Jak zachęcić dziecko do czytania lektury

[katka1971]

Nie wiem co robić!
Mój syn w szkole III klasa ma lekture Dzieci z Bullerbyn.
Nie chce tej książki czytać.Przeczyta dwie strony i klops.Mówi że
jest już zmęczony!Więc ja mu czytam trochę ale co z tego jak on
myśli wtym czasie o "niebieskicj migdałach"lub dłubie wnosie i nie
słucha to co ja czytam.Więc mówię żeby sobie sam czytam (bo się
wkurzam na niego.,)
Książka jest gruba.Wniosek z tego że lektura i tak nie przeczytana!
Mimo że mąż i ja jakoś mu pomagaliśmy w czytaniu.Jego ta książka nic
a nic nie interesuje!
Pani w szkole oczywiście zrobiła test (sprawdza czy ktoś tą książkę
przeczytał)Test jest tak zrobiony że żadne streszczenie nie pomoże.
W teście są wytypowane rzeczy np.Jakiego koloru było .......,co
powiedział dziadziuś.....'
Jestem załamana!
Moje pytanie nasuwa się jak zachęcić dziecko do czytania
jakiejkolwiek lektury.Co robić w takim przypadku.
Zaznaczam że syn czytanki w szkole czyta dobrze (nie duka)

[5_monika]

ja książka miała dużo stron czytaliśmy na zmianę ja kilka i dziecko
kilka.Tej lektury akurat w III klasie nie było.
A test oczywiście zbyt szczegółowy, bo wtedy trzeba byłoby raz
czytać lekturę , a później jeszcze raz z uwzględnieniem i
zaznaczeniem "pewnych" rzeczy.Bez sensu.
Mój czyta tylko lektury, na razie nie mam sposobu jak go
zachęcić.Chęstnie poczytam wątek.
pozdrawiam

[kerry_weaver]

Też widzę u syna że te książki naszego dzieciństwa go nie
interesują. Są dla tego pokolenia kompletnie archaiczne,
niezrozumiałe (jak chłopiec z bloku ma zrozumieć realia
przedwojennej szwedzkiej wioski), i mogą być męczące.
I tak mój drugoklasista który Mikołajki i Karolki pochłania na
jednym posiedzeniu a nad Harry Potterem potrafi siedzieć w łóżku do
godziny 23, ledwie zmęczył Filonka Bez Ogonka (lektura klasy II, na
litość Boską, to książka za dziecinna dla czterolatków...).
Przy Filonku czytaliśmy na zmianę - kilkanaście stron syn czytał
sam, kolejny rozdział czytało któreś z rodziców, i tak na zmianę
przebrnęliśmy.
A testy zbyt szczegółowe, po takiej grubej książce nie da się
zapamiętać tylu detali.

troche OT

[a.nancy]

> Pani w szkole oczywiście zrobiła test (sprawdza czy ktoś tą książkę
> przeczytał)Test jest tak zrobiony że żadne streszczenie nie pomoże.
> W teście są wytypowane rzeczy np.Jakiego koloru było .......,co
> powiedział dziadziuś.....'

wspolczuje dzieciakom
ja zawsze bylam molem ksiazkowym, ale zdarza mi sie nie pamietac jakiego koloru
bylo to czy tamto albo co ktos tam powiedzial na stronie 178. zwlaszcza jesli
ksiazka jest gruba, ZWLASZCZA jesli jest wciagajaca, bo wtedy liczy sie akcja
badz przekaz, a nie jakies tam szczegoly.

obawiam sie, ze "dzieci z bullerbyn" moga byc srednio ciekawa lektura dla
wspolczesnego trzecioklasisty. a moze niech sam (z twoja pomoca) robi
strszczenia lektur? w punktach, rozdzial po rozdziale, taki "plan wydarzen"?
bedzie MUSIAL sie skupic, a plan moze przejrzec przed sprawdzianem i przypomniec
sobie, co bylo w ksiazce.

[radiata]

Szkoła to taki dziwny wynalazek, w której mnóstwo rzeczy robi się nie dla
przyjemności, ale spełniając obowiązek szkolny i tyle. Jeśli twój w trzeciej
klasie zaczyna go kwestionować, to współczuję. Przed nim dużo gorsze lektury niż
Dzieci z Bullerbyn... Ja bym podczytywała mu trochę stron, może się w końcu
zainteresuje, nawet jak jednym uchem wleci, to coś zostanie, potem będą omawiać,
może mu się głupio zrobi, że nie wie o co chodzi, może Pani zwróci mu uwagę, że
nie przeczytał.
Ja moim zawsze powtarzałam, że po pierwsze o niektórych lekturach się nie
dyskutuje i tyle - są w kanonie lektur i nauczyciel nic nie może, a po drugie
inteligentny, ogólnie wykształcony człowiek po prostu niektóre książki zna, typu
Krzyżacy, Pan Tadeusz itp.
A Dzieci z Bullerbyn może byś znalazłam film w wypożyczalni. wiernie oddaje
książkę. Może choć trochę pomoże.

[marghe_72]

ma awersję do tej konkretnej ksiązki czy ogólnie nie lubi czytać?
Jeśli to pierwsze , to pół biedy, poczytajcie razem, na zmianę itp..

jeśli to drugie to masz problem..

[verdana]

A po co w ogóle coś robić?
Najwyżej nie przeczyta, dostanie jedynkę i będzie mógł zadecydować na przyszłość
- czy bardziej opłaca się przeczytać książkę, która śmiertelnie nudzi i uwaga
ucieka co minuta, czy też nie przeczytać i dostać zły stopień. Odpowiedź wcale
jednoznaczna nie jest.
jeżeli dziecko w ogóle nie lubi czytać, zmuszanie go do czytania
nieinteresującej go lektury we wczesnych latach podstawówki to proszenie się o
kłopoty - może znienawidzić czytanie na zawsze. O ile lubi czytać, to widocznie
do tej jednej książki zmusić się nie jest w stanie. Trudno, bywa Ja to rozumiem,
w zeszłym roku mój syn miał w lekturze "Tego obcego" i wymiękł. Dostał jedynkę i
moim zdaniem - to był lepszy wybór. Podobnie jak ja nie przebrnęłam przez
"Popioły".

[katka1971]

Dzięki za odpowiedzi.
Zauważyłam że syn nie chce wogóle czytać.
A czytać potrafi i to dobrze.
Jeżeli teraz nie przeczyta kolejnej lektury -dostanie jedynkę czyli
chmurę ( oceny opisowe)
Może w ten sposób nauczy się że jeżeli nie przeczyta będzie zła
ocena.
Albo dojrzeje w IV klasie bo tam to już będą prawdziwe oceny.
Ja niestety nie jestem w stanie mu czytać każdej lektury od A do Z.
Jedynie co mogę mu poczytać parę stron na zmianę.

Dwie uwagi

[angazetka]

1. Nieprawda, że chłopca z bloku nie mogą zainteresować realia
szwedzkiej przedwojennej wioski - bo takie stwierdzenie w ogóle
podważa sens czytania czegokolwiek, co było pisane przed naszym
urodzeniem. Nie walczyłam pod Grunwaldem i nie budowałam łódzkiego
kapitalizmu, ale rozumiem "Krzyżaków" i "Ziemię obiecaną". Poza tym -
byłam dziewczynką z bloku, a "Dzieci z Bullerbyn" to moja ukochana
książka z dzieciństwa.
2. Testy tego typu są idiotyzmem. Nigdy nie pamiętam, co jakiego
było koloru (poza kamizelką Wertera) i nie uważam, żeby to było
istotne dla tego, co wynoszę z lektury.

A do meritum: jeśli Twój syn nie chce czytać tylko tej konkretnej
książki, to odpuść mu. Jeśli w ogóle nie chce, nasz problem.

[kerry_weaver]

> 1. Nieprawda, że chłopca z bloku nie mogą zainteresować realia
> szwedzkiej przedwojennej wioski - bo takie stwierdzenie w ogóle
> podważa sens czytania czegokolwiek,
Może nieprecyzyjnie się wypowiedziałam - po prostu współczesny 8-9
latek to zupełnie inne pokolenie. Wychowane na komputerze z
Internetem, telewizji satelitarnej ze 100 kanałami. Jak on ma czytać
40 stron np. o polowaniu na słonie w "Tomku" to łatwiej mu
włączyć "National Geographic" i obejrzeć polowanie na żywo i w
kolorze. On się nie utożsami z Lassem i Bossem chowającymi się w
sianie czy dziećmi chodzącymi trzy kilometry do sklepu po "kawałek
kiełbasy dobrze obsuszonej" bo siano widuje raz do roku pod
wigilijnym obrusem a kiełbasę kupuje w supermarkecie do którego
jeździ z tatą autem. On żyje w świecie zmieniających się co chwilę
bodźców, elektronicznych zabawek, bombardujących go reklam, i dla
niego czytanie 200 stron o spokojnym życiu w wiosce sprzed 80 lat
jest zwyczajnie nudne, możemy nad tym biadolić ale tego nie zmienimy.
Staram się teraz podsuwać synowi książki mojego dzieciństwa, te
wszystkie Tomki, Dzikie Mrówki, Centkiewiczów - i zawsze to samo -
mamo nuuudne. Jak to - Tomki nudne?? Zaglądam sama - no
rzeczywiście, nudne jak diabli, rozwlekła narracja, archaiczny
język, długaśne dialogi i opisy, raz na 20 stron coś się zadzieje.
Dla nas, wychowanych na trzepaku z 2 kanałami TV w których i tak
nigdy nic nie było, książka była ucieczką w inny świat wyobraźni, i
warto było nad tą książką posiedzieć parę godzin. Oni mają
kilkanaście innych sposobów na zapewnienie sobie bodźców, dlatego
obecne książki dla dzieci są inne - efekciarskie jak HP, poskładane
z króciutkich opowiadań na 10 minut czytania jak Karolki.
Oczywiście pewne rzeczy trzeba przeczytać, i niestety dziecko będzie
musiało na pewnym etapie zmęczyć i Pana Tadeusza i Nad Niemnem i
Krzyżaków - ale nie wymagajmy żeby miało z tego jakąkolwiek
przyjemność. W końcu my też raczej nie pochłanialiśmy lektur z
wypiekami na twarzy - a nasze dzieci są dziećmi zupełnie innej epoki
niż my urodzeni w latach 70.

[marina2]

moje dzieci są bardzo czytające,ale myślę,że od urodzenia na to
pracowaliśmy:
czytaliśmy im
opowiadaliśmy o książkach naszego dzieciństwa
słuchali bajek z magnetofonu i cd
mają mało komputera i w zasadzie używają go do zdobywania info i
tytułów książek-właściwie nie grają
książki elektroniczne nie przyjęly się u nas w ogóle
malo tv od miesiąca zaledwie mamy więcej niż 5 programów
dzieci z Bullerbyn są u nas hitem ,synowie znają je na pamięć
11latek jeszcze potrafi do nich zajrzeć ,a 9 latek w ogóle uwielbia
Lindgren - czytał jej wszystkie książki
opowiadaliśmy dzieciom o naszych wakacjach z dzieciństwa ,a Mąż to
miał takie właśnie wakacyjne Bullerbyn.

[verdana]

Prawdę mówiąc dla mnie, wychowanej w dużym mieście, egzotyka życia w malutkiej
wiosce była ... dzieści lat temu wcale nie mniejsza, niż dla dzisiejszych
dzieci. Owszem, widzę jak szybko starzeją się książki przygodowe, natomiast
powieści obyczajowe wcale nie muszą być współczesne, aby zainteresować dziecko.
Czasem przeciwnie, to "egzotyka" innych czasów może wciągnąć, a współczesność
odstraszyć - co ciekawego jest w opisie zakupu kiełbasy w hipermarkecie?
Moje dziecko akurat jest z tych, co lubią i gry i filmy i książki - to nie musi
być rozłączne. Zaręczam Wam, ze posiadam w domu 12,5 latka, który po zabiciu
odpowiedniej liczby potworów czyta Austen "Dumę i uprzedzenie" i jest zachwycony.
Ale nie wszyscy musza lubic ksiązki obyczajowe, niezaleznie od zamilowania do
gier, czasów i wieku.