Artykuł z Forum

[verdana]

Polecam artykuł w najnowszym "Forum". Dotyczy wychowania dzieci.
W największym skrócie - badania wykazały, że dzieci najbardziej zadbane, te
które chodza do doskonałych szkół, mają mnostwo dodatkowych zajęć, a rodzice
wielką wagę przywiązują do ich edukacji - są bez porównania miej szczęśliwe
niż rowieśnicy. Czterokrotnie częściej lądują z depresją u psychologów,
częściej nie czuja żadnego sensu w życiu. Sa bardziej zagrożone narkotykami i
częściej popełniaja samobójstwo.
Niektore z tych dzieci, rewelacyjne w szkole, nie radzą sobie na studiach
W artykule stwierdza sie też, ze dziecko, aby być twórcze potrzebuje
wypoczynku, "nudzenia się" i czasu tylko dla siebie. .

[pade]

Haha, tylko kiedy znaleźć na to czas?
Mój syn ma dwa treningi tygodnio aikido i dwa piłki nożnej. Czyli od pn do
czwartku o 17 zasuwa na zajęcia. W domu jest po szkole koło 13, zje zupę i
siada do lekcji, jak skończy je drugie danie, na wynudzenie się zostaje mu
godzina, po treningach pakuje się do szkoły, albo idzie z nami na spacer, czy
też do sklepu. Mój syn ma baardzo pracowity tydzień, ale za nic nie chce
zrezygnować z treningów. I co? Mam już się martwić?

[verdana]

Absolutnie nie!!!
Twoje dziecko ma mnóstwo wolnego czasu - dla siebie. Spędza ten czas tak jak
lubi, na treningach.
Tu chodzi o dzieci, którym zajęcia wyznaczyli rodzice, zajęcia od rana do
wieczora. A te dzieci maja wyznaczony tylko jeden cel - być na tych zajęciach
bardzo dobre.
To zupełnie co innego, niż uprawianie ulubionego sportu.

Pozwólmy dzieciom na dzieciństwo

[komunia1]

Aby się dobrze rowijały, muszą mieć wolny czas, nie trening (wszystko jedno czy
to dziecko chce ten trening czy mama).
Zakładam, że każde dziecko chodzi na zajęcia dodatkowe, bo chce, chyba nikt
normalny dzieci do tego nie zmusza (z wyjątkiem np lekcji fortepianu - tu
ludzie mają pie..a i przesadzają z intensywnością bo chcą mieć geniusza, a
każde dziecko się zniechęci).

Także nie basen, taniec czy zajęcia karate, ale po prostu zabawa na dworzu, z
kolegami, łażenie po drzewach, bieganie i kopanie piłki, zabawa na trzepaku i
odkrywanie tajemnic sąsiedniej uliczki - to są naturalne zajęcia małego dziecka
(do powiedzmy 11 lat).

Nie odbierajmy dzieciom przede wszystkim zabawy z rówieśnikami, to dla nich
jest najważniejsze - do szczęścia i rozwoju. I żaden trening karate tego nie
zastąpi. Treningi i zajęcia dodatkowe to tylko moda i lekarstwo na duszę
rodzica, bo mu się nie chce dzieckiem opiekować ani rozmawiać. więc tworzy mu
sztuczną opiekę, sztuczne zainteresowania, sztucznych kolegów i sztuczny
entuzjazm.

Moja córka chodzi na 2 zajęcia w tygodniu. Więcej bym jej nie zafundowała nigdy
i nawet gdyby mnie błagała.
we wrześniu wybieramy razem - coś dla ciała (nie informatyka, nie plastyka, nie
muzyka!!! tylko taniec, bieganie, sport, balet, basen!!!!!!!!)

W polskich szkołach dzieci mają baaaardzo mało WFu, moja córka ma 1 wf w
tygodniu, to jest straszne. Dlatego mała ilość zajęć dodatkowych ma wg mnie
rekompensować te braki, ma rozwijać fizycznie, odstresowywać.
I nie moze obciążać ani zabierać cennego czasu.

Przypomnijcie sobie, dziewczyny, swoje wspomnienia a dzieciństwa: co Wam
sprawiało najwięcej radości, jak miałyście 8-9 lat?
Jeśli szczerze odpowiecie, będzie to po prostu: swoboda. Czas, kiedy z
koleżanką łapałyście ślimaki do słoika, kiedy zaprzyjaźniłyście się z bezdomnym
pieskiem, kiedy grałyście w piłkę z rówieśnikami, kiedy inne dzieci was lubiły!
Kiedy rodzice duzo wam pozwalali i Wam ufali. Kiedy to wy decydowałyście, że
pójdziecie teraz na łąkę, a potem do koleżanki.
Więc teraz dajcie swobodę swoim biednym dzieciom z XXI wieku, one nie różnią
sie od tych dzieci z wieku XIX i XX, naprawdę.

I jeszcze coś

[komunia1]

Chciałabym zaakcentować pewną rzecz: nieświadomie wysyłamy dzieci na te
treningi i zajęcia, bo wtedy... nie musimy się bać o dzieci. Są pod DOBRĄ
opieką, uczą się DOBRYCH rzeczy, nic im nie grozi.....

...... tylko jakie będą tego skutki?
Skutkiem będą ludzie, którzy nie poradzą sobie w życiu z najprostszymi
rzeczami - bo na naukę tego czas mieli w dzieciństwie.

Tylko że nie mieli na to czasu... bo zaraz idą na lekcje tenisa. Ślimaki
poczekają. Tylko że 30-letni facet już nie cieszy się ślimakami w słoiku.

[agatka_s]

Troche tak, troche nie....

Owszem dziecko musi miec czas na swobodne spedzanie czasu (niektorzy nazywaja
to nudzeniem, ale niekoniecznie musi to byc nudzenie sie, moze to byc czytanie,
pisanie, rysowanie albo granie w pilke ze sciana-ale wtedy kiedy dziecko chce i
jak dziecko chce). Tak to jest wazne.

Ale jednoczesnie dziecko juz od najmlodszych lat powinno miec zainteresowania i
pasje. Czasem sportowe, czasem naukowe, czasem artystyczne, a czasem jeszcze
inne. A po co ? Po to aby za chwile ta nuda go nie zdominowala. Bo nuda 7
latka jest OK, ale jak zaczyna sie nudzic gimnazjalista, to niestety robi sie
groznie i troche nie halo. Bo nudzacy sie gimnazjalista zeby zapelnic sobie
czas zaczyna rozrabiac. Nudzacy sie gimnazjalista, to nie slodki 7 latek ktory
lubi sobie popatrzec sobie w okno, to czesto pijacy, palacy i rozrabiajacy
wyrostek... To jest oczywiscie olbrzymi skrot myslowy, ale mysle ze wiecie co
mam na mysli.

Dziecko nauczone pewnej systematycznosci, pewnej aktywnosci nie bedzie
(zazwyczaj !!!!) siegac po glupoty, bo takie dziecko ma poprostu duzo wiecej
ciekawych zajec niz rozrabianie.

Nie twierdze oczywiscie, ze zainteresowania mozna rozwijac tylko na zajeciach,
nie absolutnie. Ale gama tych zajec jest teraz bardzo duza czemu wiec nie
korzystac, czemu nie szukac inspiracji wlasnie na takich zajeciach.


Stad mysle ze to dobrze ze rodzice maluchom pozwalaja na probowanie roznych
rzeczy, wydaje mi sie ze czas 1-4 klasa to taki czas zeby maksymalnie pozwalac
na takie proby. Potem dziecko juz samo wie co tak naprawde go interesuje i co
rzeczywiscie jest warte kontynuoowania (nastepuje niejako selekcja naturalna,
bo ilosc nauki w szkole powoli nie pozwala na bardzo aktywne spedzanie czasu po
szkole).

Jesli zajecia traktuje sie jako sposob fajnego spedzania czasu, sprawiania
przyjemnosci, wzbudzania jakis zainteresowan hobby itp-to wszystko OK. Gorzej
jesli na basen dziecko posyla sie zeby zostala Otylia Jedrzejczak , na balet
Maja Plisiecka a na karate Brucem Lee. Wtedy rzeczywiscie takie zajecia i
dzieciom i rodzicom daja wiecej szkody niz pozytku.

Aha ja mam swojego malego hopla - jedynym wyjatkiem gdzie wysylalabym dziecko
z pelna premedytacja i wbrew jego woli nawet i z checia aby osiagnal
Mistrzostwo swiata a nawet lepiej to nauka jezyka. No tak mam...