wątek więzienny

[morfeusz_1]

czarny chleb,czarna kawa,opętani samotnością,w myślach wciąż szukamy szczęścia
które zwie się miłością la la la la la la la...

[veeto1]

Czy pamiętasz te gorące
noce nasze nieprzespane,
te miłością pałające
słowa nam tak dobrze znane.
kaloryfer nie zastąpi
ud gorących pożądania,
kiedy to się wreszcie skończy -
znowu dzisiaj nic ze spania.
I tylko mi ciebie brak w tym więźniu,
i tylko mi ciebie brak, ciebie tu...

[morfeusz_1]

Trzej przestępcy jadą do więzienia. Każdy z nich ma przy sobie Jedną rzecz,
dzięki której będzie mieć zajęcie w więzieniu. Nagle jeden więzień pyta
kolegę: - Ty, co wziąłeś ze sobą?
Ten wyciąga farbki i mówi:
- Będę malować, czas mi szybko zleci. A ty co wziąłeś?
- Karty, mogę grać dla zabicia czasu.
Trzeci przestępca siedzi cicho w kącie i uśmiecha się.. Oni do niego:
- Czemu się tak podśmiewujesz?
Trzeci wyciąga PUDEŁKO TAMPONÓW i mówi:
- Ja mam to!
- A co ty będziesz z tym robił? - pytają koledzy.
Trzeci przestępca uśmiecha się chytrze i zaczyna czytać z pudełka:
- Mogę jeździć konno, pływać i jeździć na rolkach...

*kawał kklamerki z fn

było na analu. dawaj coś jeszcze! n/t

[veeto1]

Dom wschodzącego słońca

[veeto1]

ups! za szybko enter, a więc

[veeto1]

"Dom" - grypsera

W ciemnej tej celi na zgniłym posłaniu
Młody gitfunfel kopyrta
Pikawa mu stawa w tem wolnym konaniu
To młody gitfunfel kopyrta
Przy jego tem koju gitsiorka przycupła
Młodemu gitowi nawija:
Ty wrócisz do funfli, ty wrócisz do zgredki
Gdy tylko zakwitną nagietki

Nad ranem znaleźli młodego gitowca
Złożyli go w ciemnej mogile
A gity, jak stali, się wszystkie chlastali
To młody gitfunfel kopyrtnął

W ciemnej tej celi na zgniłym posłaniu
Młody gitfunfel kopyrta
Pikawa mu stawa w tem wolnym konaniu
To młody gitfunfel kopyrta
Przy jego tem koju gitsiorka przycupła
Młodemu gitowi nawija:
Ty wrócisz do funfli, ty wrócisz do zgredki
Gdy tylko zakwitną nagietki

Nad ranem znaleźli młodego gitowca
Złożyli go w ciemnej mogile
A gity, jak stali, się wszystkie chlastali
to młody gitfunfel kopyrtnął
A gity, jak stali, się wszystkie chlastali
To młody gitfunfel kopyrtnął
A gity, jak stali, się wszystkie chlastali
To młody gitfunfel kopyrtnął

[morfeusz_1]

Miała matka syna, syna jedynego
Chciała go wychować na pana wielkiego

REF: Niech żyje wolność, wolność i swoboda
Niech żyje zabawa i dziewczyna młoda

Jak go wychowała wypielęgnowała
I do poprawczaka oddać go musiała

REF: Niech żyje wolność ...

Jak go zabierali muzyka mu grała
Ludziska się śmiali dziewczyna płakała

REF: Niech żyje wolność ...

Oj wy ludzie ludzie, co wy tu robicie
Zabieracie chłopca mi na całe życie

REF: Niech żyje wolność ...

Miała matka syna, syna jedynego
Chciała go wychować na pana wielkiego

REF: Niech żyje wolność ...

Mirek Jankowski

[makbrajd]

Mirek Jankowski
W mieście nadmorskim
Bratu młodszemu
Ukochanemu
Nóż w pierś wbił
Uklęknął przy nim
Zdziwiony patrzył
To na nóż kuchenny w sercu
Brata swego to na ręce
Płakać nie miał sił
Ani kropli krwi
Ani jednej krwi kropelki
W kuchni zginął brat na miejscu
Z brata swego ręki
Przyszedł prokurator
Spisali protokół
I do tyłu skutego
Wzięli Mirka Jankowskiego
Z domu rodzinnego
Zamknęli samego
Papierosy mu dawali
Wszyscy się go trochę bali
Nawet milicjanci
Kiedy go poznałem
Nie jadł i nie pił
Siedział przy oknie
Do samej nocy
I nic nie mówił
W okno patrzył
Brata młodszego
Ukochanego
Rocznicę śmierci czcił
Czarna godzino
Potworna chwilo
Czemuś ty wybrała jego
Mirka Jankowskiego
Na sługę swego
Czemu jego
Co tak pięknie rysował
Co nigdy nie przeklinał
Co mi bratem później był
Ostatnim się petem dzielił
Śmy do rana czaj pili
O dziewczętach marzyli
I wolności czekali

[veeto1]

No całkiem niekiepski repertuar mamy!

Ludwik Waryński

[morfeusz_1]

Elegia o śmierci Ludwika Waryńskiego *
Władysław Broniewski

Jeżeli nie lękasz się pieśni
stłumionej, złowrogiej i głuchej,
gdy serce masz męża i jeśli
pieśń kochasz swobodną - posłuchaj.

Szeroka, szeroka jest ziemia,
gdy myślą ogarnąć ją lotną,
szeroko po ziemi więzienia,
głęboka w wiezieniu samotność.

Już dziąsła przeżarte szkorbutem,
już nogi spuchnięte i martwe,
już koniec, już płuca wyplute -
lecz palą się oczy otwarte.

Poranek marcowy. Jak cicho.
Jak dziwna się jasność otwiera.
I tylko tak ciężko oddychać,
i tylko tak trudno umierać.

Posępny jak mur Schlüsselburga,
głęboki jak dno owej ciszy,
zza krat, z więziennego podwórka
dobiega go śpiew towarzyszy.

I słucha Waryński, lecz nie wie,
że cienie się w celi zbierają,
powtarza, jak niegdyś w Genewie:
- Kochani... ja muszę do kraju...

Do Łodzi, Zagłębia, Warszawy
powrócę zawzięty, uparty...
ja muszę... do kraju, do sprawy,
do mas, do roboty, do partii...

ja muszę... - I śpiew się urywa
i myśli urywa się pasmo.
Ta twarz już woskowa, nieżywa,
lecz oczy otwarte nie gasną.

Gdzieś w górze, krzykliwy i czarny,
rój ptactwa rozsypał się w szereg,
jak czcionki w podziemnej drukarni,
gdy nocą składali we czterech...

Fabryka Lilpopa... róg Złotej...
Żurawia... adresy się mylą...
robota... tak, wiele roboty...
i jeszcze - dziesiąty pawilon...

Ach, płuca wyplute nie bolą,
śmierć w szparę judasza zaziera,
z ogromną tęsknotą i wolą
tak trudno lat siedem umierać.

Wypalą się oczy do końca,
a kiedy zabraknie płomienia,
niech myśl, ta pochodnia płonąca,
podpali kamienie więzienia!

Raz jeszcze się dźwignął na boku:
- Ja muszę... tam na mnie czekają... -
i upadł w ostatnim krwotoku
i skonał, i wrócił do kraju.


* Z tomiku „Troska i pieśń 1932”

[veeto1]

Omatkoibosko! Rewolucjonistom mówimy dobranoc!

[lullu1]

Na dobry sen wszyskim garownikom <mokrych widzeń>;)

Proponuję wznieść toast za tych co garują !

[morfeusz_1]

pssst.......żywiec

[makbrajd]

pssst...pedros

[veeto1]

mmmmmmmm.....lavazza..