samochody

[kajka04]

jakie pamiętacie? jakimi jeździliście w dziecinstwie?
pierwszy to był niebieski trabant rodziców (mam do niego sentyment do dziś),
gdy miałam po 20-tce zakupił mi ktoś trabanta, który został pomalowany na
czerwono.., ta przekładnia biegów przy kierownicy, hmm, fajna sprawa;
drugi to maluch (fiat 126p)
trzeci to j.w.
potem wartburg (stary typ)
aha, mój wujo miał "warszawę" ale niebardzo ją pamiętam

[disarono]

my mieliśmy białą Syrenę 105L i pamiętam, że bardzo często się psuła w drodze.
i jakoś tak wstydziłam się nią jeździć, chociaż dużo ich było jeszcze na
drogach...
potem rodzice kupili granatowego malucha i było o wiele lepiej;)

[luccio1]

Samochód i w dzieciństwie, i potem w czasach liceum, studiów, i aż do teraz,
był i jest zjawiskiem nie z tego świata. Dla moich Rodziców był daleko poza
zasięgiem możliwości - oszczędzać woleli na cokolwiek innego, niż akurat na to.
Jeszcze teraz dobrze jestem świadom i tego, że koszta jego eksploatacji
niepomiernie obciążają budżet domowy (tam, gdzie samochód musi być, trzeba
nader często skreślać inne wydatki), nadto: jest to potencjalne źródło wielkich
kłopotów i możliwa przyczyna wypływu pieniędzy potężnym strumieniem, którego
być może nie uda się uregulować - no i, rzecz wspomniana na końcu, ale
bynajmniej nie najmniej ważna: jest to instrument, który, skoro mam go w ręku,
powiększa gwałtownie prawdopodobieństwo, że mimowolnie wyrządzę krzywdę
bliźniemu.
Pamiętając o tym wszystkim, władowałem pieniądze w większe mieszkanie. Samochód
na razie nie jest mi niezbędnie potrzebny - i prawdopodobnie tak już zostanie.

[luccio1]

Z samochodów jeżdżących po ulicach pamiętam ciężarówki FIAT z kierownicą po
prawej (we Włoszech był ruch lewostronny przed II wojną światową, podczas i
jeszcze po niej - nie wiem jak długo; pamiętam jeden wielki dzień w r. 1967:
zmiana ruchu z lewego na prawostronny, dokonana w Szwecji, o czym mówiono dużo
jak o bardzo skomplikowanej operacji).

[a_weasley]

Nie było. Gdziekolwiek Napoleon dotarł, wprowadzał ruch prawostronny. Gdzie nie dotarł, tam zostało po staremu. W Austrii i Czechoslowacji ruch prawostronny wprowadził Hitler. Szwecja zmieniła w 1967 r. (przy czym pociągi nie wiem jak teraz, ale jeszcze w 1990 r. jeździły lewym torem), do tego czasu przy zjeździe z promu w Świnoujściu była wielka tablica po polsku, angielsku i szwedzku, żeby trzymać się prawej strony.
Wielka Brytania z przyległościami, jak wiadomo, trwa przy lewostronnym do dziś.
Natomiast we Włoszech ruch był od dawna prawostronny. Fiaty, o których piszesz, miały prawą kierownicę, żeby bezpieczniej było jeździć po wąskich górskich drogach (tzn. żeby kierowca widział, czy już zjeżdża do przepaści czy jeszcze nie).

[rubeus]

rodzice mieli całą serie małych fiatów, potem na przełomie
lat 80-tych i 90-tych, tata kupił Tavrie, a potem w latach 90-tych
to już cała seria różnych aut była.
Znajomi mieli syrenkę, potem wartubrga.
Kuzyn miał: syrenkę z budą, garbusa i jakiegoś fiata.
Pamiętam Zastawę wójka - fajne autko było...

[lenka_13]

Pierwszy to kremowa SYRENKA 105 tzw. "na dwoje babka wróżyła" - albo odpalila
albo nie
potem maluch , którym w 4 osoby jeździliśmy nad morze (prawie 10 godzin)
następnie polonez i slużbowo TARPAN,ktorym jechałam na studniówkę
a potem bylo już lepiej :-)))

[chiara76]

kajka04 napisała:

> jakie pamiętacie? jakimi jeździliście w dziecinstwie?
> pierwszy to był niebieski trabant rodziców (mam do niego sentyment do dziś),
> gdy miałam po 20-tce zakupił mi ktoś trabanta, który został pomalowany na
> czerwono.., ta przekładnia biegów przy kierownicy, hmm, fajna sprawa;
> drugi to maluch (fiat 126p)
> trzeci to j.w.
> potem wartburg (stary typ)
> aha, mój wujo miał "warszawę" ale niebardzo ją pamiętam

ciotka miała Ladę i strasznie na nią klęła, bo co i rusz się jej psuła. Potem
miała malucha, którego jej ukradli.
Pamiętam jeszcze ulice Warszawy bez korków;)

[nastka_7]

Moi rodzice tez nie mieli auta, nigdy nie bylo nas na nie stac. Dopiero teraz
bedac mężatka kupilismy z mezem auto i to uzywane ;P
Pamietam jak pod blokiem strasi panswto stawiali trabanta, a ze mieszkali na
parterze to ciagle wrzeszczeli na dzieciaki jak graly w pilke albo za blisko
staly kolo ich auta. Hehe, lubilismy ich wkurzac.
A rodzice mojej kolezanki mieli syrenkę i ta ich syrenka "pierdziała" jak
jechala(byc moze wszystkie tak mialy, nie wiem). I ona strasznie sie wstydzila
ze maja tę syrenke i jak słychac było "pierdzenie" syrenki o godzinie 16.00 to
pół podwórka się darło:"Ankaaaa, twój ojciec wraca z roboty". No i tego sie
wstydziła...Ech to były czasy...
A ja bedac na studiach w 1998r. jezdzilam z kolezanka jej zastawa na zajecia ;P