historie rodzinne

[pisz_pan_na_berdyczow]

Spróbujmy zebrać do kupy rodzinne historie związane z banderowskim
ludobójstwem na Kresach.

Czerniczyn koło Hrubieszowa

[pisz_pan_na_berdyczow]

Czerniczyn koło Hrubieszowa

Rodzina mojej Babci - wówczas Heleny Malinowskiej została ostrzeżona
przez sąsiadów
Ukraińców o zaplanowanej rzezi Polaków we wsi Czerniczyn. Wówczas
przeprowadzili
się na jakiś czas do Hrubieszowa. Tak uczynili również inni Polacy
z Czerniczyna.
Jedynie bracia Pliszkowie zdecydowali się pozostać.
Wkrótce domy wszystkich Polaków zostały spalone przez banderowów. Z
Hrubieszowa
widać było łunę pożarów. Widząc nadjeżdżającą watahę rizunów, jeden
z braci Pliszków
wyskoczył przez okno i uciekł do lasu. Drugi postanowił stawić czoła
rizunom, być może
zatłukł paru przed śmiercią, walcząc o swoje prawo do życia na
własnej ziemi.
(UWAGA - jeśli gdzieś napotkam informację, że w Czerniczynie zginęła
niewinna ludność
ukraińska - skopię dupę autorowi)
Babcia Helena i jej siostra Emilia jako młode dziewczyny nie za
bardzo zdawały sobie
sprawę z sytuacji i po kilku dniach poszły w tajemnicy odwiedzić
swoich ukraińskich
znajomych. Jedna z nich odwiedziła rodzinę Źbujaków. Ukraińscy
sąsiedzi byli
przerażeni. Mówili "tebe wbijut". Nie mówili "mohut wbity" ale jak o
zdarzeniu pewnym...
Schowali ją do lochu na kartofle i po zmierzchu kazali wracać, tylko
nie główną drogą ale
opłotkami. Kazali też iść powoli i nie biec, bo wcześniej w innej
wiosce banderowcy
zastrzelili polską dziewczynkę, która biegła.
Drugą z dziewczynek zauważył Ukrainiec Woźniak, który grabił siano.
Pierwsze jego
słowa brzmiały także "tebe wbijut". Kazał jej położyć się na polu,
przykrył ja sianem
i prosił, aby tak przeleżała do zmierzchu i potem wróciła do domu.

Stanisławówka k. Włodzimierza

[pisz_pan_na_berdyczow]

Stanisławówka k. Włodzimierza (wołyńskiego)

Moi przodkowie z rodziny Plitznerów (Plicnerów) byli niemieckimi
osadnikami na Wołyniu.
Większość z nich szybko się spolonizowała. Pewnego dnia w 1943 roku
Władysław
Plicner został ostrzeżony przez kolegę Ukraińca o zbliżającej się
rzezi. Władysław
był synem mojej Prababci Weroniki Plicner z domu Garbacz i bratem
mojej Babci
Anny Plicner-Wesołek.
Władysław zorganizował ewakuację Polaków i Niemców ze Stanisławówki
i coś
w rodzaju samoobrony. Niestety wielu ludzi mu nie uwierzyło, nawet
tych z własnej
rodziny. Nie uwierzyła w to nawet jego własna matka, która była
akuszerka i odbierała
wszystkie porody we wsi i w najbliższej okolicy. Stosunki między
Polakami, Niemcami
wołyńskimi i Ukraińcami były tam do tamtego czasu bardzo dobre...
Kiedy Władysław wrócił do Stanisławówki, znalazł tam zmasakrowane
ciało Prababci
Weroniki...
Łącznie w wyniku banderowskiej rzezi zginęło 25 osób z rodziny
Plicner. Na temat ogólnej
liczby ofiar w Stanisławówce informacji nie mam.

[mat120]

Czy Stanisławówka i Kolonia Stanisławów w gminie Olesk to ta sama miejscowość?
Siemaszkowie w swojej książce "Ludobójstwo....." podają na str. 883 informację o
Kolonii Stanisławów. Wśród 150 ofiar z dnia 28.08.1943r. wymienia się tam
Feliksa (Antoniego?) Pilcnera z żoną
i dzieckiem.

[pisz_pan_na_berdyczow]

mat120 napisał:

> Czy Stanisławówka i Kolonia Stanisławów w gminie Olesk to ta sama
miejscowość?
> Siemaszkowie w swojej książce "Ludobójstwo....." podają na str.
883 informację
> o
> Kolonii Stanisławów. Wśród 150 ofiar z dnia 28.08.1943r. wymienia
się tam
> Feliksa (Antoniego?) Pilcnera z żoną
> i dzieckiem.

Nie. Stanisławów to co innego...a Stanisławówek na Wołyniu też jest
kilka...ale najprawdopodobniej to też rodzina, bo nazwisko Plitzner
rzadkie nawet w Austrii i Niemczech...

[pisz_pan_na_berdyczow]

I co? Nikt nie ma nic do zapisania? Wiem, że mat120 mógłby sporo
napisać...warto to zrobić jak najszybciej, zanim naoczni świadkowie
umrą a my zapomnimy o ich opowieściach...

[mat120]

Moi dziadkowie pochodzili z podolskiej wsi Głęboczek położonej
w najbardziej na płd.-wsch. wysuniętym powiecie Borszczów. Wieś zamieszkana była
w połowie przez Ukraińców i Polaków. Po banderowskich napadach na okoliczne
wioski zorganizowano dość silną samoobronę, która została znacznie uszczuplona w
okresie późnowiosennym gdy wraz z przyjściem Sowietów do wojska polskiego
zabrano większość mężczyzn.
W dniu 22.11.1944r. banderowcy napadli na 9 mężczyzn pracujących na drodze przy
ustawianiu zapór przeciwśniegowych, planując po ich zamordowaniu spalić polską
część miejscowości i wymordować jej mieszkańców. Zaskoczenie było kompletne,
ponieważ upowcy ubrani w mundury sowieckie udawali sowieckich żołnierzy.
Uratował się tylko jeden mężczyzna. Zginął tam brat mojej babci oraz kuzyn dziadka.
Atak na Głęboczek banderowcom nie powiódł się jednak; zdążono szczupłymi siłami
zorganizować obronę - kilku mężczyzn i nastolatków /w tym mój dziadek oraz
nastoletni ojciec/ a także kobiety. Ogniem
z posiadanej broni powstrzymano podchodzących do wsi upowców, zmuszając ich do
zalegnięcia w szczerym polu. Po kilkugodzinnej walce, banderowcy wycofali się
unosząc kilku rannych, mieli
i zabitych.
Po tym zdarzeniu dowództwo samoobrony, biorąc pod uwagę szczupłość posiadanych
sił, zdecydowało o ewakuacji mieszkańców do pobliskiego Borszczowa. Niestety
większość ludzi nie podporządkowała się, pozostając na miejscu i licząc na
przetrwanie. W nocy z 9 na 10 stycznia 1945r. banderowcy dużo większymi siłami
zaatakowali powtórnie. Zginęło ponad 70 osób, w tym wiele torturowano. Zginął
kolejny kuzyn dziadka, a drugiemu zabito żonę i kilkunastoletnią córkę.
W napadzie udział brały kobiety ukraińskie, którym najczęściej dawano role
podpalaczek. Niektóre z nich są znane z imienia i nazwiska.

Literacki opis tego zdarzenia /autorstwa Wł. Tokarczyka - emigranta /
zamieściłem pod linkiem:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=48782&w=81260569&a=81602067

Głęboczek

[pisz_pan_na_berdyczow]

mat120 napisał:
> W nocy z 9 na 10 stycznia 1945r. banderowcy dużo większymi siłami
> zaatakowali powtórnie. Zginęło ponad 70 osób, w tym wiele
torturowano. Zginął
> kolejny kuzyn dziadka, a drugiemu zabito żonę i kilkunastoletnią
córkę.

Czyli jak mieli dużą przewagę i nieuzbrojonego przeciwnika, to
odnosili duże "sukcesy militarne"...