dojście do szkoły

[kmtest]

Mam dwójkę dzieci 11 i 8 lat. Dzieci z uwagi na bliskość szkoły chodzą i wracają same – szkoła jest po drugiej stronie ulicy - ok. 300 m.
Zamierzam kupić mieszkanie w innej dzielnicy niż obecnie mieszkam ale wszelkie wysiłki żeby kupić blisko szkoły idą na marne. Nie mamy na miejscu dziadków, zaś opiekunka przestała być jakiś czas temu potrzebna. Co możecie mi poradzić ? Z zawożeniem dzieci pewnie nie ma problemu, bardziej z ich odbieraniem np. 13.00 i 15.00.
1) Czy waszym zdaniem dzieci w tym wieku mogą jeździć autobusem np. 1 lub 2 przystanki
2) Jeśli nie to do jakiego wieku należy się wstrzymać
3) Czy są zmotoryzowane opiekunki tak na kilka godzin dziennie i ile kosztują (Warszawa)

[scher]

kmtest napisał:

> Czy waszym zdaniem dzieci w tym wieku mogą jeździć autobusem np. 1 lub 2
> przystanki

Dziecko pow. 7. roku życia może już samodzielnie korzystać z drogi. Dziecko
powyżej 10. roku życia może już nawet opiekować się na drodze dzieckiem do 7.
roku życia (art. 43 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym).

[belferka33]

Skoro Twoje dzieci chodziły same do szkoły te 300m, to wyglądają na w miarę
samodzielne. Nie widzę problemu - na pewno sobie poradzą. Moja 9-letnia córka
sama jedzie do szkoły i wraca z niej 2 przystanki tramwajem. Część znajomych
jest przerażona, ale ja uważam, że jest na tyle odpowiedzialna, że może sama
wracać i ma klucze do domu.
Znam 12-latkę tak zahukaną, że wszystkiego się boi, a mama odwozi ją rano i
zabiera po południu ze szkoły. Wszystko zależy od dziecka.
Poza tym zacytowane w innym poście przepisy zezwalają na to.
Powodzenia w szukaniu nowego lokum! : )

[andaba]

Zależy od dzieci, ale moim zdaniem tak.
Moje chodzą same od pierwszej klasy, a mamy dość daleko. Z autobusem też by sobie poradziły.

[peliczapla]

Wyjdę tu może nawet na nieodpowiedzialną ryzykantkę, ale moja córka już od
zeszłego roku (wtedy klasa III) dojeżdża do szkoły, i to dość daleko (chyba ze
4 km po mieście). Najpierw 2 przystanki autobusem, później jeszcze spory
kawałek podwozi ją tata, który jedzie na rowerze do pracy po trasie autobusu.
To jest droga "do", natomiast "z" wraca już całkowicie sama, tj. albo 2
przystanki tramwajem do pętli autobusu, albo spacer do tejże, a później znów 2
przystanki autobusem.
Nie powiem, nieraz mam pietra o nią, ale taki był nasz wybór, długo
rozważaliśmy ryzyko i jednak je podjęliśmy. Córka jest odpowiedzialną
dziewczynką, jest dumna z tych samodzielnych powrotów i z tego, że nie musi
czekać w świetlicy do całkiem późna, tylko sama decyduje, czy chce już wrócić
do domu. A ja przy całym odczuwanym strachu uważam, że "opanowanie" przez
dziecko poruszania się komunikacją miejską jest ważną zdobyczą poznawczą i
rozwojową. Widuję też sporo dzieci dojeżdżających samodzielnie i nie widzę,
żeby były tym jakoś zestresowane, do jakichś niebezpiecznych sytuacji też na
szczęście nie dochodzi.
Oczywiście to w głównej mierze zależy od dziecka, a po drugie od rodzaju trasy
i środków lokomocji, ale ogólnie mówiąc to jest wykonalne i do pojęcia.

[judytak]

12-latek bez problemu pochodzi/pojeździ sam
młodsze przez rok niech poczeka na starsze w świetlicy, i pojadą do domu razem
w następnym roku, mając już 10 lat (a starsze i tak w gimnazjum...) będzie bez
problemu jeździc sam

zresztą, zmotoryzowane opiekunki też się znajdą, ale jeśli chodzi o odległość
kilku przystanków autobusem, to ja wzięłabym opiekunkę (jeśli w ogóle) taką,
która będzie z dzieckiem jeździć autobusem, żeby dziecko poznało trasę, i żeby
mogło szybko się usamodzielnić

pozdrawiam
Judyta