Mamo a ja nie wierzę w Pana Boga

[marta30janek]

Takie stwierdzenie usłyszałam ostatnio od swojego ośmolatka (komunia w
maju....). Syn niechętnie chodzi do kościoła. Mówi, że w kosciele jest NUDNO.
Na lekcji religii również mu się nudzi. Mają takiego dobrego, łagodnego ale
niestety mało rozgarniętego księdza, który niezbyt potrafi zainteresować
dzieci. W pierwszej klasie syn lubił religię, poniewaz ksiądz bardzo często
włączał im filmy......
Syn pyta, jak ma wierzyć, skoro on Pana Boga nie widzi. I jak to jest, że
kiedyś był Jezus na ziemi, a teraz Go nie ma. A świata nie stworzył Pan Bóg,
tylko świat powstał z wybuchu, a cuda zdarzają się nie za sprawą Bożą tylko
dzięki różnym bioprądom... itd, itd.
My jesteśmy rodziną wierzącą, praktykującą. Nasze drugie 5 - letnie dziecko
uwielbia chodzić do koscioła, spiewać kolędy, uczestniczyć we mszy świętej,
czytać Biblię dla dzieci. Zatem nie jest to kwestia wychowania czy złego
przykładu.
Poradźcie co robić. Nie ukrywam, ze zależy mi, zeby syn uwierzył jednak w
Pana Boga. Może jakas książka? Podpowiedzcie jakieś argumenty...

[lola211]

Nie ukrywam, ze zależy mi, zeby syn uwierzył jednak w
> Pana Boga.

A czemu chcesz go na sile przekonac?

[marta30janek]

ależ ja własnie nie chcę przekonać Go na siłę
dlatego szukam argumentów, dobrych książek

Gdybym chciała na siłę, już dawno bym Go przekonała.

[agnieszka_azj]

marta30janek napisała:

> Gdybym chciała na siłę, już dawno bym Go przekonała.

Rany Boskie !!! Jak ???
Zmusiłabyś go, żeby uwierzył, czy wyegzekwowałabyć chodzenie do kościoła ?

Skąd jesteś ? Może wystarczyłyby indywidualne spotkania z mądrym ksiądzem ?
Zakladam, że w domu dajecie mu przykład i regularnie i z potrzeby serce
chodzicie do kościoła.

[marta30janek]

hmmm własciwie to nie wiem jak.
Nigdy nic nie robiłam na siłę moim dzieciom.

[agnieszka_azj]

marta30janek napisała:

> hmmm własciwie to nie wiem jak.

No właśnie. Tu się nie da na siłę.
Jeśli, tak jak piszesz, katecheta przygotowujący dzieci do I komunii św. jest
nieszczególny, warto poszukac innego kościoła, gdzie np. odbywają się sensowne
msze dla dzieci.
Poza tym - rozmowy, rozmowy, rozmowy. Spróbuj zrozumiec jego watpliwości.
Dobrym punktem wyjścia może być taka ksiązka Anny Podgórskiej
www.merlin.com.pl/frontend/towar/384384

[mallard]

W tym wszystkim cenne jest to, że syn mówi Ci o swoich wątpliwościach, że ma
odwagę.
Co do argumentów zaś, -podaj mu na przykład taki trochę żartobliwy, iż uważać,
że nieskończenie ogromny kosmos i otaczająca nas perfekcyjnie funkcjonująca
przyroda powstały same, od jakiegoś tam przypadkowego niekontrolowanego
wybychu, to tak, jakby wierzyć, że Jumbo - Jet poskładał się sam na skutek
wybuchu na złomowisku...

Pozdro.

[marta30janek]

Mallard, super pomysł\O takie argumenty własnie mi chodzi.
Proszę o więcej!

[aziza_kama]

Pewnie zostanę okrzyknięta heretyczką, no ale trudno...
napisałaś:
> My jesteśmy rodziną wierzącą, praktykującą. (...) Nie ukrywam, ze zależy mi,
zeby syn uwierzył jednak w
> Pana Boga.

Przede wszystkim - zadaj sobie pytanie, dlaczego tak naprawdę zależy Ci na tym,
aby syn był wierzący - dlatego, ze chodzi Ci o jego zbawienie, czy dlatego, że
Wasza rodzina jest wierząca i chcesz aby syn był taki sam jak Wy, a może
dlatego, ze obawiasz się, "co ludzie powiedzą" - taka wierząca rodzina a syn
ateista!
Każdy człowiek ma prawo do własnych przekonań i trzeba to zaakceptować. Nic nie
zrobisz na siłę. Co możesz? Dyskutować - ale nie z pozycji "wszystkowiedzącej".
Pozwól, aby syn przedstawił swoje argumenty, Ty przedstaw swoje. Nie przekonuj,
tylko rozmawiaj. Jeśli idziecie całą rodziną do kościoła a syn nie chce iść -
trudno, niech zostanie w domu. Jeśli będziesz go zmuszała do pójścia z Wami -
przyniesie to akurat odwrotny skutek. Jeśli kiedyś zmieni przekonania - sam
pójdzie. A swoją drogą - powinnaś się cieszyć, że masz myślące dziecko, które
nie boi się mówić otwarcie o swoich przekonaniach. I jeszcze jedno - pamiętaj,
że niewierzący - nie znaczy: gorszy czy głupszy.

[mika_p]

Zapytaj syna, skąd jego zdaniem wzięła się ta mała, ścisnięta niemożliwie
kulka, która wybuchła.
W teorii Wielkiego Wybuchu tam właśnie jest miejsce na Boga
A potem w wyborze tych, a nie innych atomów, protonów, neutornów i innych
cząstek, które się rozpadają w naturalnych procesach - wiadomo, ile się ich
rozpadnie po pewnym czasie, ale nigdy nie wiadomo które.

[dlania]

marta30janek napisała:
> Syn pyta, jak ma wierzyć, skoro on Pana Boga nie widzi. I jak to jest, że
> kiedyś był Jezus na ziemi, a teraz Go nie ma. A świata nie stworzył Pan Bóg,
> tylko świat powstał z wybuchu, a cuda zdarzają się nie za sprawą Bożą tylko
> dzięki różnym bioprądom... itd, itd.

Alez to sa fascynujace pyatania! świadczace o tym, jak bystre, myslace a przy
tym krytyczne masz dziecko. Tylko nie mów, że nie potrafisz odpowiedzieć na te
pytania...Przeciez jesteś wierzaca, więc sama sobie takie sprawy tez musiałaś
jakos ulożyć! A syn jest juz duży i nie ma co mu ściemniać bajeczek, raczej
mówic o tym, w co sama wierzysz.
Dlania
[e-mail]
"Czasem musi być gorzej, żeby potem mogło być lepiej"

[guderianka]

bardzo mądry chłopiec

[nioma]

Bardzo madre dziecko. Milo slyszec ze sa dzieci trzezwo myslace, majace wlasny
swiatopoglad.
Pozwol mu na to. Nie zmuszaj go na sile zeby przyjal Twoj punkt widzenia.

[nioma]

a tak w ogole - jak moze uwierzyc w cos czego nie ma?

[mallard]

nioma napisała:

> a tak w ogole - jak moze uwierzyc w cos czego nie ma?

Tu Cię nikt o to nie pyta. Nie wierzysz? Twój problem!

[jola_ep]

> Alez to sa fascynujace pyatania! świadczace o tym, jak bystre, myslace a przy
> tym krytyczne masz dziecko.

Anegdotka rodzinna opowiada o tym, jak ksiądz wyrzucił na początku pierwszej klasy z lekcji religii mojego starszego brata. Wcale mu się nie dziwię, bo pytania mój braciszek umiał zadawać jak nikt inny Mama chodziła wyjaśniać, że on taki już jest Ostatecznie ksiądz go docenił i chwalił na koniec roku, że dawno mu się taki fajny, dociekliwy uczeń nie trafił Umiał chyba mądrze opowiadać, skoro mój brat został ministrantem

Myślę, że chłopcy podchodzą inaczej do wiary niż dziewczynki, Moja córka bardziej uczuciowo, "artystycznie" (pośpiewać ).
Synek (7 lat) parę dni temu spytał mnie, skąd wiem, że Bóg jest skoro go nie widać. Odpowiedziałam, że powietrza też nie widać. "ale go czuję" stwierdził mój mały. "I tak samo jest z Bogiem".

Chyba muszę odkurzyć swoją wiedzę, bo coś czuję, że przede mną jeszcze wiele trudnych pytań

Pozdrawiam
Jola

[mammilaria]

Dziwi mnie, ze dziecko wierzacych i praktykujacych rodzicow nie chce wierzyc w
Boga. moim zdaniem wynikac to moze z faktu, ze Wasza wiara jest plytka i na
pokaz i nie niesie ze soba zadnych glebszych wartosci, ktore madry 8 latek
umialby wykorzystac. Dzieci ucza sie glownie z przykladu rodzicow, i zadne
ksiazki tu niewiele pomoga. Powinniscie z dzieckiem rozmawiac o wierze, ale nie
w formie nudnych formulek pacieza przed snem, tylko glebszych rozmow. Modlic
sie mozna nie tylko z radiem maryja klepiac zdrowaski, ale tez wlasnymi
slowami, przez poezje i na miliony roznych sposobow.
A co sie tyczy samego kosciola i odprawiania mszy - radze wyszukac te, w ktorej
sposob odprawiania mszy - chociazby tej dzieciecej, bedzie wciagajacy i bedzi e
angazowal dziecko. Poza tym sa rozne schole czy inne aktywnosci w kosciolach
skierowane do dzieci.

Do Mammilaria:

[dlania]

Zgoda, tylko wszystko co wymieniłaś, to jest obrzędowośc katolicka, a nie
wiara. Ma dzieciak wierzyć i nie zadawac głupich pytań?

[mammilaria]

dlania napisała:

Ma dzieciak wierzyć i nie zadawac głupich pytań?

Jak najbardziej ma pytac, ale rodzice swoja postawa, zachowaniem i zasadami
powinni dawac swiadectwo wierze. Dziwi mnie, ze pytaja sie na forum o ksiazki a
nie maja wlasych przemyslen, bo forum nie jest od wspierania wiary...

[guderianka]

konia z rzedem dla tego kto uzna ze msza NIE JEST NUDNA.
a zwłaszcza dla dziecka

[dlania]

ja daję 2 konie
jest nudna i żadne wczuwanie się w klimat czy w przemądre słowa kazania tego
nie zmieni.

[ammeux]

guderianka napisała:

> konia z rzedem dla tego kto uzna ze msza NIE JEST NUDNA.
> a zwłaszcza dla dziecka

no to dla mnie konia z rzędem
Moje dziecko uwielbia mszę. Kiedy jest chore i nie idzie do kościoła, obraża
się na cały świat. Spiewa w kościele, słucha kazania, odpowiada na pytania
księdza (msza dla dzieci), modli się. NIE NUDZI SIĘ!!

[guderianka]

a ile twoje dziecko ma lat? nie to zebym konia nie chciała dac-ale jestem
ciekawa

[ammeux]

5 i pół

[guderianka]

to jeszcze zdązy sie znudzic-jak sie zorientuje ze prawie wszystkie elementy
mszy stale sie powtarzaja
albo i nie-moze masz faktycznie wyjatkowy egzemplarz?

[kerstink]

Mysle, ze bledem w wierze (nie tylko katolickiej) jest wyobrazenie sobie Boga
jako osobe, ktora gdzies tam jest i za pomoca 'rozdzki' cos robi (a patrzcie na
ksiazki z religii waszych dzieci - tam wlasnie tak jest). Przeciez doroslemu
trudno chyba w cos takiego wierzyc, gdyby tak troche chlodno na to patrzec.
Wyobrazcie sobie, ze macie przekonac doroslego niewierzacego - dla takiego
porownanie powstania kosmosu z przypadku z powstaniem Jumbo-Jeta z przypadku
jest niewlasciwe i smieszne. Za malo wiemy o tzw. wybuchu, aby ocenic jego
prawdopodobienstwo. Za malo wiemy o powstaniu zycia na ziemi, nie potrafimy
ogarnac to naszym rozumem. Ale dla mnie to nie oznacza, ze jest to niemozliwe.

Wydaje mi sie, ze tzw. Boga nalezy raczej szukac w codziennosci, w naszych
emocjach, w milosci do innych ludzi, napewno nie w postaci podobnej do
czlowieka. Poszukaj rowniez w innych religiach, wdlg. mnie jesli juz ma istniec
cos takiego jak Bog, to on jest jeden, a rozne wiary tylko roznie go tlumacza.

Pisze to z perspektywy niewierzacej, wychowanej w rodzinie niewierzacej.
Poniewaz mam meza katolika i zgodzilam sie na wychowanie dzieci w wierze
katolickiej stykam sie z tym problemem na codzien.

K.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

> Syn pyta, jak ma wierzyć, skoro on Pana Boga nie widzi. I jak to jest, że
> kiedyś był Jezus na ziemi, a teraz Go nie ma. A świata nie stworzył Pan Bóg,
> tylko świat powstał z wybuchu, a cuda zdarzają się nie za sprawą Bożą tylko
> dzięki różnym bioprądom... itd, itd.

A ty potrafisz na te pytania odpowiedzieć?
Bo jeśli nie, to skąd sama wiesz, skąd naprawdę wziął się świat i dlaczego nie
widać Boga? Widocznie sama nie wiesz, jak pogodzić współczesną wiedzę o świecie
z religijnością. Gdybyś potrafiła to pogodzić, to byłabyś wystarczająco dobrym
przykładem dla syna i nie musiałby on mieć wątpliwości. Religijności nie wynosi
się ze szkoły. W pierwszej kolejności rodzi się ona z przykładu i objaśnień
rodziców, a następnie z własnych przeżyć i przemyśleń.

Twój syn potrzebuje twoich objaśnień co do religii, a ty nie umiesz mu ich
udzielić. Nie dziwię się, że zaczął wątpić. Może sama spróbuj się troszeczkę
dokształcić - czy nigdy nie intrygowało cię, jak to było z tym stworzeniem
świata i wielkim wybuchem?... Poczytaj sobie może coś księdza Michała Hellera,
on pisze różne książki popularno-naukowe o pograniczu nauki i religii. Może
"Fides et Ratio"? Może poszukaj w internecie?
www.opoka.org.pl/zycie_kosciola/forum/porozmawiajmy/ - tu jest takie
forum, na którym można zadawać różne pytania o wiarę. Co prawda nie wszyscy
odpowiadający trzymają poziom, ale ks. Oszajca i ks. Kramer są OK.

Akurat kwestie pogodzenia z wiarą ewolucji, wielkiego wybuchu, praw przyrody są
bardzo łatwe. Wystarczy przeczytać to i owo i trochę zweryfikować swoje
wyobrażenia na temat Boga. (Ale nie będę dawać ci gotowych odpowiedzi - sama
poszukaj.) Są inne dylematy, które już o wiele trudniej pogodzić z
chrześcijaństwem. Problem wiara a nauki przyrodnicze to przy tym naprawdę pikuś.

[judytak]

sensowne, myślące dziecko, co mi się podoba
pytania są dobre, z wiekiem będą jeszcze lepsze ;o)
najlepiej by było, jakbyś znalazła jakieś inne miejsce katechizacji, z mądrym
katechetą, który potrafi odpowiadać na pytania
w zasadzie, to ama też musiałabyś się podszkolić
oczywiście to wszystko niekoniecznie prowadzi do tego, że dziecko uwierzy (jak
wiadomo, to zależy od wyższych sił...), ale na pewno nabierze szacunek dla
ludzi wierzących

ja ci nic konkretnego nie pomgę, ale jest taki forum w prywatnych o wychowaniu
w wierze...

pozdrawiam
Judyta

[a.a.g.a]

Możesz przeczytać tysiące madrych książek na tematy gnębiące twojego syna,
możesz skończyć teologię i jeszcze parę innych kierunków o podobnym znaczeniu a
twój syn od tego wszystkiego bardziej nie uwierzy, powiem więcej może do końca
życia zostać niewierzącym. Nie twierdzę, że nie możesz mu pomóc. Twoja pomoc to
modlitwa, modlitwa i jeszcze raz modlitwa, a jeszcze lepiej skoro jesteście
rodziną wierzącą, byście oboje z mężem codziennie modlili się o zbawienie i
wiarę waszych dzieci. Jeżeli naprawdę kochacie Boga i wasze życie to potwierdza
na codzień, nie tylko w niedzielę na mszy świętej, to modlitwa i wasza wiara,
wasze życie codzienne oddane Jezusowi wskażą waszemu synowi drogę ku Niemu.
Wasz syn uwierzy dopiero wtedy, gdy Jezus osobiście go dotknie, nie wcześniej,
nie wiem kiedy to bedzie może jutro, a może za kilka lat, wasza modlitwa ten
dzień przybliży. Tylko Jezus ma moc, która sprawi, że wasz syn zakocha się w
nim i bedzie chciał zmienić swoje życie dla niego. A pytania, które dręczą was
i wasze dzieci, na nie wszystkie znajdują się odpowiedzi w jednym miejscu: w
Biblii, to sa słowa Boga zapisane dla nas, dla naszej korzyści, byśmy umieli
odpowiadać na trudne pytania, tylko trzeba je czytać codziennie i modlić się o
zrozumienie. Życzę wam powodzenia i wielu błogosławieństw bożych. Aga

[kerstink]

Twoja odpowiedz dla mnie najbardziej pasuje do tego, co mi sie wydaje byc sednem
wiary. W tym sensie dziwi mnie jednak otaczajaca nas praktyka.

K.

[jaskolka.dymowka]

Rozgarnięte dziecko. Zaakcentowałabym w rozmowach kwestię etyki - czyli dobrych
uczynków, i postarałabym się go zachęcić do jakiejś mniej zrytualizowanej
modlitwy - możliwej do zaakceptowania dla ośmiolatka, do osobistego kontaktu z
Bogiem. Może podsun mu jakąś książkę?

> Syn pyta, jak ma wierzyć, skoro on Pana Boga nie widzi. I jak to jest, że
> kiedyś był Jezus na ziemi, a teraz Go nie ma.

A czy widzi się prąd elektryczny? Czy widział Afrykę? To dlaczego wierzy w prąd
elektryczny i w istnienie Afryki? Z Panem Bogiem jak z prądem - nie widać go,
ale widać niekiedy jego działanie w dobrych uczynkach ludzi. A o Afryce
powiedzieli nam ludzie, którzy ją widzieli. O Bogu uczył Jezus, a nam o
istnieniu Jezusa i jego nauce zostawili informacje świadkowie - apostołowie, w
Ewangelii. A Jezus owszem, jest na ziemi - w tabernakulum.

A świata nie stworzył Pan Bóg,
> tylko świat powstał z wybuchu,

Znowu pytanie - skąd o tym wie?

a cuda zdarzają się nie za sprawą Bożą tylko
> dzięki różnym bioprądom... itd, itd.

Zapytaj go, czy widzi bioprądy, i skąd o tym wie

[kerstink]

Tak podchodzac do sprawy wszystko co nas otacza moze byc pod znakiem zapytania,
a istnienie Boga przez to wcale nie robi sie wiarygodne.

No chyba jest zdecydowana roznica pomiedzy Bogiem a pradem: prad to doswiadzenie
powtarzalne, w identycznych sytuacjach pradem wywolujemy analogiczne efekty. W
przypadku ew. Boga jest roznie.

A dobre uczynki nie naleza jedynie do wierzacych, choc slychac o tym na prawie
kazdej msze (co naprawde moze wkurzac niewierzacego).

[jaskolka.dymowka]

kerstink napisała:

> Tak podchodzac do sprawy wszystko co nas otacza moze byc pod znakiem
zapytania,

Wszystko co nas otacza JEST pod znakiem zapytaniaI jest to podstawowa sprawa,
aby nie zachłysnąć się tą odrobiną wiedzy, którą mamy, nie zależnie od tego,
czy jesteśmy wierzący, czy nie, i czy jesteśmy ośmiolatkiem, czy nie.

> a istnienie Boga przez to wcale nie robi sie wiarygodne.

Dlatego pisałam o - podstawowym, moim zdaniem - staraniu o przekazanie dziecku
umiejętności modlitwy.

> No chyba jest zdecydowana roznica pomiedzy Bogiem a pradem: prad to
doswiadzeni
> e
> powtarzalne, w identycznych sytuacjach pradem wywolujemy analogiczne efekty.

Owszem, ale identyczność nie stanowi sedna mojego porównania. Stanowi je
konkretne doświadczenie, i charakter tego doświadczenia.

W
> przypadku ew. Boga jest roznie.

Owszem, ale pytanie, czy temat trzeba rozwijać na użytek ośmiolatka, czy też
dopiero dwunastolatka - jeśli trzeba, to owszem, można wdać się w filozofowanie
dalej.

> A dobre uczynki nie naleza jedynie do wierzacych, choc slychac o tym na prawie
> kazdej msze (co naprawde moze wkurzac niewierzacego).

Niewierzący nie chodzą na msze, a w każdym razie nie powinni, aby się nie
wkurzać.
A co do źródła dobrych uczynków, jakim jest Bóg - jest nim nie tylko dla
wierzących.
Ciekawostka skądinąd, bo nigdy nie zdarzyło mi się usłyszeć na mszy, że "dobre
uczynki należą jedynie do wierzących"...

[kerstink]

No to musze cie martwic, sa niewierzacy co chodza czasami na msze dla
towarzystwa i nawet sluchaja, co tam sie mowi. Wiec na prawie kazdej msze, a
chodze dosyc rzadko, slysze cos o wyzszosci wybranych, ze sa lepszi i w ogole.
Mnie to razi, powinno to rowniez razic innych - tych wierzacych, moze nie
sluchaja, moze juz nie slysza, moze im odpowiada ...

Co do reszty twojej wypowiedzi, to nie bede tego komentowac.

[bogusia1231]

Wydaje mi się, że takie wątpliwości w swoim życiu miała większość wierzących
ludzi - najlepiej jakby udało ci się znaleźć jakiegoś mądrego księdza - ja ten
temat przerabiałam właśnie z księdzem (może spróbuj poszukać jakiegoś
zgromadzenia - ja osobiście mam duży sentyment do Dominikanów), a co do
literatury poproś moderatorkę forum "wychowanie w wierze" o zadanie tego
pytania na tym forum - z literaturą o ludziach watpiących nie raz się
spotkałam, ale nic nie potrafię przytoczyć. Pozdrawiam. A może jakaś wycieczko-
pielgrzymka - do głowy przychodzi mi Licheń - i niech mi wytłumaczy logicznie
jak w dzisiejszym zmaterializowanym świecie ludzi stać było na taki gest - i
jak to możliwe że tylu byłoby w błędzie. Wrzuć jeszcze na google "dowody
istnienia boga"

[dlania]

bogusia1231 napisała:
>>A może jakaś wycieczko-
pielgrzymka - do głowy przychodzi mi Licheń - i niech mi wytłumaczy logicznie
jak w dzisiejszym zmaterializowanym świecie ludzi stać było na taki gest - i
jak to możliwe że tylu byłoby w błędzie<<
Tak, to rzeczywiście fenomenalny przykład na istnienie Boga, ale Boga-
pieniadza. Znam dorosłą osobę, która straciła wiare po wizycie tam.
A Ty tam byłaś, Bogusiu?

[bogusia1231]

Nie byłam, w tym roku chcemy pojechać - mam nadzieję, że wiary nie stracę,
chociaż należe do tych czasami wątpiących.
Dlania napisała: "Tak, to rzeczywiście fenomenalny przykład na istnienie Boga,
ale Boga- pieniadza" i to właśnie dla mnie jest fenomenalne, że w dzisiejszych
czasach, kiedy prawie wszytko przelicza się na pieniądze ludzie stawiają taką
świątynię dla NIEGO (niewidzialnego, niematerialnego, nie dającego w zamian
wymiernych dóbr). A tak na marginesie to dla mnie prawie każda świątynia jest
dowodem nadprzyrodzonego zrywu w imię siły wyższej.

[dlania]

Hmmm... To ja mam jednak inne zdanie - po prostu żal mi ludzi, którzy swoja
kasę zamiast na domy dziecka, orkiestrę czy inne fundacje przeznaczaja na ten
monstrualnie wypasiony kościółek swoje pieniadze.No i miałaM TEZ NA MYŚLI FAKT,
ŻE Licheń to obecnie przynoszace wielkie dochody przedsiebiorstwo: świeczki na
pieniażek, obrazki za pieniążek, ksiądż za pienioążeknie ma tak po prostu nic
duchowego - tak słyszałam...

[marta30janek]

[marta30janek]

Ogromnie dziękuję za polecenie książki. Kupiłam i...... dziecko nie może się od
niej oderwać Czyta, czyta, czyta. Czekam na dyskusję i kolejne pytania.....

Jeszcze raz dzięki

[marta30janek]

Dziękuję za wszystkie odpowiedzi, które "coś" wniosły i były odpowiedzią na
moje wątpliwości i pytania.

Gdyby ktoś miał jeszce "coś" do dodania - to zapraszam.

[a.nancy]

> tylko świat powstał z wybuchu, a cuda zdarzają się nie za sprawą Bożą tylko
> dzięki różnym bioprądom...

oj
mnie by bardziej zmartwilo ze wierzy w bioprady
chociaz ja w jego wieku tez wierzylam...