Wakacje za pasem, więc tak trochę z innej beczki. Chodzi o opinię. Wiem, że właściwiej było by na Urodzie, ale... tam zaraz dyskusja zboczy na temat używania kremów z filtrem. A nie o to pytam...
Osoba ma dosyć jasną skórę (nawet do tego stopnia, że 95% dostępnych podkładów i pudrów jest zdecydowanie zbyt ciemna), bez piegów, niebieskie oczy, włosy to taki odcień hmm... słomiano-miodowego brązu. Czyli tak przeciętnie słowiański typ urody.
Jeżeli chodzi o opalanie, to nawet przy ciągłym przebywaniu na plaży, po tygodniu np w Egipcie, w dodatku w sierpniu gdzie teoretycznie słońca jest najwięcej z takich dostępnych wakacyjnych kierunków, stan opalenizny wskazuje na lekkie zbrązowienie. Dopiero po 2 - efekt "złotej opalenizny". W dodatku, w tym pierwszym tygodniu pierwsze 3-4 dni to można leżeć, leżeć i nic, dosłownie zero. Tylko czerwone odciski od leżaka. Dopiero właśnie po tych 4 ta osoba zaczyna stopniowo brązowieć. Stan poparzenia słonecznego oraz w ogóle jakiegokolwiek opalenia się na czerwono jest tej osobie nieznany. I to w dodatku przy zupełnym nie używaniu jakichkolwiek kremów z choćby najmniejszym filtrem (także we wspomnianym Egipcie) !! Skóra po takim opalaniu też nie schodzi.
Ehh... jak rozumieć taki przypadek? jak patrzyłam na fototypy skóry to nic tu nie pasuje
No i w ogóle jakoś mi to wszystko nie pasuje. Tyle teraz wokół słyszę "stałam chwilę na słońcu i się poparzyłam" to nie wiem... mutant to jakiś czy coś? No bo że są osoby które nie czują w ogóle bólu to jakieś kwestie genetyczne podobno ale tutaj, aż taka "odporność" na słońce?
PS: Znam opinię na temat potencjalnych skutków używania i nie używania filtrów podczas przebywania na słońcu, ale nie o to mi chodzi. Więc proszę tej kwestii nie podnosić
