Można? Bo nie mam przyjaciół:((

[gryllotapla]

Ani nawet znajomych. Przeprowadziłam się pół roku temu, nowa praca,
nikogo nie znam (poza tym że z imienia), w poprzedniej pracy też z
nikim nie byłam w bliższych związkach, Boziu, co ze mną nie tak??
Wyrzutek społeczny jestem :((((((

[wojtek56]

Gryllotaplo (a masz jakieś chrześcijańskie imię?)!
Witaj wśród swoich. Możeś Ty i wyrzutek, ale czy wtedy przyszłabyś tutaj i tak
ładnie z nami przywitała? Pogadajmy, ponarzekajmy razem, pokłóćmy się o
drobiazgi, pośmiejmy z rubasznych dowcipów, to wyjdzie szydło z worka. Zobaczymy
co z Ciebie za ziółko:-)
A teraz nie doprawiaj sobie gęby ani garbu, tylko siadaj przy ognisku i razem
zanućmy w takt trzaskających w ogniu gałązek i głosów naszych koleżanek...

[gryllotapla]

Moje imię tutejsze jest z łaciny, co dobrze o nim świadczy;)
I wcale nie wiem czy nie wolałabym garbu, bo to przynajmniej byłoby
namacalne. Wiem, ponosi mnie rozgoryczenie, powinnam się cieszyć że
nie mam...itd

[wojtek56]

Ojej, Grylusiu (pozwolisz?), Ty po prostu potrzebujesz ciepła, przytulenia i
bezinteresownej akceptacji:-)
A tak przy okazji: dobrze byłoby, gdyby świadectwo pochodzenia z łaciny było
świadectwem jakości, ale polemizowałbym.
Powiedz, co Ciebie gryzie. I bez żadnych "itd.", "itp.", bo nikt z butami do
Twoich myśli nie będzie wchodził. Troszkę nam zaufaj.

[ciociapolcia]

Witaj, witaj. :) Poużalaj się, poczytaj co tu u nas słychać, a
zaraz Ci sie polepszy. ;)

[yvona73pol]

a ja nie wiem, co twoj nick znaczy....
pierwsze moje skojarzenie to szeroka brazowa tasma klejaca, taka,
jakiej sie uzywa do zaklejania paczek :DDD
a potem przyjrzalam sie blizej slowku i zobaczylam... czaple ;))))
oswiecisz?
no i - witaj :)))))

[ewa.x]

Cześć Turkuciu, tutaj jest doskonałe miejsce do wygadania się.

[gryllotapla]

Hihi, dzięki. Jest tak: ostatnio przyjaciółkę miałam na studiach, wiele lat temu. Potem juz tylko znajome z pracy, i jedna jedyna osoba która mnie lubiła, odwiedzałyśmy się w domu itd. Teraz i ona jest daleko. Dziewczyny! I Wojtku! Powiedzcie, ale tak całkiem szczerze: znacie, albo słyszeliście o zwykłej, nie wyrózniającej sie niczym kobiecie, która nie ma nawet ZNAJOMYCH? Nie ma z kim porozmawiać, nikt do niej nie zagląda, nie dzwoni? To przecież nie jest normalne...

Turkuciu P.!

[wojtek56]

E tam. Tere fere.
A teraz powiedz, o co chodzi.

[stukam_kopytkami]

Gryllotaplo, nie wiem czy to jest normalne czy też nie.
Nie chcę siebie ani nikogo tak oceniać, bo pojęcie normalności jest pojęciem
względnym. Ale do rzeczy.
Nie mam za dużo znajomych, garstka. I nie ubolewam nad tym.
Kiedyś było więcej, ale okazało się po czasie, że byli to ludzie bluszcze -
toksyczni, więc zerwałam kontakt.

Pewnie już wiesz, ze nie warto skupiać się na ilości.
Ważniejsza jest jakość - we wszystkim.

Można znaleźć znajomych, nawet w necie - trafiają się perełki, ukryte dość
głęboko, ale są. Wierz mi. Znalazłam takie perły.

Aha, i jestem zwykłą dziewczyną, przynajmniej dziś siebie za taką uważam.

[mallwina]

Sloneczko,ja nie przeprowadzilam sie do nowego miasta, mieszka w tym
w ktorym sie urodzilam i los niestety obyl sie ze mna na tyle
okrutnie, iz tez nie mam bliskich znajomych. Z kazdym etapem zycia
(koniec studiow, wyjazdy)ktos znikal i te wakaty pozostaly wolne.
Tez zaczelam zastanawiac sie czy wszystko ze mna w porzadku? Moze
mam pasqudny charakter? Moze zrazam wszystkich do siebie? To
towarzyskich i otwartych osob nie naleze na pewno :) Stad pomysl
poszukania bratnich duszy w necie. Jesli masz ochote pogadac,
popisac, wymienic sie pogladami lub nawet blahymi spostrzezeniami -
napisz na @, na pewo sie odezwe :)

[ewa.x]

(Łac-gryllotapla gryllotapla), Turkuć Podjadek:))

[ciociapolcia]

Piękny nick. :)))
Ja też mam tylko garstkę znajomych, ale takich sprawdzonych... Nie
widujemy się zbyt często, raczej kontaktujemy przez net lub
telefonicznie. Za to tutaj, tzn. na forach, mam bardzo fajną
paczkę. :) Witamy się, pijemy kawę, narzekamy, świntuszymy,
chlipiemy i mówimy sobie dobranoc...

[yvona73pol]

no, ja chwilowo mam ten komfort, ze mieszkam z kumpelka i kumplem,
zgrani jestesmy, ale lada dziec kumpelka sie wyprowadza, se
mieszkanko kupila.....
a z moja przeprowadzka nie wiadomo jak bedzie, moze z kumplem, moze
sama, zalezy co sie znajdzie...
a tacy moi dobrzy przyjaciele w Polsce glownie, tutaj jest tez ktos,
ale b. zajety o daleko tez.... i jeszcze inna osoba daleko i
zajeta... ech, zycie....
a i ja jakos leniwiec jestem i po pracy mi sie nie chce ruszac 4
liter za bardzo...
a moja polowa tak daleeeeko..... echhhh.....
i na razie wszystko zalezne od jakichs obcych ludzi no i losu
wlasnie......
no i tez sie pozalilam ;))) w dodatku za oknem leje, heh, to juz
nawet nie leje, to potop.....

[gryllotapla]

O, no właśnie. Tego mi strasznie brakuje. Zwłaszcza gdy sobie
człowiek przypomni dawne czasy, kiedy ludzie do siebie wpadali i
bywało że siedzieli cały wieczór, nie żadne tam szampańskie imprezy,
zwyczajnie posiedzieć i pogadać w miłym gronie ludzi którzy się
lubią. Kurczę, gdzie to się podziało?? a może jest tak, że
prawdziwych przyjaciół ma się tylko w dzieciństwie i wczesnej
(przedpracowej) młodości?
Jesteście słodcy:* Nie ma tu żadnego dowalania ani wyzłośliwiana się
jak to często na pozostałych forach. Ewenement. Zdecydowanie muszę
tu częściej zagladać.

[yvona73pol]

dzieki za calusy ;)))
no wlasnie, te nasiadowki....
z przyjaciolmi,
chyba juz w doroslym wieku coraz ich mniej....
praca, rodzina, pierdu, pierdu codzienne.....
jakos trzeba znalezc zloty srodek ;)

Stare, dobre czasy

[zuzia19830]

Mieszkalam i mieszkam na wsi, choc juz w innym miejscu. W
dziecinstwie wszystkie dzieci z okolicy wychodzily na droge i
bawilismy sie calymi dniami do poznego wieczora. Albo jak cala
rodzina sie schodzila w jedno miejsce, ciocie, wojkowie, dzieci,
siadalo sie na progu i luskalo orzechy wloskie, (np), gadalo o dupie
marynie... ale fajnie bylo. Dzisiaj dzieci siedza tylko przed tymi
komputerami i w tv. Chciala bym zeby moja mala miala takie
dziecinstwo.

[zzuuza]

Hej.
Przeczytałam Twój post i tak jak bym widziała siebie. Ja też nie mam przyjaciół
pomimo tego że ogólnie jestem lubiana i wszyscy twierdzą że fajna ze mnie
"kobita" to jakoś na codzień jestem sama.
To smutne.
Kiedys mieszkałam w większym mieście i tam było łatwiej wskoczyc do kogoś
wieczorową porą na kawkę no i pracę miałam inna gdzie było pełno ludzi, było
jakos inaczej.
A teraz mieszkam na wsi, pracuje w maleńkim miasteczku w firmie gdzie są sami
faceci, faceci którzy nie są zainteresowani zawieraniem żadnych znajomości.
Dawni znajomi, część pozostała, ale została w mieście oddalonym o setkę
kilometrów, część była jak to tu ktoś ładnie określił "ludzie bluszcze,
toksyczni" którzy byli tylko wtedy kiedy mogli czerpać jakąś korzyść z bycia
moimi znajomymi, a w momencie kiedy moje życie legło w gruzach, nagle zaczeli
uciekać, interesowali się tylko tym czy "już poszłam na dno czy jeszcze pływam
po powierzchni" tego bagna które ktoś na mnie wylał.
Ogólnie to chyba z wiekiem coraz trudniej kogos znależć, kogoś kogo możemy
obdarzyć zaufaniem, przyjaźnią.
Czasami jest mio cholernie ciężko, ale co mogę poradzić, przecież nie będę
zaczepiać ludzi na ulicy.
też czuję się jak "wyrzutek społeczny" :(

[moretta1]

Chyba większośc z Nas się tak czuje, ja mieszkam juz rok w nowym
miejscu i dalej nie znam nawet sąsiadów. A z pracy.... tym bardziej
nie bo pracuje u siebie i ... du...sza.
Witaj wśród Nas.