Przykro mi się zrobiło

[alinawk]

Moje dzieci (córka 15 lat i syn 12) dostały na Mikołaja po dużej paczce
słodyczy z mojego zakładu pracy. No cóż, moje dzieci lubią słodycze, ja
niestety też, toteż często (niestety) kupuję i się nimi dzielimy. Ale do
czego zmierzam. Przyjęłam za pewnik, że skoro ja normalnie jestem
dostarczycielem słodyczy, to ja też mogę skorzystać z ich zapasów.No cóż...
Z synem nie było problemów - jasne, mamo , weż sobie michałka (czekoladkę ).
Córka miała całkiem inne podejście - wszystko sobie pochowała, a na moją
prośbę o poczęstowanie odparła, że sobie schowała na póżniej, nie będzie
otwierać i mi nie da...Przyznam się, że mi się przykro zrobiło....Nie chodzi
mi oczywiście o głupie cukierki, sama sobie kupię gdy będę chciała, ale o
podejście. To nie chodzi tylko o ten przypadek, ogólnie zauważyłam, że jeśli
chodzi o syna , nie ma on problemów z dzieleniem się czymkolwiek.Dzieci
dostają małe kwoty czasami od babci, syn kupuje sobie czasem np. słodycze lub
colę .Zawsze przyjdzie do mnie zaproponować np. kawałek batonika, daje też
siostrze, sam z siebie. Natomiast córka nigdy nie przychodzi...A wiem, że
sobie też czasami kupuje, zawsze chowa żeby nikomu broń boże nic nie dać,
czasami przypadkiem zauważam pochowane gdzieś na półce u niej w pokoju...Skąd
się bierze taka postawa, nie rozumiem? Przecież w domu było zawsze tak: jest
kupione coś dobrego, chcesz to sobie weż...No cóż przychodzi mi do głowy
tylko jedno - niestety córka jest egoistką. Z cudzego owszem i skorzysta,
swojego nie da ruszyć...I nie chodzi tylko o głupie słodycze.Co o tym
myślicie, a może robię z igły widły, sama juz nie wiem?

[mhania]

Robisz z tego takie larum?
Jest ci przykro, że nie zjadłaś michałka?
Daj spokój)) Kup sobie po prostu a potem podziel się z dziećmi.
One będą uczyć się od Ciebie jak należy postępować.
innej możliwości nie ma.

[alinawk]

No juz uczą się - piętnaście lat...Kurka wodna trochę długo...Mam czekać
nastepne piętnascie (((((???

[nioma]

a ja mysle ze problem jest
faktycznie wyglada to tak, jakby dziewczyna byla chytrusem
moze przy roznych okazjach poruszaj tematy dzielenia sie z innymi - jakis
program w telewizji o wolontariuszach (dziela sie swoim czasem), artykul o
chlopcu ktory zawartosc skarbonki przekazal na WOSP
takie pogadanki ale zeby wygladalo to tak, ze je wyglaszasz mimochodem

[mhania]

Trąci to trochę tanim dydaktyzmem...w tym wieku ludzie nie są już tacy głupi

[mhania]

Słuchaj, ludzie są różni...nic na siłę.
Są tacy i tacy niestety - albo stety.

[belferka33]

Nie martw się - to taki wiek i pewnie jej przejdzie jak dorośnie. Może mieć tzw.
syndrom pierworodnego. Często to obserwuję u gimnazjalnej młodzieży mającej
młodsze rodzeństwo. Niestety - to błędy wychowawcze rodziców. Wiąże się to z
zaburzonym poczuciem bezpieczeństwa i własności - stąd "chomikowanie" np.
słodyczy. Postaw się na jej miejscu - to ona musiała się wszystkim dzielić z
młodszym, oddawać mu zabawki, bo płacze, pewnie mówiliście to sławne zdanie "
kto mądrzejszy ten ustąpi" itp. Może nosił jej ukochaną bluzę, z której wyrosła
(mam na myśli ubranka typu unisex). Ona po prostu potwornie się boi, że wszystko
straci, że nie będzie miała nic własnego - znowu nikt nie liczy się z jej wolą
tylko "każą się podzielić", "nie chcem ale muszem" dać. Uszanujcie jej prawo do
dysponowania jakąkolwiek własnością - jestem pewna, że podzieliłaby się, gdyby
nie ingerencja. Pomyśl - jak Ty się czułabyś, gdyby ktoś nieustannie
rozporządzał tym, co Twoje?
Pozwólcie jej odkryć radość dawania, która płynie z tego, że ma się co dać i
robi się to dobrowolnie.

[evee1]

E tam, u mnie akurat mlodszy syn jest taki, wiec to tlumaczenie nijak sie ma do
naszej domowej sytuacji. Starsza corka jest chetna do dzielenia sie, za to
mlodszy syn - owszem cudze zje, ale sam niechetnie sie swoim podzieli ). Nie
chodzi zreszta jedynie o slodycze, ale takze o swoj czas, pomoc. Corka chetnie
zrobi cos za brata (brat wtedy stwierdza "widocznie ona tak chce"), a sam
palcem nie tknie poza minimum, ktore musi zrobic. I jeszcze bedzie pilnowal,
zeby przypadkiem czegos za siostre nie zrobic.
I nie wiem ile w tym winy nas rodzicow. Zadnego z dzieci nie faworyzujemy.
Kazde z nich ma swoje domowe obowiazki, ktorych staramy sie jednakowo wymagac.
Nie sadze tez, ze mlodszemu na wiecej sie pozwalalo tylko z tego powodu, ze byl
mlodszy i ze zostal rozpieszczony. MI sie raczej wydaje, ze on ma taki
charakter wlasnie.
No, ale autotka watku wolalby pewnie uslyszec cos innego, cos co dawaloby
nadzieje na polepszenie sytuacji ).
A, moje dzieci sa mlodsze (10 i 11 lat), wiec jest jeszcze nadzieja, ze moze
sie zmienia.

[alinawk]

Trochę mnie pocieszyłaś, że nie tylko ja mam takiego liska-chytruska. Co do
pomocy w domu to u mnie jest identycznie - syn nie dość że się podzieli to
jeszcze chetnie pomoże, a córka ....ehh szkoda gadać, przeważnie
jest 'zaraz', 'nie mam czasu', 'teraz się uczę', 'jutro mam sprawdzian', 'ja to
wczoraj robiłam' itd. itp. Swoje obowiązki ma w nosie. Widać nie ma znaczenia
czy starsze czy młodsze, taki charakter i tyle.

[apsik1]

po prostu odwróć sytuację.
Jeśli ona będzie Cię o coś prosiła powiedz takimi samymi zdaniami jak ona do
Ciebie-nie mam czasu dla ciebie, nie chce mi się. Zrób ciasto na niedzielę
poczęstuj męża syna i siebie a dla niej nic. Zobaczysz podziałało to już na
bardzo opornych, oczywiście za pierwszym czy drugim razem jest--jak nie to nie
ale za piątym serducho mięknie. Powodzenia. Szkoda, że nie wymyśliłaś czegoś
gdy córa miała dużo mniej lat.

[mika_p]

O, własnie, świetnie to ujełaś.
"przymus dzielenia" - też to odczuwałam. Nieważne, że bombonierka jest moja, bo
ja ja dostałam, trzeba ją natychmiast rozpakowac i obczęstować wszystkich
wkoło. A mnie się chciało miec swoją bombonierkę, otworzyć ją kiedy będę miała
ochotę na czekoladkę (a rzadko miewałam w wieku nastu lat), wyskoczyć z
szerokim gestem do rodziny i miec radość z tego, ze oni się cieszą bo dostali
ode mnie czekoladki i to niespodziankowo - wszystkim by było miło.

Idę o zakład, ze tu nie chodzi o skąpstwo córki, tylko o radość posiadania i
dysponowania swoją własnością.

Jak za miesiąc się nie podzieli, tylko sama zje, no to faktycznie problem.

[sabciasal]

mika_p napisała:

> O, własnie, świetnie to ujełaś.
> "przymus dzielenia" - też to odczuwałam

ja też - moi rodzice w dobrej wierze wymagali, aby dzielić się absolutnie
wszystkim z młodszymi siostrami (2). A że było w siermiężnych latach
osiemdziesiątych - moim marzeniem było zjedzenie CAŁEJ czekolady.
Pomyśl, czy nie za bardzo ją podświadomie naciskasz z obowiazkiem dzielenia się
od razu i wszystkim. Może są rzeczy, które rozdaje i takie, które zachowuje dla
siebie? I jak już ktoś napisął - porozmawiaj

[nunia01]

A może po prostu z nią porozmawiaj - nie w formie dydaktycznej pogadanki, tylko
jak z dorosłą - powiedz, że zrobiło Ci się przykro i chciałabyś wiedzieć co ona
czuje i dlaczego tak się zachowuje.
Kiedyś byłam jako nastolatka na spływie kajakowym - w kajaku miałam za
towarzysza 15 letniego chłopaka. Każdy kajak coś sobie dobrego kupował - my też.
I on zawsze chował to nasze jak z innym kajakiem płynęliśmy i nie dawał, za to
chętnie częstował się podsuwanymi smakołykami. Poza tym był super człowiekiem -
absolutnie nie egoistą! Kiedyś w końcu mnie to zagniewało i zaczęłam się go
wypytywać czemu tak postępuje - okazało się, że on nie ma świadomości, że coś
jest nie tak. Gdy mu wytłumaczyłam - zrozumiał i dzieliliśmy się z innymi. Teraz
myślę, że to chomikowanie wynikało właśnie z urazu w stylu: najstarszy z
rodzeństwa + w domu raczej biednie.
Na pocieszenie powiem, że jest świetnym facetem - przynajmniej był kiedy go
ostatni raz widziałam

[joanna35]

Oczywiscie możesz zastosować wszystkie rady jakie padły w tym wątku, ale
niekoniecznie ich realizacja przyniesie oczekiwany przez Ciebie skutek. To może
być kwestia charakteru czegoś co w córce "siedzi". W rodzinie mam taka kuzynkę -
teraz to dorosła kobieta, ale zawsze była chytra, zazdrosna i nieskora do
myślenia o innych.

[issy33]

moja corka jest taka sama, mimo, ze ma 12 lat. Syn mlodszy - 8 lat - zawsze
sie wszystkim podzieli, widac, ze dawanie sprawia mu radosc - czasem az trudno
mi w to uwierzyc, zeby dziecko mialo tyle checi do dawania, dzielenia sie i
pomocy.
Natomiast corka - calkowita odwrotnosc - wiecznie zmeczona, oczekujaca
najdrozszych prezentow, niczym sie nie dzieli. I wiesz co - to jej zawsze
przywoze jakies rzeczy z moich zagranicznych podrozy, ona zawsze czeka i mowi
co - a maly - nic nie oczekuje, tylko sie po prostu cieszy, ze wracam.
Taki charakter, nie bardzo wiem co z tym zrobic.