

[Gość: kola]

WHAT ELSE HMMM???

[Gość: czeko]

eeee tam, jeżeli mam cię utwierdzić w tym, że to ma sens to mogę cosik
wyskrobać, żę tak, tak, bardzo w to wierzę....ale tak naprawdę miłość przez
net??? "a łyżka na to niemożliwe" :)

[Gość: jasmin]

Na ekranie wszystko zawsze jest cacy...
Przez telefon - po prostu poezja..
A potem przychodzi pierwsze spotkanie... Mając w pamięci setki maili i dziesiątki przegadanych
godzin MUSI być piękne... Jakżeby inaczej... Po pierwszym spotkaniu zazwyczaj nie ma kolejnego..
Trudno przeoczyć fakt, że on/ona nie składa się tylko z piksli i fonii nad którymi łatwo zapanować,
ale również problemów i rozterek, których nie znamy, a które tak łatwo ocenić, życia, z którym nie
mamy nic wspólnego, nawyków, o których w końcu wiemy, że są, zalet, które wprawdzie są
wspaniałe, ale które nijak nie pasują do wytworzonego w wyobraźni wizerunku...

Moje zdanie jest takie: jeśli chcemy mieć swojego internetowego przyjaciela /kolegę/kochanka czy
co tam jeszcze chcemy , to lepiej darować sobie spotkanie... Nie znam przypadku, który
przetrwałby próbę real"u.... Wystarczy kilka głupich godzin żeby zepsuć to, co hodowaliśmy
miesiącami...
Ja, osobiście czekam na cud :-))))

[Gość: czeko]

popieram, popieram.....będę mistrzu mówiła, wreszcie konkrety :), a nie bla
bla bla o tym, jak to jest cudownie. To spotkanie musi zakończyć się klęską.
Net idealizuje. Życie to jednak życie.

[Gość: jasmin]

Wiesz, to nawet nie chodzi o idealizację... Net po prostu spłyca pewne relacje. Przyzwyczajasz się do
człowieka bez problemów, konfliktów, ogromnych rozterek czy niepojętego szczęścia. A później masz
Ci los - on/ona w 3/4 składa się z rzeczy których za wszelką cenę sam starasz się uniknąć, sam masz
ich dosyć... Popatrz! Czy ktoś tu pracuje? Nie... Praca to tylko upierdliwy dodatek do internetowej
zabaweczki! Czy ktoś tu studiuje? Skąd znowu! Jak już pobawimy się to po prostu wyciągamy wtyczkę
z tyłka i znikamy na 10 godz w przestworzach... Kłopoty? Skąd! My?! Zmęczenie?! Conajwyżej
zapalenie spojówek od gapienia się w ekran. Szczęście? Daj spkój... Zbyt szczęśliwi nie są zbyt
popularni... itd itd itd....
A później dostajesz maila z wyliczanką "odkąd masz jednocześnie pracę, studia i dom na głowie, jesteś
taka INNA". Fakt, wcześniej miałam tylko odpisywanie na maile i czekanie na głos w słuchawce.
Po prostu, gdy już staniesz z kimś oko w oko, nie dasz rady ukryć tego, że żyjesz i w jaki sposób
żyjesz.... I kończy się bajka.... Czasem nawet mi szkoda.

Gość portalu: czeko napisał(a):

> popieram, popieram.....będę mistrzu mówiła, wreszcie konkrety :), a nie bla
> bla bla o tym, jak to jest cudownie. To spotkanie musi zakończyć się klęską.
> Net idealizuje. Życie to jednak życie.

[Gość: czeko]

Nie wiem więc, czy warto się w to pakować....tak się mówi, że łatwiej spotkać
kogoś w necie. Niby nie ważny wygląd, poznaje się wnętrze....haha, tylko net
to same pozytywne strony, uśmiechy i inne znaczki ukrywające prawdziwe emocje,
staramy się być weseli, atrakcyjni, przede wszystkim mamy czas do namysłu, co
powiedzieć, co napisać- to szansa, której w konfrontacji nie dostajemy. I
nagle taki błyskotliwy, zawsze uśmiechnięty, bez problemów....masz rację.
Lepiej się nie pakować albo nie wychodzić zza monitora. Prawdziwych uczuć i
tak nie wyrazimy przez net (kto napisze, że właśnie mu się życie pieprzy?), a
na real okazujemy się niemal potworami, bo też mamy problemy.....
Nos do góry. Nie tamten to następny. :))) Może na real lepiej?

[Gość: Kulka]

...kto napisze że życie mu się pieprzy?... ja

[mily-1]

Nie martw się, jeśli ci się życie pieprzy, to na pewno chwilowo. Mnie też się już parę razy spieprzyło, ale zawsze
prędzej, czy później wychodziłem na prostą...

[bigsister]

Gość portalu: Kulka napisał(a):

> ...kto napisze że życie mu się pieprzy?... ja

Ja tez.

[sombre]

Jak tu pięknie piszecie, kochani. Szczerze mówiąc, nie chciałbym być w poważnym
związku z dziewczyną, z którym byłbym zmuszony cały czas żartować i popisywać
się elokwencją... Przecież to bzdura jakaś! Czy w realu nie udajemy, nie
pozujemy? Nie napinamy muskułów błyskotliwego keep smiling’u? Też się można
nieźle naciąć... Tak naprawdę aby znaleźć prawdziwą miłość, trzeba nieźle się
naszukać. Jedni idą po najmniejszej lini oporu – dyskoteki. Tupeciarze to nawet
w autobusie zaczepiają :) Inni ciągle się gdzieś zapisują, a to yoga, a to
taniec, czy kolejny język... Im więcej prób, tym większe szanse. To dlaczego w
sieci nie próbować? Tylko nie można przecież od razu za wiele oczekiwać. Ze
niby od razu kochanie? Jak się uda umówić, to dlaczego nie skorzystać?
Chociażby dla zabawy. A dlaczego nie powiedzieć „tak” na zaproszenie tego
przystojnego Xlatka poznanego u koleżanki na urodzinach? Wszędzie można
znaleźć, albo się rozczarować. Ładny jest, a na randce przecież może się okazać
totalnym błaznem albo nudziarzem... Ten z netu mądry i pisze ciekawie, a w
realu straszny kaszalot... Oto koszmary zgłodniałych serc :)) Ale... wierzę, że
może być na odwrót. Zależy, co piszemy w mailach, ile ukrywamy, przecież można
podesłać fotkę... Wszystko składa się do tego, aby trafić na jednostkę w której
towarzystwie iskrzymy... Im więcej prób, tym więcej szans. Miłość czy przyjaźń
rodzi się w akcji, w szczerych rozmowach, przy prawdziwych problemach, w
poważnych mailach......:)))


.......a ja tam uwielbiam dziewczyny co mają problemy, co nie zawsze wiedzą, co
odpowiedzieć, co mi pomarudzą, że życie im się czasem pieprzy.... A co, mnie
się życie nie pieprzy...?

sombre

[Gość: ala]

Zgadzam sie z toba w 100%. Pozdrawiam!

[bigsister]

sombre napisał(a):

> Jak tu pięknie piszecie, kochani. Szczerze mówiąc, nie chciałbym być w poważnym
>
> związku z dziewczyną, z którym byłbym zmuszony cały czas żartować i popisywać
> się elokwencją... Przecież to bzdura jakaś! Czy w realu nie udajemy, nie
> pozujemy? Nie napinamy muskułów błyskotliwego keep smiling’u? Też się moż
> na
> nieźle naciąć... Tak naprawdę aby znaleźć prawdziwą miłość, trzeba nieźle się
> naszukać. Jedni idą po najmniejszej lini oporu – dyskoteki. Tupeciarze to
> nawet
> w autobusie zaczepiają :) Inni ciągle się gdzieś zapisują, a to yoga, a to
> taniec, czy kolejny język... Im więcej prób, tym większe szanse. To dlaczego w
> sieci nie próbować? Tylko nie można przecież od razu za wiele oczekiwać. Ze
> niby od razu kochanie? Jak się uda umówić, to dlaczego nie skorzystać?
> Chociażby dla zabawy. A dlaczego nie powiedzieć „tak” na zaproszeni
> e tego
> przystojnego Xlatka poznanego u koleżanki na urodzinach? Wszędzie można
> znaleźć, albo się rozczarować. Ładny jest, a na randce przecież może się okazać
>
> totalnym błaznem albo nudziarzem... Ten z netu mądry i pisze ciekawie, a w
> realu straszny kaszalot... Oto koszmary zgłodniałych serc :)) Ale... wierzę, że
>
> może być na odwrót. Zależy, co piszemy w mailach, ile ukrywamy, przecież można
> podesłać fotkę... Wszystko składa się do tego, aby trafić na jednostkę w której
>
> towarzystwie iskrzymy... Im więcej prób, tym więcej szans. Miłość czy przyjaźń
> rodzi się w akcji, w szczerych rozmowach, przy prawdziwych problemach, w
> poważnych mailach......:)))
>
>
> .......a ja tam uwielbiam dziewczyny co mają problemy, co nie zawsze wiedzą, co
>
> odpowiedzieć, co mi pomarudzą, że życie im się czasem pieprzy.... A co, mnie
> się życie nie pieprzy...?
>
> sombre

Jak to milo dowiedziec sie ,ze ktos mnie uwielbia..;)

[Gość: enancjo]

Mozna miec super kontakt przez net, reagowac w sposob
emocjonalny do tego stopnia, ze myli nam sie super
wciagajaca i nam odpowiadajaca ksiazka z uczuciami
euforii niemal milosnej. Nastepnie mozna prowadzic
gorace rozmowy przez telefon z autorem, ktore odbieramy
na zasadzie, ze on(a) autor tej ksiazki rozmawia z nami
i tylko z nami ( nie zawsze to prawda ),obiecywac, ze
jezeli, jak sie spotkamy to nie wazne co bedzie, bo i
tak warto bylo. Nastepnie mozna umowic sie na real-u
i tu jest prawdziwe zycie, gdzie wszystko sie moze
rozpasc, bo jak dotad budowalismy to od "dymów w
kominie" i nastepnie nawet proba zbudowania domu bez
fundamentow (kto chcialby sie grzebac w ziemi jak bylo
tak podniebnie, tak bajecznie) dzieje sie najczesciej
zbyt szybko i zle. Dodatkowo w wyniku, robimy sie
czujni, drazliwi, bo ktos nagle zaczyna rozmawiac o
naszym zyciu (jak smie .. przeciez ono nie jest jego,
wtraca sie ...)i .... no wlasnie .... tu konczy sie
opowiesc ... ale czy napewno, bo jezeli nie wyszlo
( jak wyszlo to wracamy, ale rzadziej )wracamy jednak
nie gdzie indziej,ale do sieci.. troche madrzejsi,
albo glupsi ( wowczas wylewamy nasze zale i rozterki
i nie umiemy spojrzec na to wszystko z dystansem,
probujemy dopiec temu komus, albo madrzymy sie pod
innym nickiem ).

.. ale nadal uwazam ze warto, tylko z dystansem,
a to czy rzeczywiscie warto bylo spotkac tego kogos
zalezy od tego jak pozniej umiemy ze soba rozmawiac ...

.. wszystkim .. powodzenia .. w szegolnosci na realu ..
Enancjo

[Gość: jasmina]

Enancjo,
skąd w Tobie tyle goryczy? Czyżby ktoś starał Ci sIę dopiec? Nie bierz wszystkiego tak dosłownie.
Nasze powyższe wypowiedzi zadaje się, że są uosobieniem dystansu do tego typu znajomości...
Trudno stwierdzić, czy wracamy tu głupsi czy mądrzejsi... Tego nie wie nikt i raczej się nie dowie, nie
sądzisz?! To są tylko nasze subiektywne spostrzeżenia dotyczące spłycania międzyludzkich relacji za
pomocą netu i z niekórymi trudno się nie zgodzić. Nie uważam, że należałoby je traktować jako
wyżalania się czy skargi. Nie mam nic przeciwko, aby ktoś kogo lubię, rozmawiał o moim życiu. Wręcz
przeciwnie! Tylko widzisz, uważam za niestosowne zbyt pochopne ocenianie takowego na podstawie
wyrwanych z kontekstu informacji, własnych domysłów, czy moich słów wypowiedzianych w chwili
zmęczenia czy słabości. Bo okazuje się, że w pewnym momencie nie mówimy o MOIM życiu, tylko
jakimś wirtualnym. Może ono być lepsze lub gorsze, ale niestety nie jest moje. "Trzeba beczkę soli
zjeść" aby dobrze się poznać... Internautom wydaje sIę niestety, że uda im się przeskoczyć ten etap i
pójść na skróty, "zabrać się na gapę cudzym autobusem"... Uważam po prostu, że znajomość w necie
to jedno, ale gdy spotkamy się w realu, trzeba zaczynać wszystko od początku... Jechanie na fali
internetowej euforii jest błędem. To jest moje doświadczenie, które wiele mnie nauczyło i ogromnie się z
tego cieszę. Nie sądzę, abym przez to stała się mądrzejsza, ale napewno zyskałam zdrowy dystans,
uświadomiłam sobie swoje błędy i wewnętrznie wszystko mi się ułożyło. Czego i życzę wszystkim
internetowym znajomym.
jasmin

p.s. poza tym nie zauważayłam, aby ktokolwiek z "żalących się" zmienił nicka. Przynajmniej na wątku
poświęconym temu właśnie tematowi.

Gość portalu: enancjo napisał(a):

> Mozna miec super kontakt przez net, reagowac w sposob
> emocjonalny do tego stopnia, ze myli nam sie super
> wciagajaca i nam odpowiadajaca ksiazka z uczuciami
> euforii niemal milosnej. Nastepnie mozna prowadzic
> gorace rozmowy przez telefon z autorem, ktore odbieramy
> na zasadzie, ze on(a) autor tej ksiazki rozmawia z nami
> i tylko z nami ( nie zawsze to prawda ),obiecywac, ze
> jezeli, jak sie spotkamy to nie wazne co bedzie, bo i
> tak warto bylo. Nastepnie mozna umowic sie na real-u
> i tu jest prawdziwe zycie, gdzie wszystko sie moze
> rozpasc, bo jak dotad budowalismy to od "dymów w
> kominie" i nastepnie nawet proba zbudowania domu bez
> fundamentow (kto chcialby sie grzebac w ziemi jak bylo
> tak podniebnie, tak bajecznie) dzieje sie najczesciej
> zbyt szybko i zle. Dodatkowo w wyniku, robimy sie
> czujni, drazliwi, bo ktos nagle zaczyna rozmawiac o
> naszym zyciu (jak smie .. przeciez ono nie jest jego,
> wtraca sie ...)i .... no wlasnie .... tu konczy sie
> opowiesc ... ale czy napewno, bo jezeli nie wyszlo
> ( jak wyszlo to wracamy, ale rzadziej )wracamy jednak
> nie gdzie indziej,ale do sieci.. troche madrzejsi,
> albo glupsi ( wowczas wylewamy nasze zale i rozterki
> i nie umiemy spojrzec na to wszystko z dystansem,
> probujemy dopiec temu komus, albo madrzymy sie pod
> innym nickiem ).
>
> .. ale nadal uwazam ze warto, tylko z dystansem,
> a to czy rzeczywiscie warto bylo spotkac tego kogos
> zalezy od tego jak pozniej umiemy ze soba rozmawiac ...
>
> .. wszystkim .. powodzenia .. w szegolnosci na realu ..
> Enancjo

[Gość: Janek]

Nie zgadzam się, że internet spłyca. Spłycamy my sami.

A internet to dobre miejsce jak niektóre inne by kogoś spotkać. A moze lepsze?

Pozdrowienia znajomym
Janek

[Gość: jasmina]

Może i my sami... ale zastanów się: WSZYSCY???? Mając pod ręką tak sprawne narzędzie kreowania
swojego, zazwyczaj pozytywnego wizerunku, naprawdę trudno nie skorzystać. Owszem, poznałam tu
wiele wspaniałych osób, ale sam przyznasz, że ze zderzenia z realem mało kto wychodzi zwycięsko...
Możnaby nawet zaśpiewać "Nie poganiaj mnie, bo tracę oddech..."....
pozdrawiam
Jasmin

Gość portalu: Janek napisał(a):

> Nie zgadzam się, że internet spłyca. Spłycamy my sami.
>
> A internet to dobre miejsce jak niektóre inne by kogoś spotkać. A moze lepsze?
>
> Pozdrowienia znajomym
> Janek

[Gość: enancjo]

.. goryczy .. co Ty nadinterpretacja, przkraczajaca
granice zwyklej swiadomej czy nie przykrosci,
.. ja nic nie splycam, w kazdych warunkach jestem
soba lepszym,goszym,zmeczonym,wypoczetym ale soba,
.. mowic komus a oceniac go to sa rozne sprawy,ponadto
kazdy patrzy na kogos przez bagaz swoich doswiadczen,
nie czyichs okolicznosci .. wiec sztuka jest zrozumiec
czyjes intencje jakby nie brzmialy, zwlaszcza ze komus
czasami przez pryzmat jego zycia latwiej zobaczyc
mozliwe scenariusze,

.. tego kazdemu zycze .. umiejetnosci przewidywania
konsekwencji ... dobrych i zlych swojego postepowania,

milego
Enancjo

[Gość: jasmin]

Czasem trudno zrozumieć cudze intencje... naprawdę... zgadzam się: to ogromna sztuka...
Być sobą w każdych warunkach... wiesz, ja jestem sobą, Ty jesteś sobą, on / ona jest sobą...
wszystko pięknie, tylko znajdź do tego bycia sobą wspólny mianownik! Trudno komuś ciągle
przytakiwać... Trudno zaprzeczyć, nie raniąc cudzych uczuć... To nie sztuka powiedzieć komuś, co się
o nim sądzi... sztuką jest powiedzieć to tak, aby nie zabrzmiało jak ocena... Czasem wystarczy trochę
empatii... Swój bagaż doświadczeń zawsze będziesz mieć pod ręką, ale może czasem warto odłożyć
go na godzinę do przechowalni? Mój jest o niebo mniejszy, ale wcale nie oznacza, że łatwiejszy do
udźwignięcia... W tym właśnie miejscu tak trudno znaleźć płaszczyznę porozumienia... Komentarze
zazwyczaj odbierane są jako skargi, żale, narzekanie... Nie zawsze słusznie, niestety....Gdybym miała
opowiadać o swoim życiu tylko w samych superlatywach, bez jego prozaicznej codzienności
oznaczałoby to, że dla osoby która tego wymaga, jest ono całkowicie nieistotne... A z tym nigdy się nie
zgodzę... Ogromnie cenię sobie cudze rady, często zgadzam się z nimi, ale niech nikt nie wymaga ode
mnie, abym była wstanie wcielić je w życie w ciągu kilku chwil! Zwłaszcza, że tak jak już
wspomniałam w którymś poście, dotyczą one tylko nielicznych fragmentów mojego życia... Warto
korzystać z cudzego doświadczenia i na 100% będę to robić. Niestety, nowy rozdział wymaga
definitywnego zakończenia starego, czego osoba wystawiająca "receptę" często zdaje się nie
dostrzegać. W takich chwilach jest mi przykro, bo mogę sobie tylko wyobrażać, co ona myśli o mnie i o
pomocy, którą mi oferuje... Chciałabym mieć zawsze uśmiech na twarzy...Obawiam się tylko, że po
pewnym czasie byłby to tylko grymas... Choć szczerość, jak uczy życie, za bardzo nie popłaca..
pozdrawiam

Jasmin

Gość portalu: enancjo napisał(a):

> .. goryczy .. co Ty nadinterpretacja, przkraczajaca
> granice zwyklej swiadomej czy nie przykrosci,
> .. ja nic nie splycam, w kazdych warunkach jestem
> soba lepszym,goszym,zmeczonym,wypoczetym ale soba,
> .. mowic komus a oceniac go to sa rozne sprawy,ponadto
> kazdy patrzy na kogos przez bagaz swoich doswiadczen,
> nie czyichs okolicznosci .. wiec sztuka jest zrozumiec
> czyjes intencje jakby nie brzmialy, zwlaszcza ze komus
> czasami przez pryzmat jego zycia latwiej zobaczyc
> mozliwe scenariusze,
>
> .. tego kazdemu zycze .. umiejetnosci przewidywania
> konsekwencji ... dobrych i zlych swojego postepowania,
>
> milego
> Enancjo

[Gość: Janek]

Na prawdę uważasz, że zawsze się coś kreuje? Zobacz tradycyjne spotkania ludzi.
Wtedy kreuje się jeszcze bardziej. Zobacz na podrywaczy i podrywane. Jaka tam
jest kreacja!

W internecie często spłycamy, mentalne dopasowanie nie wystarczy. Czasem sami
uciekamy gdzieś indziej.
"....ze zderzenia z realem mało kto wychodzi zwycięsko..."
Nigdy On nie jest di Caprio i Einsteinem w jednym, a i Ona nie jest Claudią
Schuffer i Curie - Sklodowską w jednej osobie.

"Możnaby nawet zaśpiewać "Nie poganiaj mnie, bo tracę oddech..."
Czas.... czas nie jest tak istotny jak wszyscy uważamy.

Pozdrawiam
Janek

[Gość: jasmin]

Twoje porównianie do znanych osób jest chyba uosobieniem uosobienia tego spłycenia. Nie o tym jest
tu akurat mowa, bo takich cudów nikt tu nie oczekuje, a przynajmniej nikt z odrobiną wyobraźni...
Raczej chodzi o ludzkie charaktery, indywidualności, które w necie są ukazywane tylko cząstkowo i
zawsze dobrze i z rozmachem. Wygląd nigdy nie miał dla mnie większego znaczenia. Nie mam swojego
"typu". Facet musi mieć to "coś" i tyle. Gdybym chciała patrzeć sobie na ładne buzie, siedziałabym
całymi dniami przed tv i oglądała włoskie programy! Jasne, że w realu też się kreuje, ale taką kreację
łatwo zdemaskować. Wystarczy godzina rozmowy w cztery oczy, aby mniej lub bardziej wiedzieć
czego się chce i czy to właśnie jest "to". Spójrz na to jak wygląda takie spotkanie po iluś tam
tygodniach internetowej znajomości! Komu i czemu masz wtedy wierzyć???? Temu co widzisz i
słyszysz? Czy temu co masz w głowie i sercu od kilku tygodni czy miesięcy??? Jak to ocenić nie
popełniając błędu i nie robiąc nikomu krzywdy??? Ja tego chyba nie potrafię. Dlatego uważam, że w
realu wszystko trzeba zaczynać od nowa, tak jakbyśmy się nie znali... Szkoda też, że takie
spostrzeżenia przychodzą "po" a nie "przed".
pozdrawiam
Jasmina

Gość portalu: Janek napisał(a):

> Na prawdę uważasz, że zawsze się coś kreuje? Zobacz tradycyjne spotkania ludzi.
>
> Wtedy kreuje się jeszcze bardziej. Zobacz na podrywaczy i podrywane. Jaka tam
> jest kreacja!
>
> W internecie często spłycamy, mentalne dopasowanie nie wystarczy. Czasem sami
> uciekamy gdzieś indziej.
> "....ze zderzenia z realem mało kto wychodzi zwycięsko..."
> Nigdy On nie jest di Caprio i Einsteinem w jednym, a i Ona nie jest Claudią
> Schuffer i Curie - Sklodowską w jednej osobie.
>
> "Możnaby nawet zaśpiewać "Nie poganiaj mnie, bo tracę oddech..."
> Czas.... czas nie jest tak istotny jak wszyscy uważamy.
>
> Pozdrawiam
> Janek
>
>

[pomeranka]

Moja też przyszła z tej strony. O głupoto moja i braku wyobraźni!
I znowu - nie chcę generalizować. Niech to będzie tylko głos jeden z wielu.
Trafiłam fatalnie, czemu nikomu nie życzę. Zamaskowany pięknie nikczemnik i
cham.
Enancjo - zgadzam się z Tobą.

Można szukać ale trzeba być ostrożnym... nie płynąć na fali pięknych maili i
nocnych wielogodzinnych rozmów przez telefon. Miałam to wszystko w wersji max,
wierzcie mi lub nie. Totalny odjazd i fajerwerki. I co? I dup. Po półtora roku.

Pozdrawiam i nie zniechęcam. Tylko proszę o trochę rozumu, którego mi zabrakło,
kiedy miałam jeszcze czas by się wycofać i nie przeżywać szarpaniny.

[a2]

Gość portalu: kiks napisał(a):

> czy może się tak zdarzyć że spotkamy drugą połowę np. na znanym nam wszystkim
> forum lub czacie??? czy taki związek może zaistnieć? co Wy na to???

Nie może, bo tu obowiązuje rejonizacja. Chyba, że zanim zasiądziesz do komputera,
rozłożysz przed sobą mapę Polski (szczegółową!) i jak tylko spodoba Ci się czyjś
nick, natychmiast zapytasz, skąd on/ona jest. Jeśli mieszka w promieniu 100 km,
to może jeszcze jest jakaś szansa. Jeżeli dalej - nawet nie próbuj. Poflirtujesz,
spodoba Ci się, zrobisz sobie jakąś nadzieję, a potem okaże się, że jednak jest
za daleko, żeby chciało się ryzykować.

[Gość: marijka]

No coz, moge tylko powiedziec, ze to sie zdarza :) Poznalismy sie na tym forum
w marcu, potem zaczelismy pisac maile i listy, rozmawiac przez telefon (nie
tylko o pieknych rzeczach ale tez o tym, ze bywamy zmeczeni, rozdraznieni i
mamy troche wad :), poznalismy sie w realu, zareczylismy 6 pazdziernika. Slub
planujemy na kwiecien, jestesmy szczesliwi i zakochani czego i wam zyczymy :)))

[Gość: Madzia]

Oczywiście ... ja poznalam mojego mężczyznę wlaśnie na chacie. Zwykle spotkanie
przy kawie przemieniło się we wzajemną fascynację, a potem przyszla miłość. Od
6 miesięcy tworzymy wspanialy związek. Choc nigdy nie wierzylam w "miłość przez
internet" ...coż ...:-))

[Gość: kiks]

pięknie jest wtedy gdy wszystko się
dobrze kończy,bywa że pięknie jest tylko na początku-
niestety:(((
potem nie wiadomo co z tym robić?
dać sobie siana od razu
czy walczyć o znajomość???
ja ciagle nie wiem...nie wiem
czy zapomnieć czy nie...
ten ktoś przestał się nagle odzywać
o przyczynach nie wspomniał.
może to tylko z mojej strony wygladało
taaaaaaaaaak kolorowo???
co robić???

[anka1]

oj to szkoda. a masz na Ta Osobe namiary? to moze sprobuj dowiedziec sie o co chodzi.
przynajmniej bedziesz mial jasna sytuacje.

[a2]

Na trzydzieści parę wypowiedzi dziewięć osób twierdzi z całą stanowczością, że
spotkały, albo znają kogoś kto spotkał i nawet stanął/staje na ślubnym
kobiercu. Powiecie, że mam obsesję, ale chcę się dowiedzieć, (oczywiście, jeśli
nie zalewacie, bo napisać można wszystko...) jakie odległości dzieliły was i
wasze internetowe miłości. Czy duża odległość to duży problem, czy też po
prostu wygodny wykręt, jak ktoś po spotkaniu w realu nie ma ochoty już was
więcej oglądać.
Kiks, jeśli nie wiesz, co jest grane, po prostu uprzejmie zapytaj. Nie ma nic
gorszego, niż siedzieć i się zastanawiać, co komuś roi się w głowie po tej
drugiej stronie łączy. Nie chcę Cię martwić, ale nie wygląda to zbyt różowo :-(

Re kiks

[Gość: jasmina]

Kiks, zawsze jest warto, ale... Niestety,ten świat jest tak głupio urządzony, że do wszystkiego
trzeba dwojga... Ja miewam podobne dylematy. I boję się, żeby ten ktoś nie odebrał mojego
zainteresowania jako narzucania się lub czegoś podobnego... Jeśli się nie odzywa, to widocznie nie
ma ochoty na kontynuowanie znajomości... Z drugiej strony czasem myślę, że ten ktoś się nie
odzywa, bo ja się nie odzywam ... Błędne koło... Nie ma chyba na to żadnej recepty... Większość
ludzi ma to do siebie, że nawet jak zadzwonisz i spytasz, dlaczego milczy, to i tak Ci nie powie
prawdy tylko zacznie kręcić. Dalej więc nie wiesz, na czym stoisz.. Dodatkowo masz poczucie, że
robisz z siebie kretynkę. Chwilami życie mnie przerasta. Masz może jakiś pomysł?!

Moja miłość przyszła przez internet....

[Gość: anjjja]

ON\ONA może wkońcu się odezwie,
też miałam podobnie,no i odezwał się:)
jestem HAPPY!!!!
a jeśli nie to......widocznie nie jest wart
naszych starań...po jakimś czasie zorientuje
się jak wiele stracił:)))

[Gość: kola]

Być tam zawsze tam gdzie TYYYYYYY

[Gość: pajacyk]

miłość czy Ty wiesz co znaczy mieć w sercu jej blask??????????

[Gość: samanta1]

"Dlatego uważam, że w realu wszystko trzeba zaczynać od nowa, tak jakbyśmy się
nie znali... " Jasmino,jestes genialna! Ty masz cholerna racje dziewczyno. To
chyba najmadrzejsze (sorki wszyskim!) co wyczytalam w tym watku. tak sobie
mysle,ze wlasnie takie podejscie daje szanse na przetrwanie znajomosci .Nie
doszukiwac sie w pierwszych minutach spotkania tych cech ,ktore nas w necie
urzekly ..... Hmmmm...zastosuje to w niedalekiej przyszlosci:)))

[Gość: jasmina]

Dzięki Samanta - przemówiło przeze mnie doświadczenie. Człowiek uczy się na własnych błędach -
niestety....Nie wiem tylko, czy jeszcze kiedyś będę potrafiła wykrzesać z siebie tyle entuzjazmu dla
netowych znajomości, co kiedyś... Napisałam tak, bo okazało się, że tak jak kartka papieru wszystko
zniesie, to ekran komputera również. Powiedzieć można wszystko. Gorzej z prowadzeniem własnych
teorii w czyn. Dlatego ja już wolę być cholerną marudą.... Nie każdemu do twarzy ze zdziwieniem :-))))
A teraz w nagrodę poproszę cukierka!!!!!! Powiedz z kim się umówiłaś!!! Tylko bez wykrętów :-))))

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> "Dlatego uważam, że w realu wszystko trzeba zaczynać od nowa, tak jakbyśmy się
> nie znali... " Jasmino,jestes genialna! Ty masz cholerna racje dziewczyno. To
> chyba najmadrzejsze (sorki wszyskim!) co wyczytalam w tym watku. tak sobie
> mysle,ze wlasnie takie podejscie daje szanse na przetrwanie znajomosci .Nie
> doszukiwac sie w pierwszych minutach spotkania tych cech ,ktore nas w necie
> urzekly ..... Hmmmm...zastosuje to w niedalekiej przyszlosci:)))

[Gość: samanta1]

Masz u mnie czekolade a nie tylko cukierka!;))) Nie powiem! jak juz bedzie po
to zdam relacje!:)))

[mag_nolia]

Jasminko - a czy pamiętasz, że dziś do raportu miała stanąć - niejaka a, z
Poznania??? - raportu z sobotniej randki forumowej?
I nic?!

[Gość: jasmina]

Jasne, że pamiętam! Albo szaleją do tej pory albi nie ma się czym chwalić. Ciekawe.... A teraz jeszcze
Samanta będzie nas dręczyć! Najwyższa pora, żebym i ja poszła na jakąś randkę!!!

mag_nolia napisał(a):

> Jasminko - a czy pamiętasz, że dziś do raportu miała stanąć - niejaka a, z
> Poznania??? - raportu z sobotniej randki forumowej?
> I nic?!

[mag_nolia]

Z kim planujesz porandkować?
A ja na razie dałam sobie spokój.

[Gość: jasmina]

Jeszcze nie wiem! Może uderzę w stół, a nożyce się odezwą??? :o)))

mag_nolia napisał(a):

> Z kim planujesz porandkować?
> A ja na razie dałam sobie spokój.

[mag_nolia]

To życzę powodzenia.
Napisz, gdy już będzie po, o swoich doświadczeniach, spostrzeżeniach
refleksjach, przestrogach!
Może ja jednak też zabawię się w randkowanie,hm?
Chyba tak zrobię, pa!

[Gość: jasmina]

Eeeeeeee.... tak z drugiej strony randka w listopadzie?! Zaczekam na jakiś bardziej sprzyjający i
optymistyczny okres okres....

mag_nolia napisał(a):

> To życzę powodzenia.
> Napisz, gdy już będzie po, o swoich doświadczeniach, spostrzeżeniach
> refleksjach, przestrogach!
> Może ja jednak też zabawię się w randkowanie,hm?
> Chyba tak zrobię, pa!

[Gość: samanta1]

Wlasnie teraz moje kochane,kedy na dworze zimno ...Przynajmniej serduszko
ugrzac!;))

[malena+]

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Wlasnie teraz moje kochane,kedy na dworze zimno ...Przynajmniej serduszko
> ugrzac!;))

ups... sorrry , dzis mi sie wszystko placze...

[malena+]

na pewno chdzi o serduszko ??;))

[Gość: jasmina]

Samanta, co tam u Was centralnego nie ma?! Jak Cię taki zacznie grzać jesienią, to do wiosny go nie
wygonisz!

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Wlasnie teraz moje kochane,kedy na dworze zimno ...Przynajmniej serduszko
> ugrzac!;))

[Gość: samanta1]

Spokojnie !Juz dwoch mam na sumieniu wiec wiem jak sie ich pozbywac!;)))
Kaloryfer moze moje plecki ugrzac ale nie dusze ,ktora milosci jest
spragniona!!!!!;))))))))))

a ja takiego chcę!!!!!!!!

[Gość: jasmina]

Ja to bym chciała takiego odważnego, silnego, miłego, prawdomównego, ciepłego, niechrapiącego,
odpowiedzialnego, z końskim zdrowiem, cierpliwego, czasami głuchego i ślepego, mądrego, słodkiego,
no i oczywiście kochającego..... Czy ja chcę tak dużo????? Eh! Może coś skreślić z tej listy? No nie
wiem:-)))))

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Spokojnie !Juz dwoch mam na sumieniu wiec wiem jak sie ich pozbywac!;)))
> Kaloryfer moze moje plecki ugrzac ale nie dusze ,ktora milosci jest
> spragniona!!!!!;))))))))))

[Gość: samanta1]

mam ale nie dam!!!!!!!!!!!!!! Cholera ale nie wiem czy chrapie?????;))))))))

[Gość: jasmina]

Nie to nie! :-(((((
A może pożyczysz na weekend???
I gdzie znalazłaś tak deficytowy towar???
Tylko sprawdź, czy nie chrapie! Tego w życiu nie zniosę!

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> mam ale nie dam!!!!!!!!!!!!!! Cholera ale nie wiem czy chrapie?????;))))))))

[Gość: samanta1]

Nie dam,nie pozycze, nie powiem!!!!:))))) Gdzie znalazlam????? Moze tu....moze
tam....... Nie powiem! jak bedzie chrapal to mu nos klamerka zatkam! Jest taki
slooooodki......;)))))))

[Gość: jasmina]

Móóóóóóóóóóóóóów kobieto! Pókim jeszcze dobra! Jak chrapie to nie jest słodki!
Nie chcę Cię martwić, ale tutaj to każdy jest słodki hehehehe...... Pogadamy, jak mu klamerkę
zamontujesz!

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Nie dam,nie pozycze, nie powiem!!!!:))))) Gdzie znalazlam????? Moze tu....moze
> tam....... Nie powiem! jak bedzie chrapal to mu nos klamerka zatkam! Jest taki
> slooooodki......;)))))))

[Gość: samanta1]

Nie powiem !A TEN jest sloooodki,jak miodek,jak karmelek ,jak
czekoladka ...;))) A moze nie bedzie potrzebna klamerka?

[Gość: JASMINA]

Eh.......aż mi się łezka w oku zakręciła! To z zazdrości.......


Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Nie powiem !A TEN jest sloooodki,jak miodek,jak karmelek ,jak
> czekoladka ...;))) A moze nie bedzie potrzebna klamerka?

[Gość: samanta1]

Ech,durna Ty!Starej babie zazdroscisz????????;)))))

[Gość: jasmina]

No nie przesadzaj....!!! Jeśli on naprawdę jest taki słodziutki! Eh!
Ja ze słodziutkich rzeczy mam tylko cukier w kostkach.....:-(((((

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Ech,durna Ty!Starej babie zazdroscisz????????;)))))

[Gość: samanta1]

Ja mam cuksy mleczne! Dla Ciebie za stary dziecko!;))))))))

[Gość: jasmina]

Samanto, w starym piecu diabeł pali! Zresztą nigdy nie miałam pociągu do rówieśników (no, może
czasem :-))), więc co z tą pożyczką na weekend???

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Ja mam cuksy mleczne! Dla Ciebie za stary dziecko!;))))))))

[Gość: samanta1]

Czy juz niczym nie dasz sie zniechecic???? ;))))jestem chitry Dimitry....nie
daaaaaaam!!!! To mooooje! ;)))))))

[Gość: jasmina]

Łamiesz mi serce!!! Czy wiesz jak ja łatwo się wzruszam???? I to jeszcze w taki klimacie jaki mamy tu
od rana???? Od dziewiątej lecą kolędy, ganiają renifery, wszędzie choinki i różne takie! Ja już prawie
płaczę ze wzruszenia!!! I na dokładkę w staropolskiej oryginalnej kolędzie posypały się czcionki i za
cholerę nikt z nas nie może wykombinować co tam było wcześniej. Wpisałam "do rymu" ...to se
pośpiewamy hehehehehe....

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Czy juz niczym nie dasz sie zniechecic???? ;))))jestem chitry Dimitry....nie
> daaaaaaam!!!! To mooooje! ;)))))))

[Gość: samanta1]

Taaaaak? A jak Enancjo Cie uwielbial to go w szafie zamknelas! I mowisz ze masz
miekkie serduszko???;)))))))

[Gość: jasmina]

Chciałam sprawdzić jego zapał. Ta szafa to całkiem niezłe kryterium - jak widać, nie przeżył :-))))))
Oczywiście, ku rozpaczy mojego miekkiego serduszka!

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Taaaaak? A jak Enancjo Cie uwielbial to go w szafie zamknelas! I mowisz ze masz
>
> miekkie serduszko???;)))))))

[Gość: samanta1]

sadystka! A taki fajny chlopak!!! Bozia Cie jedzo pokarze ,zobaczysz!;)

[Gość: jasmina]

Czy to moja wina, że facet ma awersję do mebli?! Wiesz ile fajnych rzeczy można zrobić z taką
szafą?! On nie wiedział...no cóż hehehehe...... teraz się ukrywa na jakiś dziwnych wątkach.

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> sadystka! A taki fajny chlopak!!! Bozia Cie jedzo pokarze ,zobaczysz!;)

[samanta1]

jasmina..Ty powaznie? tak nie mozna!

[Gość: jasmina]

Yh! Ale czego nie można??????????

samanta1 napisał(a):

> jasmina..Ty powaznie? tak nie mozna!

[Gość: samanta1]

Juz Ty cholernico wiesz co!!!!;))))))

[Gość: jasmina]

Ja nie wiem! Ale zawsze możesz spytać Enancjo, dlaczego dał nogę z szafy! On bardzo ceni sobie
prawdomówność, więc na pweno nie będzie kręcił ani sciemniał!
:-)))))))))))

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Juz Ty cholernico wiesz co!!!!;))))))

[Gość: kibic-ka]

Samanta, ty biedna diablico! Wyjdz wreszcie z tego internetu! Spotkaj sie z
jakims w realu! Jak dlugo bedziesz zyc samymi e-mailami?!

[Gość: samanta1]

Moze do smierci??? A moze tak bezpieczniej???? A moze ... A co Cie to
obchodzi???;)))))))))))))Cholera!Co mi zalujecie!!!!:)))

[Gość: samanta1]

Czy ja mowilam ze jestem biedna????;)))))))

[Gość: samanta1]

A kto by chcial w szafie siedziec!!!! ;))) Hmm..ja na Twoim miejscu chyba
lepiej bym tej szafy pilnowala..;))))

[Gość: jasmina]

Może lepiej popilnuję czegoś innego :-)))))

[Gość: samanta1]

No widzisz!A mnie kibicka gna do reala! A JeGO przeciez w realu nie ma! ;)))))

[Gość: jasmina]

Ale kogo????? Samanta! Do kogo Ty wzdychasz???? Do ET????

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> No widzisz!A mnie kibicka gna do reala! A JeGO przeciez w realu nie ma! ;)))))

[Gość: samanta1]

Cholera! Jak Ty zgadlas!? Mowilam ze jestes genialna!!!!!!;))))))

[Gość: jasmina]

Kwetia wprawy! Zresztą która by nie chciała z ET!!!!!!!

Gość portalu: samanta1 napisał(a):

> Cholera! Jak Ty zgadlas!? Mowilam ze jestes genialna!!!!!!;))))))

[Gość: samanta1]

Do mojego E.T. tez lapki wyciagasz ?Oszaleje z Toba!!!!;)))))

Moja miłość przyszła przez internet...

[Gość: vella]

.....i już nigdy nigdzie nie pójdzie:))
mam taką nadzieję!na razie jest jak w bajce,prawie:))
a potem będzie co ma być,jak na razie to krótko się znamy:))
żeby myśleć o......