Dac szanse czy wyciagnac konsekwencje?

[sion2]

Znowu musze zasiegnac opinii szerszej. Problem dotyczy chlopca z
rodziny patologicznej ktorej pomagam jako wolontariuszka juz 4 lata.
Chlopiec we wrzesniu skonczy 10 lat.
Chodzi o to czy pozwolic mu jechac na "normalne" kolonie, takie
odplatne ponad 1000 zl ale on dostal miejsce darmowe, z gory
przeznaczone dla jakiegos "biednego" dziecka. To są kolonie o
charakterze sportowym, splywa kajakami, wspinaczki, zjazdy na linie,
wycieczki rowerowe, basen itd. Program super, chlopiec uwielbia
sport i tryska energia.
Problem jest z jego zachowaniem. Pochodzi z rodziny wielodzietnej (7
dzieci od niemowlecia do 12-latki), matka uposledzona umyslowo,
ojciec alkoholik z ograniczonymi prawami rodzicielskimi. Nikt
chlopca nie wychowuje, nie poswieca mu czasu. W szkole jest
utrapieniem dla wychowawczyni, uwielbia sie bic z innymi, zaczepia,
prowokuje, nie slucha pani, rozwala lekcje. To w grupie (tak,
wszyscy wiemy ze probuje zwrocic na siebie uwage), w pojedynke
zmienia sie w spokojnego i uczynnego dzieciaka.
Jednak jego zachowanie jest naprawde starszne, mial juz jedno
podejrzenie o kradziez ale nie zostalo mu to udowodnione. Objety
jest wolontariatem juz 4 lata, jezdzil wiele razy na kolonie, mial
setki rozmow z wychowawczynia i wolontariuszka, ktorą wręcz
kocha . Niestety wszystko bierze w łeb gdy chlopiec znajdzie sie w
grupie.
Wlasnie wrocil z jednych kolonii, takich dla biednych [czytaj:w
wiekszosci patologicznych] dzieci. Zachowywal sie tak skandalicznie
mimo rozmow z wychowawca, mimo telefonow przy nim do matki, mimo
grozb odeslania go do domu - ze powiedziano nam ze wiecej tego
dziecka nie wezma ze soba. Chlopiec przed wyjazdem obiecywal ze
bedzie "grzeczny" - oczywiscie rozmawialismy o konkretnych
sytuacjach i zachowaniach.
Za niecale 3 tygodnie ma jechac na te kolonie "normalne" gdzie beda
dzieci ze srednio zamoznych rodzin, z niepatologicznych srodowisk.
Dostal miejsce za darmo. Ma byc wycieczka na Slowacje. Jednak
chlopiec nagminnie nie wykonuje polecen wychowawcy - wyobrazam sobie
ze nie bedzie sie sluchal plynac kajakiem albo zacznie sie popisywac
zjezdzajac na linie... i nieszczescie gotowe.
Matka dziecka wlasnie tak sie obawia, ze on "sie zabije na tych
koloniach". Jednak jak teraz synek zaczal ją ze lzami w oczach
przekonywac jaki to grzeczny bedzie na tychy drugich koloniach,
znowu chce zeby jechał. A decyzje musi podjac wolontariuszka czyli
ja...
Gdyby jechal, kazalabym matce podpisac oswiadczenie ze to byla jej
decyzja aby nie miala do mnie pretensji jak mu sie cos stanie.
Poza tym nie chcę zeby stał sie utrapieniem dla kolejnego wychowawcy
i przeszkadzal kolegom.

jedni mowia: daj mu szanse skoro obiecuje, dla takich dzieci tylko
dobre przyklady i wysilek wychowawczy cos daje. rozumiem ale z
drugiej strony nad chlopcem pracuje grono ludzi od 4 lat a jego zle
zachowania sie tylko poglebiaja.

moim zdaniem jak dziecko ma 10 lat czas przesunac akcent z "dawania
szansy" na wyciaganie konsekwencji - "nie dotrzymales slowa, zobacz
co straciles"
ale moze sie myle, co radzicie?

ps. moderatorke prosze o nieusuwanie watku nawet jesli o to samo
zapytam psycholog na innym forum, zalezy mi na roznych opiniach

[miacasa]

ten wyjazd jest dla chłopca szansą na zobaczenie "innego świata", nie potrafię
przewidzieć czy będzie to dla niego doświadczenie frustrujące czy motywujące do
zmian na lepsze, opowiadałabym się za wysłaniem go na kolonię ale wcześniej
razem z nim spisałabym kontrakt, w przypadku niewypełnienia zobowiązania
zabrałabym dziecko z kolonii

wazny szczegół

[sion2]

miacasa napisała:

> ten wyjazd jest dla chłopca szansą na zobaczenie "innego świata",
nie potrafię
> przewidzieć czy będzie to dla niego doświadczenie frustrujące czy
motywujące do
> zmian na lepsze, opowiadałabym się za wysłaniem go na kolonię ale
wcześniej
> razem z nim spisałabym kontrakt, w przypadku niewypełnienia
zobowiązania
> zabrałabym dziecko z kolonii

no wlasnie zapomnialam: wazny szczegol jest taki ze nie bedzie mial
go kto zabrac z drugiego konca Polski gdyby zachowywal sie
skandalicznie

Trudna sprawa

[sir.vimes]

szczególnie jeżeli chłopiec rozumie, że konsekwencji w razie czego nie poniesie
tzn, że nie ma kto go zabrać jeśli "nawali".

Czy on odstaje od grupy czymś poza zachowaniem? Tzn. czy np. mozę czuć się z
powodu ubrania , przedmiotów fatalnie w porównaniu z innymi dziećmi na tych
koloniach?

Poczucie "gorszości"" chyba często uwidacznia się właśnie w taki sposób - tzn.
gra huligana-zabijake by byc w czymkolwiek lepszy.

Biorąc pod uwagę dobro chłopca pewnie warto byłoby spróbować. Biorąc pod uwagę
komfort psychiczny dzieci , które tam będą - niekoniecznie.

[sion2]

Chlopiec nie bedzie odstawal raczej od rowiesnikow wygladem. Mamy
sprawnie dzialajacy system pomocy i dzieci z tej rodziny maja
zestawy kolonijne ktore leza u wolontariuszek caly rok (typu
latarki, kosmetyczki, ekstra kurtki itd), maja pizamy tylko
kolonijne - w tym roku nowiutkie bo powyrastali itd, chlopcu udalo
sie nawet kupic super buty na gorskie wycieczki ze stypendium
unijnego, tak wiec ubiorem i wyposazeniem nie bedzie sie wyroznial.
Moze bedzie mial mniejsze kieszonkowe bo zaplanowalam "tylko" 75 zl
a teraz dzieci i po 150 biora na kolonie, ale dla tego dziecka i tak
takie pieniadze beda duze, na kolonie "dla biednych" dostawal po 40
zl i byl szczesliwy.

Przez rowiesnikow chlopcow jest lubiany bo on odgrywa role blazna.
problem ze dobiera sobie kolegow i staje sie prowodyrem zlego
zachowania, oni go nasladuja. I lubi sie bic, podobnie jak skakac,
biegac, tarzac sie itd.

[sir.vimes]

Chyba bym zaryzykowała.

To sportowe kolonie więc jest spora szansa , że zwyczajnie nie będzie miał
energii na głupie popisy. A potem będzie miał ogromną satysfakcję, ze wreszcie
wszyscy są zadowoleni z jego zachowania, dumni z niego- i może wyciągnie wnioski.

[dorcia1234]

pracuję w domu dziecka i z doświadczenia wiem, że nasze dzieciaki, którym do aniołow daleko, które często mają za sobą konflikt z prawem i które na naszych wyjazdach zachowują się skandalicznie, posłane w "normalne" środowisko kolonijne, wracają zadowolone, wypoczęte i bez skarg. Nie zdarzyło mi sie przez ponad 10 lat wysyłania dzieci na takie wyjazdy odbierać kogoś za karę.
Myślę, że warto zaryzykować, po raz ostatni - i tego się trzymać, Tym bardziej, że jak piszesz jest to wyjazd z dużą dawką sportu, czyli jest gdzie się wyszaleć

[miacasa]

a czy chłopiec wie o tym, że nie ma go kto odebrać przed czasem? przecież któryś
z rodziców odwiedzających swoje dziecko może dostać upoważnienie do odwiezienia
go do domu ale też może w nagrodę za dobre zachowanie dowieźć mu od rodziców
jakieś drobiazgi potrzebne w kolejnych dniach pobytu na kolonii

[majenkir]

Z jednej strony obietnice 10-latka sa g...o warte, z drugiej strony
chcialoby sie dac dzieciakowi szanse....Nie przewidzisz jego
zachowania . Moze "zapowiedziec" mu przed wyjazdem, a potem
dzwonic do niego codziennie i przypomiac jak sie ma zachowywac?

[sylwiam_m]

Zdecydowanie wyciągnąć konsekwencje.Ile szans można dawać.Ja to
piszę z innej perspektywy.Sama byłam opiekunką na wycieczce,gdzie
pojechał chłopiec w podobnym wieku,któremu też dawano niezliczone
szanse.Bogu dziękowałam,że to tylko 3 dni.Ja zajmowałam się 2
grupami-czyli 19 grzecznymi dziewczynkami,druga pani 10 mniej
grzecznymi ale całkiem ok.chłopcami,a siostra zakonna tylko tym
jednym chłopcem.Kiedy wysiadł z autobusu siostra zwyczajnie się
rozpłakała.To co robiłyśmy było narażaniem dzieci,u mnie starsze
dziewczynki pilnowały młodszych bo zwyczajnie nie dawałam rady,nie
mogłam być w kilku miejscach na raz.To było łamanie prawa,bo 1
opiekun może mieć tylko 10 dzieci.A chłoptaś bawił się
wybornie,trzymany praktycznie cały czas za rękę.Raz mało nie rzucił
się ze schodów,ze 3 razy nie wylądował pod samochodem,z toalety do
której siostra z wiadomych przyczyn nie weszła zwiał przez
okno.Szukaliśmy go godz.i grupa już nie weszła na Wawel.
Piszę też jako matka dzieci,które właśnie jeżdżą na takie kolonie
za tys.z kawałkiem.Dla 2 dzieci+kieszonkowe+zakup brakującej
garderoby to wydatek rzędu 3 tys.Zbieramy na to cały rok,dzieci
dokładają pieniążki od babci czy chrzestnych.Jeśli taki goguś
jedzie za darmochę jako 10 szansa i psuje wypoczynek innym dzieciom-
jestem zdecydowanie na nie.Jeśli mają darmowe miejsca powinno
pojechać dziecko z niezamożnej rodziny w nagrodę za wyniki w
nauce,czy dobre zachowanie,czy za konkurs jakiś,czy dzieci
powodzian lub pogorzelców.To co robisz jest zwyczajną
demoralizacją.Uczysz go,że cokolwiek zrobi i tak wyprosi i jest
git.Zabieranie go z kolonii jest też nie fair,w to miejsce może
pojechać inne,nie mniej potrzebujące dziecko.
Moje córki miały okres,że b.się kłóciły,wręcz czasami dochodziło do
rękoczynów.Miały obiecany wyjazd nad jezioro na 2
dni.Zapowiedziałam,że w tym domu nie ma przemocy,jeśli jeszcze raz
któraś rękę na siostrę podniesie z jeziora nici.Podniosła młodsza i
nie pojechały,ryczały,błagały,nic to nie dało.Od tego czasu mam
spokój.Po pierwsze wiedzą,że słów na wiatr nie rzucam,po drugie z
rękoczynami koniec(a może zwyczajnie są starsze).

[sion2]

dziekuje za ostre slowa aczkolwiek nie zgadzam sie że ja
demoralizuje dziecko, zdecydowanie jest przeciwnie - jestem jedyna
osoba w jego zyciu ktora bezposrednio i we wspolpracy z innymi (w
tym pedagoga, psychologa i pracownikow MOPSu) usiluje te dzieci
poddac innym wplywom niz demoralizujace z ich wlasnego srodowiska

ja tez sie sklaniam ku nieposylaniu go na takie wakacje, ale nie
uwazam ze pozjadalam wszystkie rozumy i dlatego pytam i pytam i
szukam opinii...

[sylwiam_m]

Sion przepraszam,może niejasno napisałam.Wiem co robisz dla
dzieci,wiem,że jesteś b.mądrą i rozważną osobą.Chciałam napisać,że
dawanie szans bez wyciągania konsekwencji jest działaniem bardzo
demoralizującym.Przepraszam jeszcze raz.

[sir.vimes]

Z tym, ze chłopiec opisywany przez Sion chyba nie jest takim łobuzem jak ten ,
którego opisałaś.

Jeżeli jest TAKI - zdecydowanie uważam, ze nie powinien jechać. Inne dzieci też
chcą fajnie, normalnie spędzić czas i mają do tego prawo.

[mw144]

Dałabym szansę, bo z doświadczenia w wolontariacie wiem, jak kończą
ci, którym tej szansy nie dano i absolutnie nie dać po sobie poznać,
że mu nie ufasz i nie wierzysz w jego obietnice.

[sion2]

naprawde nie wiem co zrobic, z tymi obietnicami jest tak, ze ta
rodzina jest przesiaknieta do szpiku kosci fałszem - dzieci maja
codzienny przyklad matki szastającej obietnicami wobec roznych osob
ktore koryguja jej opieke nad dziecmi - dawania obietnic, wzruszania
kogos łzami... i niedotrzymywania slowa. Wiedza że jak cos obiceuja
to robi to wrazenie. Gdy dzieci byly mniejsze, gdy miala doczynienia
z 6 do 8-latkami to i wiecej szansy i wyrozumienia stosowalam.
Jednak boje sie aby sobie dzieciak nie wykombinowal że jak ładnie
obieca, popłacze chwile (a on wypracowal sobie sposob ze natychmiast
zalewa sie łzami jak mu sie cos wypomina) - to sie "ciocia" wzruszy
i wszystko osiagnie. nie wiem czy nie jest to juz moment
doswiadczenia na wlasnej skórze przez chłopca że okreslone
zachowanie ma okreslone konsekwencje... nie wiem!

[paszczakowna1]

Nie zazdroszcze decyzji, Sion. Tu kazde rozwiazanie moze okazac sie zle.

Do sprawy "obietnic" nie przywiazywalabym takiej wagi - niestety, chyba musisz
po prostu przyjac, ze nic one nie znacza. I ciezko nawet egzekwowac inny
stosunek do tego od Pawla, bo i wiek, i srodowisko nie sprzyja. Moze za pare lat.

Inna zupelnie sprawa jest zachowanie na koloniach, bo tu chodzi o konkrety, nie
o abstrakcje. Pytanie podstawowe - co wiecej Pawlowi da w sensie wychowawczym,
wyslanie go nie czy wyslanie? Z jednej strony, to jeszcze dosc male dziecko, ale
z drugiej...

Czy, realnie rzecz biorac, jest szansa, ze on w innym srodowisku i sytuacji
zmieni zachowanie? Czy naprawde nie da sie jakos zorganizowac odebrania go,
gdyby powstala koniecznosc?

W sumie, moj instynkt mowi - nie posylac, chyba ze w razie czego da sie
zorganizowac powrot. Bo jesli Wasze dzialanie go nie nauczy, ze nieodpowiednie
zachowania pociagaja za soba okreslone konsekwencje, to kto? Ewidentnie rodzice
nie zycza sobie byc odpowiedzialni za cokolwiek. A chlopiec, nie ze swojej winy
oczywiscie, jest w takiej sytuacji zyciowej, ze bardzo niedlugo za
nieodpowiednie zachowanie zaplacic moze bardzo powaznie.

[sion2]

Jeszcze pogadam z ludzmi czy nie mialby kto go odebrac ale raczej
nie, matka ma 6 innych dzieci na glowie, ojciec najczesciej pijany i
nieobecny a wolontariuszki nie znajde takiej co po dziecko pojedzie
w calodniowa podroz... bez przesady.
Ciekawa jestem zdania Verdany, co by zrobila. te wszystkie "dac
szanse" "nie przekreslac" znam na pamiec ale chyba trzeba tez
wymagac. Jesliby Pawel mial nie jechac na pewno musialabym wziac go
na rozmowe powazna i wyjasnic dlaczego nie jedzie, bo jego matka
jest naprawde nieobliczalna wychowawczo, kazde wytkniecie
dzieciakowi jego zachowania bierze jako dyshonor dla siebie i
zaczyna przy dziecku obgadywac i oskarzac tę osobę ktora osmielila
sie zauwazyc ze jej dziecko jest na zlej drodze. Koszmar pracy z
takimi rodzinami...

[zocha16]

sion2, podziwiam Ciebie bardzo za to co robisz na codzień. Ale moim
zdaniem ten chłopiec nie powinien jechać i powinien wiedzieć
dlaczego nie pojedzie. W jego przypadku przydałaby sie konsekwencja
na własnej skórze.
Powiem tak, nie należe do biednych ludzi i moim dzieciom niczego na
co dzień nie brakuje, wręcz przeciwnie, w porównaniu do koegów maja
niejednokrotnie bardzo dużo. Ale jeżeli mają cos obiecane po
warunkiem, że.... to sie tego trzymam (dotyczy to przede wszystkim
prawie 9 letniej córki, bo syn nie ma jeszczse 3 lat nawet-ale też
jestem w stosunku do niego konsekwentna. Moja córka bardzo chciała
pojechać na obóz konny w tym roku na wakacje. W związku z tym, że
wyjazd był bardzo drogi (prawie 2 tyś) to powiedziałam ok., ale na
taki wyjazd trzeba sobie zasłużyć. Dostaniesz wzorowego ucznia na
koniec roku szkolnego (czyli dasz coś z siebie - i to bardzo dużo)
to pojedziesz. Nie dostaniesz, to nie pojedziesz. Do końca nie
wiedziała czy dostanie, czy nie. Postarała sie i dostała, więc
pojedzie, ale gdyby jej nie wyszło to by na 100% nie pojechała.
Wydaje mi się że dzieci też coś muszą z siebie dawać, a nie tylko
dostawać. 10-letni chłopiec jest już na tyle rozumny że powinien
sobie zdawać sprawę z konsekwencji swojego postępowania i zachowani,
inaczej nigdy niczego sie nie nauczy. Ja tak przynajmniej uważam.
Pozdrawiam

[joa66]

Czy jeżeli nie pojedzie w tym roku, będzie miał szansę na podobne,
albo fajniejsze kolonie w przyszłym roku?

Jeżeli tak, czy jest jakieś "zadanie", które można mu wyznaczyć na
ten rok, które jest w stanie wykonać? Nie chodzi o to, żeby w
aniołka się zamienił, tylko np. jeżeli będzie miał średnią w nauce
3, 5 (4 ? sama musisz ocenić jak wyglądają jego możliwości) i/lub
dobrą (bardzo dobrą?) ocenę z zachowania, to wyjedzie w przyszłym
roku? I jednocześnie zaoferowac pomoc w osiągnięciu tego celu?

[verdana]

No to się wyłamię. Posłalabym. Bo to jedyna szansa na zetkniece się
z niepatologicznym srodowiskiem, z innym światem. To jest tak -
wychowuje się dziecko w patologiczej rodzinie, rodzice klamią, on
robi to co widzi w domu, czego go uczą rodzice, a potem konsekwencje
ponosi on sam. Nie ci, którzy go demoralizują.
10 lat to jeszcze małe dziecko - mam wrazenie, ze w tym wieku
szanse się dziecku należą. Gdyby byl o 3-4 lata starszy, nie bylabym
taka przekonana.
Jesli nie pojedzie, nie wyciągnie wniosków typu "byłem niegrzeczny,
więc mnie nie wzięli, lepiej być grzecznym". Po pierwsze dlatego, ze
on najwyraźniej nie potrafi być grzeczny (czy jest zdiagnozowany pod
kątem ADHD i FAS?). Po drugie dlatego, ze rodzina na 100% mu
wytłumaczy, ze gdyby był niegrzeczny i miał kasę , to by pojechał,
co zresztą jest prawdą.
Ja tylko zrobiłabym jedno - nie wyciagała od niego żadnych
kłamliwych obietnic. Powiedziała szczerze, ze nie wierzysz, ze
będzie szczególnie grzeczny, ale niech się choć postar, abys mogła z
niego być dumna. Że mimo wszystko nadal ufasz, ze może.

[sion2]

No Verdano, skrycie oczekiwalam ze napisze iz ma nie jechac...

Ale napisz jeszcze raz to samo - jesli dodam ze Pawel mial
dziesiatki dobrych przykladow przez prace wolontariuszki, ma
naprawde wspaniala wychowawczynie ktora szczerze martwi sie nim ale
jest mu zyczliwa i traktuje bardzo powaznie jego problemy. Ona,
pedagog szkolny, jedna wolontariuszka, druga wolontariuszka i
wychowawcy na poprzednich koloniach naprawde ukazywali i ukazuja
chlopcu dobre wzorce - oczywiscie ze srodowisko domowe ma tu
najwiecej do powiedzenia - ale powiedzmy szczerze, jesli chlopiec
jest od 4 lat jakos formowany przez takze "dobrych" ludzi, czy nie
nalezaloby oczekiwac ze w minimalnym stopniu zacznie stosowac sie do
norm spolecznych?
poza tym wiecie boje sie tez o to ze moja kolezanka z dobrej woli
wywalczyla te kolonie dla niego, rozmawiala z samym prezesem firmy i
jesli Pawel uprzykrzy zycie wszystkim - jak ona bedzie wygladac?

najchetniej bym z chlopcem jakis kontrakt zawarla ale jaki? ze
pojedzie/nie pojedzie za rok jesli bedzie sie
grzecznie/niegrzecznie zachowywal caly nastepny rok szkolny to moim
zdaniem przesada w przypadku 10-latka, dla niego rok to prawie
wiecznosc...

mam jeszcze taki pomysl zeby poslac go na kolonie caritasu gdzie byl
juz dwa razy i wychowawcy owszem informowali o problemach ale
radzili sobie z nim i po prostu wykazywali wole pracy z dzieckiem,
tam nie ma super atrakcji ale dla Pawla kazdy wyjazd z domu jest
dobry, on jeszcze nie wartosciuje wyjazdow, ciuchow itd - i umowic
sie z nim ze jezeli na tych koloniach bedzie zachowywal sie dobrze
to pojedzie na super zimowisko? tylko co wtedy gdy w szkole zacznie
chuliganic znowu....

[agatka_s]

A ja bym rozgraniczyla 2 sprawy.

Po pierwsze odpwiedzialnosc-jesli dziecko moze stanowic zagrozenie
dla siebie, lub dla innych dzieci-to bym sie zapytala siebie, czy
mam ochote taka odpowiedzialnosc brac na siebie, jesli rzeczywiscie
do nieszczescia dojdzie. Pytanie jest tylko czy to dziecko stwarza
realne zagrozenie ? No bo glupio na kajakach to moze sie zachowac
kazde dziecko, nawet takie na codzien najgrzeczniejsze, po to sa
kapoki, po to takie zajecia powinny miec ratownika itp.

Co innego jeslio dziecko bywalo np agresywne wobec innych w
przeszlosci, albo jesli mialo podobne wypadki na koncie gdzie celowo
np doprowadzało do sytuacji nioebezpiecznych.

TY znasz dziecko, i ty musisz zdecydowac czy dziecko rzeczywiscie
takie zagrozenie dla siebie lub innych stwarza.

Druga sprawa to jak postapic wychowawczo, jak najlepiej dla dobra
dziecka-ja tez bylabym za tym aby dziecku dac szanse. Ja
sporzadzilabym cos o czym ktos tu juz wspomnial-kontrakt.
Napiasalabym na komputerze zbior zasad do ktorych dziecko sie
zobowiazuje (kilka prostych)-dalabym miejsce na podpisy, i nawet
zorganizowalabym cos w rodzaju uroczystego podpisania tego
kontraktu. Jednoczesnie powiedzialabym chlopcu ze bardzo wierze w
to ze on tych zasad dotrzyma.

Moze sie myle, ale takie "zinstytucjonalizowanie" zasad moze pomoc.
(teraz mi sie przypomnialo ze Superniania tez radzila aby zasady
spisywac)-mysle ze samo to ze dziecko ma cos podpisac, ze jest
potraktowane poeaznie, jak dorosly-moze mu dac pozytywnego kopa.

A tak w ogole, to trzeba chlopaka oddac pod opieke jakiegos faceta-
trenera, instruktora sportu-to taka klasyka-jak chlopak odnajdzie
sie w sporcie, jak bedzie mogl energie skierowac w cos, a jeszcze
jak bedzie w czyms dobry, to napewno mu to pomoze.

Trzymam kciuki.

[verdana]

Napisze jeszcze raz - rodzina dla dziesieciolatka to zupelnie co
innego, niż wolontariuszki, chocby i swiecace przykladem.
Oczywiscie, ze dziecko nie powinno być zagrożeniem dla innych, ale i
takie dzieci jadą, wystarczy, ze ich rodzice zapłacą.
Dziecko pozbawione przez "dobrych ludzi" wakacji na pewno się nie
poprawi. To ogromna kara i najprawdopodobniej jedynym skutkiem
będzie wiara, ze "biednemu to zawsze wiatr w oczy" i ze biedny nie
moze liczyć na czyja dobroć.

[sion2]

verdana napisała:

> Napisze jeszcze raz - rodzina dla dziesieciolatka to zupelnie co
> innego, niż wolontariuszki, chocby i swiecace przykladem.
> Oczywiscie, ze dziecko nie powinno być zagrożeniem dla innych, ale
i
> takie dzieci jadą, wystarczy, ze ich rodzice zapłacą.
> Dziecko pozbawione przez "dobrych ludzi" wakacji na pewno się nie
> poprawi. To ogromna kara i najprawdopodobniej jedynym skutkiem
> będzie wiara, ze "biednemu to zawsze wiatr w oczy" i ze biedny nie
> moze liczyć na czyja dobroć.

No nie, z tym sie nie zgodze. Tu jest problem odwrotny - swiadomie
coraz bardziej ograniczam pomoc materialna i spelnianie marzen
dzieci bo zaczely dostawac wiecej niz dzieci z normalnych rodzin. Że
mu "pod wiatr" to Pawel nie moze powiedziec, o nie... Oczywiscie za
straszna atmosfere jego domu (naprawde dantejskie sceny odkad matka
postawila sie konkubinowi ze wiecej do lozka z nim nie pojdzie,
policja, niebieska karta, rozprawa w sadzie itd) nie wynagrodze mu
niczym. Ale naprawde przez 4 lata baaaardzo duzo otrzymywal - tylko
z siebie nie dal. Nie mowie tu o rzeczach materialnych ktore
otrzymywal ale wiele zainteresowania obcych ludzi i wyjazdow itd.

to jeszcze wam cos opowiem....

[sion2]

Jako ciekawoste ale najpierw odniose sie do pierwszej czesci postu
agatki_s - tak, Pawel w przeszlosci stanowil zagrozenie dla siebie i
dla innych dzieci, m.in. na basenie szkolnym i nawet przez jakis
czas mial zakaz jezdzenia na basen z klasa gdyz mimo zajec z
ratownikiem, Pawel mial akcje w rodzaju: wszyscy stoja w szeregu i
czekaja na pozwolenie, nauczyciel tlumaczy cos tam a Pawel nagle
hop! i do wody.

Pawel uwielbia karate. Akurat w szkole do ktorej chodzi zajecia
prowadzi doskonaly trener-wychowawca chlopcow, ktory cieszy sie
uznaniem i autorytetem wsrod chlopcow oraz ich rodzicow. Pawel
ciagle marzyl o zajeciach karate ale byly odplatne. Karate szkolne
jest poparte baaaaaardzo systemem wychowawczym i nauka ze karate
sluzy do obrony a nie ataku a bic innych to hanba dla karateki.
Znalazl sie sponsor dla Pawla i od drugiego polrocza mial chodzic na
karate, ogromnie sie cieszyl.
Razu pewnego gdy rozmawialam z jego wolontariuszka wspomnialam o tym
karate ze bedzie chodzil. Ona malo nie spadla z krzesla i mowi "jak
to BĘDZIE chodzil? to on nie chodzi jeszcze?" - coz sie okazalo? ze
od wrzesnia do stycznia Pawelek na kazdej wizycie u wolontariuszki
rozporomieniony opowiadal co on to nie robil na ostatnich zajeciach
karate, pokazywal chwyty, wymienial nazwiska, opowiadal o zawodach i
kolejnych etapach wtajemniczenia... wiec z kolei ja oslupialam...
okazalo sie szybko ze dziecko tak marzylo o zajeciach karate ze
calkowicie "przywlasszczyl" sobie opowiadania kolegi ktory na te
zajecia chodzil i traktowal jak swoje zycie... oczywiscie nie mozna
tego uznac za klamstwo ale raczej konfabulacje majaca zrekompensowac
jego niskie poczucie wartosci siebie i chec zwrocenia na siebie
uwagi.

Tym bardziej wiec ucieszylismy sie ze jest sponsor. Pawel byl na
zajeciach 3 razy. Jak sie okazalo ze na noszenie stroju musi
zasluzyc praca, cwiczeniami i posluszenstwem trenerowi - sam
zrezygnowal.

Bo w tej rodzinie tak jest: wszystko mi sie nalezy ale bez wysilku z
mojej strony.

[agatka_s]

sion...ty juz podjelas decyzje

Teraz szukasz argumentow, czemu ja podjelas. Prawda ?

Jesli mozesz wyslac na inne Kolonie, te z Caritasu-to tak zrob.
Dziecko pojedzie, a i ty bedziesz spokojniejsza.

[sion2]

agatka_s napisała:

> sion...ty juz podjelas decyzje

No tak na 80% podjelam.... moze za skrupulatna jestem i dziele wlos
na czworo, troche mi szkoda dzieciaka...


>
> Teraz szukasz argumentow, czemu ja podjelas. Prawda ?
>
> Jesli mozesz wyslac na inne Kolonie, te z Caritasu-to tak zrob.
> Dziecko pojedzie, a i ty bedziesz spokojniejsza.

[verdana]

Wszystkie niemal dzieci tak robią jak Paweł - chcą czegoś, zapisują
się, a potem uznaja, ze to nie dla nich. Nie zawsze ze zlej woli -
dzieci po prostu nie mają na tyle wiedzy i wyobraxni, aby z gory
przewidzieć, co będzie na zajęciach, czy im sie to spodoba. Nawet
dorosli ludzie nie zawsze sa konsekwentni w swoich wyborach. Moje
dzieci czasem zaczynały zajęcia, potem z nich rezygnowały i ja to
rozumiałam - to nie było "to".
No, ale podopieczby opieki spolecznej nawet w wieku 6-10 lat ma być
wdzieczny za to, co otrzymuje. Nie moze jak inne dzieci traktować
tego lekko, bo jest dzieckiem i te wakacje czy zabawa
sa "norma;lnie" przypisane do dziecięcego wieku jak u dzieci z
zamozniejszych rodzin. takie dziecko powinno wiedzieć, że nic mu się
nie nalezy, ze wszystko ma z laski i za te łaske być wdzieczne -
wybacz Sion, ale dokładnie tak zabrzmiało mi w uszach zdanie, ze
dziecko od 4 lat 9dziesięciolatek, nie 18 latek!) stale cos dostaje,
a niz z siebie nie daje. A co ma dać, przepraszam??? begfraniczna
wdzięczność i uwielbienie dla "dobrych pań?" Odrzucenie rodziny?
Sion, mam przykre wrażenie, ze dziecko nie pojedzie nie dlatego, ze
jest niegrzeczne, tylko dlatego, ze jest niedostatecznie wdzięczne.
Jako porazka wychowawcza ma zaplacić za to, ze nie udało się go
latwo i przyjemnie wychowac i teraz być dumnym z własnych osiągnięć.

przeginasz verdano

[sion2]

verdano lekko przeginasz
gdybys miala kontakt kilka razy w tygodniu z dziecmi tymi mialabys
prawo oceniac czy mnie zalezy na czyjejs wdziecznosci DLA MNIE czy
nie, gdybys widziala z bliska dzialalnosc naszą (nie moją tylko
calej grupy osob we wspolpracy z pedagogiem, psychologiem i MOPSem)

walisz prosto kawe na ławe wiec odpowiem w tym samym stylu: żenujące
jest dla jesli ktos podejrzewa mnie o szukanie satysfakcji w tak
ciezkiej pracy jaka są kontakty z rodzinami patologicznymi, gdyby mi
zalezalo na wdziecznosci zrezygnowalabym 3,5 roku temu, zaledwie po
kilku miesiacach

w zime mielismy przejscia ze starszymi dziewczynkami - zaczely
nasladowac matke i traktowac wolontariuszki jak sluzące, klamac i
manipulowac, ale ze to dzieci jeszcze (wtedy 10,5-latka i prawie 12-
latka) to klamstwa same z siebie szybko wychodzily na jaw
byly to klamstwa wredne, sluzace zmanipulowaniu aby osiagnac
korzysci - sytuacja nowa bo wczesniej dzieci byly troche za glupie
zeby osmielac sie stosowac to wobec wolontariuszek choc przyklad
matki mialy codziennie
byly rozmowy, umowy, wyjasniania itd. w koncu powiedziane: jesli
jeszcze raz mnie oklamiesz, wiecej nie zabiore cie do siebie
(podkreslam ze to PO wielokrotnych rozmowach i dawaniu drugiej,
czwratej i szóstej szansy) - mimo tak postawionej sprawy najstarsza
jeszcze raz oklamala swoja "ciocie", sprawa sie wydala juz jak byla
u niej w domu i zazywala roznych przyjemnosci
kolezanka postawila sprawe jasno - bede ci pomagac na odleglosc,
przyjade na twoje urodziny itd, mozesz mnie prosic o pomoc w roznych
sprawach ale do wakacji nie zaprosze cie do siebie
dziewczynka zamknela sie w łazience gdzie godzine wyła z rozpaczy a
wolontariuszka łykała łzy pod drzwiami
ale coz, slowo sie rzeklo...

zgadnij jaki byl skutek tej sytuacji? podpowiem ze taki wstrząs
bardzo dobrze zrobil tej dziewczynce

uznalysmy wtedy ze wymagac od 6 czy 8-latki przeciwstawienia
zwyczajom domowym jest niemozliwe
ale gdy dziewczynka za 3 miesiace miala skonczyc 12 lat, jest bardzo
inteligentna (najstarsza) - MUSIALA doswiadczyc ze normalnym
swiecie, klamstwo oznacza konsekwencje bolesne predzej czy pozniej

zastanow sie Verdano: jesli te dzieci maja wyjsc z patologii, jesli
maja odbic sie od wzorca domowego, jesli choc jedno z nich ma szanse
inaczej zyc niz jego rodzice - czy powinny znac i uwewnętrzniac
takie wartosci jak: szacunek do innych, uczciwosc, prawdomownosc,
pracowitosc oczywiscie NIE jako cnoty heroiczne ale czy powinny
myslec ze ludzie inni sluza do manipulowania nimi, wykorzystywania i
ze oni "biedni" stanowia pępek swiata? czy takie myslenie pozwoli im
wyrwac sie z patologii?

i nie mowie tutaj o cnotach heroicznych "predzej umre niz sklamie" -
ale o zrozumienie ze postawa jaka znaja z wlasnego domu że ŻADNEJ
sprawy nie da sie załatwic bez kłamstwa, że oszukuje sie MOPS,
pedagog, szkołe, lekarke, rodzine i pomagajacych, że kłamie sie
nawet na temat tego co sie jadlo na sniadanie - ze taka postawa nie
pozwoli im odnalezc sie w swiecie niepatologii?

komu potrzebna jest wdziecznosc, prawdomownosc czy uczciwosc tych
dzieci - wolontariuszkom czy samym dzieciom?

[verdana]

Alez Ty oczekujesz wdzięcznosci w postaci zmiany zachowani. Ty sie
starasz, wiec dziecko też musi, musi, bo przecież ty włozylaś w nie
tyle energii i pracy.
Ale to Twoja sprawa - dziecko w tym wieku nie traktuje Twojej pomocy
jako łaskawosci i dobroci, tylko jako rzecz normalna i należną. I
jesli Twoje działania wychowawcze nie dzialaja, nie możesz uznać, ze
winne jest dziecko i nalezy je za to ukarać. A to własnie robisz. On
nie spelnia Twoich oczekiwań, mimo ze powinien. A powinien
zrozumieć, ze to Ty masz byc dla niego wzorem, a nie mama i tata -
bo to patologia i dziesięciolatek ma to dostrzec.
przepraszam Cię bardzo, ale dokladnie tak opisujesz sytuację.
dziecko z rodziny patologicznej ma pod wplywem ochotniczek stac sie
grzecznym, milym dzieckiem. Nie staje się - to tylko jego wina, nie
zasuguje na nic więcej.
A moim zdaniem własnie takie dziecko powinno zetknąć sie z "lepszym"
srodowiskiem. a Tu postanowilaś, ze dla niegrzeczych - tylko
środowisko patologiczne.
Te dzieci maja wyjść z patologii na zasadzie - nie bedziesz nas
sluchac, to my dalej nie pomagamy? Nam sie nie udaje ciebie
wychować - to Twoja wina, nie nasza? To dobre dla dorosłych, dla
dzieci jest proste - zajmujemy się tylko wdziecznymi egzemplarzami,
dzieci niewdzięczne i trudne niech wiedza, ze my nie pomożemy. Łatwo
jest pomagać grzecznym.
Nie, to tak nie działa. A już wymaganie od dziecka by dostrzegało
patologię rodziców i się od niej odcięło to patologia. Pamiętam, jak
prowadzilas dyskusję, jak ukarac dziecko, ktore sklamało na
polecenie matki. To dla mnie dopiero przegiecie.

[sion2]

verdana napisała:

> Alez Ty oczekujesz wdzięcznosci w postaci zmiany zachowani. Ty sie
> starasz, wiec dziecko też musi, musi, bo przecież ty włozylaś w
nie
> tyle energii i pracy.
> Ale to Twoja sprawa - dziecko w tym wieku nie traktuje Twojej
pomocy
> jako łaskawosci i dobroci, tylko jako rzecz normalna i należną. I
> jesli Twoje działania wychowawcze nie dzialaja, nie możesz uznać,
ze
> winne jest dziecko i nalezy je za to ukarać. A to własnie robisz.
On
> nie spelnia Twoich oczekiwań, mimo ze powinien. A powinien
> zrozumieć, ze to Ty masz byc dla niego wzorem, a nie mama i tata -
> bo to patologia i dziesięciolatek ma to dostrzec.
> przepraszam Cię bardzo, ale dokladnie tak opisujesz sytuację.
> dziecko z rodziny patologicznej ma pod wplywem ochotniczek stac
sie
> grzecznym, milym dzieckiem. Nie staje się - to tylko jego wina,
nie
> zasuguje na nic więcej.
> A moim zdaniem własnie takie dziecko powinno zetknąć sie
z "lepszym"
> srodowiskiem. a Tu postanowilaś, ze dla niegrzeczych - tylko
> środowisko patologiczne.
> Te dzieci maja wyjść z patologii na zasadzie - nie bedziesz nas
> sluchac, to my dalej nie pomagamy? Nam sie nie udaje ciebie
> wychować - to Twoja wina, nie nasza? To dobre dla dorosłych, dla
> dzieci jest proste - zajmujemy się tylko wdziecznymi
egzemplarzami,
> dzieci niewdzięczne i trudne niech wiedza, ze my nie pomożemy.
Łatwo
> jest pomagać grzecznym.
> Nie, to tak nie działa. A już wymaganie od dziecka by dostrzegało
> patologię rodziców i się od niej odcięło to patologia. Pamiętam,
jak
> prowadzilas dyskusję, jak ukarac dziecko, ktore sklamało na
> polecenie matki. To dla mnie dopiero przegiecie.
>

wiesz co verdano, zaluje ze zaprosilam cie do rozmowy
nie bede dementowac kazdego twego wyobrazenia o mnie bo szkoda mi
czasu, sorry
liczylam na powazne podejscie a nie kierowanie sie uprzedzeniami bo
nie zyje wedlug twego swiatopogladu a niesttey przebija z ciebie
uprzedzenie

nie ma sensu zebym dyskutowala z fikcja, z twoimi wyobrazeniami o
moim podjesciu do dzieci
jak bedziesz zainteresowana rozmowa oparta na faktach - daj znac

[weronikarb]

Verdano myślę, że tym razem zbyt ostro pojechałaś i na wyrost.


> Sion, mam przykre wrażenie, ze dziecko nie pojedzie nie dlatego,
ze
> jest niegrzeczne, tylko dlatego, ze jest niedostatecznie
wdzięczne.

Moje dziecko właśnie z tego powodu by NIE pojechało

Ja aby moc miec pieniadze musze pracowac, mojego syna praca jest
nauka i bycie grzecznym.
Jest dopiero w przedszkolu ale ma to wpajane i wie, że jak bedzie
grzeczny w przedszkolu to tak jakby wykonal dobrze prace. W domu tez
ma byc grzeczny - tak jak my.

Wiadomo jest dzieckiem ma odpaly, tym barzdiej ze to zywe srebro,
jednak przez rok przedszkola tylko raz mi sie poskarzyly

Dostaje duzo - choc nie wszystko co zapragnie.


Znam rodzine patologiczna z tez ok. 6 dzieci.
Rodzice zdrowie - nie shanibili sie praca, bo oni biedni,
wielodzietni wiec im sie NALEZY.
Dzieci - obecnie najmlodsza ok 16 lat - zadne z nich nie pracuje -
dwoje najstarszych po wyrokach w wiezieniu.

Nikt sie dziecmi nie zainteresowal, nie dal dobrych przykladow -
wystarczylo ze dali pomoc finansowa.

Mysle tak jak Sion ze powinna juz zaczac wyciagac konsekwencje, bo
inaczej nic dobrego z chlopaka nie bedzie, a jest szansa ze jeszcze
go wyciagnei na dobra droge

[agatka_s]

Nie zgadzam sie.

Wakacje, podobnie jak jedzenie, spanie , ubranie, zabawki, czas
wolny i szacunek rodzicow-dziecko powinno miec niezaleznie od tego
czy bylo grzeczne, czy sie dobrze uczylo, czy mozna sie nim bylo
pochwalic przed znajomymi i rodzina itp.

Ja rozumiem ze dziecko marzy o jakims super wyjezdzie, i to jest
nagroda za cos, cos extra, za jakis ponad przecietny wysilek wlozony
w nauke. Niemniej nawet jesli dziecko jest niegrzeczne, kiepsko sie
uczy i w ogole nie spelnia naszych oczekiwan, ma wciaz prawo do
odpoczynku, np poprzez pojechanie na oboz. Inaczej to tresura.

No i najgorsza rzecz-szkola nauka, nie jest praca dziecka !!!!! To
jakis absurd.

Dziecko nie chodzi do szkoly w zamian za cos (tak jak my do pracy-w
zamian za wynagrodzenie). Szkola dziecka jest dla niego samego-nie
chodzi sie do szkoly zeby zadowolic rodzicow, ktorzy w zamian za to
zadowolenie dadza nagrode !!!!! Do szkoly chodzi sie dla siebie,
zeby sie czegos nauczyc.

Przestrzegam przed takim mysleniem, bo jesli dziecko zacznie miec
klopoty, to moze dojsc do wniosku ze i tak nie ma po co chodzic do
szkoly, rodzicow i tak nie zadowoli bo mu nie wychodzi, nagrody nie
bedzie, to po co chodzic ? Lepiej zostac "bezrobotnym" uczniem....

[weronikarb]

Agatka nie zgodze się.
Nauka to praca i to ciężka praca - bo osobiscie wole chodzic do
pracy zawodowej i miec popoludnie luz

Dlatego doceniam ciezka prace dziecka - i to nei koniecznie
finansowo, jest wiele innych form doceniania.

Pozatym neiwiem moze jestes ewenementem, ale ja w podstawówce
napewno nie myslalam o przyszlosci, raczej aby jak najszybciej
odbebnic swoje i miec luz. Mimo iz matka non stop trabila, ze to nas
z start w dorosle zycie.

Dziecko musi miec motywacje, aby moc wykrzesac z siebei wszystkie
poklady sily.
Wez nie chwal dziecka za nauke - po co skoro robi to dla siebie -
jak myslisz bedzie sie uczyc, bo bedzie myslec o przyszlosci??

Nie, jest czlowiekiem, a on potrzebuje motywacji, bodźca aby moć
dzialać i na kazdym etapie rozwoju jest on inny.

Jak jest malutkie - to motywacja to usmiech mamy, klaskanie z radosci
Pozniej w przedszkolu - pochwaly, jakies tablice ze sloneczkami.
Pozniej coraz to inne - jakie powiem Ci jak ja z moim dojde tam

Jednak tak jak ja bylam wychowywana, to na ogol - wyjscie dluzsze w
weekend, badz cos nowego ekstra, innym razem wycieczka itd.

[agatka_s]

Motywacja-tak tu sie zgadzam, potrzebna jest i to bardzo. T

Tylko ze dziecko ma prawo do wielu rzeczy, tak jak napisalam,
niezaleznie od tego jak "pracuje". Do takich rzeczy nalezy np
odpoczynek w wakacje. I cos co dziecku sie nalezy z tego tylko
tytulu ze jest dzieckiem, nie moze byc przez rodzicow wykorzystywane
jako "motywacja".

I jeszcze jedno, czym innym jest jesli mama pochwali za piatke, a
zupelnie czym innym jest jak dziecko walczy o te piatke aby mama
pochwalila. Subtelna roznica ale jednak olbrzymia.(i bardzo
widoczna golym okiem wsrod dzieci !!!!).

Tak jak nie wolno dzieci karac, zabierajac im cos co im sie nalezy,
z tego tytulu ze sa dziecmi, nie wolno dzieci nagradzac za cos co
jest ich normalnym obowiazkiem, jako dzieci.

Jesli dziecko mieszka w domu, to jego obowiazki domowe nie sa praca
za ktora nalezy sie jakies extra wynagrodzenie, tak samo nauka
dziecka, dobre sprawowanie nie jest wysilkiem dziecka za ktore
nalezy sie gratyfikacja. (wiadomo, jak dziecko zrobi cos super ito,
to mozna jakos pochwalic, ale z zasady dziecko nie powinno wyrzucac
smieci po to aby go ktos za to pochwalil)

Praca zawodowa jest oparta na zupelnie innych zsadach-wrecz jest to
handel wymienny, codzimy do pracy bo nam za to placa, jak przestana,
noga nasza w pracy wiecej nie postanie. I dlatego nigdy nie wolno
twierdzic ze szkola dziecka to tak jak praca doroslych. Jest to
poprostu demoralizujace-nawet najmniejszy szkrab musi miec
swiadomosc ze nikt mu za nauke "placic" (w dowolnej formie !!!) nie
bedzie, bo tak jak jest oczywiste ze sie oddycha, ze sie sprzata jak
sie nabrudzi i ze sie mamie pomaga w domu, tak samo oczywiste jest
ze chodzi sie do szkoly.

[weronikarb]

> niezaleznie od tego jak "pracuje". Do takich rzeczy nalezy np
> odpoczynek w wakacje. I cos co dziecku sie nalezy z tego tylko
> tytulu ze jest dzieckiem, nie moze byc przez rodzicow
wykorzystywane
> jako "motywacja".

I owszem - dlatego w wakacje nie dorabia a "odpoczywa", jednak
wyjazd na kolonei nie należy sie jak tzw "psu buda".
Moje dziecko jak caly rok bedzie "zlewac" szkole, zle sie zachowywac
to bankowo by nie pojechalo nna kolonie i do tego "wypasione"
W tym wypadku odebranie kolonii to poprostu konsekwencja jego
zachowania

[agatka_s]

a ja uwazam, ze dziecku odpoczynek nalezy sie jak psu micha. Wyjazd
na kolonie, to przyjemnosc (zazwyczaj), ale przede wszystkim
regeneracja po roku szkolnym. Madry rodzic wie ze kolonie, wyjazd,
zmiana otoczenia, klimatu, zmiana srodowiska, poznanie nowych
kolegów jest poprostu w interesie dziecka, i dlatego nalezy sie mu
jak psu micha.

To tak jakby przestac dawac dziecku jesc mieso albo zdrowe jarzyny,
bo nie bardzo sie staralo w szkole....

[mma_ramotswe]

Powiem tak: wobec 10latka można już wyciągnąć konsekwencje.
Ja to zrobiłąm u syna, gdy miał 11 lat. Palił papierosy, miało się
to już nei powtórzyć - stawką była zielona szkoła. Nie pojechał, bo
jednak go z papierosem złapano.
Był płacz i zgrzytanie zębów, obietnice itd. Nie pojechał.
Teraz syn ma 13 lat i jest zupełnie innym dzieckiem. teraz mówi, że
to go nauczyło.
Ale nie wiem, czy u wszytskich działa. Wiem, że są tacy, których to
dobije. "Skoro uważasz, że jestem zły, to ja ci właśnie to
pokażę", "nie warto się wysilać, bo i tak jestem zły".
Bardzo trudna sprawa

[agatka_s]

no więc właśnie, ja wiem doskonale co zrobiłabym wobec mojego syna-
byłabym konsekwentna.

Ale wobec dziecka którego nie znam, a co najważniejsze dziecka
którego nie rozumiem, bo nie wiemy co w takiej główce, pokrzywdzonej
przez los, sie dzieje-nie odważyłabym sie dawać takich
jednoznacznych pedagogicznych rad.

Z drugiej strony rozumiem też sion. Rozumiem też i to że ona też
nie dobrze się z tym czuje że ktoś ją zawiódł, nawet jeśli to tylko
10 letni chłopiec....

[ata-07]

Daj mu szansę. Ma okazję być w innej,grzeczniejszej grupie. Moja
córka była w zeszłe wakacje na półkolonii razem z dziećmi
alkoholików/dla biednych dzieci nie ma kolonii/. Po przyjeżdzie była
zadowolona z pobytu,ale mówiła,że te dzieci przeklinały cały czas,aż
uszy puchły słuchać. A dzieci były w wieku do 18 lat. Dlatego nie
dziwię się,że ten chłopiec tak się zachowuje,ale podejrzewam,że
tylko w takiej samej grupie dzieci,jak on. Taka odmiana bardzo by mu
pomogła-być może,gdyby nie te kolonie, nigdy by nie zobaczył,że
można żyć i zachowywać się inaczej. Każdy człowiek zasługuje na
jeszcze jedną szansę! A w przyszłości,jeżeli będzie miał taką okazję
pojechania na normalne kolonie-to byłoby najlepsze dla niego,bo
pojechanie z dziećmi alkoholików nie zmienia za bardzo otoczenia.
Takie dziecko powinno odpocząć i starać się wyjść z takiego
środowiska,a nie w niego dalej brnąć poprzez zadawanie się tylko z
dziećmi z rodzin patologicznych. I jeszcze jedno-zauważyłam,że te
dzieci biedne lubią się chwalić-moja córka tak ma,nie chce
pokazać,że jest gorsza od innych,wymyśla niestworzone rzeczy.
Dlatego nie dziwię się,że może coś ukradł.W tym roku moja córka
pojechała na wakacje normalne,dzięki pewnej e-mamie,za co bardzo
dziękuję,jest bardzo zadowolona. Acha,im dłuższe kolonie,to lepiej
dla niego. Odpocznie od rodziny,zapozna nowych kolegów-na takich
koloniach sportowych napewno wychowawcą jest mężczyzna,więc dadzą
sobie z nim radę. Powodzenia,daj mu szansę-to jego szansa na nowe
życie.A i mama odpocznie.

[ata-07]

Poza tym,skąd wiadomo,że będzie się żle zachowywał? Podejrzewam,ze
jeżdził tylko na kolonie dla dzieci z patologicznych rodzin.Nie
można skreślać dziecka za coś,co się jeszcze nie wydarzyło.Napewno
będzie lepiej się zachowywał,choćby z tego powodu,żeby zostać,bo to
frajda dla chłopca być na takich sportowych koloniach.I może lepiej
nie mow mu:"jakby co,nie będzie miał cię kto odebrać"/bo to dla
niego lepiej-chulaj dusza/,tylko mó:"jak mi wychowawca powie,ze się
żle zachowujesz-przyjeżdżam natychmiast"-niech sie trochę
obawia.Powiedz mu to spokojnie,to jeszcze dziecko-nie stresuj na
zapas i nie psuj humoru i zabawy.Od tego są wychowawcy.

[m_regina]

Ja stawiałabym na to, żeby Pawłowi dać szansę. Jemu każdy tydzień
poza domem, w którym jest tak nieciekawa atmosfera daje naprawdę
dużo. Jeśli pojedzie na te kolonie, znajdzie się w zupełnie innej
niż dotąd (nie-patologicznej) grupie i do tej grupy będzie się
musiał dostosować. Wiem, piszesz, że ma kontakt z mnóstwem dobrych
i normalnych ludzi, ale ten kontakt odbywa się na nieco innych
zasadach - to przeważnie dorośli, od których Paweł otrzymuje pomoc.
W szkole, niezależnie od tego, że jest lubiany i ma fajną
wychowawczynią, funkcjonuje (o czym wszyscy wiedzą) jako dziecko z
rodziny patologicznej. Jeśli pojedzie na te kolonie, wreszcie
będzie inaczej. Istnieje pewne prawdopodobieństwo, że wśród dzieci
z normalnych rodzin będzie się zachowywał znacznie lepiej niż na
koloniach dla "biednych dzieci" właśnie dlatego, że w grupie będą
panowały inne standardy zachowań i większość mu je w jakiś sposób
narzuci. Dziesięciolatek to jeszcze na tyle małe dziecko, że będzie
mu zależało na dopasowaniu się do nowej, obcej mu grupy. Poza tym,
przy mocno atrakcyjnym i sportowym programie facet nie będzie się
nudził i demonstrował swojego nizadowolenia. Możemy mieć nadzieję,
że przynajmniej część energii zostanie spożytkowana we właściwy
sposób, co ograniczy niepożądane "akcje". Jasne, ochrzań go raz
jeszcze za to, co było na poprzednim wyjeździe, ale zgódź się na
ten (z zapowiedzią, że jeśli jego zachowanie będzie znów
skandaliczne, to następnej szansy nie będzie). Nie ma co liczyć na
to, że będzie szczególnie grzeczny (o czym, jak radzi Verdana,
możesz mu powiedzieć), warto mu wskazać rzeczy niedopuszczalne (ale
te naprawdę niedopuszczalne, tak żeby nie było ich aż tak wiele) i
tych absolutnie zabronić, pod groźbą, że w ich przypadku to będzie
ostatni wyjazd, a inne, drobniejsze, trochę mu odpuścić. Myślę, że
opiekunowie na koloniach widzieli już trochę nieobliczalnych,
niesłuchających się dziesięciolatków lubiących się bić i dadzą
radę. Myślę, że w tym momencie nie jest problemem to, co
organizatorzy kolonii pomyślą o koleżance, która ją załatwiła
(zresztą, powinni zdawać sobie sprawę, że z takim dzieckiem mogą
być problemy, a koleżanka powinna im o tym powiedzieć). Aha, moim
zdaniem zamiennik w postaci caritasowych kolonii jest bez sensu -
jeśli młody faktycznie nie różnicuje wyjazdów, to specjalnie się
tym nie przejmie, a przy małej ilości atrakcji i grupie, która może
być zbliżona do tej z poprzedniego wyjazdu, mamy prawie pewność, że
będzie się zachowywał fatalnie. No i pamiętaj - to jeszcze
stosunkowo mały chłopiec, wychowujący się w fatalnej atmosferze, na
dodatek niedojrzały i mający spore braki w wychowaniu i
funkcjonowaniu społecznym. On jeszcze może Cię zawodzić...

[joa66]

sion, przepraszam jeżeli nie zauważyłam Twojej odpwoiedzi na pytanie
verdany, ale jak w końcu było..ten chłopiec był diagnozowany pod
katem ADHD i FAS?

Rozwazania ogólne

[verdana]

Jeszcze jedno.
Karanie dziecka przez kochajacego rodzica to zupełnie co innego, niż
karanie przez osoby obce dziecku. psychologowie czesto zwracaja
uwagę, ze dzieci stosunkowo dobrze i z niejakim zrozumieniem
przyjmują kary, gdy osoby sa im bardzo bliskie, a przede wszystkim
mają pewność, ze kara sobie, a milość sobie. czyli - mama mnie
ukarala, bo bylem niegrzeczny i jest mi przykro, bo kocham mame i
ona mnie kocha - ja jej własciwie nie chce zrobić przykrosci, a ona
się zezloscila, ale moze dla mojego dobra (oczywiscie dziecko TAK
tego nie mysli, ale o to chodzi).
Kary wymierzane przez osoby dalsze, a przede wszystkim takie, o
ktorych dziecko wie, ze nie zywia do niego uczucia sa odbierane
zupelnie inaczej. Stąd nieskuteczność kar wymierzanych przez
nielubianych nauczycieli - bywaja skuteczne tylko, gdy dziecko się
boi, natomiast nie zmienią na stałe zachowań. te kary dziecku
kojarza sie tylko z niesprawedliwoscią i budzą chęć odwetu "będę
jeszcze gorszy, zrobie mu na złość". kara wymierzona przez
wolontariusza, ktory podobno ma pomagać dziecku, nie budzi wyrzutow
sumienia, raczej pewność, ze wolontariusz po prostu dziecka nie lubi
i je odtrąca. To nie sprzyja dalszej mozliwości wywierania wpływu.
Raczej budzi dalsza agresją "jak jestem już taki zły i nikt mnie nie
lubi, to ja naprawde pokażę, co potrafie".
No i mam watpliwosci, czy małe dzieci z patologicznych rodzin, gdzie
rodzice nie maja odbieranych praw powinny być wychowywane przez
obcych ludzi z założeniem, ze wychowa się dzieci tak, by nie
słuchały rodziców (rodzice oszukują, kłamia) i robily co innego, niż
rodzice im każą mama kaze skłamać - nie klam). To jest dla dziecka
niemal niemożliwe do zrobienia, jest stale rozdarte miedzy dwa
systemy wartości, przy czym obie strony domagaja się posłuszenstwa i
wyłącznosci. Tak raczej nie wychowa się nikogo.

[andaba]

Ze względu na chłopca - posłałabym go, chrzanić akcje wychowawcze,
jak widać na wiele się nie zdają, a będzie miał szanse pobyć w
normalnym środowisku. Ale z drugiej strony - stawcie się w sytuacji
tych współkolonistów i wychowawców - wiem z doświadczenia, że jeden
upiór potrafi całkowicie zepsuć komuś kolonie (dawniej kolonie były
tanie, jeździli wszyscy, także dzieci z rodzin patologicznych -
czasami był to koszmar - zwłaszcza dla chłoppców do których grupy
trafił, dziewczyny bardziej potrafiły się dostosować do ogółu).
Dlatego też nie posłałabym dzieci na kolonie Caritasu...

[anndelumester]

Zgadzam sie z Verdaną. Ja bym nie liczyła na jakąs spektakularna
poprawę - 4 lata to nie jest wiele (patrzac na to w skali i biorac
pod uwage, ze pierwsze lata zycia tego dziecka sa stracone).
Podobnie, nie wymuszałabym nierealnych obietnic. Prawdopodobnie
chłopak ma szereg nieprzepracowanych dysfunkcji i nie jest w stanie
dopełnic obietnicy "bycia grzecznym"... Przebywanie w grupie
rówiesników, która akceptuje inne - nazwijmy to pozytywne
zachowania - moze mu pomóc (jest taka metoda pracy z dziecmi
trudnymi, ze one szybko dostosowuja sie do małej grupy, która
narzuca swoje zachowania/zasady i nie akceptuje "złych" zachowań -
kluczem do sukcesu jest liczebność i proporcje takiej grupy).

---
Every need got an ego to feed...

[sion2]

no tak ale ja nigdzie nie napisalam ze wymagalam od dziecka jakis
obietnic - NIGDZIE nie napisalam tego, bo NIGDY nie zmuszalam go ani
nie przyjmowalam obietnic
natomiast rozmawialismy o konkretnych sytuacjach np. skaczesz do
wody gdy nie ma pozwolenia, mozesz narazic się na zachlysniecie,
utoniecie, dezorganizujesz prace grupy
grzebiesz w plecakach - jesli komus cos zginie oskarza ciebie nawet
jesli nic nie ukradles
itd itd

sorki ale zaczelam miec wrazenie ze verdana ma jakas wizje tego
naszego "pomagania" niezgodna z rzeczywistoscia

[mader1]

Sionku,

według mnie albo niech jedzie na te kolonie, albo na żadne - nawet
te Caritasu.
Napiszę dlaczego.
Kolonie to kolonie. Na wszystkich są dzieci i wychowawcy. Jeżeli
uważasz, że on nie nadaje się na kolonie ze względu na to, że
zagraża bezpieczeństwu innych dzieci, a to poważna i trudna sprawa i
konsekwencją jest to, że nie powinien jechać na żadne kolonie.
Dzieci wysłane na kolonie Caritasu i wychowawcy tam pracujacy, to
nie są jacyś "inni" ludzie. Mają swoją wytrzymalośc i godność.
Jeżeli zaś chłopiec " nadaje się" ogólnie na kolonie, jeździ na
kolonie i będzie nań jeździł, może jechać i na te " drogie" kolonie
sportowe.
Można tylko porozmawiać z wychowawcą o specyfice podopiecznego.
Wychowawcy na koloniach sportowych na ogół mają swoje sposoby na
ujarzmienie ' niepokornych". Są przyzwyczjeni do dzieci żywych i
rozrabiających. Będą mieli więcej dzieci z "normalnych" rodzin, więc
może trochę więcej czasu na zajęcie się " szczególnych przypadkiem".
Chłopiec będzie miał okazję poznać nowe środowisko.
Ciekawe czy i jak bardzo lepsze ?
Może coś dobrego z tego wyniknie ?
Krzywdę sobie i inym może zrobić na każdych koloniach.

[sion2]

Dziekuje Mader za wypowiedz. sęk nie tylko w zachowaniu, ale i
bezpieczenstwie - on juz jezdzil na "caritas" dwa razy i radzili
sobie z nim dlatego ze nie zatrudniaja jako kadry byle kogo a poza
tym nie zabieraja dzieci wyłacznie z patologii na te kolonie, jeżdża
tam srodowiska mieszane a w normalnym trybie kolonie Caritasu
kosztuja ok 800-900 zl, "nasze" dzieci jezdzily po 150 zl od łebka
za 2 tygodnie. Mozna sie zawsze starac o zwolnienie z oplat ale te
ceny powoduja ze nie jedzie tam sama patologia zas w programie maja
duzo zajec o podlozu psychologii (typu jak wazna jest rodzina,
nazywaj swoje uczucia, o szkodliwosci narkotykow itd)

ale faktycznie raczej nie bedzie dobrze zeby jechal na caritas
zamiast na te kolonie sportowe

Pawel ma wybryki chuliganskie niestety, na tych ostatnich koloniach
za kazdym wyjsciem poza teren rzucal kamykami z potoku w mlodsze
dzieci - panie caly czas na niego musialy patrzec, rozmawialy,
prosily, tlumaczyly i w koncu grozily odeslaniem do domu - nic nie
dalo to w zmianie zachowania chlopca, zupelnie nic
Pawel potrafi na powaznej rozmowie z wychowawczynia patrzec jej w
twarz i smiac sie z wyrazem twarzy "co mi pani zrobi"

nie zamierzalam nigdy przedstawic tej sytuacji dziecku jako kary ale
jako naturalnej konsekwencji jego postepowania: nie sluchasz polecen
opiekunow a podczas splywu kajakami czy zjazdach na linie bedzie to
stanowilo zagrozenie dla ciebie wiec nie mozessz brac w tym udzialu,
wchodzisz do wody kiedy chcesz i jak chcesz, popychasz inne dzieci
wiec nie mozesz jechac z grupa gdzie takie zachowania beda grozne
dla ciebie i innych itd

[mader1]

No właśnie. Bo sprawa nie polega na karaniu. Polega na tym, że on
stanowi zagrożenie. I dorosły, który sobie z tego zdaje sprawę, nie
może na takie zagożenia pozwolić.
Powtarzam- jeżeli one stanowią zagrożenia, te zachowania, to mały
nie nadaje się na kolonie na tym etapie...
Natomiast uparłabym się na coś " zamiast". Wiem, że to późno, ale
może jakąś wzmożoną opiekę psychologiczną, jakieś zajęcia tego typu -
wykorzystać to, że są wakacje i można zamiast nauki czas poświęcic
na naukę życia.
Żeby to coś dało, to " niejechanie".
Jeżeli obóz Caritas zapewnia taką opiekę psychologa i terapię, może
potraktować to, jak właśnie terapię.
I przedstawić chłopcu w ten sposób, że dopóki nie poprawi
zachowania, króre stanowi zagożenie, będzie mógł jeździć tylko na
takie kolonie terapeutyczne ? Bo na innych nie mogą się nim zająć ?
A potem, jak nauczy cię współżycia i współpracy, otwierają się inne
możliwości ?

[sion2]

super verdano ale co twoj wpis ma wspolnego z tym co my robimy dla
tych dzieci? bo jakos zwiazku nie widze...

dziwie sie ze tak mądra osoba nie rozroznia kary od konekwencji
czy dziecko ktore nie zalozy czapki na mroz i sie przeziebi zostalo
ukarane bo nie chcialo postapic jak trzeba?
nigdy nie ukaralam zadnego z tych dzieci, nigdy
nigdy nie namawialam do nieposluszenstwa rodzicom

a wedlug tego co piszesz nalezy popierac patologiczne zachowania i
myslenia dzieci zeby bron Boze nie zorientowaly sie ze robia cos
zlego z czym w normalnym swiecie zostana odrzucone
na szczescie w wyzej wymionych sprawach zawssze sluchalam sie
fachowcow, psychologow dzieciecych wspolpracujacych ze szkola i
poradnia gdzie dzieci chodza
widze ze musisz udowodnic ze szkodze dzieciom - nie uda ci sie bo
nie uwazalam sie nigdy za najmadrzejsza i postepuje wedlug zalecen
fachowcow

[sylwiam_m]

Verdana za przeproszeniem ale pie....sz w bambus.Cały Twój wywód o
karach zadawanych przez nielubiane osoby jest na nic.Sion wyraźnie
pisze,że młody ją wielbi.Nie wyjechanie na atrakcyjne kolonie nie
jest też karą tylko konsekwencją złego zachowania.

[sion2]

Nie, chlopiec nie mnie "kocha" ale swoja wolontariuszke, ja
oragnizuje wszystko i swego czasu zajmowalam sie osobiscie siostra
chlopca. I jedyne czego ucza wolontariuszki to normalnych zasad, z
normalnego swiata poprzez ukazywanie go dziecku. Nie zaczynaja same
klamac, manipulowac i akceptowac chuliganstwo aby bron Boze nie
stworzyc dziecku dyskomfortu że z systemem wartosci jaki jest w jego
rodzinie jesst cos nie tak.

A ja Wam zadam przewrotne pytanie

[sylwiam_m]

Czy chciałybyście,żeby wasze dzieci pojechały na w sumie drogie
kolonie z dzieckiem które może rozwalić plan dnia?Przez które
korzystanie z atrakcji może być ograniczone?Dzięki któremu Wasze
dzieci mogą być narażone na niebezpieczeństwo,bo uwaga wychowawców
jest skupiona na nim.Czy chciałybyście być wychowawczyniami na
takich koloniach?
Zaraz zakrzyczycie,że chłopiec może zachowywać się całkiem ok.A
niby dlaczego?Ma świetną wolontariuszkę,którą mami czczymi
obietnicami.Fajną wychowawczynię,której rozwala lekcje.Sztab
psychologów i pedagogów.Czy nie za dużo tego?Może on też by ruszył
4 litery i mózgownicę i zaczął myśleć.Może wpadłby na to,że za złe
zachowanie ponosi się konsekwencje.Albo wychowanie albo
litowanie.Na razie koleś jest na etapie należymisię.

[sylwiam_m]

Ajeszcze do sion.Rozmawiałam na ten temat z koleżanką,która lata
bywa kierowniczką na koloniach.Też zawsze mieli darmowe miejsca i
było ok.do czasu aż nie pojechał problematyczny
chłopiec.Organizatorzy mieli problemy,zapowiedzieli,że nigdy
więcej.No i niestety dzieci wróciły z przekonaniem,że biedny=źle
zachowujący.

Nie, to nie za dużo

[sir.vimes]

> Zaraz zakrzyczycie,że chłopiec może zachowywać się całkiem ok.A
> niby dlaczego?Ma świetną wolontariuszkę,którą mami czczymi
> obietnicami.Fajną wychowawczynię,której rozwala lekcje.Sztab
> psychologów i pedagogów.Czy nie za dużo tego?Może on też by ruszył
> 4 litery i mózgownicę i zaczął myśleć.

Dzieci z niepatologicznych rodzin nie potrzebują wolontariuszek itd. Dlaczego?
Bo pochodzą z niepatologicznych rodzin. Nie ma w tym ich zasługi.

Ten chłopiec nie miał takiego szczęścia - i nie ze swojej winy. To, że jest pod
szczególną opieką to żadna łaska - to wyrównanie tego co dziecku należy się jak
psu miska a czego ten chłopiec nie otrzymał.

Nie musi być za żadną pomoc wdzięczny ani nie musi się starać na to zasłuzyć -
tak jak nasze dzieci nie musza być wdzięczne za swoje normalne domy i nikt ich
nie rozlicza czy na nie "zasłużyły".

Natomiast oprócz samego chłopca ważne są też inne dzieci , które będą na
koloniach (nieważne czy tych caritasowych czy tych "normalnych"). I ich dobro
też powinno być brane pod uwagę.

[sion2]

joa66 napisała:

> sion, przepraszam jeżeli nie zauważyłam Twojej odpwoiedzi na
pytanie
> verdany, ale jak w końcu było..ten chłopiec był diagnozowany pod
> katem ADHD i FAS?

oczywiscie ze TAK - wlasnie z moich staran, tak szkodliwych dla
dzieci wedlug verdany - jest caly czas pod opieka poradni
psychologiczno-pedagogicznej

nie stwierdzono wyzej wymienionych zesspolow

Jeszcze raz...

[mader1]

... bo przepraszam, wpisałam się w złym miejscu

Sionku,

według mnie albo niech jedzie na te kolonie, albo na żadne - nawet
te Caritasu.
Napiszę dlaczego.
Kolonie to kolonie. Na wszystkich są dzieci i wychowawcy. Jeżeli
uważasz, że on nie nadaje się na kolonie ze względu na to, że
zagraża bezpieczeństwu innych dzieci, a to poważna i trudna sprawa i
konsekwencją jest to, że nie powinien jechać na żadne kolonie.
Dzieci wysłane na kolonie Caritasu i wychowawcy tam pracujacy, to
nie są jacyś "inni" ludzie. Mają swoją wytrzymalośc i godność.
Jeżeli zaś chłopiec " nadaje się" ogólnie na kolonie, jeździ na
kolonie i będzie nań jeździł, może jechać i na te " drogie" kolonie
sportowe.
Można tylko porozmawiać z wychowawcą o specyfice podopiecznego.
Wychowawcy na koloniach sportowych na ogół mają swoje sposoby na
ujarzmienie ' niepokornych". Są przyzwyczjeni do dzieci żywych i
rozrabiających. Będą mieli więcej dzieci z "normalnych" rodzin, więc
może trochę więcej czasu na zajęcie się " szczególnych przypadkiem".
Chłopiec będzie miał okazję poznać nowe środowisko.
Ciekawe czy i jak bardzo lepsze ?
Może coś dobrego z tego wyniknie ?
Krzywdę sobie i innym może zrobić na każdych koloniach.Niezależnie
od ich ceny.

[mader1]

czyli ja zrobiłabym tak. Zastanowiłabym się, czy to złe zachowanie,
o którym pisałaś, to " wybryki" dziecka niedopilnowanego,
niewychowywanego przez rodziców czy wybryki w rzeczywisty sposób
zagrażające życiu, zdrowiu dziecka lub kolegów, koleżanek.
Jeżeli to drugie, wzięłabym dziecko na rozmowę i powiedziała,
dlaczego nie może być uczestnikiem żadnych, ŻADNYCH, nawet
najtańszych kolonii.
Ale wydaje mi się, że wcześniejszy skok do wody na basenie, choć
jest irytujący, raczej nie stanowi zagrożenia. Ratownik stał obok
Jeżeli uznasz, że jednak nie zrobił nic takiego, co rzeczywiście
zarazałoby życiu, zdrowiu innych, wybrałabym kolonie droższe,
sportowe.
Jeżeli tak lubi sport, może będzie mógł się wykazać, że jest w nim
dobry i nie będzie musiał udowadniać tego inaczej ?

[paszczakowna1]

> Jeżeli tak lubi sport, może będzie mógł się wykazać, że jest w nim
> dobry i nie będzie musiał udowadniać tego inaczej ?

Beda lepsi, podejrzewam. A jesli chlopiec ma taka strategie zdobywania szacunku
w grupie, jaka opisuje Sion, to malo prawdopodobne, by z nowa grupa byla
inaczej. Zwlaszcza, ze z jego dotychczasowych doswiadczen wynika jasno, ze jest
to sluszna i skuteczna strategia - innym dzieciom imponuje, a nic nieprzyjemnego
go nie spotyka. I nie oszukujmy sie, jesli na kolonii beda 10-latki, to na pewno
znajdzie takich, ktorym zachowanie jego sie spodoba i beda go nasladowac. (Chyba
niedobrze pod tym wzgledem sie stalo, ze on jest w klasie z mlodszymi od siebie
dziecmi, choc rozumiem, ze byla to koniecznosc z innych wzgledow.) Co innego,
gdyby znalazl sie razem z dziecmi starszymi (a moze da sie to zalatwic, Sion?),
te by pewnie umialy go ustawic.

Mnie najbardziej tu martwi (ale ja z natury jestem pesymistka, na co nalezy
wziac poprawke), brak mozliwosci odebrania go z tych "sportowych" kolonii. Czy
ktoras z osob wypowiadajacych sie w tym watku puscilaby w takich warunkach na
kolonie swoje dziecko, i to dziecko, z ktorym moga byc powazne problemy? Bo ja nie.

[mader1]

Nie. Nie puściłabym swojego. I nawet nie w jakimś tam odwecie. Po
prostu uznałabym, że naturalną konsekwencją tego, że nie potrafi się
na koloniach zachować, jest to, że na nie nie jeździ.Żadne. I że
trzeba nad nim intensywniej popracować, może przy pomocy psychologa,
poświęcając swój czas.
Ale trzeba powiedzieć, że tu nie będzie też dodatkowej pracy nad
dzieckiem ze strony mamy

Droga SION!

[babapolska]

Jestem pełna podziwu widząc Twoją postawę, chęć niesienia pomocy,
otwartość na rady, zaangażowanie I tak sobie myślę, czy mimo
wszystko nie powinno się dołożyć starań, aby odebrać prawa
rodzicielskie i wyrwać tego dzieciaka z obecnego, patologicznego
środowiska. Inaczej może się okazać, że Wasz trud i tak pójdzie na
marne.

Co do meritum, jeśli zdecydujesz się na posłanie chłopca na
kolonię, musi zostać - moim zdaniem - spełnionych kilka warunków.
Bez tego, w świetle Twoich opisów, taki wyjazd wydaje się być po
prostu demoralizujący zarówno dla chłopca, jak i innych uczestników.

1. MUSI istnieć możliwość wcześniejszego odebrania chłopca z
placówki.(Potraktuj to jak np obowiazek zapewnienia opieki
ratownika; nie ma możliwości, bez względu na smutak, żal, itp, itd -
nie ma obozu nad jeziorem)

2. Spisujesz listę konkretnych punktów, koniecznych, ale i
mozliwych do zrealizowania przez chłopca (np.: zakaz rzucania
kamieniami); sama bedziesz wiedzieć najlepiej, co jest
najistotniejsze w jego przypadku. Przykazujesz, aby każdego dnia
(po obudzeniu, po obiedzie, przed zaśnięciem najpierw jeszcze w
domu, potem na obozie) chłopak czytał ową listę. Jedno wykroczenie -
konkretna reprymenda (bez kazań), drugie wykroczenie - bezwzględny
powrót do domu. Oczywiście przed wyjazdem na obóz stosowne rozmowy
i ustalenie jasnych reguł.

3. Wcześniejsza rozmowa z kierownikiem i wychowawcą, który będzie
miał przydzieloną jego grupę. Po prostu trzeba rozeznać temat, czy
ta osoba (najlepiej facet) ma odpowiednią charyzmę, wiedzę i
doświadczenia z "niepokornymi". Podrzucanie kukułczego jaja, z
którym przeciętny wychowawca sobie nie poradzi to po prostu
nieuczciwość. Dodatkowo biezący kontakt z wychowawcą podczas pobytu
i chłopcem (rozmowy typu : pochwały, wychowawca przekazł mi, że
dzisiaj ładnie ...., wierzę, że codziennie czytasz listę obietnic,
równiez na temat odczuć chłpca).

Moim zdaniem wysyłanie dzieciaka na coś zamiennego (Caritas) nie
powinno wchodzić w grę. Wiem, że to przykre, ale głową muru nie
przebijesz Tak, jak nie jesteś w stanie uratować wszystkich
głodujących na świecie dzieci, czy zapewnić właściwej opieki
wszystkim cierpiącym psom, tak i nie jest możliwe wyprowadzić
każdego podopiecznego z patologicznych rodzin na prostą, usiłując
mu przychylić nieba. Przykre, ale prawdziwe. Wspierać chłopaka
emocjonalnie, ale być konsekwentnym. Inni ludzie, ich zdrowie,
spokój też są ważne.
Powodzenia!

[123redomino]

Bardzo trafny punkt trzeci i w ogóle cały post. Konsekwencje mogą
spotykać już zupełnie małe dzieci i uczyć je najwięcej. Dziecko jak
się wydaje do tej pory było zalewane głównie tłumaczeniami i
poradami. Niech mu się te konsekwencje zaczną od pobytu na tym
drogim obozie. Wyjazd na obóz jest szansą a konsekwencje powinny się
odnosić do konkretnych zachowań podczas pobytu tam. Jeśli mu się
spodoba w tym nowym otoczeniu dotkliwym byłaby utrata tegoż.
A tak w ogóle to jemu potrzebny jest ktoś kto naprawdę by go kochał.
Mądrze.I wymagał oczywiście. Czy jako Panie wolontariuszki jesteście
w stanie sprawić aby ta rodzina uwolniła się od alkoholika ?

W zyciu bym go nie wyslal.

[maksimum]

Wysyla sie na podstawie dotychczasowych doswiadczen i jesli te sa zle,to nie ma
co liczyc na obiecanki dzieciaka czy mamusi.
Ja gram w kosza niemal codziennie z roznymi malolatami i widze ktorzy i na ile
sa nawiedzeni i ktorym szkoda czasu poswiecac.
Poza tym ,wszystkie inne dzieciaki jada tam by miec FUN,a ten jeden im to
wszystko zniszczy.
Gdybym byl rodzicem jednego z pozostalych dzieci,to wolalbym byc uprzedzony,czy
na wycieczce bedzie jakis nawiedzony,ktory na codzien ma kuratora.

Wzruszające

[triss_merigold6]

Z perspektywy matki, która bedzie zapewne w przyszłości wysylać
dziecko na obozy/kolonie za WŁASNE ciężko zarobione pieniądze:
dostałabym szału gdyby w grupie był chłopak z patologii, agresywny,
najwyraźniej upośledzony społecznie i psujący innym wypoczynek.
Dostałabym szału gdybym się dowiedziała, że moje dziecko może być
zagrożone, bo mały chuligan dostał kolejną szansę. Ja sobie
eksperymentów wychowawczych nie życzę i nie życzę sobie sprawdzania
czy może w grupie normalnych dzieci łobuz bedzie grzeczny.

Tak, chłopak powinien być wdzięczny za to, że ma szansę w ogole
gdzieś pojechać a jeśli nie jest to sorry. Już chyba rozumie, że od
własnych rodziców niewiele może oczekiwać i że wakacyjny wypoczynek
+ full wypas wyprawkę ZAWDZIĘCZA obcym ludziom o dobrych sercach.

[verdana]

Do klasy mojego syna zostal przeniesiony patologiczny chuligan z
klasy równoleglej - został przeniesiony, bo klasa byla
najgrzeczniejsza w szkole.
I ci? Wprawdzie nie jak z XIX elementarza - nie sta sie wzorowym
uczniem i podpora wychowawczyni, ale po doslownie dwóch tygodniach
był całkiem do zniesienia. I tak zostło.
Pozostawmy niegrzeczne dzieci w towarzystwie tylko patologii, niech
nie stykaja się z naszymu zamożnymi, wychuchanymi, dobrze
wychowanymi dziećmi. Bedzie za kilka lat miał kto napadać na nasze
dzieci w ciemnych uliczkach.
Kazmy biednym dzieciom byc bezgranicnie wdziecznymi za kazdą łaske
jalmuzny, jaka my, dobrzy panstwo, ich obdarzamy, zeby nie mysleli,
ze sa tacy sami dobrzy, jak nasze pociechy. I kupujmy zloto, zakopmy
w ogrdku - przyda się w trakcie rewolucji.

[joa66]

Może się mylę, ale wydaje mi się, że ten chłopiec potrzebuje sukcesu
i nagrody , a nie prezentu. Nie o to chodzi, żeby sobie "zasłużył"
na kolonie i inne dobra, tylko o to, żeby pomóc mu osiągnąć
jakikolwiek sukces...

[triss_merigold6]

Zdaje się, że sukcesy bez wkładu własnego raczej rzadko przychodzą.
Jak się postara to będzie miał jakiś sukces ale na razie - z opisu
sądząc - absolutnie nic na to nie wskazuje. Wszystko wskazuje
natomiast na to, że cała rodzina znakomicie potrafi wykorzystywać
dobrą wolę i pracę innych. Nie szanując jej przy tym. Wysłanie tego
chłopaka na atrakcyjne kolonie mimo braku jakiejkolwiek pracy nad
zachowaniem, starania się jest demoralizujące i wzmacnia postawy
roszczeniowe. Dziesięciolatek chyba już przyswaja, że jest przyczyna
i skutek. Dostaje za frajer więc po co ma się starać?

[triss_merigold6]

W szkole, w klasie jest ustalona pewna hierarchia i układy między
uczniami, nowa osoba musi się przynajmniej częściowo dostosować.
Obóz, kolonie to inna bajka, bo dzieci się nie znają.
Z opisów wynika, że chłopak potrafi stwarzać zagrożenie dla siebie i
innych a próby kontrolowania jego zachowania zawodzą ergo nie nadaje
się na normalny obóz z normalnymi dziećmi. Ja bym nie chciała, żeby
moje dziecko wróciło z takiego wyjazdu z traumą, bo jakiś dzieciak
skupiał na sobie 300% uwagi opiekunów i był aspołeczny.
BTW z ktorej strony chłopak jest wyłącznie w towarzystwie patologii?
Sion pisze, że pracują z nim wolontariusze, szkoła też chyba nie
jest w całości patologiczna więc inne wzorce ma.

BTW2 chłopak swoją sytuację życiową zawdzięcza kompletnie
niewydolnym wychowawczo rodzicom i to już powinien rozumieć. Pomoc
wolontariuszy, organizowanie czasu, wypoczynku etc. to jest DOBRA
WOLA OBCYCH LUDZI i nikt nie ma obowiązku mu tego fundować. Skoro
jednak ktoś mu to funduje to niech docenia i przynajmniej stara się
zachowywać w miarę poprawnie. Zresztą to demoralizujące, że rodzice
palcem nie kiwną tylko radosnie się mnożą a dzieciak dostaje
kolonie, wyprawkę, kieszonkowe. Po diabła pracować skoro wystarczy
być upośledzoną umysłowo i alkoholikiem, żeby otoczenie zapewniało
dzieciom to co powinni zapewniać rodzice?

[wieczna-gosia]

> BTW2 chłopak swoją sytuację życiową zawdzięcza kompletnie
> niewydolnym wychowawczo rodzicom i to już powinien rozumieć. Pomoc
> wolontariuszy, organizowanie czasu, wypoczynku etc. to jest DOBRA
> WOLA OBCYCH LUDZI i nikt nie ma obowiązku mu tego fundować. Skoro
> jednak ktoś mu to funduje to niech docenia i przynajmniej stara się
> zachowywać w miarę poprawnie.

Triss jako 10 latka docenialas to co rodzice ci dawali i staralas sie
"przynajmniej przyzwoicie zachowywac"? Kolonie to tez jest dobra wola rodzicow w
koncu

Zresztą to demoralizujące, że rodzice
> palcem nie kiwną tylko radosnie się mnożą a dzieciak dostaje
> kolonie, wyprawkę, kieszonkowe. Po diabła pracować skoro wystarczy
> być upośledzoną umysłowo i alkoholikiem, żeby otoczenie zapewniało
> dzieciom to co powinni zapewniać rodzice?
Masz racje- to demoralizujace. Siedzenie w domu cale lato byloby bardziej
wychowawcze.
Rozumiem ze temat gryzie cie w piete ale chyba na wakacjach nierozstalas sie z
rozsadkiem na tyle by miec swiadomosc ze zadne panstwo ani otoczenie nie zadba o
dziecko tak jak zrobia to kochajacy rodzice ize te swietlice, kolonie i wyprawki
to erzatze opieki rodzicielskiej? Co widaczreszta po opisywanych przez sion
dzieciakach.

[weronikarb]

Tak docenialam, nawet glupia spodnice, bo wiem ze mama mi to dala ze
swojej pracy. Tak jak ja staralam sie swoimi wynikami i zachowaniem.
Nie bylam aniolem, ale sie staralam i o to chodzi.
Aby bylo widac iz stara sie, a on ma wszystko w du... szy, bo mu sie
NALZEY

I to trzeba by bylo zmienic, ze nawet bogatym manna z nieba nie
spada.

pytanie do sion

[limonka_3]

Gdzie można załatwić dziecku takie kolonie? Czy wystarczy że rodzina jest
zarejestrowana w MOPSie?

W klasie mojego syna jest taki chłopiec, biedny, ale grzeczny. Jego mama
pracuje, a poniewaz w naszym mieście nie ma półkolonii w godz. dla rodziców
pracujących, a ich nie stac na opiekunkę - chłopiec cały dzień jest na placu
zabaw i w jego okolicach. Jeździ na rowerze. Wczoraj mówił mi, że nigdzie nie
pojedzie, bo jego mama musi pracować. Był przy tym bardzo smutny, bo moje dzieci
powiedziały mu, że właśnie wróciły znad morza.

Wiem, ze jego mama nigdzie się nie zwróci, ale - gdyby jej podsunąc pomysł - za
rok być może gdzieś by pojechał.

I nie musiałby mieć super butów górskich. On jest "przyzwyczajony" do tego, że
dzieci zwracają uwagę na jego "brzydkie ubrania"

Ja sądzę, że takie dzieci POWINNY korzystać z takich okazji, jaką dostał Paweł.

[sion2]

Nie polecam kolonii z MOPSu bo tam jedzie 80% patologii i troche
dzieci biednych ale z normalnych rodzin.

Polecam natomiast kolonie Caritasu - pisalam juz w tym wątku że tam
NIE jezdzi sama patologia, miejsca wypozczynku sa bardzo ciekawe, 5
posilkow dziennie, kadra zas przygotowana do pracy z trudnymi, jak
Pawel jezdzil w zeszlych latach na caritas to owszem byly telefony
ze zle sie zachowuje ale tez przywozil dyplomy podkreslajace
najdrobniejsze jego sukcesy np. dyplom najgzreczniejszego dziecka
podczas kolacji na stołówce z czego dumny byl jak cholera... i
zawsze dostawal zaproszenie na za rok "czekamy na Pawla za rok".

jesli twoj chlopiec znajomy jest z Warszawy NAPISZ DO MNIE na
[e-mail]

może napisz bezpośrednio do sion?

[agniesia331]

ale z własnej woli możesz też przejść się do swojej parafii, opisać
sytuację chłopca, może coś pomogą?
szkoda dziecka,może uda się cośteraz załatwić?

Do Tris

[rycerzowa]

Ponieważ w naszym kraju dzieje się, jak się dzieje, istnieje spore
prawdopodobieństwo, że również TWOJE dziecko, jako pochodzące z rozbitej
rodziny, będzie zaliczone do patologii i żaden przyzwoity, porządny, nobliwy
rodzic swojej pociechy na kolonie z TWOIM nie pośle.

Tak jasne

[triss_merigold6]

To małolat pojedzie za granicę. Proste. Będzie mieć wybór.
Nobliwe, konserwatywne towarzystwo w rozumieniu galicyjsko-
krakowskim jest ostatnim na jakiego opinii mi zależy.D
Porównanie zadbanego dziecka mającego oboje pracujących,
wykształconych i wydolnych wychowawczo rodziców z łobuzem z
dysfunkcyjnej, wielodzietnej rodziny alkoholika i upośledzonej
umysłowo pani jest hm... mało przekonujące. Oni nie rozpoznaliby
pracy nawet gdyby ich kopnęła w d..ę.

Zresztą tu najmniej ważne jest z jakiej rodziny opisywany chłopak
pochodzi. Ważne jest to, że istnieje ogromne prawdopodobieństwo, że
będzie psuł wypoczynek innym dzieciom i stwarzał zagrożenie.

[maksimum]

"I kupujmy zloto, zakopmy w ogrdku - przyda się w trakcie rewolucji."

To mnie wzruszylo,choc chyba juz gdzies to slyszalem.

jak sie rozwija sytuacja

[sion2]

No wiec kolezanka ktora zalatwila mu te kolonie wrocila na
sszczescie wczesniej z urlopu i w zasadzie do niej nalezy decyzja.
Bo ona pracuje w firmie ktora organizuje te kolonie, prosila samego
dyrektora ze ten chlopiec mogl jechac za darmo. I jesli on
przyniesie swoim zachowaniem same klopoty to ona bedzie miala
nieprzyjemnosci w pracy.
Rozmawialam tez z psycholog ktora zna te rodzine i dzieci, ktora je
diagnozowala pod katem roznych zaburzen. Powiedziala ze wyslalaby
chlopca pod warunkiem ze wychowawca bedzie uprzedzony co do zachowan
Pawla i wyrazi zgode na jego pobyt oraz bedzie chcial jakos
wspolpracowac z nami tzn bedzie mozna dzwonic i sie zapytac o Pawla
albo bedzie go chwalil za kazda pozytywna zmiane itd.
Dokladnie na to samo wpadla firma ktora to organizuje, kolezanka
powiedziala szczerze jaka jest sytuacja i czekamy na decyzje
wychowawcy.

Mnie sie zdaje, znajac chlopca, ze on bardzo potrzebuje męskiego
autorytetu i ze mężczyzna stanowczy a życzliwy chlopcu nie bedzie
mial z nim problemow. Bo duuuuuzo zalezy w tym wieku jeszcze od
wplywu nauczyciela.

[ata-07]

Przepraszam,ale jak można powiedzieć,że ktoś się nadaje,a ktoś nie
nadaje na kolonie? To tak,jakby ktoś się nadawał,a ktoś nie nadawał
do szkoły. A może od razu niech idzie do poprawczaka albo do
więzienia?! Bo izolując go od normalnych dzieci do tego
dążycie.Werdana ma rację.Poza tym tak go traktujecie
dziewczyny,jakby on jeden miał zepsuć innym kolonie i to na
100%.Skąd ta pewność,że wszystkie inne dzieci będą grzeczne? Co to
za pomoc,skoro 10-letnie dziecko spisujecie na straty? To przecież
dopiero początek jego życia.

[jogo2]

Ja bym nie posłała. Co mu zrobisz, jak nie dotrzyma obietnic? Zbijesz go, łeb mu
urwiesz? Nie. Obietnic nie dotrzymywał już wcześniej. Na kolonie pojedzie inne
dziecko, które potrafi się zachować. Takich miejsc gratis na super kolonie nie
jest dużo, może skorzysta ktoś biedny, kto bardzo chciałby i POTRAFI docenić to
co dostaje. Bo ten Paweł nie potrafi. Może nie umie, ale nie potrafi.
Konsekwencja to bardzo prosty mechanizm, który uczy błyskawicznie, zawsze, przez
całe życie.
Dam Ci przykład. Niedawno skończyłam studia podyplomowe. Wykładowcy wymagali
prac domowych. Przed terminem, na termin, po terminie, 3 naraz zaległe. Jedna
pani powiedziała, że życzy sobie pocztą elektroniczną na 3 dni przed zajęciami,
inaczej nie uzna, pracuje w takim systemie, że tak sobie życzy. I do niej prace
domowe odrabiali wszyscy.
Weź to sobie Sion pod rozwagę, a te wszystkie rzewne wywody pachnące
komunistyczną urawniłowką i wzbudzaniem wyrzutów sumienia, za to że się miało
rodziców nie z rynsztoka to weź w gruby nawias.

Niestety, świat ten nie jest, nie był i pewnie nie będzie urządzony
sprawiedliwie, nie każdy dostał równe i takie same szanse na starcie i żeby
dostać to co się chce, to musi przede wszystkim chcieć sam zainteresowany i ta
zasada jest niezmienna od wieków. A jak się nie nauczy chcieć zmienić tylko
ludzi nabijać w balona to zmarnuje mnóstwo ludzkiej dobrej woli i energii, która
mogłaby być lepiej spożytkowana gdzie indziej, a sam od tego nie poczuje się lepiej.

[mamusia1999]

moze na tym polega jego wielki problem - z nadmiaru zrozumienia dla
jego koszmarnego dziecinstwa nikt go nigdy nie pociaga do
odpowiedzialnosci? ja bym go z kolonii wykluczyla, dla jego wlasnego
dobra. rzadko zadjemy sobie sprawe, ze odpowiedzialnosc za swoje
czyny to oczywiscie ciezar ale rowniez poczucie sily - bo moge aktem
woli zadecydowac o tym, co sie wydarzy. wlasnej wartosci trzeba w
ten sposob doswiadczyc, zeby ja czuc - tu nie wystarcza neistety
sympatia ze strony otoczenia.
wiem, ze sa specjalne kolonie dla dzieci trudnych, gdzie
wychowawcami sa psychologowie obeznani z problemytyka agresji etc, i
jest ich odpowiednia ilosc w stos. do dzieci. nie sa zbyt
atrakcyjne jesli idzie o program - niech tam pojedzie, zobaczy co
stracil, ale tez swoim zachowaniem pokazal, ze potrafi sie dostosowac

Decyzja zapadla

[sion2]

No wiec chlopak... jedzie.
Decyzja nalezała do osoby ktora zaproponowala ten wyjazd. Ona
poinfromowala firme a firma wychowawce kolonii ze dziecko moze
sprawiac takie a inne klopoty. Ku naszemu zaskoczeniu firma podeszla
bardzo pozytywnie do sprawy i chca chlopca wziac, chca dac mu szanse.

Poniewaz Pawel NIE mial postawionego zadnego warunku ze jezeli
bedzie sie dobrze zachowywal na pierwszych koloniach to pojedzie na
drugie, sytuacja nas zaskoczyla, chcemy byc uczciwi wobec niego i ma
szanse na poprawe na tych koloniach.
Zawarlismy z nim kontrakt, dokladnie wytlumaczylismy czego i
dlaczego nie wolno mu robic, ze nikt nie kaze mu byc mamninsynkiem
ale ze musi przestrzegac zasad bezpieczenstwa i sluchac polecen
wychowawcow - to minimum
Pawel zostal poinformowany i zgodzil sie na podpisanie kontraktu ze
jezeli nie poprawi zachowania na lepsze, nigdy wiecej wolontariuszki
nie zorganizuja mu kolonii.
Pisze skrotowo, wiec niech wszechwiedzaca Verdana ssie odczepi bo
nie zna kontekstu calego. Chlopiec dobrze wiedzial co ma zmienic w
zachowaniu i dlaczego, rozróżnia dobro od zla.
Postanowilismy jednak ze nie pojedzie na wycieczke na Slowacje bo to
by byla wprost nagroda za zle zachowanie (wycieczka nieobowiazkowa w
ramach kolonii).
napisze wam jak sie zachowywal.

[weronikarb]

Mysle ze znalezliscie najlepsze rozwiazanie.
Wilk syty i owca cala - jak to sie mowi.

Napis zjak poszlo jestem ciekawa czy ten kontrakt pomogł

[joa66]

A czy wiesz czy będą inne dzieci , które nie pojadą na Słowację, czy
on będzie jedyny, który zostanie???

Prawdę mówiąc nie miałam zdecydowanego zdania na pytanie czy ma
jechać na te kolonie czy nie. Ale jeżeli już jedzie , a większość
dzieci na kolonii pojedzie na Słowację, on też powinien. Jeżeli nie
pojedzie - będzie to formą kary. Za co?

Jedynym wytłumaczeniem tego byłoby gdyby wiele dzieci, nie tylko
on, zostało w ośrodku, kiedy inne są na Słowacji.

[verdana]

To smieszne, ze wychowawca kolonijny podzielił jednak zdanie
wszechwidzacej Verdany, nie uznając, ze trzeba zostawić w domu 10-
latka z patologicznej rodziny, bo nie potrafi byc grzeczny i
wdzięczny za dobrodziejstwa, tylko ze trzeba mu postawic warunki i
zabrac.

[sion2]

Alez nie pisz ze wspominalas cos o warunkach - pisalas ze ma jechac
bo mu sie nalezy i juz. Nie znalazlam w twoich wpisach ani cienia
stawiania wymagan chlopcu za to mnostwo insynuacji na swoj temat.

rozmawialam z wychowawczynia

[sion2]

... chlopiec zachowuje sie na razie bez zastrzezen. spi blisko
pokoju wychowawczyn i jak to okreslila pani "zwracamy na wszystko
uwage" ale Paweł nie wyróznia sie na razie niczym negatywnym,
trzymajcie kciuki oby tak dalej.

[alicja0]

przeczytałam dopiero teraz ten wątek i też zwróciłam uwagę na to, co
sion napisałaś tuż przed wyjazdem: że NIE stawialiście chłopcu
żadnych warunków typu"złe zachowanie to brak kolonii:.
W takim przypadku, odmowa wyjazdu to była by jakaś zemsta,
niesprawiedliwa kara i tak pewno byłaby odebrana przez Pawła.
W ogóle jak czytałam przykłady z życia Pawła, to sprawiają na mnie
wrażenie, że wokół siebie ma jakieś ciocie-klocie. Wszystko mu
tłumaczą, rozmawiają, ułatwiają. Znam wiele rodzin wielodzietnych i
to nie patologicznych (tak, takie istnieją, nawet finansowo też
nieźle stoją) i tam nie ma myślenia, że 10 letnie dziecko nie może
odczuć konsekwencji. Ba, konsekwencje zachowania swego ponosi nawet
roczniak. Przy czym konsekwencja jest naturalna np. rozwaliłeś
zabawki, to teraz sprzątasz je na miejsce. Wylałeś zupę, wycierasz.
Natomiast jesli ktoś ma mieć coś w nagrodę, to wcześniej zna warunki
i wie jak może zasłużyc na to - i to wie dokładnie i konkretnie. W
takim przypadku jak Paweł, wpierw powinien wiedzieć np. jeśli nie
będziemy mieli skarg z pierwszych kolonii, to pojedziesz na drugie
dobre, sportowe.
Inaczej nie pojedziesz na super sportowe.
Akurat tutaj trzeba też pamiętać, że kara nie może być bardzo
dotkliwa pamiętając o tym, że chłopiec nie zmieni się w aniołka od
razu, bo nie potrafi. Ale powinna być widoczna poprawa zachowania i
wtedy nagroda. To co piszesz o koloniach Caritasu - te pochwały za
każde drobne osiągnięcie, to jest droga do sukcesu.
ALE też muszą być i konsekwencje za niesubordynację zaplanowaną i
chcianą - odmawiać (uprzednio ustaliwszy co) rzeczy/sytuacji
chcianych przez dziecko, ale też trzymać się proporcji kary w
stosunku do winy.
Ja nie zabierałabym Pawła z tych sportowych kolonii za pierwszą czy
drugą niesubordynację, ale za każde złe zachowanie miałby jakieś
kary na samej kolonii np. dyżur na stołówce, sprzątanie sal, odmowa
dyskoteki itp. Jeśli to nie działałoby, wtedy dopiero powrót do domu.
Dla dziecka najważniejsze jest to, że wie, iż jest kochane, że zna
zasady gry i że w 99 przypadkach na 100 odbiera konsekwencje
(zarówno dobre jak i złe) swoich czynów.
Ten jeden przypadek, gdzie nie ma konsekwencji to miłosierdzie )
Nie jest dobrze, kiedy zawsze jest kara, kiedy zawsze jest nagroda.
Trzeba pokazać, że zwykle jest konsekwencja, ale stać też nas na
dobre serce, jednak to jest extra wyjątek.
POdobnie brak nagrody - też wyjątkowo sporadyczny, aby uczyć, że nie
zawsze dostaje się nagrodę i trzeba umieć przyjąć takie sytuacje.
Dla chłopca autorytet mężczyzny jest niezastąpiony żadną, nawet
kochaną wolontariuszką, niestety. MUsi mieć wzór konkretnego mąrego
faceta, który kocha i wymaga. Żadne wykłady i rozmowy tego nie
załatwią. Facet bez słów potrafi powiedzieć więcej, niż 100
pogadanek.
Dobrze, że chłopiec wyjechał. Po powrocie warto go skontatktować z
jakimiś normalnymi mężczyznami, którzy lubią sport, bo chłopak musi
wyładować swoją energię w sporcie, a nie na lekcjach.
Polecam książkę "równi ale różni" o różnicy w wychowaniu chłopców i
dziewcząt,jak pewne zachowania działają na chłopców a jak na
dziewczynki (oczywiście nie są to dwa światy oddzielne, ale jednak
pewne rady w praktyce się sprawdzają i ułatwiają prowadzenie lekcji
nauczycielom).
Pozdrawiam i powodzenia.

podrzucam, bo

[mmk9]

bardzo chcialabym się dowiedziec, że sie udało...

tak, udalo sie

[sion2]

Chlopiec do konca kolonii zachowywal sie "w normie" jak powiedziala
wychowawczyni. W kazdym razie zadne chuliganienie nie mialo miejsca.
Mieli tam mnostwo wycieczek i ciekawych zajec, Pawel zas przyznal ze
nie mial kolegow do zlego zachowania i bylo mu latwiej. Zostal
zaproszony za rok na ten sam wyjazd . Nie wiem co pomoglo, mysle
ze jednak mocno nim wtrząsnelimy po tym pierwzym wyjezdzie no i
towarzytwo mial lepsze... jestem zadowolona ze pojechal, ze
zmienilam swoje poczatkowe...

[urbanflow7]

towarzystwo jest bardzo ważne na koloniach. Dziecko albo się wtedy czuje dobrze
albo źle. To chyba jeden z najwazniejszych czynników

krzepiące

[mmk9]

czyli chłopiec ma szanse, byle zawsze bylo komu go wciągac na tę
lepszą drogę. Może sport ?