Wesołe smutki.

[curtisek]

Wesołe smutki
-nazwę tę pochwalę,
Gdyż dwie przyczyny
ma ku swej obronie:
Smutek,że radość
nigdy nie trwa stale,
Radość,że smutek
zawsze ma swój koniec.

Tadeusz Kotarbiński

[emilii75]

W smutku, czy w radości...
W cierpieniu lub miłości...
Zawsze jest ten sam...
Radość to wielkie objawienie...
Smutek to jego zbawienie...

Czy można żyć w radości...
Powiedzcie to sami...
Czy można ciągle błądzić...
Tymi samymi drogami...
Więc smutku mój drogi...
Wolę Twoje progi...

Emi, kóra Waszego świata nie zmieni:)

[curtisek]

Ten wiersz jak śmierć jest smutny
i obojętny jak śmierć.
Szare koty pod światło puszą ostrą sierść.
Żółty lament ulicy. gdzie nie chodzi nikt.
Bije trwoga żaglami o codzienność szyb.
K.K.Baczyński

[emilii75]

Co jest smutne mój drogi...
śmierć, to życia kończące się progi...
Coś się kończy, coś zaczyna...
Wygląda to jak wielka kpina...

Czy śmierć, to smutna sprawa...
Czy śmierć ,to tylko nasza obawa...
Czy śmierć obojętnością nam wieje...
A może rodzi w nas nowe nadzieje...

Emi

[curtisek]

Czy nie zagubiłeś siebie? Czy nie stałeś się manekinem uzależnionym od cudzych
poglądów?

Czy nie pozwoliłeś, aby inni za ciebie myśleli i o tobie decydowali?

Czy nie zrezygnowałeś z twórczości, stając się tylko wykonawcą?

Czy nie utraciłeś swoich przekonań?

Czy nie zagłuszyłeś sumienia i kierujesz się tylko tym co mówi ulica?

Czy nie wyprowadziłeś się ze swojego wnętrza i mieszkasz poza sobą?

Może jesteś człowiekiem, który zdradził samego siebie?

"myśli znalezione w necie"

[emilii75]

Zgubiłem siebie, stałem się maniakiem
uzależnonym od cudzych poglądów...
Pozwoliłem, aby inni za mnie myśleli i decydowali...
Utraciłem swoje przekonania...
Zagłuszyłem sumienie i kieruję się tym, co mówi ulica...
Wyprowadziłem sie ze swojego wnętrza i mieszkam poza sobą...
Jestem człowiekiem, który zdradził samego siebie...
To Ja...Czatowy duch...

Przerobione myśli znalezione w necie ;)

[curtisek]

"...Gdy wszystko dookoła ciebie ucichnie, a ty staniesz przerażony: ujrzysz, że
praca stała się ucieczką przed rozpaczą i odpowiedzialnością; poświęcenie się
dla innych - samoudręczeniem, maskowanym z konieczności; gdy poczujesz w sobie
bicie serca stepowego wilka, wzbierające okrucieństwem i radujące się z
cierpienia innych - nie zagłuszaj sumienia, szukając na nowo zgiełku i wrzawy.
Ale wpatruj sie w ten obraz wnikliwie, dopóki nie dojrzysz sedna sprawy".

Dag Hammarskjold /"Drogowskazy"/

[curtisek]

Moje życie na błędach rysowane.
Miłością, uczuciem przeplatane.
Jestem małą iskierką, która wypala się,
uczucie me zanika gdzieś w tle.
Popełniłem błędy i naprawiam je.
Gdy dotknę dna, odbije się.
Gdy sił zabraknie przyjaciel wyciągnie mnie.

Dziękuję za pomoc Emilii

[emilii75]

it is many a slip between the cup and the lip ;)

Curtisku :)

[curtisek]

Wiele się może zdarzyć między ustami a brzegiem pucharu. Pomiędzy chęcią, a
spełnieniem; pomiędzy decyzją, a jej urzeczywistnieniem rozciąga się obszar
niewiadomego, które czasami rozwiewa złudzenia, a czasem daje nadzieję.

[emilii75]

NADZIEJA... porosiłam ją o przyjaźń, a ona się zgodziła.. Teraz Ja i Nadzieja
jesteśmy sobie bardzo bliskie :) Nadzieja daje przyszłości blask, jakiego nie
może dać nic więcej...

[curtisek]

Nadzieja to ogień,który chce płonąć nawet wtedy,gdy jest gaszony.Nadzieja to
nieodparte dążenie,by odnajdywać sens w bezsensie i odkrywać prawdę w zamęcie
kłamstw.Nadzieja to ziarnko światła ukryte w głębokiej ciemności.

Karl Guido Rey

[nadziejkaa]

Emilii napisała:

> NADZIEJA... porosiłam ją o przyjaźń, a ona się zgodziła.. Teraz Ja i Nadzieja
jesteśmy sobie bardzo bliskie :) Nadzieja daje przyszłości blask, jakiego nie
może dać nic więcej...

Curtisek napisał:

> Nadzieja to ogień,który chce płonąć nawet wtedy,gdy jest gaszony.Nadzieja to
nieodparte dążenie,by odnajdywać sens w bezsensie i odkrywać prawdę w zamęcie
kłamstw.Nadzieja to ziarnko światła ukryte w głębokiej ciemności.

Emilii, Curt, to o mnie tak pięknie piszecie? ;)

[curtisek]

...wiara, nadzieja i miłość...
...jak wiele potknięć...
człowiek tak mało wierzy
czy rzeczywiście pod grzechami świata leży?
tyle mu potrzeba wiary
a przecież nigdy nie widzi w życiu miary
tak szybko wiarę traci
czy kiedykolwiek nią się bardziej wzbogaci?

teraz przejdźmy do nadzieji
tam mało jej w ludzkiej zawieji
człowiek mówi: mam nadzieję
a gdy się odwraca smutna mina znowu wraca
tak mało w sercu jej mamy
czy to przez nią się tak potykamy?

teraz miłość najważniejsza
tylko co jej szanse w życiu zmniejsza
czy to człowieka słabości
czy aż tyle w nim nieprawości
ile błędów jeszcze musi popełnić
aby wreszcie jej rządania spełnić
...ile jeszcze błędów...

[emilii75]

Jeżeli tylko odnajdusz w tych słowach siebie Nadziejko, to nie może być
inaczej ;)