slub czy kocia lapa?

[Gość: Anna26]

Hey,
Jako, ze niedawno wstapilam w zwiazek chcialabym zapytac o preferencje ludzi w
moim wieku (czyli okoice 24-26)wobec tematyki zaznaczaonej w tytule.
Glownie poszukuje odpowiedzi ludzi powyzej 25 lat, bo wedlug moich kalkulacji
wtedy dostaje sie przyspieszenia do malzenstwa. Sama to zreszta przerabialam.
Moja teoria robocza jest taka, ze wiekszosc kobiet po 25 wlalaby malzenstwo niz
kocia lape. Panowie zas bez wzgledu na wiek nie doznaja tego przyspieszenia.
Ale moge sie mylic w sojej hipotezie, bom dziewczyna z prowincji.
Prosze o jak najszczersze wypowiedzi.

[Gość: crimen]

Mylisz się.Panowie też przechodzą kryzys, tyle że w okolicach trzydziestki.Są
wtedy naprawdę łatwą zwierzyną.Za to gdy przetrwają kryzys uodparniają się na
takie pokusy i z reguły już się nie żenią.Ja poległem tuż przed trzydziestką.
Pozdrawiam

[Gość: Janek]

Chyba kocia łapa. Po prostu mniej rozczarowań i skomplikowania życia.
Pozdrowienia

[Gość: TYP]

Gość portalu: Anna26 napisał(a):

> Hey,
> Jako, ze niedawno wstapilam w zwiazek chcialabym zapytac o preferencje ludzi w
> moim wieku (czyli okoice 24-26)wobec tematyki zaznaczaonej w tytule.
> Glownie poszukuje odpowiedzi ludzi powyzej 25 lat, bo wedlug moich kalkulacji
> wtedy dostaje sie przyspieszenia do malzenstwa. Sama to zreszta przerabialam.
>
> Moja teoria robocza jest taka, ze wiekszosc kobiet po 25 wlalaby malzenstwo niz
>
> kocia lape. Panowie zas bez wzgledu na wiek nie doznaja tego przyspieszenia.
> Ale moge sie mylic w sojej hipotezie, bom dziewczyna z prowincji.
> Prosze o jak najszczersze wypowiedzi.


Mam 26 lat i jestem facetem i mi wcale sie nie spieszy do zadnych malzenstw.
Powiem wiecej wiekszosc moich kolegow mysli podobnie i chce byc z jak najwieksza
iloscia wesolych kobiet.

[Gość: ????]

Jestem facetem po trzydziestce od kilku lat zonatym. Niestety mieszkamy
oddzielnie z wyboru w innych miastach. Dzieci brak. Sytuacja finansowa bdb.Ona
jest sama i ja tez jestem sam. Na poczatku bylo cudownie a teraz calkowity brak
porozumienia. Rozmawiamy jakbysmy byli z roznych swiatow. Mysle, ze jednak
trzeba pomieszkac z wybrana osoba na kocia lape aby ja dobrze poznac. Samo
chodzenie nie zalatwia sprawy. Zycie to proza dnia codziennego.Milosc
faktycznie mija po 2 latach. Jezeli nie ma czegos wiecej to lepiej sie nie
zenic.A tak ogolnie to zycie jest piekne !!!!!!!

[Gość: Helena]

Nie pozostaje mi nic innego niz sie zgodzic, bo jestem typem wiecznej narzeczonej.
Poznalismy sie 5 lat temu, oswiadczyl mi sie po pol roku, od 4 lat mieszkamy
razem i wcale sie mi nie spieszy wlozyc obraczke na palec w sensie formalnym (bo
i tak nosimy takie same). Moze to obiegowa opinia, ale nie sadze, zeby papier
wiele zmienil. Razem prowadzimy dom, jestesmy w pewnym sensie rodzina, mamy 3
wspolne koty, dzielimy codzienne, prozaiczne radosci i smutki. Samo zycie i wcale
nie narzekam. To chyba jest milosc, umiec byc ze soba i zyc wspolnie po okresie
wybuchu gwaltownej namietnosci, zauroczenia i fascynacji. Znalesc w drugiej
osobie to co cie uzupelnia.
Pozdrawiam


Gość portalu: ???? napisał(a):

> Mysle, ze jednak
> trzeba pomieszkac z wybrana osoba na kocia lape aby ja dobrze poznac. Samo
> chodzenie nie zalatwia sprawy. Zycie to proza dnia codziennego.Milosc
> faktycznie mija po 2 latach. Jezeli nie ma czegos wiecej to lepiej sie nie
> zenic.A tak ogolnie to zycie jest piekne !!!!!!!

[Gość: aqua]

Gospodyni watku - serdeczne gratulacje!
Panowie, opadłam z sił witalnych czytając Wasze posty. Boicie się po prostu
odpowiedzialności. Ja mam nadzieję wyjsc za maz za odpowiedzialnego i odwaznego
faceta. Wierze w instytucje małżeństwa. Pozdrawiam

Do Aquy

[Gość: Janek]

To nie brak odpowiedzialności tylko ostrożność. Ja też byłem takim idealistą
jak Ty. Obyś nigdy nie musiała rewidować swego idealizmu

Szczerze życzę

Reponse

[Gość: aqua]

Nie jestem naiwna i zdaję sobie sprawę, że różnie w życiu bywa. Życie jest jakie
jest i właśnie dlatego trzeba w coś wierzyć. Mam tylko jedną prośbę: pamiętaj, że
są kobiety, które żądają bardzo dużo ale dają jeszcze więcej. Życzę żebyś taką
znalazł. Powodzenia!




Obyś nigdy nie musiała rewidować swego idealizmu

[Gość: Anna26]

Ja mieszkalam z moim mezem na kocia lape przez prawie dwa lata. Po roku
mieszkanie razem mi nie wystarczalo. Potrzebny byl mi papier dla lepszego
samopoczucia. Chcialam oficjalnego uznania naszego zwiazku. Nie sadze bym
mogla spedzic cale zycie w zwiaku nieformalnym chocby nawet facet byl zloty.
Po prostu jesli facet nie bylby w stanie zaoferowac malzenstwa, nie umialabym
go kochac na tyle by spedzic z nim najblizszych pare lat. Szkoda byloby mi na
przyklad 4-5 lat z facetem, gdyby nie chcial sie ze mna ozenic i wszystko
zakonczyl zerwaniem. Nie wiem, moze to glupie, ale jestem szczesliwsza jako
zona niz ''partnerka''.
Jest to moja prywatna opinia, Nie nalegam by wszyscy czuli podobnie.

Do Aquy

[Gość: Janek]

Myślę, że sposób Anny to "złoty środek". Ja wcale nie powiedziałem, że nie chcę
małżeństwa.

Pozdrowienia

[Gość: Anna26]

Szczerze mowiac oczekiwalam na burze listow od zwolennikow kociej lapy.
Liczylam, ze uslysze, ze malzentow to relikt przeszlosci. A tymczasem...zero
krytyki zwiazkow formalnych i maly aplauz dla nieformalnych. Czyzby powrot do
zasad babuni?

[Gość: Helena]

Wiesz w czym tkwi akurat moj problem????
Jasne, myslelismy o slubie w cigu tych 5 lat 6-7 razy, moze wiecej. Ale ja nie
chce slubu byle jakiego, byle by go wziac - chce balu, sukni z Mediolanu,
gosci, ton kwiatow a to kosztuje. Dlatego gdybym miala zbedne 30-40 tys. to bym
raczej pojechala na miesiac do Ameryki Poludniowej; na karnawal do Rio,
ponurkowac do Meksyku i pojezdzic bez celu po pustyni. Slub bedzie wtedy kiedy
bedzie mnie stac i na bal i na fantastyczna podroz, bo na razie wybieram to
drugie. Takie wypady bardziej nas lacza i daja nam wiecej radosci niz papier.

[julianna]

Nie krytykuje tylko pytam bo to troche dziwne co napisalas. No bo czy jak juz
masz ten papier to ci tych 4-5 lat nie szkoda? Zawsze moze zakonczyc sie
rozstaniem, papier ma tu o tyle znaczenie, ze jak juz jest to trudniej sie
rozstac, ale chyba nie o to chodzi ?

Gość portalu: Anna26 napisał(a):
Chcialam oficjalnego uznania naszego zwiazku. Nie sadze bym
> mogla spedzic cale zycie w zwiaku nieformalnym chocby nawet facet byl zloty.
> Po prostu jesli facet nie bylby w stanie zaoferowac malzenstwa, nie umialabym
> go kochac na tyle by spedzic z nim najblizszych pare lat. Szkoda byloby mi na
> przyklad 4-5 lat z facetem, gdyby nie chcial sie ze mna ozenic i wszystko
> zakonczyl zerwaniem. Nie wiem, moze to glupie, ale jestem szczesliwsza jako
> zona niz ''''partnerka''''.
> Jest to moja prywatna opinia, Nie nalegam by wszyscy czuli podobnie.
>

Odpowiadam Juliannie

[Gość: Anna25]

Nie wiem, moze mi sie wszyscy kazecie puknac w glowe, ale uwazalam, ze wole byc
mezatka nawet gdyby to sie mialo skonczyc rozwodem niz byc ''cool partnerka''.
Ja w ten zwiazek wlozylam praktycznie wszystkie swoje zasoby emocjonalne,
intelektualne itd. Wiec uwazalam, ze cokolowiek mniej niz malzenstwo byloby ze
strata dla mnie. Niektorzy sa wyrachowani w zwiazku z kasa. Ja mam sporo
wyrachowania w uczaciach. Skoro mialabym byc miloscia jego zycia to naturalnym
wydawalo mi sie malzenstwo. Facet z poczatku zwatpil gdy go zaatakowalam w ten
sposob, ale po paru miesiacach intensywnej indoktrynacji...przyznal mi racje.
Aha, zapomnialam dodac, ZE JA MAM ZAWSZE RACJE, nawet wtedy gdy jej nie mam.

[julianna]

Chyba nie jestem w stanie tego zrozumiec, ale to twoj wybor i nie musze :)
Zastanawiam sie czy na twoja i wielu innych kobiet determinacje w dazeniu do
zalegalizowania zwiazku nie ma wplywu srodowisko; na zasadzie lepiej cokolwiek
niz panna w papierach. zycze powodzenia

[Gość: Anna26]

julianna napisał(a):

> Chyba nie jestem w stanie tego zrozumiec, ale to twoj wybor i nie musze :)
> Zastanawiam sie czy na twoja i wielu innych kobiet determinacje w dazeniu do
> zalegalizowania zwiazku nie ma wplywu srodowisko; na zasadzie lepiej cokolwiek
> niz panna w papierach. zycze powodzenia

Nie, srodowisko z tym nic nie mialo wspolnego. Mieszkamy w Stanach i wiekszosc
naszych znajomych nie pali sie do slubu. O pannie w papierach tez nie masz racji
i to mnie troche rani. Pewnie nigdy nie mieszkalas z facetem, to nie wiesz, ze
mieszkanie razem to zwiazek gdzie korzysci odnosi glownie facet. Mieszkajac z
facetem nie masz wolnosci biegania na ranki i probowanie innych moze lepszych
facetow. Skoro bylam dla niego gotowa na wyrzeczenie sie innych facetow i
mieszkani z nim i tylko z nim kazdegoa dnia, to dlaczego nie nie slub. Nie balam
sie, ze on odejdzie. To raczej ja chcialam odejsc gdyby nie dal mi tego slubu.
Ala dal...wiec jest super.
Jest roznica miedzy ''my wife'', ''my fiance'' i ''my girlfriend". To pierwsze
najbardziej pasuje do mojej osobowosci. Nawet gdyby to nie mialoby byc moje
pierwsze malzenstwo.

[Gość: julianna]

Gość portalu: Anna26 napisał(a):

> Nie, srodowisko z tym nic nie mialo wspolnego. Mieszkamy w Stanach i wiekszosc
> naszych znajomych nie pali sie do slubu. O pannie w papierach tez nie masz rac
> ji i to mnie troche rani.

przepraszam jesli cie to urazilo, ale sugestia wynika ze sposobu w jaki
uzasadniasz swoj wybor

> Pewnie nigdy nie mieszkalas z facetem, to nie wiesz, ze mieszkanie razem to
zwiazek gdzie korzysci odnosi glownie facet.

Jestem chyba troche starsza od ciebie i tak sie sklada, ze przez 6 lat mieszkalam
z facetem na kocia lape wlasnie, wiec moge cos na ten temat powiedziec. Nie
uwazam zeby tylko on odnosil korzysci z tego zwiazku.

>Mieszkajac z facetem nie masz wolnosci biegania na ranki i probowanie innych
lepszych facetow. Skoro bylam dla niego gotowa na wyrzeczenie sie innych facetow
i mieszkani z nim i tylko z nim kazdegoa dnia, to dlaczego nie nie slub.

Nie mam i nie chce miec tej wolnosci bo dlatego z nim jestem, ze chce byc z nim a
nie szukac innych facetow, wez pod uwage, ze tak samo to wyglada z jego strony.
Dlaczego uwazasz, ze to jest jakies wyrzeczenie, albo go kochasz albo nie. Czy z
jego strony to tez wyrzeczenie ?

>Nie balam sie, ze on odejdzie. To raczej ja chcialam odejsc gdyby nie dal mi
tego slubu. Ala dal...wiec jest super. Jest roznica miedzy ''''my wife'''', ''''my
fiance'''' i ''''my girlfriend".

Dla mnie to tylko roznica w nazewnictwie

Nie chce przez to powiedziec, ze jestem straszna zwolenniczka kociej lapy, ja po
prostu nie jestem w stanie pojac twoich argumentow, zupelnie do mnie nie trafiaja.
Zycze szczescia :)

[Gość: BB]

Czy to partner na kocią łapę,czy mąż,każdy może zostawić po 2,4 7...25 latach.
Nie ma reguły ani złotego środka.Tyle tylko,że dziewczynę można zmienić z dnia
na dzień,a zmiana żony trwa dłużej.pzdr

[Gość: Kocianna]

No wlasnie, zaczelam podobny watek obok na "psychologii". Sama nie wiem, dlaczego dla mnie slub
jest taki wazny. Moze to rzeczywiscie kwestia odpowiedzialnosci? Wydaje mi sie, ze jak juz bede zona,
to sama bede sie czula stabilniej w naszym zwiazku. Ze, np., nie wyprowadze sie nagle do mamusi,
bo mnie wkurzyla jakas drobnostka, a pozniej duma nie pozwoli mi wrocic. Ze nie tak latwo bedzie mi
powiedziec - ide, tego "towaru" jest pol swiata, znajde sobie nowy model. Bede bardziej ludzka dla
partnera.
A poza tym, rzeczywiscie szkoda czasu i zaangazowania emocjonalnego na zwiazek, ktory przez druga
strone nie jest traktowany powaznie, bo biologia postepuje wolniej niz cywilizacja, i chocby nie wiem
jak lekarze sie starali, to najzdrowiej jest miec dzieci przed trzydziestka. Wiem, ze mozna, a czasem
trzeba sie rozwiezc, ale wtedy, kiedy naprawde sa duze problemy. Bez slubu latwo jest skakac z
kwiatka na kwiatek w poszukiwaniu idealu, ktorego i tak sie przeciez nie znajdzie.

[julianna]

To o czym piszesz Kocianno to nie jest kwestia brania slubu czy nie tylko
kwestia podejscia do zycia, partnera, poczucia odpowiedzialnosci. Sa ludzie,
ktorzy po slubie zaczynaja skakac z kwiatka nna kwiatek, a sa tacy ktorzy zyjac
na kocia lape maja dzieci i dom i sa sobie wierni. Nie ma reguly. Dlatego wasze
argumenty do mnie nie trafiaja - bede wierna i odpowiedzialna bo mam slub a
gdybym nie miala to moglabym sobie szukac dalej i byc nielojalna wobec
partnera? Toz to jakas bzdura ! Nie jestem generalnie zwolenniczka ani jednego
sposobu ani drugiego, wszystko zalezy od tego jak ludzie sie dogadaja, czy chca
miec ten papier czy nie (wazna jest tez ta biala sukienka prawda ?).Pozdrawiam,

[Gość: Nika]

Nigdy nie mieszkałam z facetem na kocią łapę i być może to był mój błąd. Tak
myślę teraz - po 6-ciu latach małżeństwa. Bardzo chcieliśmy razem mieszkać, być
ze sobą na codzień. Pod presją rodziny - "Bez ślubu? Co ludzie powiedzą?" -
zostałam żoną, a wkrótce i matką.
Dzisiaj nie wierzę w małżeństwo i myślę, że dopóki dwoje ludzi nie pozna się w
tzw. szarym, codziennym życiu, wśród różnych trosk ale i radości, dopóki nie
będą oboje pewni, że tego właśnie chcą to niech się spieszą. Nie warto marnować
lat przeżywając rozczarowania. Małżeństwo to bardzo poważny krok i nie tak
prosto się z tego wyplątać. I żaden papier człowieka nie zmieni.
Pozdrawiam wszystkich. :-)

[Gość: Kocianna]

A czy jest się zawsze na 100% pewnym, że to własnie ten/ta? Żyję na kocią łąpę, a za parę tygodni
wychodzę za mąż

[Gość: julianna]

Czy twoim zdaniem jesli nie wezmiesz slubu to jestes niedorosla i
nieodpowiedzialna ?
Kojarzenie odgorne nie jest moze najlepszym sposobem, i nie dlatego oni byli
szczesliwi ze nakazano im sie szanowac :) Moim zdaniem nie istnieje milosc (ta
prawdziwa) jesli nie szanujesz swojego partnera.

Gość portalu: Kocianna napisał(a):
Mysle, że to jest strach przed odpowiedzialnoscią: za siebie, za sw
> oj związek, za dzieci... Tylko ten ostani argument: "badz dorosla i
odpowiedzialna"

[Gość: Kocianna]

Zgadzam sie, ze milosc bez szacunku to nie milosc, chodzilo mi... a zresztą, sama nie wiem, o co mi
chodzi. Moze probuje przekonac sama siebie, bo uleglam presji rodzicow i srodowiska. Nie jest latwo
obcowac z rodzicami, ktorzy sa obrazeni na ukochanego, ze "wzial mnie w leasing" i z ukochanym,
ktory wsciekl sie na rodzicow, ze ingeruja w moje zycie. Nie do konca mial racje, bo ja CHCE za niego
wyjsc (m.in. dlatego, ze wolny zwiazek z dzieckiem, ktore bym chciala miec, nawet w duzym miescie
jest ewenementem). Myslalam, ze jestem dorosla, samodzielna i naprawde sama decyduje o swoim
zyciu, niestety, to nie do konca tak. W tej chwili rodziny sa pelne nieufnosci (eufemizm), a my trochę
zagubieni. Kochamy sie, chcemy byc razem, chcemy sie pobrac, ale nie w tej atmosferze.
Wymyslilismy, ze teraz tylko cywilny, zeby uspokoic rodzinne zywioly, a do sakramentu przystapimy,
kiedy to bedzie tylko NASZA decyzja.

Polemiki z Jasmina ciag dalszy

[Gość: Anna26]

Zastanawiam sie czy Jasmina byla kiedykolwiek w powaznym zwiazku. Nie mowie,
ze powazny rowna sie malzenskia ale tak ogolnie. Gdy ja nie mialam faceta, to
tez myslala, ze po co slub, skoro tyle rozwodow, Tez myslalam, ze milosc
waniejsza niz papier. A potem byla wielka milosc i uzanalam, ze jesli to jest
to -zaden papier nie zaszkodzi. Wrecz przeciwnie....
Przysiega malzenska to oddawanie samej siebie w wiekszy sposob niz dawanie
siebie w sexie. Tych rzeczy nawet nie mozna porownywac. Nikt mi nie powie, ze
przysiega malzenska gdy dwoje ludzi mowi sobie, ze zostana ze soba w drowiu i
chorobie, szczesciu i nieszczesciu, biedzie i bogactwie (Bogactwa nikt sie nie
boi, heh he.) nie nadaje nowej jakosci zwiazkowi. Owszem, w zyciu codziennym
pary, ktora mieszkala ze soba malzenstwo niewiele zmienia. Ale w zyciu
emocjonalnym, a nawet duchowym (Nie mowie nawet o religii) zmienia wiele.
Prawdziwa milosc slubu sie nie boi.
Poza tym sprawa dzieci. Julianna pisze o ludziach, ktorzy zostali ze soba
przz wiele lat bez slubu, milei dziecie itd. Jak duzo znasz takich stabilnych
zwiazkow bez slubu? Ja zadnego. Czy chcialabys byc dzieckiem nieposlubionych
rodzicow? A jesli nim jestes, to czy naprawde nie byloby lepiej w zyciu gdyby
wystepowal w nim dobr ojciec, maz mamy.
Tak, zwiazki rozpadaja sie. W stanach 50% malzenstw konczy sie rozwodem. Ale
na temat zwiazkow nieformalnych nikt nie prowadzi statystyk. Bo one rozpadaja
sie czesciej niz malzenstwa.

[Gość: julianna]

Aniu, nie bede z toba polemizowac poniewaz mamy zupelnie inne poglady na zycie i
uczucia i jak juz mowilam twoje argumenty mnie nie przekonuja.
Pisalam tez o tym, ze bylam w zwiazku dla mnie powaznym i wydawalo mi sie wtedy,
ze jedynym i na cale zycie. Okazalo sie, ze jednak nie i przynajmniej nie
mielismy problemu z papierami. Powiesz zaraz ze gdybysmy byli po slubie to bysmy
sie nie rozstali. Byc moze masz racje tylko, ze ja teraz jestem szczesliwa a w
tym zwiazku nie mialabym na to szans. A teraz to moj mezczyzna planuje slub a ja
nadal nie jestem przekonana czy chce to legalizowac, po co skoro tak jest bardzo
dobrze. Nie ma regul Aniu, kazdy ma wlasny sposob na zycie, Ty chcialas wyjsc za
maz bez wzgledu na to czy bedziecie razem przez nastepne kilka lat czy na cale
zycie, i zrobilas to, ja sie nad tym nie zastanawiam jesli go kocham to
oczywiscie, ze na zawsze, reszta jest po prostu weryfikowana przez zycie i
codzienne obowiazki. Przysiega malzenska moja droga to slowa, a oddawanie siebie
w sexie jak piszesz (zakladam ze czlowiekowi, ktorego kochasz) to cos zupelnie
nieporownywalnego i laczacego duzo bardziej niz jakiekolwiek przysiegi. Jakosci
zwiazkowi w wiekszej mierze nadaja czyny niz slowa nawet uroczyscie wyrzeczone w
katedrze i w przeslicznej,przedrogiej bialej sukience.
Nikt nie mowi, ze milosc boi sie slubu, milosc nie potrzebuje papierow, a wyglada
na to, ze wlasnie to jest dla ciebie najwazniejsze.
Osobna sprawa to sprawa dzieci i tu sie z toba zgodze, ze lepiej wowczas dla ich
dobra te papierki miec. Natomiast jesli chodzi o rodzicow to lepiej zeby to byl
dobry ojciec i niekoniecznie maz mamy, ktory dziecko pierze. Moi rodzice byli po
slubie i co z tego, wolalabym miec dobrego wujka.
A jak duzo znasz dobrych malzenstw, bo ja moze ze trzy. A poniewaz nie ma
sttystyk to nie mozesz powiedziec, ze rozpada sie wiecej nieformalnych zwiazkow
niz malzenstw :)
Na koniec jeszcze tylko dodam, ze naprawde nie jestem zdecydowana zwolenniczka
jednej lub drugiej "metody" bycia razem.

[Gość: jasmina]

z tego co pamiętam, nie brałam udziału w tej dyskusji!
Mój stosunek do małżeństwa / kociej łapy jest zależny od
faceta, z jakim aktualnie się spotykam. Kocią łapę już
przerobiłam, kandydata na małżonka jeszcze nie
spotkałam. To tyle.

pozdrawiam

[Gość: Anna26]

Ooops. sorry, jasmina. ja chcialam polemizowac z julianna, ale twoje imei jest
tak czeste na forum, ze wszystko mi sie poknocilo.

Gość portalu: jasmina napisał(a):

> z tego co pamiętam, nie brałam udziału w tej dyskusji!
> Mój stosunek do małżeństwa / kociej łapy jest zależny od
> faceta, z jakim aktualnie się spotykam. Kocią łapę już
> przerobiłam, kandydata na małżonka jeszcze nie
> spotkałam. To tyle.
>
> pozdrawiam

[Gość: Ola]

Znam przypadek:on i ona od 17 let razem, jedno dziecko (15 lat), we wrzesniu
biora slub, sa szczesliwi i wszyscy dookola sa szczesliwi i nie dla tego, ze
"nareszcie" tylko tak po prostu, moze dojzeli do czegos.
Ja mam 20 lat, faceta, z ktorym zamieszkam w przyszlym roku, troche razem
pomieszkamy i chcemy sie pobrac. Dlaczego? Bo chcemy byc ze soba do konca
zycia, a slub jest dojzeniem do tej decyzji.
Moje zdanie: kocia lapa Tak , a slub dla dojzalych

[Gość: julianaa]

Calkowicie zgadzam sie z Ola

[Gość: Anna26]

Ola musi najpierw dojrzec by zajrzec do slownika na slowo dojrzec, dojrzaly,
dojrzalosc, dojrzewanie.
20 lat to byloby bardzo wczesnie na malzenstwo.

[Gość: Ellen]

Fe, Aniu, nieładnie wytykać błędy ortograficzne. Może Ola jest dyslektykiem czy
ma dysgrafię.
A kwestia dojrzałości nie zależy od wieku. Jest masa dzecinnych 40latków i
bardzo poważnych maturzystów.
Pozdrawiam.

[Gość: Anna26]

Ola nie jest dyslektykiem czy dysgrafikiem, bo ten sam wyraz pislaby na kilka
sposobow. Nie chcialam jej urazic. Uczymy sie wszyscy na bledach.
Zgadzam sie z Toba co do niedojrzalych 40-latkow, ale dojrzalego maturzysty to
ja jescze nie spotkalam. Chociaz gdy sama mature zdalam uwazalam sie za bardzo
wiekowa i dojrzala.

[Gość: ola]

Oj faktycznie popelnilam blad, przepraszam wszystkich, i przyznaje, ze am z tym
problemy> w zwiazku z tym rozpoczne nowy watek"Ortografia".
Pozdrawiam wszystkich mniej upierdliwych, dla ktorych liczy sie tresc, a nie
forma przekazu mysli.