Jestem przerażona!

[bozzena10]

Proszę o pomoc. Jak rozpoznac czy dziecko ma homoseksualne skłonnosci? Mimo
tolerancji dla innych wyznan i przekonan gdy chodzi o moje dziecko- nogi sie
pode mną ugieły.....Trwa to jakis czas, wczesniej nie reagowalam bo myslalam
ze to nic takiego.do czasu.
corka ma 15 lat, fascynacja kolezanką jest niecodzienna. Mowi ze ją kocha,
uwielbia, ciagle mowi ze ma piękne usta, perfumuje sie dla tamtej, bo
kolezanka mowi ze pieknie pachnie, wiem ze ja pocałowała- tak prawdziwie.Wiem
bo przeczytalam jej sms.Prosze o jakies uwagi tylko nie piszcie ze sie nie
czyta cudzej korespondencji , bo to dziala tylko do czasu gdy nie chodzi o
bezpieczenstwo i etyke naszego dziecka..
Ja chyba tego nie przezyje, prosze napiszcie cos , czy cos przegapilam, jak
mam rozmawiac, boje sie poruszyc ten temat bo chyba bym umarla jakby mi
powiedziala tak jestem homo.

[kalam07]

Dziewczyny sie całują czyli dezcz będzie padał !!!
;D
Jeśli jest lesbijką to nic nie proadzisz, choćbyś tłumaczyła,
prosiła itd.
A zapytaj wprost to już 15 latka,
Chłopcy jacys się nie kręcili koło niej, nie goniłaś ich czasem !?

Zreszta to mogą być nastoletnie wygłupy, jak byłem w takim wieku to
moje kolezanki z klasy też się całowały ze sobą ;]

[wieczna-gosia]

bo chyba bym umarla jakby mi
> powiedziala tak jestem homo.

no i co bys zrobila? Daj spokoj nastolatki szukaja mocnych wrazen i
bycia cool, ja bym nawet tego smsa podzielila na pol, moze dziewczyny
tak se gadaja.

Ale problem to ty masz glownie ze soba- pragne zauwazyc ze jesli ona
FAKTYCZNIE jest homo to nierozmawianie z nia wyjdzie ci jeszcze
bardziej na niekorzysc niz rozmowa, wiadomosc i ewentualna histeria-
czlowiek w szkoku ma prawo do reakcji gwaltownych.

Kurcze swoja droga nie rozumiem jak moja corka wywalilaby do mnie
takie teksty Mowi ze ją kocha,
> uwielbia, ciagle mowi ze ma piękne usta, perfumuje sie dla tamtej,
bo
> kolezanka mowi ze pieknie pachnie,

to bym tym bardziej pociagnela za jezyk bo jesli takimi tekstami wali
po domu to znaczy ze czegos chce- moze sama jest zaskoczona, a moze
chce przetestowac moje poglady, a moze jest zagubiona bo kolezanka
jest fascynujaca osobowoscia i nie wie czy na nia leci bo kazdy by
polecial czy dlatego ze jest homo?

Leb z piachu drogi strusiu, szybciutko.

[mama_kotula]

CytatProsze o jakies uwagi tylko nie piszcie ze sie nie
czyta cudzej korespondencji , bo to dziala tylko do czasu gdy nie chodzi o bezpieczenstwo i etyke naszego dziecka..

Czyli - w związku z powyższym - uważasz, że homoseksualizm jest zagrożeniem dla bezpieczeństwa i moralności twojego dziecka? W jaki sposób?

I przestań panikować.

A jak powie "tak, mamo, jestem lesbijką" to co - zabijesz? A może, hehe, zabronisz? Do egzorcysty zaprowadzisz?

Jak czujesz, że sobie z tym nie radzisz, idź do psychologa. Bo możesz skrzywdzić swoje dziecko.

Nota bene w tym wieku fascynacje tą samą płcią są normalne. Niemniej to nie znaczy, że twoja córka NIE jest lesbijką. A jeśli jest, to hmm.. patrz akapit wyżej.

[bozzena10]

'Jak czujesz, że sobie z tym nie radzisz"
tak nie radze sobie z tym. wpadlam w histerie .

[bi_scotti]

bozzena10 napisała:

> 'Jak czujesz, że sobie z tym nie radzisz"
> tak nie radze sobie z tym. wpadlam w histerie .

A mozesz tez swoje histerie jakos zracjonalizowac? W czym tak
naprawde widzisz problem?
Zalozmy, ze corka jest lesbijka - dlaczego az tak Ci to przeszkadza?
Sprobuj sama, na spokojnie, sobie wypunktowac, co wedlug Ciebie jest
tym "strasznym czyms", co wiazesz z homoseksualizmem.
Podejrzewam, ze powinnas spotkac sie z psychologiem, moze po prostu
madrym przyjacielem, ktory pokieruje rozmowe tak abys byla w stanie
zwerbalizowac swoje leki i watpliwosci. Histeria nie posuwa Cie do
przodu ani w rozumieniu samej siebie, ani w kontaktach z corka.
A korespondencji dzieci NAPRAWDE nie nalezy czytac z wyjatkiem
bardzo nielicznych sytuacji gdy podejrzewa sie zachowania
kryminalne/nielegalne lub ewidentnie szkodliwe dla zdrowia.

[atteilow]

bi_scotti napisała:

> bozzena10 napisała:
>
> > 'Jak czujesz, że sobie z tym nie radzisz"
> > tak nie radze sobie z tym. wpadlam w histerie .
>
> A mozesz tez swoje histerie jakos zracjonalizowac? W czym tak
> naprawde widzisz problem?

Co ludzie powiedzą? Ło Matko Bosko, co to bedzie jak zaczna gadać? To jest
glówny powod paniki.

[bozzena10]

atteilow napisała:

> bi_scotti napisała:
>
> > bozzena10 napisała:
> >
> > > 'Jak czujesz, że sobie z tym nie radzisz"
> > > tak nie radze sobie z tym. wpadlam w histerie .
> >
> > A mozesz tez swoje histerie jakos zracjonalizowac? W czym tak
> > naprawde widzisz problem?
>
> Co ludzie powiedzą? Ło Matko Bosko, co to bedzie jak zaczna gadać? To jest
> glówny powod paniki.



Tez, jak najbardziej.

[myelegans]

> Tez, jak najbardziej.

Wiec, TYM BARDZIEJ musisz stac murem za wlasnym dzieckiem, bo je
KOCHASZ miloscia BEZWARUNKOWA, czy jest bi-, homo-, czy hetero- jest
tutaj sprawa drugorzedna. Twoim dzieckiem pozostanie na zawsze, bez
wzgledu na wzglad.
Jezeli bedzie miala pod prad w zyciu, to powinno miec Twoje
bezwgledne wsparcie.


Gdzies kiedys czytalam, ze dzieci sa po to, zeby rozczarowywac
rodzicow, bo nie ma tak, ze w 100% dostosuja sie do oczekiwan.

[paszczakowna1]

> Nota bene w tym wieku fascynacje tą samą płcią są normalne.

No dokładnie. Jakoś mniej więcej do lat 60-tych 20 wieku było to jasne i
oczywiste (wystarczy odpowiednią literaturę poczytać, pełno tam związków między
dziewczętami, fascynacji nauczycielkami itp). A teraz zaraz etykietka 'lesbijka'.

[jaspers]

Nic nie przegapiłaś. rodzice nie mają wpływu na orientację swojego
dziecka. Moja matka też wpadła w histerię, czytała moją
korespondencję, obrażała mnie, szydziła, ironicznie mówiła o mojej
fascynacji kobietą. I co? Ano skończyło się tym, że przez wiele lat
nie rozmawiałyśmy praktycznie w ogóle. Z domu wyprowadziłam się w
wieku 18 lat bo nie mogłam wytrzymać atmosery w domu. Ja o swoich
skłonnościahc wiedziałam dużo wcześniej, mama dowiedziała się mniej
więcej gdy miałam 15 lat. To, że twoja córka fascynije się koleżanką
może nic nie oznaczać. Ale jeśli okaże się że jest lesbijką, to
musisz to zaakceptować, inaczej ją stracisz.
Pozdrawiam.

[majerasek]

Współczuje Ci i staram sie zrozumieć.Mysle ze też nie było by mi łatwo w takiej
sytuacji.Dziwie mnie ze takie tu wszystkie sa tolerancyjne istoty.Łatwo snuć
dyrdymały o tolerancji jak nie chodzi o własne dziecko.Ale myśle ze powinnas
wprost porozmawiac z corka.Ja tez bylam zafascynowana roznymi kolezankami.
Mialysmy grono psiapsiolek chodzilysmy za raczki testowalysmy pocalunki (dzis
mamy wszystkie mężów i dzieci).Wspominamy zamykanie sie w łazience u kolezanki i
wspolne calowanie.Wtedy nas to bawiło dziś na samo wspomnienie smiech nas
zalewa.Jedna z kolezanek miala "geograficzny język".Moze u Twojej córki jest
podobnie.Nie załamuj sie a nawet jak bedzie miała inna orientacje to dalej ja
bedziesz kochac i zaakceptujesz to.Ja jestem osoba tolerancyjna na odleglosc
wiem ze mialabym problem i to duzy z zaakceptowaniem odmiennosci córki bo umowmy
sie to nie jest normalne.Ale mlody czlowiek musi wszystkiego spróbować moze sama
tez robilas cos dziwnego i kontrowersyjnego siegnij pamiecią.

[mamusia1999]

nie bede powtarzac wielu swiatlych i sensownych slow, ktore tu
padly.

jedno jest pewne: nawet jesli Twoja corka mialaby faktycznie
orientacje homoseksualna, to jak widac po odpowiedziach bynajmniej
wyrzutkiem spolecznym nie bedzie. ludzie sie z tym faktem oswoili i
juz. to by byla moja jedyna troska: utrudnione zycie. widocznie
twojej corce zycia ten zwiazek nie komplikuje, bo by sie raczej
ukrywala. moze tym sie pociesz.

jest gdzies pewnie na jakims forum seksuolog i moze poda jakis
procent, jak sie przeklada taka mlodziencza fascynacja na
orientacje w doroslym zyciu. bedziesz miala racjonalna ocene
sytuacji.

osobiscie bralam jako dziewcze (no moze ciut mlodsze, tak na moment
przed "chodzeniem" z chlopakami) w roznych kolezenskich zabawach o
podtekscie erotycznym i nic a nic mi z tego "nie zostalo". a
czasami mysle, ze szkoda bo (po)zycie z facetem to kawal ciezkiej
roboty )))) to taki wtret dla rozluznienia ))))

[maadzik3]

Nic nie przegapilas. Po pierwsze ze sklonnosciami seksualnymi czlowiek sie rodzi
i nie masz na nie wplywu. Po drugie - fascynacja osoba tej samej plci (rzadko
seksualna, ale juz np psychiczna czesto) nie jest niczym wyjatkowym zwlaszcza w
wieku dorastania. Po trzecie corka moze eksperymentowac, moze byc biseksualna.
Po czwarte - gdyby nawet zdecydowanie preferowala kobiety to przeciez nie
przestanie byc Twoja coreczka.

[angazetka]

Nie histeryzuj. Nie jojcz. Nie czytaj więcej jej smsów, bo to jest
chamstwo (nie gadaj też bzdur o bezpieczeństwie i etyce, bo
orientacja seksualna nie ma z tym nic wspólnego). Córka albo
przechodzi czasową, normalną fascynację swoją płcią, albo faktycznie
jest lesbijką. I co z tego? Gdzie ten dramat? Od czego tu umierać?

[kanna]

Fascynacja osoba te samej plci jest normalna (rozowjowa). Ma to
nawet swoja nazwe w rozwoju seksualnym "okres homofilny". Z tym, ze
dotyczy dziewczynek mlodszych, takich do 12 roku zycia. jeżeli twoja
córka jest kiepsko rozwinieta emocjonalnie, to może go teraz
przechodzic.
Co do orientacji seskualnej - ona sie w zyciu plodowym ksztaltuje,
więc na interwencje jakakolwiek jest za późno.
Radze poszukac madrego sekuologa do pogadania.

[allija]

to ja chyba jestem bardzo kiepsko rozwinieta bo jeszcze takiego
okresu nie przechodziłam i chyba juz nie przejde.
Co do meritum, nigdy nie wiadomo kiedy takie skłonnosci moga sie
ujawnic, mam koleżanke w pracy, dzieciatą, mężatą i właśnie od
niedawna ma "przyjaciółkę". Jak stwierdziła, cos wcześniej
przeczuwała ale nie wiedziała że to to,teraz juz wie.
Osobiscie poszłabym po porade do seksuologa ale sama, potwierdzi
zasadność twoich obaw lub je rozwieje, czego ci życzę.
Oczywiście, ze większość dziewczyn ma rację, iż wpływu na to nie
masz ale nie sposób cie ganić za twoje "przerażenie". Zapewne jak
wiekszość matek, nawet podświadomie, chciałabyś widziec swoje
dziecko otoczone rodziną, z kochającym mężem, dziećmi - twoimi
wnukami, a nie wytykane palcami i zmagające sie z problemami. Ja to
rozumiem.

[marghe_72]

bozzena10 napisała:

.Prosze o jakies uwagi tylko nie piszcie ze sie nie
> czyta cudzej korespondencji , bo to dziala tylko do czasu gdy nie
chodzi o
> bezpieczenstwo i etyke naszego dziecka..

Ciekawostka..

Co do reszty to już wiele mądrych słow padło.
Skoro TY masz problem z seksualnością swojego dziecka to poradź się
pychologa

[hankam]

No tak, wszystko pięknie, ale chyba latwiej zaakceptować homoseksualizm cudzego
dziecka, niż własnego. Nie dziwię się osobom, ktore to mocno przeżywają, to
chyba calkiem naturalne. Rzadko komu jest naprawdę wszystko jedno, tak samo, jak
rzadko kto bez żadnych emocji zaakceptowalby decyzję o pójściu dziecka do
klasztoru, o rezygnacji ze studiow, o zostaniu korespondentem wojennym. Z tym,
że homoseksualizm (jeśli to rzeczywiście ten przypadek), to nie wybor i można
się z nim tylko pogodzić.

[maadzik3]

Na pewno trudniej odnosnie wlasnego dziecka. Ale po pierwsze jak piszesz Ty i my
wszystkie - wyboru nie ma bo to nie wybor (co nie znaczy ze sprawa przesadzona
sadzac po postach autorki), a poza tym obawy o jakosc zycia dziecka (na pewno
jest duzo trudniej), o jego zycie rodzinne czy wnuki, o akceptacje sa
usprawiedliwione. Daleka jestem od zalecania zachwytu. Ale haslo "umarlabym
gdyby to bylo to" jest po pierwsze mocno nademocjonalne, po drugie taka postawa
zamyka droge do dialogu z wlasnym dzieckiem co w razie jego homoseksualizmu moze
skonczyc sie zerwaniem stosunkow, a poza tym jest nastawiona wylacznie na
autorke watku, jakos nie troske o dziecko w nim widac a wylacznie o siebie.

[bozzena10]

...."a poza tym jest nastawiona wylacznie na
> autorke watku, jakos nie troske o dziecko w nim widac a wylacznie o siebie"

Jak łatwo ferowac wyroki. Siedząc przed klawiaturą i analizując sytuację
CZYJEGOS dziecka. Ja pisząc post byłam roztrzęsiona, zszokowana, szukałam na
szybko- zrozumienia, pocieszenia, chcialam sie wygadac . Przyznaje- boję sie
swoich reakcji, SWOICH mysli, słów, czynów wlasnie dlatego ze BARDZO, nad zycie
kocham moje jedyne najdrozsze DZIECKO i dlatego napisalam i wyzalilam sie tutaj
a nie powiedzialm tego JEJ. Nie wysmialam, nie szydzilam. A ze boje sie zapytac
wprost??? Boje sie tak, bardzo sie boję, bo nie wiem jak bedzie potem ,boję sie
tak samo jak bałam sie porodu , jak boje sie chorób. Znow chaotycznie strasznie
ale z seca, prawdziwie.

[angazetka]

Całe szczęście, że nie powiedziałaś córce, że nie przeżyjesz tego,
jeśli okaże się lesbijką. To już faktycznie lepiej na forum...
Z twojego pierwszego postu nie wyłania się obraz matki, która kocha
najdroższe dziecko, tylko osoby przerażonej (tym, co ludzie
powiedzą, też - jak sama przyznajesz). Homoseksualizm nie jest
zbrodnią, nie jest winą, nie jest występkiem przeciwko etyce i
moralności. 5% populacji takie się rodzi, podobnie jak 2% rodzi się
rude. Nie ma tu powodu do histerii.
PS. Jak łatwo zakładać, że nikt z piszących nie podobnych
doświadczeń...

[jkl13]

Rozumiem, że się boisz, że tolerancja może pójść na spacer, gdy
chodzi o własne dziecko, ale...
Orientacji swojej córki nie zmienisz, albo jest homo, albo nie.
Najważniejsze, aby była szczęśliwa. Ale do tego potrzebna jej będzie
na pewno twoja akceptacja. Dlatego musisz poszukać pomocy (rozmowa z
przyjacielem/psychologiem/seksuologiem), aby zaakceptować ewentualną
homoseksualność swojego dziecka. I moim zdaniem powinnaś to zrobić
zanim porozmawiasz z córką. Na tę chwilę jestes przerażoną matką,
która w ewmocjach, gniewie, może powiedzieć o jedno zdanie za
dużo... Porozmawiaj z kimś o tym, oswój temat i dopiero wtedy
pogadaj z córką.

[maadzik3]

OK, sorry jesli urazilam, ale dziecko jest bytem odrebnym, Twoje dorasta,
czlowiek z orientacja seksualna sie rodzi. Na pewno kazdy rodzic by wolal by
bylo heteroseksualne, bo po prostu bedzie mu w zyciu latwiej (i szansa na wnuki
rosnie) i z paru innych indywidualnych powodow pewnie tez. A jesli nie bedzie?
To pozostaje zaakceptowac. I pomoc dziecku w jego sytuacji w sposob najlepszy
dla jego dobra, bo trudniej jest na pewno mlodemu czlowiekowi w takiej sytuacji
niz jego rodzicom.

[mamusia1999]

a nie masz sklonnosci lekowych? no bo taki stresor to swietna baza
do leku, bez dwoch zdan. i z racjonalnymi argumentami to niestety ma
niewiele wspolnego. na leki dosc szybko dziala technika
desensibilizacji: spisz wsyzstkie swoje apokaliptyczne mysli na
temat,ostatnie zdanie: nawet gdyby tak bylo to niefajnie ale zadna
katastrofa. moge duzo zrobic zeby oswoic sytuacje i mimo to byc
szczesliwa i radosna. nagraj, sluchaj raz dziennie. juz po kilku
dniach jest poprawa.
najbardziej czlowieka dreczy "kino w glowie" i mozesz sprobowac je
zatrzymac. jak tylko znowu sie zacznie walnij piescia w stol, tupnij
noga i powiedz na glos: stop. nie bede sie tym zamartwiac. koniec.
czasem trzeba tak co 30sek., ale tez po kilku dniach odpuszcza.

[marghe_72]

bozzena10 napisała:

Nie wysmialam, nie szydzilam.
A inne reakcje nie wchodzą w grę?

bozzena10 napisała:
A ze boje sie zapytac wprost??? Boje sie tak, bardzo sie boję, bo
nie wiem jak bedzie potem ,boję sie tak samo jak bałam sie porodu ,
jak boje sie chorób.

a czego konkretnie się boisz?

Z lękami warto walczyć

[truscaveczka]

Oho, najnowszy Twój Styl był w robocie.
Córka moze być les, bi albo przechodzić fazę homoerotyczną, zwłaszcza
intensywnie odczuwaną przez dziewczyny. No iiiii?
Mam kumpla, którego chłopak nie powiedział rodzicom do dzisiaj i
zwodzi ich jak może, udając, ze idzie z dziewczyną do kina. Pewnie
oni też by mieli taki problem jak Ty. On to bardzo przezywa, bo tak
się utajniać przed własną rodziną to najgorsze co może być

[maksimum]

Musisz byc malo spostrzegawcza,bo to widac od malenkosci,a juz
szczegolnie w wieku 12-13 lat u dziewczyn,kiedy dostaja pierwszego
wsciku.

[myelegans]

A jaki to test diagnostyczny u 2-3 latki zastosowac?

[maksimum]

U 2-3 latki to troche za wczesnie,ale u 5-6 latkow juz widac golym
okiem.
Pierwszy raz widzisz doroslego faceta na ulicy i widac golym okiem ze
jest gejem,tak samo jest to widoczne u dzieci,ktore przeciez
obserwujemy na codzien.
Dzieciaki sie z tym nie kryja,dopiero dorosli robia ceregiele.
U dziewczyn 12-13 letnich widac to jak na dloni,bo maja ostry ciag do
przytulania sie,calowania itd.
Mloda Kowalska poszla w dluga ze swoim pierwszym wlasnie w wieku 12-
13 lat.
W kazdej szkole nauczyciele wiedza,ze dziewczyny w wieku 12-13
zaczynaja "wagarowac".

[bi_scotti]

Max, cos w tym jest, co mowisz aczkolwiek latwiej jest "to"
dostrzec/wyczuc albo ludziom majacym do czynienia z wieloma dziecmi,
albo rodzicom wiecej niz jednego dziecka. Ale faktycznie tak jest,
ze "to" sie wie od zawsze Gdy nastolatek decyduje sie w
koncu "wyjsc z szafy", dla uwaznych i kochajacych rodzicow (i
rodzenstwa) to wlasciwie NIGDY nie jest zaskoczenie.

[maksimum]

bi_scotti napisała:

> Gdy nastolatek decyduje sie w
> koncu "wyjsc z szafy", dla uwaznych i kochajacych rodzicow (i
> rodzenstwa) to wlasciwie NIGDY nie jest zaskoczenie.

Oczywiscie,ze tak.
Moja znajoma z Polski ma syna geja i mowi,ze juz od 4 roku zycia bylo
widac,ze go ciagnie do chlopakow.

Inna sprawa jest z mlodymi,ktore maja bardzo slaby pociag plciowy w
jakakolwiek strone i wtedy ta decyzja odkladana jest na pozniej,bo to
nie jest tak,ze sa tylko homo i hetero ale i rozne mixy w wiekszym i
mniejszym stopniu.

[myelegans]

maksimum napisał:

> Moja znajoma z Polski ma syna geja i mowi,ze juz od 4 roku zycia
bylo
> widac,ze go ciagnie do chlopakow.

Wszyscy chlopcy w tym wieku ciagna do chlopakow, wtedy sie wlasnie
zaczyna, ze chlopcy bawia sie z chlopcami, dziewczyny z
dziewczynami, zaczyna sie dostrzegac roznice w plci i trwa to
dobrych kilka lat.
Pociagu seksualnego w tym wieku dzieci nie maja, chyba, zeby
zdefiniowac do kogo ich ciagnie.

[torba_podrozna]

Rozumiem Bozeno, ze jest ci ciezko, ale postaraj sie zaakceptowac
swoja corke. Zwlaszcza, ze mowisz o tym, jak bardzo ja kochasz. Ja
od 11 roku zycia czulam, ze podobaja mi sie dziewczyny. Ciagnelo
mnie w podstawowce do kolezanek, lubilam sie z nimi przytulac i
chcialam je calowac. Wydawalo mi sie to naturalne, nie myslalam o
sobie, jako o lesbijce. Z wiekiem zaczeli podobac mi sie rowniez
chlopcy. W wieku kilkunastu lat wyszlo, ze lubie dziewczyny i w domu
przyjeto mnie z wrogoscia i lekcewazacym usmiechem. Dlatego
zaprzeczylam i poniekad wyparlam sie siebie. Potem probowalam
wchodzic w zwiazki z facetami, ale mi nie wychodzilo... Teraz jestem
sama i ciagle mysle o kobietach, jednak pomimo tego, ze jestem
dorosla wstydze sie przyznac do tego rodzinie. Boje sie odrzucenia i
braku akceptacji. To naprawde smutne, ale ich wczesniejsza reakcja
zakodowala we mnie lek. Wiem, ze wolalabys, aby twoja corka
byla "normalna", ale prosze nie skazuj jej na bycie nieszczesliwa i
wstydzaca sie siebie, bo to okropne uczucie. Mam nadzieje, ze to
przetrawisz, przemyslisz i w koncu zaakceptujesz. Bo w tym nie ma
nic zlego, twoja corka chce byc po prostu szczesliwa.

[karola40]

Bożenko,
Bardzo ciekawy i może pomocny dla Ciebie będzie artykuł, który ukazał się w
Twoim Stylu na LUTY 2010.
Powodzenia, będzie dobrze.

[alabama8]

No tak - tolerancja. Najpierw zaszczepiasz dziecku tolerancję dla
innych wyznań, dla żydów, murzynów i cyganów. Popierasz szanowanie
gejów i lezbijek, ale gdy przychodzi co do czego i córka sprowadzi
do domu homoseksualistę albo murzyna to gotowaś ją z domu wywalić.
Taka tolerancja to nie tolerancja - to dostosowywanie poglądów do
panującej mody.
Tak, coś przegapiłaś - moment w którym powinnaś się zastanowić nad
szczerością własnych poglądów. Współczuję córce.

To się da wyleczyć

[0golone_jajka]

Jest wiele katolickich ośrodków leczenia homoseksualizmu. A z tą chorobą jak z rakiem, im wcześniej zacznie się terapię tym większa szansa na pełne wyleczenie i przywrócenie człowieka katolickiemu społeczeństwu.

[marghe_72]

0golone_jajka napisał:

> Jest wiele katolickich ośrodków leczenia homoseksualizmu. A z tą
chorobą jak z
> rakiem, im wcześniej zacznie się terapię tym większa szansa na
pełne wyleczenie
> i przywrócenie człowieka katolickiemu społeczeństwu.

?

[mama_kotula]

Marghe, najpierw popatrz kto to pisze - to prowokacja jak zwykle.

Ale fakt faktem, ja też znalazłam w sieci informacje na temat leczenia homoseksualizmu, na podbudowie religii katolickiej.
Proszę:
tinyurl.com/yaotydg

[myelegans]

To nie jest "leczenie" to spychanie do srodka i przykrywanie
katolickim poczuciem winy dla bezpieczenstwa.
Tak postepuje sie z klerykami, homo- czy nie, zeby utwierdzic
celibat.

Wczoraj ogladalam program pt "homoseksualizm - nowy rasizm" z
udzialem wielu mlodcyh ludzi 15-20 lat homoseksualistow, wielu z
nich wychowanych w BARDZO religijnych srodowiskach. Oni wiedzieli od
zawsze, o swojej orientacji wielu przezylo bicie, wyzwiska,
ponizanie w domu rodzinnym, odsuniecie sie rodzicow, czesto
wyrzucanie z domu (jednemu z chlopakow ojciec chial zaplacic, zeby
poszedl na studniowke z dziewczyna, on odmowil, ojciec go pobil).
Jedno z nich przebijalo, to ogromna samotnosc wsrod tych, ktorzy nie
mieli wsparcia w najblizszych i deklaracje, ze gdyby to BYL wybor (a
nie jest) to nigdy nie wybraliby takiej drogi.

[bozzena10]

A na ktorym programie ogladalas ? bardzo prosze odpisz moze bedzie powtorka jakas.

w piatek ide do psychologa
napiszę co mi powiedział

[myelegans]

Nie mieszkam w Polsce i nie byl to program o leczeniu, bo orientacji
seksualnej sie nie leczy, a CI ktorzy twierdza, ze to uleczalne, to
szarlataneria i religijne oszolomy.

Albo zaakceptujesz swoje dziecko takim jakie jest, albo je stracisz.

Na prawde to taki dramat dla Ciebie? Pewnie kazdy rodzic bylby
zszokowany, ale z drugiej strony znajac dziecko od urodzenia, gdzies
tam podswiadomie, na jakims etapie sie po prostu wie.

kochaj swoje dziecko

[oksytocyna3]

ma 15 lat , potrzebuje Ciebie. Spróbuj zaakceptować tę trudną sytuację. Cały
świat będzie przeciwko niej,a Ty broń swoje dziecko.
Ważne, aby była szczęśliwa w życiu - a z kim, to chyba mniej istotne.

[bi_scotti]

oksytocyna3 napisała:

> Cały
> świat będzie przeciwko niej,a Ty broń swoje dziecko.

Sorry, ale poki co wyglada na to, ze to raczej "swiat" bedzie OK z orientacja
seksualna corki autorki watku ale nie Ona sama!
Co najmniej kilka z nas tu powyzej tez nalezy do "calego swiata" i w zadnym
razie nie ustawiamy sie PRZECIWKO tej 15-latce, przeciwko lesbijkom,
homoseksualistom czy innym ludziom z odmienna orientacja seksualna.
To autorka watku ma z tym problem i jesli juz "bronic dziecko" to raczej przed
Jej (autorki) "histeria", o ktorej tu pisze niz przed "calym swiatem"! To jest
wlasnie paradoks wielu podobnych sytuacji, w jakich znajduja sie mlodzi
homoseksualisci - ludzie wokol nich nie maja problemu z ich homoseksualizmem,
ludzie procz ... najblizszej rodziny

[bozzena10]

Bzdury piszesz.

Nie wierzę. NIGDY nie uwierzę w to, ze wszystkie z Was ktore piszecie te
wspaniale listy o tolerancji w taki sam tolerancyjny sposob pogodzilo sie z
myslą ze corka jest les.
Łatwo sie mowi gdy chodzi o innych.

SZOK to jest mało powiedziane zeby okreslic swoje uczucia gdy czlowiek sie o tym
dowiaduje. Zyczę Wam serdecznie podobnych przezyc wtedy porozmawiamy
Tak jak napisalm wczesniej ide w piatek do psychologa, w kilku zdaniach napisze
jak przebiegła "rozmowa"

[hankam]

Przede wszystkim weź glęboki oddech, bo nie wiesz, jak to jest naprawdę z Twoją
córką. Ty tylko coś podejrzewasz, a w Twojej glowie rosnie to do rozmiarow
niewyobrażalnej tragedii. A może jest calkiem inaczej, niż myślisz.
Tak czy inaczej, ona zawsze będzie Twoim dzieckiem.

[mama_kotula]

CytatNie wierzę. NIGDY nie uwierzę w to, ze wszystkie z Was ktore piszecie te wspaniale listy o tolerancji w taki sam tolerancyjny sposob pogodzilo sie z myslą ze corka jest les. Łatwo sie mowi gdy chodzi o innych.

Wiesz, może łatwiej jest komuś zaakceptować coś, w czym nie widzi absolutnie nic złego, co nie robi na nim wrażenia i czego sam doświadczył wielokrotnie - zauroczeń tą samą płcią.
Spróbuj zracjonalizować jakoś swój lęk - co tak naprawdę jest SZOKUJĄCE w tym, że twoja córka może być homoseksualna? Sam fakt, że może być, bo oczywiście, homoseksualizm istnieje, ale przydarza się innym, a nie nam?
A może raczej uświadomienie sobie, że na tyle słabo znasz swoje dziecko, że do tej pory nic nie zauważyłaś i nie możesz powiedzieć "w sumie to nie jestem aż tak bardzo zaskoczona"?
W obu przypadkach psycholog wskazany.

[angazetka]

> Nie wierzę. NIGDY nie uwierzę w to, ze wszystkie z Was ktore
piszecie te
> wspaniale listy o tolerancji w taki sam tolerancyjny sposob
pogodzilo sie z myslą ze corka jest les.

No to uwierz. Mamy w rodzinie taki egzamin z życia za sobą.

[bi_scotti]

bozzena10 napisała:

> Bzdury piszesz.
>
> Nie wierzę. NIGDY nie uwierzę w to, ze wszystkie z Was ktore
piszecie te
> wspaniale listy o tolerancji w taki sam tolerancyjny sposob
pogodzilo sie z
> myslą ze corka jest les.
> Łatwo sie mowi gdy chodzi o innych.
>
> SZOK to jest mało powiedziane zeby okreslic swoje uczucia gdy
czlowiek sie o ty
> m
> dowiaduje. Zyczę Wam serdecznie podobnych przezyc wtedy
porozmawiamy
> Tak jak napisalm wczesniej ide w piatek do psychologa, w kilku
zdaniach napisze
> jak przebiegła "rozmowa"

Przeciez Ty o nas nic nie wiesz - nie masz pojecia ile z nas ma
homoseksulane dzieci! Zakladasz, ze jestes jedna jedyna - naprawde
nbie jestes az tak wyjatkowa.
Szok to mozna przezyc gdy sie czlowiek dowie, ze dziecko jest
nieuleczalnie chore albo popelnilo jakies straszne przestepstwo;
homoseksulanosc jest czyms, co sie wkalkulowuje w zcyie w momencie
decyzji o posiadaniu dziecka. Jakos pozno sie obudzilas z ta
swiadomoscia.

[majenkir]

Przynajmniej w ciaze nie zajdzie, hehe .

[rozwodnica]

Pewnie czujesz się napadnięta, bo generalnie nie spotkałaś się z
poparciem na forum.
No to ja na początek Cię pochwalę - dobrze że napisałaś, wywaliłaś
emocje tutaj a nie córce w twarz. Dobrze że wybierasz się do
psychologa... to rozsądne działanie.
Czytając Twój post "widzę" moją mamę - kiedy dowiedziała się o moim
rozwodzie jej reakcją było "jak mogłaś MI to zrobić". Potem miałam
akcje "Ona nie może się z tym pogodzić", "Ona chyba popełni
samobójstwo", "Ona się wstydzi", "Ona przeze mnie musi chodzić do
psychiatry". Ciągle tylko ona, ona, ona... Nie obchodziły jej moje
pobudki ani jak sobie radzę psychicznie. Mimo obecnej pozornej
normalności kontaktów (po kilku latach raczyła mi "wybaczyć") mam do
niej żal za ten brak bezwarunkowej miłości. I nie mam już złudzeń co
do niej w tej kwestii.

Dzieci nie są po to by spełniać wymagania rodziców. Mój syn może
przyprowadzić do domu dziewczynę, chłopaka, kosmitę...mógłby nawet
kozę jeśli będą się kochali A moim psim obowiązkiem będzie go
wspierać, bo i tak świat wystarczająco mu dowali.

Przestań skupiać się na sobie. To nadal to samo dziecko, które
urodziłaś.

Ladnie napisane :) n/t

[majenkir]

Nic dodać, nic ująć! nt

[gaskama]

polecam wizytę u dobrego psychologa

[magda.kunicka]

nie dla dziecka, oczywiście, tylko dla Ciebie.