Vidi n+1

[daria13]

Dawno nie pisaliśmy o filmach. Ostatnio urzekł mnie film amerykańsko-
nowozelandzki Prawdziwa historia w reżyserii niejakiego Rogera
Donaldsona, z największym atutem w postaci roli Anthonego Hopkinsa.
Film z pewnością nieaspirujący do wielkiego dzieła, ale stanowiący
miłą odmianę wobec innych produkcji zza oceanu. Obraz będący przede
wszystkim pochwałą ludzi oddających się bez reszty pasji, na przekór
wszelkim przeciwnościom. Główny bohater w wyniku żmudnych
przygotowań i dzięki pomocy różnych ludzi tzw. dobrej woli startuje
w jesieni życia w konkursie ustanowienia rekordu szybkości na swoim
też wiekowym motocyklu (coś dla Kriska - jemu szczególnie gorąco
polecam).Facet jest biedny, stary, schorowany, ale ani na chwilę się
nie poddaje. Było o tym wiele filmów, ale ten ma wyjątkowo dużo
ciepła i pozytywnej energii, głównie zresztą dzięki roli Hopkinsona.
Bardzo budująca jest też postawa osób, które pojawiają się na jego
drodze (większa część filmu, to podróż z Nowej Zelandii do słonego
jeziora w Utah). To inna Ameryka niż ta, którą nam się najczęściej
pokazuje, może dlatego, że rzecz dzieje się w latach
sześćdziesiątych, a może potrzebne są czasami filmy pozytywne, o
pozytywnych uczuciach i zachowaniach, z pozytywnym przesłaniem? No i
bohater nietypowy, bo już wiekowy i z problemami zdrowotnymi. W
każdym razie coś innego. Szczerze polecam.
Pozdrawiam:)

[aquarantina]

Widziałam ten film z półtora roku temu i dziwiłam się, że przeszedł zupełnie bez
echa, chociaż Hopkins wyrażał się o swojej roli w nim jako życiowej. Po
odcedzeniu amerykańskiego patosu, bardzo mi się podobał. Najbardziej urzekła
mnie scena bicia rekordu prędkości na zamarzniętym jeziorze (?) No i ta miłość
do motocykla. Podobno rekordu tego człowieka, nie pamiętam jak się nazywał, ale
to można wyguglać, w tej kategorii motocykli do dzisiaj nie poprawiono.

[brunosch]

ten film, co był w piątek w canal+ ?
Recenzja w Gazecie Telewizyjnej była rzeczywiście - dobra.

[dr.krisk]

daria13 napisała:

> też wiekowym motocyklu (coś dla Kriska - jemu szczególnie gorąco
> polecam).
Dzięki! Ciekawe co to za motór.... Może prawdziwy Rudge?

> To inna Ameryka niż ta, którą nam się najczęściej
> pokazuje, może dlatego, że rzecz dzieje się w latach
> sześćdziesiątych,
A bo Ameryka jest bardzo różna - od przerażających slumsów, gdzie
występek, ruja i porubstwo, do idyllicznych miejsc, gdzie ludzie
sympatyczni, uczciwi i bezinteresowni....

[daria13]

Bohater Prawdziwej historii to Burt Munro, który w 1967 r. pobił
rekord świata w prędkości w klasie do 1000 cm3 na swoim
własnoręcznie przerabianym latami motocyklu Indian z lat 20. Miał
wtedy 68 lat! (Munro, nie motor;). Rekord ten nie został do tej pory
pobity. Niefotogieniczna starość, mało popularna prawda, że starsi
ludzie też mają prawo do realizacji marzeń, Ameryka nie cwaniacka i
brutalna, ale zaludniona ludźmi służącymi bezintersowną pomocą i
wsparciem nawet dla słabych i odmiennych.
Film miał rzeczywiście premierę w ubiegły piątek w Canal+, a ja do
tej pory go rozpamiętuję. Coś w tym musi być. Może właśnie to, że
histria jest prawdziwa i że jest pokazana w tak prosty sposób.
P:)

[nienietoperz]

Widzialem kawalki obszerne tegoz wydarzenia filmowego w autobusie, z
hiszpanska wersja jezykowa. Braki znajomosci hiszpanskiego nie
przeszkodzily w stwierdzeniu, ze jednak nie. Hopkins niestety juz
nie ten, historia jak ma wzruszac, jak nie wzrusza, ogolnie nie.

Nie jest to oczywiscie nieszczescie takie jak 'Atonement', ktory
powinien byc pokazywany w szkolach filmowych na wykladach pod
tytulem: 'Jak zniszczyc swietna powiesc fatalna adaptacja (i dostac
zapewne pare Oskarow przy okazji)'.

Po drugiej stronie spektrum wrazeniowego `Hallam Foe', kompletnie
bezpretensjonalna szkocka historia z duchem Banksa i `Fabryki Os' w
tle, z podrosnietym mlodziencem, ktory wcielal sie lat temu pare w
Billy Elliotta i z jednym z fajniejszych borsuczych nakryc glowy w
historii kina.

Filmowo to chwilowo na tyle.

Z uklonami,
NN

[aquarantina]

daria13 napisała:

> Bohater Prawdziwej historii to Burt Munro, który w 1967 r. pobił
> rekord świata w prędkości w klasie do 1000 cm3 na swoim
> własnoręcznie przerabianym latami motocyklu Indian z lat 20. Miał
> wtedy 68 lat! (Munro, nie motor;). Rekord ten nie został do tej
pory
> pobity. Niefotogieniczna starość, mało popularna prawda, że starsi
> ludzie też mają prawo do realizacji marzeń, Ameryka nie cwaniacka
i
> brutalna, ale zaludniona ludźmi służącymi bezintersowną pomocą i
> wsparciem nawet dla słabych i odmiennych.
> Film miał rzeczywiście premierę w ubiegły piątek w Canal+, a ja do
> tej pory go rozpamiętuję. Coś w tym musi być. Może właśnie to, że
> histria jest prawdziwa i że jest pokazana w tak prosty sposób.
> P:)


------------
Może nie przesadzajmy z tą Ameryką zaludnioną bezinteresownymi
człowiekami:)
Mnie ujęło w Hopkinsie to, że genialnie odegrał ludzką naiwność, w
gruncie rzeczy. To chyba owa naiwność i dobroć jakaś, otwierała
ludzi na niego. Tak naprawdę niewiele z tego filmu pamiętam, ale
ujął mnie np. sposób traktowania przez Hopkinsa transseksualisty,
który tam się pojawia. To właśnie było takie naiwne, w sensie proste
i szczere. On po prostu nie wiedział co jest grane, a jak już się
dowiedział, przyjął to zupełnie normalnie. Dla mnie to był jeden z
szokujących momentów. Drugi moment, kiedy tak po prostu przespał
się, gdzieś na jakims pustkowiu, ze starą kobietą. Hopkins pokazał
ludzką normalność, prostotę odczuć i uczuć oraz interakcję jaką
wzbudza taka prostota u innych.

[maszynowicz]

mi Hopkins super. tak delikatnie tkał tę rolę, że nigdzie nibyło widać
najmniejszych szwów. Napisał tu ktoś ze Hopkins juz nie ten... jasne ze nie ten.
inny. ani gorszy ani lepszy tylko starszy. ale rola super. film tez super i sie
wzruszylem, choc temperatura filmu na poziomie dobrego kina familijnego.
troche mi sie przypomina SCHMIDT (tak to sie nazywalo...?) z Nicholsonem. Jak to
ogladalrem pierwszy raz to tez pomyslalem ze Nikolson juz nie ten. ALE... krotko
mowiac potem zmienilem zdanie

[kubissimo]

"Juno" zaczyna sie jak klasyczny film o "troche innej" nastolatce.
Taki kolejny klon Darii z MTV. Niemniej potem idzie innym tropem i
robi bardzo ciekawie.
Film moze troche przesadnie zgarnia pierdyliard nominacji*, niemniej
warty jest uwagi, bo hitoria jest dosyc inteligentnie rozegrana i
podlana milym poczuciem humoru (doyc inteligentnym ofkors). Zeby
bylo zabawniej scenariusz jest debiutanckim dzielem bylej
striptizerki :)))
___________________________________________
* dziwi zwlaszcza nomiacja dla wykonawczyni roli tytulowej. Jakby
przez tyle lat osoby przyznajace nominacje nie nauczyly sie, ze
SWIETNIE NAPISANA rola i SWIETNIE ZAGRANA rola to nie sa synonimy ;)
Ellen Page jest ok, ale bez wiekszych uniesien. Znacznie ciekawiej
wypada caly drugi plan (Bateman, Garner, Janney)

Cloverfield

[kubissimo]

ok, to nie jest film, ktory moge polecic kazdemu, bo nie kazdy lubi
takie klimaty. Ale jezeli kogos jak mnie kręcą katastroficzne
bajeczki z jakims potworem w tle, to powinien sie wybrac do kina.
Bardzo zgrabne skrzyzowanie Godzilli i Blair Witch Project.

Okazuje sie, ze mozna zrobic film tego typu bez patriotycznych
monologow i epatowania gwiezdzistym sztandarem. I bez
łilasmifa/tomakruza/brusałilisa, ktory poswieca sie dla zbawienia
ludzkosci.

[daria13]

Największe rozczarowanie i zawód: Ostrożnie, pożądanie, czyli Lust, Caution.
Film bardzo dobry, doskonała scenogragia, kostiumy, aktorstwo bez zarzutu,
ciekawa historia i .... nic. Nie porwało mnie. I do tej pory nie wiem, czy za
bardzo się nastawiłam po entuzjastycznych recenzjach i opiniach znajomych, czy
oglądałam niedostatecznie skupiona, czy akurat ta historia nie była dla mnie,
nie trafiła do mnie, nie przekonała mnie. Aż MNIE to męczy. Chyba chciałabym,
żeby ktoś mnie przekonał do tego filmu, bo naprawdę czuję jakiś niedosyt.
To nie jest kraj dla starych ludzi. W sumie podobnie jak z Lust. Niby świetne
kino, mój demoniczny tu ulubieniec Bardem, klimat i zagadka, ale znów nie
porwało, nie urzekło. Może się starzeję, może coraz trudniej jest mi się
zatracić w filmie. Sama nie wiem.
A na koniec film, do którego obejrzenia niemal się zmusiłam, bo nie przepadam za
filmami o mafii. Ileż można? I tu właśnie zaskoczenie.
American gangster naprawdę mi się podobał, choć pierwsza godzina wystawiała
nieco moją cierpliwość na próbę, ale było w tym filmie coś, co nie pozwalało mi
przerwać jego oglądania. Później akcja ruszyła z kopyta, atmosfera się
zagęściła, by w finale naprawdę wciągnąć i zmusić do skupienia. To bardzo dobre
kino, z wszystkimi atutami, jakie film może zaoferować, z pewnością nie
arcydzieło, ale kawał świetnej roboty filmowej. Polecam, acz też nie obiecuję,
że rzuci Was na kolana.
Aha, jeszcze jeden film, do którego aż głupio mi się przyznać, bo sztampa,
gigantyczne dziury w scenariuszu i tylko dla miłośników gatunku. I Am legend.
Tak, ten gniot z Willem Smithem, a co.
2 godziny czystej rozrywki, nic na to nie poradzę, że lubię straszne mutanty
ganiające głównego bohatera po pustych ulicach. Dla mnie to świetna zabawa, mimo
wszystkich mankamentów. Czasami trzeba się rozreflektować intelektualnie:))))
Pozdrawiam:)

[kubissimo]

oj, I AM LEGEND to nie i to bardzo nie
tzn 2/3 filmu calkiem ok, ale potem kicha straszna, ktora psuje
wszystko co do tej pory bylo dobre :/
jedyne co mnie zainteresowalo w tym filmie to kwestia, czy bohater
grany przez willa smitha bzykal swojego psa?

"Control" Antona Corbijna

[beatanu]

Jako stara fanka Joy Division długo na ten film czekałam, dość długo
też dojrzewałam do pójścia do kina. Nie wiem, może bałam się
konfrontacji własnych wspomnień z początku lat osiemdziesiątych z
wizją pana C...

Nie zawiodłam się, wręcz przeciwnie. To jeden z najpiękniejszych i
najbardziej poruszających filmów, jakie mi było dane obejrzeć.
To nie jest film muzyczny, chociaż muzyka oczywiście jest integralną
częścią obrazu. To bardziej coś o miłości, niespełnieniu,
egzystencjanych lękach. I podane tak surowo pięknie, że nie można
nie uronić łzy...

Od 7 marca w Polsce. Do kina - marsz!

[nienietoperz]

Może tak - to nie jest wyłącznie film muzyczny, ale na pewno warto
go zobaczyć choćby z uwagi na okazję posłuchania, jak Sam Riley
radzi sobie z bynajmniej niełatwym zadaniem podkładania Curtisiego
głosu. Pod resztą wrażeń podpisuję się obydwiema łapkami.
Natychmiastowe pytanie z kategorii gdybających - czy gdyby JD nie
okazało się sukcesem, a pozostało spotykającą się w weekendy grupką
kolesi z Macclesfield, czy Curtis żyłby do dzisiaj? Czy miałoby
szansę przetrwania jego małżeństwo? I tak dalej.
Z ukłonami,
NN

[beatanu]

nienietoperz napisał:
> Natychmiastowe pytanie z kategorii gdybających - czy gdyby JD nie
> okazało się sukcesem, a pozostało spotykającą się w weekendy
grupką
> kolesi z Macclesfield, czy Curtis żyłby do dzisiaj? Czy miałoby
> szansę przetrwania jego małżeństwo? I tak dalej.

Tak sobie gdybałyśmy z córką po wyjściu z kina, do żadnych
sensownych wniosków nie dochodząc :-)

Muzyka na "Closer", płycie, która w -81 poprzestawiała mi synapsy w
mózgu i poszarpała duszę tak bardzo, że jeszcze boli, broni się do
dziś i w zasadzie to zupełnie nie ma znacznia, czy JD wielkim
zespołem było, czy nie... Słuchając ich po raz pierwszy nie miałam
pojęcia, kim byli, wiedziałam tylko, że wokalista popełnił
samobójstwo.

[nienietoperz]

Jeszcze pa uwag bocznych - `Control' celnie pokazuje napięcia między tym, gdzie
(fizycznie i psychicznie) jesteśmy w danej chwili i tym, gdzie byliśmy
wcześniej, skąd się wzięliśmy i tak dalej. Uczciwie mówiąc, że nic nie jest w
takich sprawach łatwe i oczywiste.


A moje zetknięcie z JD to jakiś 92 i wytarta kaseta z Unknown Pleasures. Też
ważna wtedy. I ciągle pewnie jakoś istotna teraz.

Z ukłonami,
NN

P.S do Beatanu - zerknij na małpę gazecią.

[daria13]

Nie jest ze mną jeszcze tak źle. Po tym jak obsypane nagrodami i budzące u tylu
osób zachwyt filmy Ostrożnie, pożądanie i To nie jest kraj dla starych
pozostawiły mnie niemal zupełnie obojętną, bałam się, że to może objaw jakiegoś
uwiądu u mnie, że już mało co jest w stanie mnie poruszyć, aż tu nagle i
niespodziewanie wczoraj uległam całkowicie i do końca urokowi polskiego filmu
Doroty Kędzierzawskiej Pora umierać z absolutnie tu genialną Danutą Szaflarską w
roli głównej. W tym filmie podobało mi się wszystko (no, może odrobinę w nim za
dużo sentymentalizmu), nade wszystko aktorstwo starszej pani, nawet dziecięce
epizody są świetne, a w polskim kinie to rzadkość, no i aktorstwo, nie bójmy się
tu użyć tego słowa, psie; suczka pani Anieli gra genialnie.
Piękne zdjęcia, muzyka, niesamowite wnętrza, no i temat, może nie dość
oryginalny, ale mimo to dla mnie zajmujący. Raz jeszcze powtarzam, wszystko w
tym filmie jest godne zachwytu. Może za bardzo się ekscytuję, może nie patrzę na
ten film wystarczająco obiektywnie i pewnie niektórym ten film wyda się banalny
i znajdą w nim wiele mankamentów, ale ja naprawdę dawno nie miałam możliwości
obejrzenia czegoś równie dobrego i przyjemnego w odbiorze. Polecam najgoręcej.
A co do filmu Control, to też podpisuję się pod pozytywnymi opiniami Beatanu i
dodatkowo wyrażam zachwyt aktorstwem odtwórcy roli Curtisa. Facet nie tyle grał
wokalistę JD, ale zachowywał się tak, jakby całkowicie wszedł w rolę, wspaniała
kreacja.
Muzyka JD wiecznie żywa: Julka pełna zachwytu, namiętnie tłumaczy teksty.
P:)

Filmy historyczne

[stella25b]

Bylam wlasnie w takim nastroju aby siegnac po Elizabeth-Zloty wiek i
Kochanice krola.
Niestety, wielkie rozczarowanie, jednym jak i drugim filmem.
Elizabeth, patetyczny i jakis taki nadety. Pomimo wielkiej sympatii
do Cate Blanchett, film mnie absolutnie nie ujal. Historia
opowiedziana dosc skapo. Jesli ktos nie zna historii Anglii to
bedzie mial spore klopoty polapac sie w fabule, ale historycznie
poprawny, czego nie mozna powiedziec o Kochanicach krola. Na obrone
tego filmu napewno sklada sie fakt, ze film powstal na podstawie
powiesci i z faktami hist. nie ma duzo wspolnego. Jednak te intrygi
tez nie wciagaja, momentami sa nieco nudne. Scarlett gra podobnie
jak w Dziewczynie z perla- ma tu tez taka prawie "niema" role a
Portman, nie dala z siebie wszystkiego, nie byla tak bardzo
przekonywujaca. Nie mowiac juz o samym Henryku- wyjatkowo sztuczny.