NA DZIEŃ DZIECKA

[guderka]

Dla naszych dzieci i dla nas dedykuję słowa Khail Gibran:

Wasze dzieci nie są waszymi dziećmi; one są synami i córkami Życia.
Przeszły przez was, lecz do was nie należą.
Mogą dać wam swoją miłość, lecz nie swoje myśli - gdyż mają własne
marzenia.
Możecie chronić ich ciała, lecz nie ich dusze - gdyż ich dusze
zamieszkują w domu jutra, którego nie możecie odwiedzić nawet w
swoich snach.
Możecie próbować być tacy jak oni, lecz nie próbujcie zmuszać ich,
aby zachowywali się tak jak wy, gdyż życie się nie cofa, ani nie
ulega pokusom dni minionych.
Jesteście łukiem, z którego zostały wystrzelone wasze dzieci, jak
żywe strzały. Pozwólcie, aby ręka Łucznika robiła, to co zamierza,
gdyż tak jak kocha strzały, które lecą, tak samo kocha łuk, który
pozostaje nieruchomy

[gorgona_1]

Piękne i mądre, ale trudno się z tym pogodzić, zwłaszcza gdy ma się
dziecko, które nigdy nie będzie samodzielne.

Kiedy strzała nieruchomieje i staje się łukiem?