Nastolatki

[kowaliska]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=20150

Tutaj możemy porozmawiać o kłopotach naszych nastoletnich dzieci. Wspierajmy
się wzajemnie, bo to trudny czas dla nich i dla nas.

[piastka]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=20150

Oj trudny, trudny. Debiutuję w tym względzie podwójnie

[kinga435]

byłby dużo łatwiejszy gdyby się odpowiednio wychowywało dziecko zanim weszło w
ten wiek
--
Wpłyń na inteligencję Twojego dziecka

[jolant_a]

bardzo trudny ja już ma 3 w wieku nastu 17,14,12 makabra czasami
ale bardzo dużo rozmawiam z dziećmi mam ich 5 i staram się znajśc
czas dla każdego chociaż chwile zeby porozmawiać dla nas ich problemy
są błache a dla nich wielki i należy uważnie ich wysłuchać to nie
beda szukać pomocy u kolegów i koleżanek to sprawdzone nigdy nie
odesłałam dziecka z żadną sprawą zawsze staram się wysłuchać i tym
sposobem mam dobre relacje z dziećmi i z ich znajomymi chętnie
przychodzą i nie matrwie sie gdzie dzieci chodzą a córki koleżanki
przychodzą do mnie po rade w różnych sprawach a córka ma 17 lat i
jestem strasznie dumna że nie włóczą sie po osiedlu z kolegami tylko
wolą posiedzieć w domu a chłopcy grają w piłkę nożną i inne sporty
nie mają głupot w głowie

[kowaliska]

Coś się ten link nie wkleił jak trzeba:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=20150
Może teraz lepiej, zobaczymy.
U mnie na razie "przycichło", może wakacje mają taki kojący wpływ, a może to
tylko cisza przed burzą?

[lawenda43]

Witam mamy nastolatków. Piszę po raz pierwszy i chciałabym usłyszeć
opinie innych rodziców. Jak wielu z Was przeżywamy burzliwy okres
naszego szesnastolatka. Chodzi mi jednak o konkretną sprawę. W
ubiegłym roku wystąpiła już sprawa papierosów. Były rozmowy i
postawiliśmy sprawę jasno, że nie będziemy finansować nałogu.
Ostatnio wydawało się, że sprawa ucichła, ale wczoraj zauważyłam w
spodniach zapalniczkę. Chodzi o to, czy dołożyć synowi, tak jak
wcześniej obiecałam, połowę kwoty na dośc drogą komórkę, czy sie
wycofać. Dodam, że syn w wakacje pracuje i może to wyglądać tak, że
ja częściowo sfinansuję komórkę, a on będzie pracowł na papierosy.
Proszę o rady.

[joa66]

Moim zdaniem skoro obiecałaś dołożyć połowę kwoty, powinnas
dotrzymać obietnicy. Syn dołoży drugą połowę, a skoro nie robił
żadnych zobowiązań dotyczących reszty zarobionych przez siebie
pieniędzy, to teraz za późno na zmianę umowy.

Jeżeli nie podoba Ci sie to w jaki sposób syn wydaje swoje pieniądze-
wymaga to moim zdaniem oddzielnej rozmowy.

[3xmama]

Ja mam "gderliwego" nastolatka. Łazi po domu i gada... gada....
gada.... co mu ślina na język przyniesie. Czasem boli to, co mówi a
innym razem po prostu do prowadza mnie do szału! Na szczęście należę
do osób raczej spokojnych, ale chciałabym kidyś po moim jednym
zdaniu nie usłyszeć kilkuminutowego złośliwego monologu w wykonaniu
nadąsanego czternastolatka.

[llidkao]

A mój zaś od jakiegoś czasu ciągle narzeka, zupełnie jak sterany życiem weteran.
Wszystko krzywe, nie takie i bez sensu.
Zwykle puszczam te narzekania mimo uszu, ale czasem to grozi mi eksplozja))

[kowaliska]

Ja w końcu przywykłam, uodporniłam się, nauczyłam się zachowywać anielski
spokój. I właśnie teraz jakby zaczyna córce przechodzić ten rogaty okres. Aż się
zastanawiam co jest przyczyną a co skutkiem...

[3xmama]

A ile ma córka? Ja mam wrażenie, że u nas w domu taki okres "ciszy"
nie nastąpi. Jest coraz gorzej. Mało tego, czternastolatek wszedł w
środkowy etap swojego "buntu" a dziesięciolatka zaczyna i niczym
nie ustępuje swojemu bratu. Czuję, że u niej może być jeszcze gorzej
niz u syna.

[kowaliska]

15 lat. Najgorzej było chyba jakieś dwa lata temu. Wszystko było źle, każda moja
uwaga, choćby najdelikatniejsza była "dołowaniem", na wszelkie polecenia
reagowała złością, zachowywała się tak, że chciało mi się trzasnąć drzwiami i wyjść.
Zanim wypracowałam sobie sposób reagowania, łatwo dawałam się sprowokować, a
przez to coraz mniej rozmawiałyśmy, głównie na siebie warczałyśmy.
W końcu dotarło do mnie że nie wolno mi się złościć, bo to do niczego nie
prowadzi. To trudne, ale na "zaczepki" zaczęłam reagować uśmiechem i
stwierdzeniem "kocham Cię słonko". Bojowo nastawioną nastolatkę zbijało z tropu
na tyle, że nawet udawało się spokojnie pogadać, a mi również pomagało spojrzeć
na wszystko z innej strony. Takie zaklęcie, pewnie każdy ma swoje.
Starałam się też jak najwięcej ją chwalić. Teraz jest łatwiej bo coraz częściej
NAPRAWDĘ jest za co. A może dawniej też było, tylko ja tego nie widziałam? Córka
jest wciąż bardzo wrażliwa na krytykę, łatwo zamyka się w sobie, myślę że to
moja wina, bo jak wielu rodziców popełniałam mnóstwo błędów. Niedawno
zdecydowałam się na pomoc psychologa. Byłam pełna obaw, ale na szczęście
świetnie trafiłyśmy. Żałuję że nie zaprowadziłam jej wcześniej. To niesamowite,
jak bardzo zwykłe rozmowy z kimś bezstronnym, ale doświadczonym pomagają w
"poukładaniu" sobie wszystkiego. Nie chcę tu opisywać konkretów, ale widzę
wielkie zmiany w krótkim czasie. Pewnie to wszystko stałoby się "samo", ale
dłużej by trwało, ze szkodą dla naszych relacji.

Ty masz więcej niż jedno dziecko, pewnie jest gorzej, bo jak piszesz naśladują
się nawzajem i trudniej nad tym wszystkim zapanować.
Jednak stopniowo wszystko się poprawi. Cierpliwości

[parvatti7]

Błagam o adres tego psychologa. pozdrawiam

[jolant_a]

stanowczo za mało rozmów i spędzania wspólnie czasu to daje dużo bardzo
dużo

[parvatti7]

rozumiem ciebie , mam dokladnie to samo z córką lat 14. Czasami poprostu nie zracam uwagi na to co mówi . Bo ile razy mozna cos odpowiedzieć na to że wszystko jest niesprawiedliwe to jak siostra / druga moja corka tez lat 14/ wczoraj wyprowadzała psa to był nmiejszy upał , albo na to ze siostra ma leiej bo jak siostra składała naczynia z suszarki to były dwa kubki mniej. I tak jest codziennie , kilka razy dziennie . Ona sobie pogada , potem zrobi co ma zrobić , miedzy czasie powie mi ze mnie kocha . I tak w kółko , sama nie wiem czy to dojrzewanie , hormony czy jakas choroba. No i jak cos się w czasie jej gderania odezwę ja lub mąż to gdera 3 razy więcej i obraża wszystki domowników łacznie z psem i kotami. LEPIEJ NMI , NAPISAŁAM SOBIE, nie jestem sama bo ktoś ma podobne problemy więc jest szansa że to norma wieku lat 14 . dzięki , pozdrawiam i życzę cierpliwości i wytrwałości i wszystkiego naj.

[jolant_a]

moja rada więcej zainteresowania sprawami syna dla nas są błache dla
nich wazne i znaleźć mu jakieś zajecie sport coś w tym rodzaju też mam
syna w tym wieku i nie wiem co to znaczy zeby odpowiedział czy
zapyskował mam jeszcze 4 dzieci 17,12,7 i 3,5
i naprawde nie mam z nimi problemu dogadujemy się świetnie może to
kiedyś sie zmieni ale narazie jest super

[jolant_a]

ja uważam że skoro stać go na papierosy to niech ponosi jakieś
finansowe sprawy związane z domem i powinien sam zakupić sobie
telefon bo skoro jest już na tyle dorosły ze pali to powinien ponosić
tego konsekwencje jak dorosły ale to pani zdecyduje ja mam 5 dzieci i
córke w wieku 17 też podpalała i postawiłam jej sprawe tak jak pani
a też pracuje we wakacje że jeżeli bedzie palić to będzie musiał
ponosic częsciowe koszty związane z utrzymaniem domu i siebie i mam
spokój

o jaki cudowny watek, jak mi dobrze

[reniatoja]

moja corka za dwa miesiace skonczy 14 lat. Czasem ledwie z nia
wytrzymuje. Kocham ja nad zycie, ale nie wytrzymuje tego
dojrzewania. Ale napisze o tym wiecej w wolniejszej chwili, teraz
nie mam czasu, ale dobrze jest znalezc ludzi, ktorzy maja podobne
problemy.

[3xmama]

Mój syn wyjechał w piatek na 3 dni na turniej sportowy. W domu
cisza. Spokój. Córki bawią się bez większych zakłóceń, nikt nie
wrzeszczy, płacze, piszczy, marudzi, narzeka, dogaduje, komentuje,
trzaska drzwiami. Nie dzwoni domofon co kilka chwil (jak zwykle
nudzący się koledzy), w mieszkaniu jest porządek i można przejść
przez przedpokój bez obawy o wybicie zębów na porozwalanych butach.
Potrwa to jeszcze kilka godzin.

[mniejsze.zlo]

No właśnie mam 'problem' moim nastolatkiem. Niedlugo zaczynają się ferie, a on pierwszy raz wyjedzie na narty. W szkole organizują tygodniowy wyjazd, będzie tam razem kilkadziesiąt dzieciaków. No i ma wykupione jakieś ubezpieczenie w szkole, ale nie jestem pewna, czy będzie ono obowiązywało podczas tego wyjazdu.
A wolę go dodatkowo ubezpieczyć, bo niestety Kamil ma 'tendencję' do odnoszenia kontuzji. Zdarza mu się to dosyć często: a to jakieś zwichnięcie, dwukrotne złamanie, czy powybijane palce (ile to razy...). Dlatego zastanawiałam się nad wykupieniem mu dodatkowego ubezpieczenia. Całkiem niedrogo wyliczyłam to w Uniqa, ale jakoś sama nie jestem przkonana. Co wy o tym sądzicie?
Zapomniałam dodać, że jadą do Austrii.

[roseanne]

nie iwem, jakie sa koszty leczenia, ale jakby moja corka, sklonna do wypadkow
wyjedzala na dluzej to bym wykupila
przerabialismy juz zlamanie nogi i nadgarstka z kilkumiesieczna rehabilitacja.

[do_rcia]

Minęło już trochę czasu i na pewno syn już wrócił... Ja bym takie ubezpieczenie wykupiła. To nie jest takie drogie, a przynajmniej masz poczucie, że zrobiłaś, co w Twojej mocy...
Ja mam zupełnie inny problem... Mój 15-latek opowiedział mi, że jego kolega kupił bez problemu alkohol (wysokoprocentowy) - podobno nie dla siebie - ale to inny temat. Wiem, że powinnam zareagować - jednak kiedy poinformuję o tym jego rodziców, to obawiam się, że mój młody już mi nigdy nic nie powie... Zrobić awanturę w tym sklepie? Przecież nie mam żadnych dowodów... Co byście poradzili?

[ata-07]

Najlepiej,niech syn się z nim nie koleguje.

[alexxa6]

Może znajdź kogoś neutralnego kto by poinformował tamtych rodziców jakie zakupy
robi ich syn?