Gdybym zechciała siebie ponazywać

[diabliczka_przedmiejska]

przyszły by mi na myśl słoneczne i deszczowe poranki, ciemne niebo pełne
żywych, drgających gwiazd. Wiosny, kiedy światło przesiewałam przez palce, a
zieleń kwitła we mnie pospiesznie. Każda z tych chwil, gdy pomiędzy słowem i
miłością było coś więcej niż tylko słowo "miłość". Dni, dzięki którym uczyłam
sie barw, zapachów, dźwięków, a kontury lisci giętkie w podmuchach wiatru
wirowały za oknem, dobijały się w oczach i ustach...

[diabliczka_przedmiejska]

hehe...oczywiście odbijały, na dobijanie nie czas jeszczeć ;)

Tęsknota za ciszą

[edzioszka]

wprowadziła mnie w obłęd słowa, w gorączce sumienia - potargane myśli, bojące
się zaszufladkowania...słońcem mi bądź, cieniem mi bądź, brakiem konkretów,
niemym zapomnieniem...;)