samemu sobie.

[kawa_malinowa]

takiego wątku chyba jeszcze nie było.
dla przykładu - był wczoraj znajomy u mnie (takie pierwsze poważniejsze
stawianie kart komuś, fajne bo nie na zasadzie, czy dziewczyna z tramwaju ,
która się na mnie popatrzyła dwa tygodnie temu coś do mnie czuje, ale tak
bardziej psychologicznie). Wszystko szło jak złoto. Nie widziałam się z nim
jakiś czas, więc nie bardzo wiedziałam, co u niego słychać. Miałam wrażenie,
że karty 'mówią', wiedziałam w którą stronę intepretować.
A dla siebie tak nie potrafię. Dlaczego? Pamiętam o zasadzie 'nie kłam sobie,
a nikt ci nie skłamie\, ale wciąż mam wrażenie, że zawsze w którąś stronę
przesadzam. Albo po prostu karty się zupełnie nie składają.
Co robicie w takich sytuacjach?

[coill]

nic
A jak juz musze to prosze kogos o wylosowanie dla mnie/za mnie.
Zawsze mozna oprosic o pomoc,czy w miare ok sie ientreporuje,czy tez nie przesadza.

[promyczka2]

Nie przejmuj się tym w ogóle trudno jest zachować obiektywność
kładąc karty dla siebie, w grę wchodzą przecież emocje...obawy...
Normalne
Ja pokonałam ten problem tak że stawiałam karty dla siebie na rzeczy na prawdę
błache i proste, na tematy mało emocjonujące.
Łatwiej wyczuć na takich przykładach co mówią do nas karty o nas samych.
Teraz bardzo lubię podpowiedzi Tarota, zawsze tak bardzo szczere.
Czasem nawet przekombinować sie nie da, kawa na ławę i tyle
pozdrawiam!

[kawa_malinowa]

> Łatwiej wyczuć na takich przykładach co mówią do nas karty o nas samych.
> Teraz bardzo lubię podpowiedzi Tarota, zawsze tak bardzo szczere.
> Czasem nawet przekombinować sie nie da, kawa na ławę i tyle


a to jest inna sprawa. szczegolnie zabijają mnie karty w pozycjach 'czego nie
widzisz', 'czego nie chcesz widziec'. odjazdy większe niż po chemikaliach. ale
nie o to chodzi.
raczej o to co dalej...

a rzeczy błache jakoś idą.

[promyczka2]

Trzeba mieć stalowe nerwy żeby sobie wrózyć na pewne sprawy i potrafić
bezapelacyjnie przyjąć wynik...
Jeśli dobrze zrozumiałam słowa " raczej o to co dalej..."
Może kaliber pytań zbyt ciężki?

[dori7]

Mysle, ze to nie jest tylko problem interpretacji. Jest jeszcze kwestia
chciejstwa i zbyt wielkich emocji, zarowno pozytywnych, jak i negatywnych. Sporo
osob ma niezle zdolnosci i potrafi - nawet podswiadomie - wyciagnac z talii
karty, ktore zamiast dac obiektywna osobe, pokaza leki lub zludne nadzieje. Ja
dlatego w moich waznych sprawach prosze o karty kogos innego, nie ma zmiluj.

[kawa_malinowa]

Spor
> o
> osob ma niezle zdolnosci i potrafi - nawet podswiadomie - wyciagnac z talii
> karty, ktore zamiast dac obiektywna osobe, pokaza leki lub zludne nadzieje

fakt. tak to też działa.Dori, masz rację, że nie tylko interpretacja kuleje.

ale najlepsza jest moja współlokatorka, która dociąga karty i mówi "a teraz
wyciągnę..." i faktycznie wyciąga. albo potrafi powiedzieć, jaką kartę trzymam
w ręce.

[pani.jazz]

Wlasnie dlatego zazwyczaj sobie nie wroze.
Z tym zreszta zwiazana jest ostatnio sytuacja, ktora mnie bardzo konsternuje.
W desperacji polozylam sobie Tarota, ciagnelam Runy, losowalam Symbole Sabianskie na pewna sprawe, ktora bardzo mnie teraz zajmuje, a ktora jest z rodzaju wybitnie osobistych i trudnych do znalezienia dystansu do. Wszystkie odpowiedzi, ktore dostalam byly na wskros pozytywne, popychajace mnie do dzialania, napelniajace otucha.
Rzadko sobie wroze, bo najczesciej znam odpowiednie rozwiazanie dla swoich klopotow i nie potrzebuje sobie macic w glowie kartami. Dlatego tez jestem bardzo zaskoczona wynikiem wrozb na te sprawe - sa odwrocone o 180 stopni od tych odpowiedzi, ktorych bym sie spodziewala. Nie wiem czy na karty/runy/sabianskie dziala tu moje podswiadome pragnienie, zeby mi sie udalo, czy tez cos naprawde jest na rzeczy. Szczerze nie wierze, ze cos mi sie udac w tej konkretnej sprawie moze. Ba, mam nawet watpliwosci nautry moralnej. Oczywiscie, gdzies w glebi marze o tym, zeby wszystko poszlo po mojej mysli, ale wyrzucam to. Więc co działa?

Zdecydowanie powinnam udac sie do kogos na karty, bo wszyscy dokola mowia mi rozsadkowo, tak samo jak ja mysle, a wrozby wychodza przeciwne rozsadkowi. Pogubilam sie :]. Gupi Tarot.

[anahella]

Nie wroze sobie. NIe mam dystansu. Gapie sie i zastanawiam czy to co widze to
jest to co chce zobaczyc, czy to co jest naprawde.

[rawita7]

Myślę, że czasami wróżenie sobie jest bardzo pożyteczne - pokazuje nasze lęki,
postawy, pozwala sobie uświadomić różne rzeczy. Głównie jednak jako autoanaliza.
W rozkładaniu na przyszłość, tudzież w celu "podglądnięcia" powiedzmy uczuć
innej osoby względem nas , ciężko uwolnić się od "chciejstwa". Ja nie
potrafię. Albo daję się ponieść "chciejstwu", albo czarnym myślom i zaczynam
wyglądać katastrofy.

[mysza012]

Stawiam karty wylacznie sobie i przyznaje, ze o obiektywizm w interpretacjach
bardzo trudno, a zwlaszcza jesli mi na czyms zalezy. Nad jednym rozkladem
siedze bardzo dlugo (dla wiekszej pewnosci z ksiazka w rece) a potem i tak
jeszcze czesto do niego wracam i jeszcze raz sie nad nim zastanawiam. Np wyszlo
mi, ze w przyszlym tygodniu bede sie z czegos cieszyc jednak pozostale karty
wskazujace na powod owej radosci wcale mnie nie ciesza. Wyjasni sie to pewnie
dopiero za tydzien, bo teraz mam mase watpliwosci.

[canada53]

No tak, wszyscy się tu zgadzają, że samemu sobie najtrudniej. Chyba najlepszym
rozwiązaniem w takiej sytuacji jest pójście do innej tarocistki, najlepiej
niezbyt bliskiej znajomej i jej za tę usługę zapłacić. Ale jak się nie chce
uciekać do tak "drastycznych" rozwiązań, albo jak się nie ma właściwej osoby pod
ręką to trzeba stawiać karty własnoręcznie. Ja w takiej sytuacji zaczynam
klasycznie, tzn. robię rozkład, interpretuję go, a następnie zadaję sobie
podchwytliwe pytanie, czy gdybym robiła tę interpretację dla kogoś innego, to
czy ona by była taka sama. Najczęściej okazuje się wtedy, że nie. Wyobrażam więc
sobie, że przede mną siedzi obca mi osoba i że to właśnie dla niej interpretuję
karty. Aby efekt był lepszy dobrze jest wyobrazić sobie tę osobę jako mało
sympatyczną i przez to nie wzbudzającą żadnej litości, czy też innych uczuć
które mogłyby sprawić, że pewne rzeczy miałoby się ochotę podać w nieco bardziej
złagodzonej formie. Jeszcze lepiej jest zrobić taką interpretację na głos.
Oczywiście upewniwszy się najpierw, czy jest się samą w domu, żeby się inni
domownicy głupio nie patrzyli i nie pytali dlaczego sama do siebie gadam. To
mówienie na głos jest o tyle ważne, że często dopiero słysząc własne słowa
uświadamiamy sobie ich prawdziwe przesłanie. Czasami też wyartykułowanie czegoś
pozwala lepiej zebrać w całość chaotyczne myśli. Zdarza się też tak, że nasz
sposób myślenia i sposób mówienia znacznie się od siebie różnią. Poza tym, kiedy
mówimy łatwiej jest się wczuć w rolę interpretującego klientowi, który siedzi
naprzeciwko.

[nauthiz7]

Ja wróżę niemal wyłącznie sobie, innym osobom praktycznie wcale. W dodatku nie
lubię, żeby mi wróżono, pozwalam i proszę o to wyłącznie w ekstremalnych
przypadkach.

Cierpię niestety na taką przypadłość, że nie lubię znać przyszłości i przykrej
prawdy, czasem wolę się oszukiwać... trochę uciążliwe dla kogoś, kto chce się
poważnie zajmować tarotem. :-p Bywa tak, że rozkładam karty, ale kompletnie
zamykam się na ich znaczenie, nie interpretuję. Karty natomiast zawsze, choć
czasem w nieco przewrotny sposób, mówią mi prawdę. Najczęściej jednak
potwierdzają dokładnie to, co sama wiem - typowa moja wróżba wygląda tak, że
tasuję, wyciągam karty, wybucham śmiechem, bo Tarot znowu trafił w samo sedno.

Właściwie przesąd, że nie należy wróżyć samemu sobie, ma pewne logiczne
uzasadnienie. Jeśli boimy się znać prawdę, boimy się ją przyjąć jaka jest, mamy
skłonność do deprecjonowania wróżby, umniejszania skuteczności Tarota. Jeśli
pocieszamy się: "eee, na pewno się nie sprawdzi" - to po jakimś czasie żadne
wróżby nie będą się sprawdzać. Ale to jest właśnie ważne zadanie dla wróżki -
nauczyć się wróżyć bez względu na towarzyszące temu emocje, dostrzegać prawdę
niezależnie od tego, czy jest przyjemna czy nie. To kwestia poczucia
bezpieczeństwa. Słyszałam o wielu osobach, które straciły serce do Tarota
dlatego, że wywróżyły sobie coś nieprzyjemnego, co się sprawdziło.