Vidi (IV)

[braineater]

bo wszystkie pozostałe poszły ponad setke:)

Trzy pogrzeby Melquiadesa Estrady

[braineater]

Western znaczy się. Albo prawie, że. Prawie, bo całkiem współczesny z
samochodami, komorkami i reszta XXI wiecznego stechnicyzowania. Ale w budowie i
przekazie bardzo klasyczny, bardzo mityczny i bardzo dobry. Jakoś chyba
zupełnie przegapiony w Polsce, a i żeby na świecie z jakims rozgłosem poszedł
to nie słyszałem. A szkoda, bo film doskonały. Rewelacyjny, im starszy tym
lepszy Tommy Lee Jones i jeden z lepszych scenariuszy lat ostatnich.
Jak w klasycznym westernie jest to opowieść o męskiej przyjaźnie (bez
Brockebackowych podtekstów) pomiedzy podstarzałym farmerem (Jones)a
meksykańskim nielegalem szukającym pracy w Ameryce.
Meksykanin ginie, a Jones wybiera się w długa konna podróz, by zawieźć jego
ciało do rodzinneju miejscowości i godnie pochować. Przy okazji porywa i zmusza
do współpracy morderce Meksykanina. Pierwsza połowa filmu to opowieśc o
rodzącej się przyjaźni i morderstwie, druga to uciązliwa wyprawa do Meksyku. I
obie są równie doskonałe. Całośc filmu przypomina trochę 'Przynieście mi głowę
Alfredo Garcii' Peckinpaha i generalnie duch wielkiego Sama nad nim cały czas
krązy, ale jakby dotknięty Jarmushowską depresją i zatopieniem w
prowincjonalnej Ameryce domów na kołach. Do tego achronologiczny montaż, dużo
długich, pozbawionych akcji czy dialogu ujęć i powstaje western prawie idealny.
Zdecydowanie polecam, tym co gustują w westernach, jak i tym, którym podobało
sie na przykład 'Inaczej niz w raju'

P:)

[kubissimo]

ogladalem go na niemalze indywidualnym pokazie w kine Relax :)
zgadzam sie z tym, co napisales, ale podkresle jeszcze wyrazniej: swietne
zdjecia :)

a przez "Inaczej niz w raju" nie przebrnalem bylem

[nienietoperz]

Obejrzany wczoraj (co juz samow sobie jest sukcesem kina prowincjonalnego!).
Troche czasu zabralo nam, zeby sie wkrecic, nic wczesniej o nim nie
wiedzielismy; dla reszty TWAczy Braineater zapewnil wyzej ulatwiajacy, ale tez
troche chyba zubazajacy, 'spis tresci'.
Bardzo dobry kawalek kina, wyscenariuszowany zreszta przez czlowieka od Amores
perros i 21 gramow.
Jak juz pisano wczesniej, bardzo sprytnie, bez zbytecznych archaizmow, pokazuja
Trzy pogrzeby, ze Texas Texasem byl i pozostanie - 200 lat temu, 100 lat temu,
teraz, i pewnie za 100 lat tez.

Uklony,
nn

P.S. A 'Inaczej niz w raju' jest chyba najlepszym filmem Jarmuscha ever. A
kategoria jest bardzo mocno obsadzona:-)

[chihiro2]

A ja Jarmuscha chyba najbardziej cenie "Kawe i papierosy" i "Noc na ziemi".

Donnie Darko

[braineater]

Pytanie na dzieńdobry - czemu debil Braineater mając ten film od roku na
płycie, zobaczył go dopiero wczoraj w dodatku na TVN?
<bo jest gupi>
Pytanie drugie - czemu szanowne Towarzystwo w żadnym watku nie zająknęło się
nawet na temat tego filmu
<bo braineater jest gupi>
Pytanie trzecie - czy ktos ma ochotę na wiwisekcję tego obrazu? Bo chyba mam
duża ochotę o nim pogadać
<gupie brajnitry juz tak mają>


P:)

[aaneta]

Jak to w żadnym wątku?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28749&w=32521486&a=34748468
Ale to była zagadka ;)
Dla mnie inspirująca, bo okazało się, że wcześniej też na Donnie Darko nie
zwróciłam uwagi, ba, nawet nie wiedziałam o jego istnieniu. Chętnie pogadam, ale
dopiero jutro, jak będę w robocie, bo dzisiaj mnie dzieciątka na chwilę tylko
dopuściły do kompa. Od Nntpza i skądinąd wiem, że są takie miejsca na świecie,
gdzie jest to film kultowy. Należy mu się, fakt, chociaż u nas raczej nie ma na
to szans, no chyba że w TWArzystwie :)

[chihiro2]

Czy ja wiem, czy nalezy mu sie? Owszem, niezly film, ciekawy klimat, ale zeby
az 'kultowy'? (ale rzeczywiscie, tez slyszalam, ze jest tak postrzegany przez
niektorych, podobnie jak denny zupelnie "Punch Drunk Love").

[aaneta]

Bo kultowość nie bierze się zazwyczaj z wielkości filmu, tylko z jego smaczków,
szczegółów dostrzeganych i docenianych przez ograniczony krąg odbiorców (patrz
nasze "Seksmisja" i "Rejs" - nie sądzę, żeby gdzieś poza Polską były tak
odbierane, jak u nas, z oczywistych względów).
Mnie akurat "Donnie Darko" spodobał się z innych powodów, niż te, dla których
został kultowym w Anglii, Ameryce i tym podobnych okolicach. Z tych samych
względów, jak sądzę, nie trafił on do szerokiego rozpowszechniania (nawet na
dvd) w Polsce. Mam na myśli zawartą w nim pochwałę nonkonformizmu i
indywidualizmu, pomimo wysokiej ceny, jaką trzeba zapłacić za taką postawę,
włącznie z tym, że można być uznanym za chorego psychicznie. To jest to, co
takie heretyczki, jak ja, lubią najbardziej ;)

[chihiro2]

Tak, masz racje co do kultowosci, ale moim zdaniem tych smaczkow bylo tam
niewiele. I ten nonkonformizm nie zostal tez jakos rewelacyjnie przedstawiony.
Nie pamietam filmu zbyt dobrze (ogladalam juz dosc dawno temu), jednak
odnioslam wrazenie, ze Donnie rzeczywiscie cierpi na schizofrenie. A w
przypadku choroby trudno mowic o jakiejs "postawie", to nie byl jego wybor.

[aaneta]

Pewnie, że nie jego wybór, tylko jego starych, którzy wysłali go do psychiatry,
no bo co innego może zrobić prawdziwy Amerykanin. Jeśli dziecko jest ruchliwe,
to stwierdza się u niego ADHD i faszeruje prochami, żeby nie przeszkadzało.
Jeśli jest na tyle inteligentne, że ma własne (krytyczne) poglądy na szkołę i
dom, to się robi z niego schizofrenika. A po prochach nawet najzdrowszy człowiek
zgłupieje. Notabene, o ile wiem, schizofrenia nie objawia się u nastolatków,
dopiero po dwudziestym roku życia, ale mogę się mylić.

[braineater]

Kultowośc - nie jest dla mnie Donnie filmem kultowym, ale potrafię zrozumieć,
czemu dla niektórych i owszem, tak. Po pierwsze bohater z którym łatwo się
zidentyfikować, po drugie 'tajemnica & suspence', po trzecie muzyka, dobrana
według kultowego klucza kawałków dla nadwrażliwej młodzieży.
Schizofrenia - po mojemu, Donnie jest zdrowy. Na tyle oczywiście na ile może
byc zdrowy współczesny człowiek. Jest dokładnie tak samo zdrowy, jak Tracy
Saroyana, który miał swojego Tygrysa. Równiez niewidzialnego. Zreszta
skojarzenia z 'Tracym i jego Tygrysem' nie umiałem sie pozbyć przez cały film.
A Królik jak dla mnie jest naprawdę - tak jak cały koncept podróży w czasie.

P:)

[aaneta]

Saroyana nie znam, ale coś mi świta, że podobny schemat (nadwrażliwe dziecko,
które znajduje oparcie w wymyślonej przez siebie postaci, z którą się
zaprzyjaźnia) gdzieś już spotkałam. Tutaj oczywiście Królik spełnia inną rolę,
ale też bierze się z psychiki Donniego, jego nieprzystosowania.
Natomiast pomysł podróży w czasie i alternatywnego rozwoju sytuacji jest dla
mnie nieszczególnie przekonujący. To znaczy może nie sam pomysł, ale jego
realizacja. Te rozmowy Donniego z nauczycielem, który boi się podpaść (nie
rozumiem, dlaczego), na temat genialnej książki napisanej przez kobietę, która
aktualnie jest kompletnie sklerotyczna i nie wie, co się wokół niej dzieje -
wydają mi się strasznie naciągane i bez sensu. Nie jestem na bieżąco z
zagadnieniem podróży w czasie, ale pamiętam, że kiedyś czytałam lepsze teksty na
ten temat.

[chihiro2]

Ja mam wrazenie, ze w ogole Amerykanie w filmach przedstawiaja cos w rodzaju
tzw. "Kuechenpsychologie", dosc powierzchownie pokazuja glebie psychologiczna.
Wszystko musi byc wprost, jak sa niedomowienia, to malo pozostawiaja pola do
wyobrazni, roznic w interpretacji. Ostatnio ogladalam tez dosc zabawny film "I
love Huckabees" i uderzylo mnie, ze w tych amerykanskich filmach pytania, ktore
maja byc glebokie i powazne sa z gatunku takich, jakie stawia sobie kazdy
wrazliwy 15-latek. Problemow dla starszych ludzi sie raczej nie porusza, a jak
juz to sa dosc topornie przedstawione.
Nie zebym odrzucala amerykanskie filmy per se, nie - chodzi mi tylko o to, zeby
nie krecily sie wokol psychologii i problemow egzystencajlnych na sile. Cenie
Jarmuscha np., u ktorego glebia jest bardzo swobodnie poruszona, podobnie
Lynch - nic na sile.

A na marginesie - w dzisiejszym swiecie (nie tylko w USA) jest wielka presja
bycia normalnym, a jednoczesnie pochwala indywidualnosci i oryginalnosci i
niektorzy gubia sie w tym wszystkim, nie moga tego pogodzic. Troszke tez o tym
jest "Donnie Darko". O tym pogubieniu sie i niemoznosci spelnienia sprzecznych
oczekiwan spoleczenstwa.

[nienietoperz]

Witam back,
i od razu pozwalam sobie wkleic kawalek dawnego maila do Aanety a propos
Kultowego Krolika


Piszac o DD wczesniej, i myslac o nim teraz, mam w glowie przede
wszystkim warstwe przekazu (emocji?), a nie warstwe zdarzeniowa; te
druga mozna odbierac w sposob plaskohistoryjkowy, badz
przeinterpretowywac w roznych kierunkach. Ta pierwsza trafia do mnie
bardzo celnie, przez wykreowanie swiata w 100% nastolatkowego, z
wszelkimi jego aspektami i smiesznostkami, a nastepnie pokazanie, ze
tak naprawde wlasnie w tym czasie jest mnostwo powodow, zeby
zobaczyc wokol siebie mase nonsensow, potencjalnego bolu,
niedopasowan i konfliktow. Nie oskarzalbym w zadnym stopniu
otoczenia naszego bohatera, nie oskarzalbym bron Boze jego samego:
tak juz po prostu jest, ze patrzac uczciwie na swiat oczyma
wrazliwego nastolatka mozna zobaczyc tysiac powodow, dla ktorych
najlepsze sa te marzenia, te sny, w ktorych sie umiera. Stad uwaga o
tym, ze niekoniecznie chcialbym, zeby obejrzalo ten film moje
potencjalne dziecko w wieku szkolnym:-) Akurat moja prywatna dosc
grubo ciosana konstrukcja psychiczna pozwala przejsc bezmyslnie
wobec roznych dylematow tego typu i cieszyc sie zyciem i jeo
urokami, ale elementarna inteligencja pozwala zauwazyc istnienie i
(co najmniej) rownouprawnienie opcji opisanej wczesniej.

***** (koniec maila)


Podsumowujac - uwazam, ze film jest swietny, interpretacja pt: wredne otoczenie
wokol kontra biedny wrazliwy chlopiec jest zasadniczo nagieta. Podobnie jak
odbieranie DD jako historyjki SF o podrozach w czasie. Dla mnie jest to
najzwyczajniej w swiecie historia o tym, jak pokrecony jest swiat, i jak bardzo
mozna to zobaczyc w wieku lat 17 (kiedy to bylo....)

Uklony,
nntpz

[aaneta]

No to ja też się powtórzę ;) Oto moja odpowiedź na nienietoperzowego maila:

Bardzo intrygująca rzecz, dawno czegoś takiego nie oglądałam,
chociaż myślałam, że będzie bardziej zakręcony. W każdym razie nie
dziwię się, że nie trafił do Polski, bo tutaj mało kto by go
zrozumiał i docenił :( Chociaż, co ciekawe, nie chodzi tu o tę
zakręconość, bo przecież były i w kinach, i w telewizorze, choćby
takie filmy jak Pi czy Requiem dla snu, problem raczej w
inteligencji i niekonwencjonalności głównego bohatera. Oczywiście
cały urok DD polega na tym, że można go odczytywać na bardzo różnych
płaszczyznach, interpretacja zgodna z Twoją narzuca się bardzo
wyraźnie, ważna jest też na pozór banalna kwestia, jak dużo zależy
od naszych wyborów, niekoniecznie świadomych, jak różnie mogą się
potoczyć losy nasze i osób nam bliskich w zależności od tego, czy
śpimy w swoim pokoju czy na polu golfowym ;) ale jeśli pominiemy tę
całą metafizykę, to zostanie przede wszystkim opowieść o
nieprzeciętnie inteligentnym chłopaku, nie mieszczącym się w
stereotypach i konwencjach narzuconych przez otoczenie, zarówno
szkołę, jak i rodzinę. To też w sumie nic nowego - to, że czasami
wybitna inteligencja i niekonwencjonalność są brane za chorobę
psychiczną, ale tutaj, w takim ujęciu, w komplecie z filozofią,
fizyką i wielkim niebieskim królikiem ;) robi to niesamowite
wrażenie. No i rewelacyjny Gyllenhaal, zwłaszcza na tle pozostałej
obsady młodzieżowej, chociaż jego siostra też jest niezła.

Jak zwykle mialam opoznienie

[staua]

ale widzialam przez weekend:

"Walk the Line" - niezly fim z serii biograficznych, i jesli rzeczywiscie Phoenix and Witherspoon spiewali
sami, to bardzo dobrze im to wychodzi.
"Derailed" - tragiczna chala, zupelnie nieprawdopodobna fabula, Aniston beznadziejna, Clive Owen gra
niezle, ale nie byl w stanie uratowac tego filmu, Vincent Cassel w jedynej roli, ktora zawsze gra (no i sie
wyspecjalizowal, chyba w niczym innym juz go nie obsadza, zawsze bedzie czarnym charakterem
francuskiego pochodzenia)

nic nowego

[staua]

"Henry and June" - bardzo fajny jako wstep do poznawania postaci (a Uma Thurman jednak lepiej
wyglada teraz)
"Good Night, and Good Luck" - fantastyczne, wedlug mnie, ale moze dlatego, ze interesuje mnie USA i
taki film "zaangazowany" bardzo mnie wciagnal.
"Sophie's Choice" - bez ksiazki trudno zrozumiec ten film, duzo jest wyciete, a Meryl Streep, choc
dostala Oskara za te role, gra dobrze, ale podobno jedno z uzasadnien Oskara bylo takie, ze swietnie
podrabia polski akcent, no cos, moze dla amerykanskiego ucha tak, dla mnie jej akcent jej identyczny z
akcentem, jakiego uzywa jako stary rabin w "Angels in America", czyli zupelnie nie polski, raczej jest to
akcent polskich przedwojennych Zydow. Poza tym nie wiem, kto jej pisal polskojezyczne kwestie, caly
czas jest w nich "ja", kalka z ang. (kwestie innych aktorow mowiacych po polsku sa duzo lepsze).
"The Wings of the Dove" - swietne, zwlaszcza obie glowne role kobiece, no i Wenecja.

[ash3]

A ja dopiero teraz obejrzałam "Symetrię" Konrada Niewolskiego (czy on potem
jeszcze coś nakręcił?). Bardzo dobry polski film. Tutaj krótki link
film.o2.pl/film/symetria/ o filmie.
Poza samą historia (młody człowiek, szukający pracy po studiach. trafia pewnego
dnia do więzienia. Ktos w areszcie (?) podpowiada mu by poszedł do celi
"grypsujących". Tam bardzo szybko jego życie i on sam zmienia się.) ogromne
wrażenie robi opowiedzenie tej historii: więzienie jest pokazane w oszałamiająco
realistyczny sposob, jednocześnie bez nadmiaru szczegółów i bez epatowania
brutalnościa.

[daria13]

Ja też dopiero teraz obejrzałam Symetrię i cały czas jestem pod ogromnym
wrażeniem. To niezykle sugestywny i przejmujący film. Jedna z końcowych scen
(nie chcę psuć efektu, tym którzy może jeszcze obejrzą) doprowadziła mnie do
łez nie tyle smutku, co przerażenia i bezsilności. Piękna muzyka (musze ją
mieć - polecam się jakby ktoś dysponował), ciekawe zdjęcia, ujęcia, no i atut
chyba jeden z najważniejszych; aktorstwo! Główny bohater - sama autentyczność,
Szyc, jako żul, prymityw - majstersztyk, no i Chyra, facet, który z całkiem
przeciętnym wyglądem działa na mnie niemal jak Spacey;).
Apel do naszych drogich TWAczy od lat za granicą: jeśli nie widzieliście, a
chcecie zobaczyć naprawdę dobre polskie kino - gorąco polecam!!!
Pozdrawiam:)

[daria13]

Miałam ostatnio okazje obejrzeć kilka rosyjskich produkcji. O Powrocie już
pisałam i nadal twierdzę, że to arcydzieło. Kolejne obejrzane to: Kochanek -
ciekawe, kameralne studium zazdrości, Złodziej - małoletni aktorzy rosyjscy są
najlepsi! Film sugestywny, niezykle smutny, film o potrzebie miłości wbrew
wszystkiemu, wbew wszelkiej logice i instynktowi samozachowawczemu, zarówno ze
strony kobiety, jak i dziecka, film z ciekawym zakończeniem - ogólnie film
dobry. Kolejny obraz to Svolochi, film o sierotach wojennych, młodocianych
przestępcach wcielonych do specjalnego oddziału wywiadowczego, jak to zostało
nawzane, a tak naprawdę do komandosów do zadań specjalnych, czytaj niemal
samobójczych. Tematyka ciekawa, film dobrze zrobiony, ale zanatdo przewidywalny
i schematyczny. Niemniej nie żałuję czasu poświęconego na oberzenie.
Na koniec rewelacyjne kino rozrywkowe - Night watch i Day watch!!!!! Dla mnie
bomba, acz z góry uprzedzam, że książek nie czytałam, więc mogę być
nieobiektywna;) Gorąco polecam miłośnikom gatunku i wszystkim, którzy lubią
dobrą, świetnie zrealizowaną rozrywkę. Czy jest tu ktoś, kto widział Nocznyj
dozor?
P:)

[noida]

Jeśli gdzieś trafisz to polecam film "Przechadzka", był pokazywany na WWFie.
Obejrzyj koniecznie, jest naprawdę dobry :) a przy tym mało rosyjsko-ponury.

[chihiro2]

Ja bym chciala obejrzec, bo duzo dobrego slyszalam o tym filmie i zaciekawil
mnie wywiad z rezyserem gdzies kiedys przeczytany. Tylko nie chce mi sie w
Polsce kupowac dvd, szkoda mi jakos pieniedzy...

[3promile]

Mogę ci to załatwić z drugiego tłoczenia, jeśli się nie brzydzisz piractwa ;)

[braineater]

na przykład w zestawie z debiutem Niewolskiego, czyli filmem "D.I.L.", jak na
polskie warunki dobrze zrobiona historyjkom o handlarzach narkotykami, nieźle
napisana, nieźle zagraną i generalnie niezłą:)

P:)

[chihiro2]

Byloby bosko, 3promile! Piractwa okazjonalnego sie nie brzydze :)

[ash3]

Myśle, że warto go mieć - jeśli ktoś ma odtwarzacz do DVD czy video. Ja z chęcią
obejrzałabym jeszcze raz ten film. Jest intensywny od pierwszej sceny, gdy ręka
zapisuje coś na kartce, jeszcze przed czołówką, której teraz właśnie dobrze nie
pamiętam.
(Poza tym co chwila mówiłam do męża "Nic nie rozumiem? A ty?" a on też nie
rozumiał bardzo specyficznej gwary więziennej - 90 proc. dialogów w filmie to
własnie czysta grypsera, bez tłumaczenia oczywiście).

Matchpoint

[staua]

nie pamietam, czy juz bylo - a obejrzalam dopiero wczoraj i, w przeciwienstwie do wielu innych filmow
WA, nie znudzil mnie, choc oczywiscie sa typowe sceny z intelektualnymi dyskusjami przy stoliku
restauracyjnym. Uwielbiam Jonathana Rhysa Myersa, swietnie sie tez nadawal do tej roli. Chyba jednak
"Melinda & Melinda" jest u mnie o oczko wyzej, ale ten film tez obejrzalam z przyjemnoscia (maz
skapitulowal o godzinie).

[daria13]

chyba najlepsza, w moim odczuciu animacja, jaką udało mi się obejrzeć. Genialna
plastycznie opowieść w konwenscji mitycznej fantasy. Zdecydowanie bardziej dla
dorosłych. Animacja przy pomocy drewnianych lalek z niesamowitym pomysłem
pozostawienia widocznych sznurków, sięgających do nieba i grających bardzo
ważną rolę nici życia i nici wiążących bohaterów. Intryga iście szekspirowska i
wciągająca nie jest tu jednak najważniejsza; najważniejsza jest oprawa
plastyczna, baśniowa scenografia, zachwycająca, mroczna, wizyjna. Miałam
momentami bardzo silne skojarzenia z teledyskami mojego ukochanego Toola, stąd
pewnie też część mojego zachwytu. Niektóre fragmenty wizji reżysera zapierały
mi dech w piersi. Dawno nic tak mnie nie zachwyciło. W opisie w GW napisali, że
film zgarnął różne nagrody, ale jeszcze tego nie sprawdzałam.
Polecam Wam gorąco. Film pokazywali na Ale kino, więc jest szansa, że powtórzą.
Jeśli nie, radzę poszukać innych źródeł dostępu, bo film jest naprawdę
rewelacyjny.
P:)

[kubissimo]

matchpoint ogladalem przez tydzien, bo po pierwszej godzinie wcale nie mialem
ochoty na ciag dalszy
na Ms. Johansson jestem zupelnie odporny i kompletnie nie rozumiem jej fenomenu
Rhys Meyers w tym filmie byl tak kompletnie pozbawiony jakichkolwiek
wlasciwosci, ze oj

generalnie wszystko bylo bardzo estetyczne i bardzo o niczym :/
spodobali mi sie tylko dwaj policjanci, ale byli na ekranie przez jakies 10
minut :/

[staua]

Tak, policjanci byli niezli, ich rozmowy byly najlepsze.
Rhys Myers podoba mi sie zawsze, nawey w Mission Impossible 3.
Scarlett to krowka, podobno lansuja ja na nowa Marilyn, ale ja tego nie widze.
W "Mellinda i Mellinda" role kobiece byly zdecydowanie ciekawsze.

[skajstop]

kubissimo napisał:

> na Ms. Johansson jestem zupelnie odporny i kompletnie nie rozumiem jej
> fenomenu

W "Dziewczynie z perłą" była OK. Ale tam mało mówiła, za to scenarzysta z
operatorem wykonali fantastyczną robotę.
A potem na horyzoncie pojawiła się "Wyspa" i moja sympatia do tej pani okazała
się fatalną morganą ;-)

A "Matchpoint" - średni.

[formaprzetrwalnikowa]

nie dziwie sie, ze Twój mąz skapitulował o godzinę.
mysmy tez skapitulowali - wyszlismy z kina chyba jakies 30-40 min przed koncem
filmu- te duchy nas wygoniły. film uwazam za beznadziejny, choc mógłby byc
niezła opowieścią o kobietach (kilka fajnych momentów: ta żonka opętana
pragnieniem zajścia w ciązę i widząca siebie tylko przez pryzmat tego; jej
mamuska - ciekawe indywiduum, chyba typowe dla jej klasy; no i ta amerykanska
superblondyna - pozująca na cwaniarę a dajaca się nabrac na najstarszy na
swiecie chwyt 'tak, tak powiem mojej żonie'). niestety - film podobno miał byc
komedią kryminalną. nie wyszło ani jedno ani drugie.
moim zdaniem film zyskałby gdyby się skonczył na scenie z obrączką nad rzeką.

[staua]

Nie wiedzialam, ze mial byc komedia kryminalna (nawet mi to przez mysl nie przeszlo).
Uwazam postac Noli za niezla, jesli uzna sie ja za kompletnie tragiczna bohaterke.
Ale dobrze, ze Allen sam nie gral glownej roli...

[noida]

Ja obejrzałam film wczoraj, był rzeczywiście średni.
Bardzo banalny i gdyby nie ta obrączka to w ogóle byłby o niczym.
Ale akurat Scarlett to moim zdaniem jedna z najzdolniejszych młodych aktorek
obecnie. A że zagrała w "Wyspie" to jeszcze o niczym nie świadczy.
Postacie są ciekawe, problem polega na tym, że fabuła była dość nijaka...

[kubissimo]

wiesz, jak na razie najwiekszym osiagnieciem panny Johansson jest bycie na
ekranie, bo jej tzw. dobre role (Lost in Translation; Girl with a Pearl Earring)
wlasnie na tym polegaly
do grona zdolnych bardzo jej daleko, nie mowiac o tych najzdolniejszych

[mamarcela]

się czepnę, abstrahując od panny J.
Które to te zdolne ?
A które najzdolniejsze?
I jeszcze grona ich!
P;-)

[noida]

Być na ekranie też trzeba umieć.
A kto twoim zdaniem jest zdolniejszy od niej w jej pokoleniu?

[daria13]

Po Lost in translation i Perle jestem zagorzałą wielbicielką panny Scarrett.
Wyspy nie oglądałam i nie mam zamiaru oglądać. Scena przekłuwania ucha w
Dziewczynie z perłą jest jedną z najlepszych aktorskich, kobiecych scen ever.
Ona cudownie gra twarzą i też uważam, że właśnie bycie na ekranie jest sztuką.
Krzyczeć, płakać, wić się na scenie każdy podrzędny aktor potrafi, ale nic nie
mówiąc odegrać całą gamę uczuć, odegrać przekonywująco i sugestywnie, to już
wyższa szkoła jazdy. Wiem, że truizm, ale to właśnie trzeba docenić u tej
aktorki.
Inną niestety sprawą jest to, że panienka może się nieco pogubiła po wczesnych
sukcesach, tak jak było z Di Caprio, który po Co gryzie Gilberta Grapa,
Chłopięcym świecie, czy Total eclipse Hollandowej, czyli rolach dziecięco-
młodzieńczych, kompletnie się zmanierował, jak to kiedyś mówili, i teraz jest
podrzędnym aktorzyną. A szkoda.
P:)