Odpust

[madohora]

Warunki uzyskania Odpustu Jubileuszowego
przez osoby nie mogące udać się do Rzymu.
Jego Świątobliwość Papież Pius XI na uczczenie jubi-
leuszu śmierci Pana Jezusa raczył udzielić odpustu zupełnego
jubileuszowego tym, którzy od dnia 2 kwietnia 1933 aż do dnia
2 kwietnia 1934 odwiedzą cztery bazyliki w Rzymie i od-
mówią tam przepisane modlitwy.
W czasie ,,Miłościwego Lata“ są zawieszone wszystkie
odpusty zupełne i cząstkowe dla żyjących osób, z wyjątkiem
odpustów w godzinie śmierci, odpustów przywiązanych do
modlitw „Anioł Pański“ lub w czasie wielkanocnym „Królowo
Nieba“, do czterdziestogodzinnego nabożeństwa, udzielonych
towarzyszącym Najśw. Sakramentowi niesionemu do chorych,
odpustów toties quoties dla tych, którzy odwiedzają kaplicę
Porcjunkuli w Asyżu, miejsca święte w Palestynie i Lourdes,
i odpustów, których zwykle nadawają dostojnicy Kościoła:
Kardynałowie, Biskupi i inni. Przez to Stolica Apostolska
pragnie zachęcić tern więcej do zyskania odpustów „Miłości-
wego Lata“. Powyższe odpusty można uzyskać dla żywych
i zmarłych. Wszystkie odpusty zawieszone w czasie roku
jubileuszowego dla osób żyjących można uzyskać ofiarując je
za zmarłych.
I. Odpustu jubileuszowego mogą dostąpić bez zwie-
dzenia Rzymu osoby należące do wymienionych poniżej
kategoryj:
1. Zakonnice klauzurowe, postulantki, nowicjuszki i inne
osoby, które z jakiegokolwiek powodu przez większą część
roku mieszkają w klasztorze klauzurowym;
2. siostry składające śluby zwykłe, należące do jakiej-
kolwiek kongregacji, nowicjuszki, postulantki i uczennice oraz
inne osoby, mieszkające z niemi razem i mające stołowanie
w klasztorze;
3. oblatki czyli pobożne niewiasty, żyjące wspólnie na-
wet bez ślubów, których zakłady zatwierdzone są przez
władzę kościelną, ich postulantki, nowicjuszki i uczennice oraz
osoby mieszkające z niemi i mające stołowanie w klasztorze;
4. wszystkie tercjarki regularne, prowadzące za zgodą
władzy duchownej wspólne życie pod jednym dachem oraz
osoby mieszkające z niemi i stołujące się u nich;
5. dziewczęta i kobiety, mieszkające w ochronkach lub
bursach nawet nie prowadzonych przez siostry zakonne;
6. anachoreci i pustelnicy, którzy zachowują przepisy
Biskupa-Ordynarjusza i należą do zakonów, jak Cystersi,
Trapiści, Kameduli, Kartuzi;
7. wierni obojga płci, którzy są w niewoli u wrogów,
w więzieniu, na wygnaniu, w domach karnych lub popraw-
czych, na ciężkich robotach; księża i siostry na pokucie
w klasztorze lub zakładzie;
8. wierni obojga płci, którzy z powodu choroby lub nie-
stałego zdrowia nie mogą po odpust jubileuszowy do Rzymu
się udać, osoby zajęte pielęgnacją chorych, zatrudnione w za-
kładach poprawczych, dalej robotnicy, którzy codzienną pracą
zarabiają na życie i nie mogą na tyle godzin pracy porzucić,
oraz starcy po ukończonym 70 roku życia.
II. Na mocy dekretów Stolicy Apostolskiej wszystkie
osoby, wymienione powyżej pod nr. 1—8 mogą dostąpić od-
pustu jubileuszowego bez zwiedzenia Rzymu pod następują-
cemi warunkami:
1. muszą wyspowiadać się i pobożnie przyjąć Chleb
Anielski;
2. pomodlić się na intencję Ojca św., t. j. o wzrost Ko-
ścioła katolickiego, o wykorzenienie błędów, o zgodę wśród
panujących i pokój dla całej ludzkości, odmawiając pobożnie
przynajmniej 6 Ojcze nasz, 6 Zdrowaś i Chwała Ojcu;
3. zamiast nawiedzenia czterech bazylik rzymskich od-
wiedzą cztery razy swój kościół parafialny. Zakonnice zaś,
siostry, postulantki, nowicjuszki, chorzy i inni, którym z ważnych powodów nie jest możliwem odwiedzić kościół pa-
rafialny, odwiedzą kaplicę swoją czterokrotnie, o ile się w niej
przechowuje Przenajśw. Sakrament. Przy każdem odwiedze-
niu zmówią przed głównym ołtarzem trzykrotnie „Wierzę
w Boga Ojca“ oraz modlitwę „Uwielbiamy Cię, Chryste,
i dziękujemy Tobie itd.“ lub inną o Męce Pańskiej, następnie
przed obrazem lub figurą Matki Boskiej Bolesnej, rozważając
jej cierpienia, odmówią 7 Zdrowaś Marja oraz modlitewkę
„Spraw to, Matko Święta“ lub inną do Matki Boskiej Bolesnej.
III. Wszystkim spowiednikom udzielamy pełnomocnic-
twa do zmiany warunków pod nr. 3 w spowiedzi jubileuszowej,
a to ze względu na stan, zdrowie, warunki mieszkania i czas
penitenta.
Wierni, wypełniający warunki podane, mogą odpust zu-
pełny zyskać tyle razy, ile razy spełniają warunki wymagane.
Dla spowiedzi jubileuszowej wyłącznie wolno osobom
wyżej wymienionym wybrać sobie dowolnego spowiednika
z pośród kapłanów aprobowanych przez Biskupa.
Kapłani spowiednicy, aprobowani przez Biskupa, na
mocy Konstytucji Apostolskiej z dnia 30. I. 1933 r. mają władzę
w spowiedzi jubileuszowej
1. rozgrzeszyć od wszystkich grzechów i cenzur, nawet
special! modo Stolicy Apostolskiej albo Biskupowi Ordynariu-
szowi zastrzeżonych z wyjątkiem herezji formalnej i ze-
wnętrznej ;
2. zakonnicom udzielić dyspensy od ślubów prywatnych,
złożonych po uroczystej profesji lub zamienić takie śluby,
nawet zaprzysiężone;
3. siostrom, oblatkom, tercjarkom regularnym oraz pan-
nom i niewiastom wspólne życie wiodącym udzielić dyspensy
od ślubów lub zamienić śluby, także zaprzysiężone, wyjąwszy
śluby zastrzeżone Stolicy Apostolskiej oraz takie, których
dyspensa przyniosłaby szkodę osobom trzecim.
Zachęcamy wiernych, którym łaskawość Stolicy Apo-
stolskiej dozwala tak łatwo korzystać z odpustu jubileuszo-
wego, żeby z miłości i wdzięczności wobec Zbawiciela Ukrzy-
żowanego często rozmyślali o męce Jego, odprawiali drogę
krzyżową i czerpali ze skarbca łask Kościoła przez zyskanie
odpustu jubileuszowego. Czcigodnych kapłanów wzywam, żeby wiernych do wdzięczności i wierności wobec Ukrzyżo-
wanego w kazaniach zachęcali i nie szczędzili ofiar, ażeby
wiernym dać możliwość dostąpienia łask „Lata Miłościwego“.
Powyższy dekret należy podać wiernym w niedzielę
najbliższą do wiadomości oraz wywiesić przy drzwiach ko-
ścielnych i kaplic na miejscu odpowiedniem.
Katowice, dnia 12 sierpnia 1933 r.
f Stanislaw,
Biskup Katowicki.

[madohora]

Z wszystkiego ucieszony więc wesołej twarzy,
Co to we świecie żyje a o niebie marzy,
Mówi Ojciec Gwardyan: „Bóg ci zapłać bracie!
Ale prócz zakrystyi czeka jeszcze na cię
Rajski Dwór, i Krzyż Święty, i Upadek Trzeci.
Czyń co możesz dla dobrych świętej Anny dzieci,
Bo ich mnóstwo przybędzie. Gdzież się podzleć mają
Z duehownemi potrzeby? W domu unikają
Księdza nie mającego od Boga urzędu,
Tylko sam się narzucił. Ze szłusznego względu
Na te trzody sierotki może ze czterdziestu
Księży zdąży na pomoc. Dla słuchalnic jest tu
W Rajskim Dworze wygodnie: słońce, deszcz nie szkodzi,
Pojednawszy się z Bogiem tłum ludu odchodzi
Bez przeszkody, a modły i prześliczne pienie
Pontników żywi święte kapłanów natchnienie.
W Rajskim Dworze więc krzeseł dwadzieścia postawisz,
Kilkanaście po gankach klasztoru, objawisz
Spowiednikom godziny rekreacyj, słowem:
Bądź dla wszystkich ze wszystkiem twej służby gotowym
Wiem, że mnogie twe prace: to je niech osłodzi
Że chojnie święta Anna w Niebie wynagrodzi!“

[madohora]

Z Rzymu. Papież Pius X, Ojciec nasz święty
także już kilka razy Odpustu Porcyunkuli chciał do-
stąpić. O tern piszą nam z Rzymu, że Ojciec święty
z rana drugiego Sierpnia udał się do kaplicy Pau-
lińskiej, aby tamże modlitwy przepisane w dostąpie-
niu Odpustu Porcyunkuli odprawić. Jego Świątobli-
wość dnia tego także w kaplicy Paulińskiej miał
Mszą świętą, Po południu o piątej godzinie Papież
znowu przybył, aby po drugi raz odpustu dostąpić.
Modlił on się wtenczas długo i serdecznie.

[madohora]

13. Spowiednicy mogą zamienić tak dzieło prze-
pisane jak i warunki tym, którzy prawnie nie są
w stanie ich wypełnić.
14. Aby uzyskać odpust związany z modlitwą wy-
starczy odmówić ją na przemian z drugą osobą al-
bo myślami podążać za kimś, kto odmawia modli-
twę głośno.
15. Niemi mogą zyskiwać odpusty przywiązane
do modlitw publicznych, jeśli; będąc wśród innych
modlących się. podnoszą pobożnie ducha do Boga;
jeśli chodzi o modlitwy prywatne, wystarczy, że od-
mawiają je myślami albo wyrażają znakami lub czy-
tają tylko oczami.
Niektóre odpusty cząstkowe
Odpust cząstkowy może uzyskać:
1. Każdy, kto spełnia swoje obowiązki i znosi
mężnie przeciwności życia; z pokorną ufnością wo-
bec Boga odmówi; choćby tylko myślami; akt strze-
listy (pobożne wezwanie);
2. Kto w duchu wiary poświęca siebie samego lub
swoje dobra w służbie braci znajdujących się w nę-
dzy;
3. Kto w duchu pokuty zrzeka się spontanicznie
i ofiarnie jakiejkolwiek rzeczy dozwolonej.
Odpusty zupełne
1. Odpusty zupełne nie są ściśle związane z na-
wiedzeniem kościoła lub uczestnictwem w nabo-
żeństwie publicznym. Wymagane są zwykłe warun-
ki (zob. n. 9).
Odpust zupełny można uzyskać za następujące
czynności:
Io odnowienie przyrzeczeń sakramentalnych
w rocznicę chrztu;
2° odmówienie cząstki Różańca z rozważaniem
tajemnic;
3° odmówienie hymnu O, Stworzycielu Duchu
przyjdź - w Nowy Rok i Zesłanie Ducha Świę-
tego oraz Ciebie Boga wysławiamy - na zakoń-
czenie roku;
4° czytanie Pisma świętego przynajmniej przez
pół godziny;
5° czytanie i rozważanie Męki Pańskiej przez pół
godziny, jeżeli nie można odprawić Drogi
Krzyżowej;
6° przy dewocjonaliach poświęconych przez Ojca
Świętego można zyskać odpust zupełny w uro-
czystość świętych Apostołów Piotra i Pawła;
7° akt poświęcenia się Najświętszemu Sercu Je-
zusowemu w uroczystość Chrystusa Króla;
8° odmówienie aktu wynagrodzenia w uroczy-
stość Najświętszego Serca Jezusowego;
9° odmówienie modlitwy: Oto ja, o dobry i naj-
słodszy Jezu, przed krzyżem, w piątki Wielkie-
go Postu;
10° błogosławieństwo papieskie (także przez ra-
dio);
11° półgodzinna adoracja Najświętszego Sakra-
mentu;
12° dla konających w chwili śmierci; chociażby
w tym dniu już zyskali odpust zupełny z innej
racji.
2. Odpusty zupełne związane z uczestnictwem
w nabożeństwie lub nawiedzeniem kościoła. Od-
mawia się: Ojcze nasz i Wierzę.
Io odnowienie przyrzeczeń chrztu w Wigilię Pas-
chalną;
2° podczas wizytacji pasterskiej;
3° nawiedzenie kościoła zakonnego w uroczy-
stość Fundatora;
4° w dniu poświęcenia kościoła oraz głównego
Patrona (odpust parafialny);
5° udział w Drodze Krzyżowej i Gorzkich Żalach;
6° nawiedzenie kościoła podczas synodu diece-
zjalnego;
7° udział we Mszy świętej prymicjanta lub jubila-
ta;
8° udział w naukach misyjnych i błogosławień-
stwie końcowym;
9° udział w rekolekcjach przynajmniej przez trzy
dni;
10° odpust Porcjunkuli;
1 Io nawiedzenie bazylik patriarchálnych i kościo-
łów stacyjnych;
12° za dusze czyśćcowe w Dzień Zaduszny w ko-
ściele lub na cmentarzu w dniach 1-8 listopa-
da.
13° przy I Komunii świętej (przystępujący i biorą-
cy udział).
Odpusty zupełne dla Franciszkańskiego Zakonu
Świeckich
1. W dniu rozpoczęcia okresu formacji (nowicja-
tu), profesji, jubileuszu i wizytacji.
2. W uroczystości:
Niepokalanego Poczęcia NMP (8 grudnia)
Bł. Luchezjusza (28 kwietnia)
Św. Małgorzaty z Kortony (16 maja)
Najświętszej Maryi Panny Anielskiej (2 sierpnia)
Św. Klary (12 sierpnia)
Św. Ludwika (25 sierpnia)
Św. Franciszka z Asyżu (4 października)
Św. Elżbiety Węgierskiej (17 listopada)
Wszystkich Świętych Zakonu Serafickiego (29 listopada).

[madohora]

SERNIK Z ORZECHAMI

130 g herbatników lub innych pszennych ciastek
1 łyżka białego cukru
70 g masła

Nadzienie:

420 g serka Philadelphia
250 g ricotty
200 ml śmietany kremówki (30%)
40 g mąki migdałowej lub ziemniaczanej
3 jajka
140 g cukru pudru
1 laska wanilii

Polewa:

80 g masła
120 g orzechów włoskich lub laskowych
100 ml śmietany kremówki (30%)
½ łyżeczki soli morskiej

Przygotuj bazę pod sernik. Pokrusz ciastka na okruchy. Możesz to zrobić malakserem, utłuc ciasta w moździerzu lub zgnieść wałkiem do ciasta. Do okruchów dodaj roztopione masło i wymieszaj. Tortownicę (ok. 22 cm) wyłóż papierem do pieczenia, zamknij obręcz, po czym wysyp okruszki z masłem, wygładź i bardzo mocno dociśnij. Wstaw do lodówki na 30 minut.
Przejdź do wykonania nadzienia. Pamiętaj, aby wszystkie jego składniki nie były prosto z lodówki i nabrały temperatury pokojowej. Do miski włóż serek Philadelphia i ricottę, wymieszaj szpatułką, trzepaczką lub mikserem, a gdy sery się połączą, dosyp cukier puder i nadal mieszaj. Zacznij wbijać po jednym jajku i miksuj, by uzyskać gładką, puszystą konsystencję. Następnie dodaj wnętrze laski wanilii, mąkę i śmietankę, po czym zmiksuj ostatni raz do całkowitego połączenia składników.
Wyjmij tortownicę z lodówki, zabezpiecz ją folią aluminiową od zewnątrz, posmaruj krawędzie pierścienia olejem lub masłem i wlej serowe nadzienie do foremki. Wstaw tortownicę do większej foremki wypełnionej wodą, aby woda sięgała do połowy blaszki z ciastem. Włóż foremki do pieca nagrzanego do 150°C i piecz około 120 minut. Sernik jest gotowy, gdy brzegi przestaną być płynne, a wierzch stanie się złocisty. Pozwól sernikowi całkowicie ostygnąć w piekarniku, po czym wstaw na 40 minut do lodówki (w tym czasie przygotuj karmel)
Orzechy lekko przesiekaj i podpraż na suchej patelni. Wsyp połowę wskazanej porcji cukru na gorącą patelnię i trzymaj tak na małym ogniu. Ważne, aby nie mieszać cukru. Dopiero gdy jest w połowie stopiony, wsyp drugą porcję cukru. Nie mieszaj, dopóki nie uzyskasz (w większości) płynnego syropu. W garnku obok podgrzej śmietankę – jednak nie zagotuj! – i wlej ją cienką strużką do cukrowego syropu. Zamieszaj i dodaj masło, a także – jeśli chcesz uzyskać słony karmel – sól. Po ponownym wymieszaniu wrzuć podprażone orzechy i ostatecznie wymieszaj. Pozwól karmelowi lekko ostygnąć, a następnie wylej go na sernik. Wstaw ciasto ponownie do lodówki do zastygnięcia (na około 4 godz. lub całą noc), po czym odepnij brzegi tortownicy i serwuj.

[madohora]

CIASTO ZE ŚLIWKAMI

20 dag mąki
1/2 kostki zimnego masła
1/2 szklanki cukru
1 jajko
2 łyżki kwaśnej śmietany
1 łyżeczka proszku do pieczenia
50 dag śliwek


Składniki
na kruszonkę

6 dag mąki
6 dag cukru kryształu
6 dag zimnego masła

1. Mąkę przesiać na stolnicę, dodać cukier i masło, przesiekać wszystko razem. 
2. Jajko umyć, wybić do miski. Dodać śmietanę i proszek do pieczenia, wymieszać. Dodać do mąki z masłem, wyrobić szybko ciasto. Zwinąć w kulę, zawinąć w folię, odłożyć do lodówki na około 30 minut. 
3. Śliwki umyć, wypestkować, pokroić na ćwiartki. 
4. Do miski włożyć składniki na kruszonkę. Palcami wyrobić, aby masło wchłonęło mąkę i cukier, uformować grudki. 
5. Schłodzone ciasto wyjąć z lodówki. Rozwałkować, przełożyć do tortownicy wyłożoną papierem pergaminowym. 
6. Ciasto ponakłuwać widelcem na spodzie i po bokach. Ułożyć owoce. 
7. Wierzch ciasta posypać kruszonką. Tortownicę wstawić do piekarnika nagrzanego do temp. 180°C. Piec około 30-35 minut. Podawać po wystudzeniu

[madohora]

Świat zmiera!. W sercach noc i żal.
Moc prawdy kłamstwo spala.
Tu rośnie mrok i wali grom
I burza się przewala.
Ta obudziła narody,
W pierś zawiał im duch swobody.
Hus w mękach zmarł. Minął wiek.
Rzym nadal stosy wznosi.
I powstał ruch. Wsiał nowy wódz
I prawdę Bożą głosi.
Co myślał — rzekł, i zwyciężył,
Chociaż świat pełen diabłów był.
Pierzchła bezradność, opadł strach.
Już ku zbawieniu kroczy
W szacie weselnej ludzki duch
I pląsa pełen mocy.
Niech niebo, ziemia przeminą,
Lecz słowa Pańskie nie zginą.
Czy dni są złe, czy walki czas,
Czy wszystko przeciw nam, —
Bracie w Chrystusie! każdy z nas
Zadanie swoje spełniaj!
I nie upadniesz! Podołasz!
Wszak grodem mocnym Pan Bóg nasz!

[madohora]

Choćbyś sto lat pracował, nie potrafiłbyś ani jed-
nego klosu z ziemi pracą twą wydobyć. Ale gdy ty
śpisz, Bóg czyni z ziarna kłos a w nim tyle ziaren,
ile chcesz. Dr M. Luter

[madohora]

W nauczaniu Kościoła katolickiego odpust ( łac . odpust , od odpustu , „zezwolenie”) jest „sposobem na zmniejszenie wymiaru kary, jaką należy ponieść za grzechy” . Katechizm Kościoła Katolickiego opisuje odpust jako „odpuszczenie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy , których wina została już odpuszczona, którą wierny chrześcijanin, należycie usposobiony, uzyskuje pod pewnymi przepisanymi warunkami przez działanie Kościoła, który jako szafarz odkupieniadyspensuje i z władzą stosuje skarbiec zadośćuczynień Chrystusa i wszystkich świętych ” .

[madohora]

Nauczanie katolickie głosi, że gdy ktoś zgrzeszy, nabywa odpowiedzialność za winę i karę. Grzech śmiertelny (o charakterze ciężkim lub poważnym, popełniony świadomie i dobrowolnie) uważa się za czynną odmowę komunii z Bogiem i oddzielającą człowieka od Niego, aż do śmierci wiecznej. piekło jako skutek tego odrzucenia, co jest konsekwencją znaną jako „ wieczna kara ” za grzech. Sakrament Pokuty usuwa tę winę i odpowiedzialność kary wiecznej związanej z grzechem śmiertelnym.

[madohora]

Według Katechizmu Kościoła Katolickiego „ «Skarbiec Kościoła» to nieskończona i nigdy niewyczerpana wartość, jaką mają przed Bogiem zasługi Chrystusa. Zostały one ofiarowane, aby cała ludzkość mogła zostać uwolniona od grzechu i dostąpić komunii z Ojcem.... W Chrystusie, samym Odkupicielu, istnieją zadośćuczynienia i zasługi Jego Odkupienia i znajdują swoją skuteczność....W skarbnicy tej znajdują się także modlitwy i dobre uczynki Najświętszej Maryi Panny. Są naprawdę ogromne, niezgłębione, a nawet nieskazitelne pod względem wartości przed Bogiem. W skarbcu znajdują się także modlitwy i dobre uczynki wszystkich świętych, wszystkich, którzy poszli śladami Chrystusa Pana i dzięki Jego łasce uświęcili swoje życie i wypełnili misję w jedności Ciała Mistycznego

[madohora]

Całkowite i całym sercem oderwanie się od wszelkiego rodzaju grzechów, nawet powszednich
Dokonanie ważnej spowiedzi sakramentalnej
Przyjęcie Komunii Świętej w stanie łaski
Modlimy się w intencjach Papieża

[madohora]

Zniesienie klasyfikacji według lat i dni stało się jaśniejsze niż wcześniej, że pokuta i wiara są potrzebne nie tylko do odpuszczenia kary wiecznej za grzech śmiertelny, ale także do darowania kary doczesnej za grzech. W Indulgentiarum doctrina papież Paweł VI napisał, że odpustu nie można uzyskać bez szczerej zmiany poglądów i jedności z Bogiem.

[madohora]

Zgodnie z Enchiridionem odpustów z 1968 r. odpustu cząstkowego udziela się od następujących czynów:

[madohora]

Oprócz powyższych czynności Enchiridion odpustów z 1968 r. wymienia następujące czynności jako udzielające odpustu zupełnego:
Pierwsza Komunia
pierwsza Msza św. nowo wyświęconego kapłana

[madohora]

Odpusty zupełne w związku z koronawirusem

W dniu 20 marca 2020 r. Penitencjaria Apostolska udzieliła trzech odpustów zupełnych

[madohora]

We wczesnym Kościele, zwłaszcza od III wieku, władze kościelne zezwalały spowiednikowi lub chrześcijaninowi oczekującemu na męczeństwo wstawiać się za innym chrześcijaninem, aby skrócić jego pokutę kanoniczną. [4] Podczas prześladowań za Decjana wielu chrześcijan uzyskało podpisane oświadczenia ( libelli ) poświadczające, że złożyli ofiary bogom rzymskim, aby uniknąć prześladowań lub konfiskaty mienia. Kiedy później ci lapsi chcieli ponownie zostać przyjęci do wspólnoty chrześcijańskiej, niektórzy z nich przedstawili drugi libellus , rzekomo opatrzony podpisem jakiegoś męczennika lub spowiednika, który, jak utrzymywano, miał duchowy prestiż, aby potwierdzać poszczególnych chrześcijan. Biskup CyprianKartaginy nalegał, aby żaden z lapsi nie został przyjęty bez szczerej skruchy

[madohora]

Odpusty miały na celu darowanie kary doczesnej za grzech równoważnej tej, którą można było uzyskać, spełniając kanoniczną pokutę przez określony czas. W miarę jak czyściec zyskiwał na znaczeniu w myśleniu chrześcijańskim, rozwinęła się koncepcja, że ​​termin odpusty odnosi się do odpuszczenia czasu spędzonego w czyśćcu. Rzeczywiście, wiele późnośredniowiecznych odpustów obowiązywało przez całe życie człowieka, co odzwierciedlało to przekonanie. Przez kilka stuleci teologowie dyskutowali, czy walutą udzielanych odpustów jest pokuta czy czyściec, a Kościół nie rozstrzygnął tej kwestii ostatecznie, unikając tego np. na Soborze Trydenckim . Współczesny pogląd na Kościół jest taki, że terminem tym jest pokuta.

[madohora]

Rycina wykonana przez Israhela van Meckenema przedstawiająca Mszę św. Grzegorza zawierała „nielegalny” odpust 20 000 lat; jedna z kopii tej płyty (nie ta na ilustracji, ale także z lat 90. XIX w.) została w późniejszym czasie przerobiona, zwiększając ją do 45 000 lat. Odpusty obowiązywały za każdym razem , gdy przed obrazem odmawiano określony zbiór modlitw – w tym przypadku po siedem: Credo , Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo . Obraz Mszy Św. Grzegorzabyło szczególnie kojarzone z dużymi odpustami od roku jubileuszowego 1350 w Rzymie, kiedy przynajmniej powszechnie wierzono, że za modlitwę w obecności Imago Pietatis („Człowieka Boleści”) uzyskano odpust 14 000 lat. popularny cel pielgrzymek w bazylice Santa Croce in Gerusalemme w Rzymie

[madohora]

Jeśli chodzi o odpusty dla żywych, Tetzel zawsze nauczał czystej doktryny. Twierdzenie, jakoby przedstawiał odpusty nie tylko jako odpuszczenie doczesnej kary za grzech, ale jako odpuszczenie jego winy, jest równie bezpodstawne, jak inne oskarżenie pod jego adresem, że sprzedał odpuszczenie grzechów za pieniądze, bez nawet wzmiankę o skrusze i spowiedzi albo o tym, że za zapłatą odpuścił grzechy, które mogłyby zostać popełnione w przyszłości. Jego nauczanie było w istocie bardzo określone i całkowicie zgodne z teologią Kościoła, zarówno wówczas, jak i obecnie, tj. że odpusty „dotyczą jedynie kary doczesnej za odpokutowane już grzechy” i wyznał”….

[madohora]

Erazm skrytykował także nadużywanie odpustów w przedmowie do swojego De bello turcico (1530), w którym stwierdził, że wydaje się to „tylko transakcją handlową” i opisał, jak zebrane pieniądze znikały w rękach książąt, urzędników , komisarzy i spowiedników

[madohora]

Po Soborze Trydenckim Klemens VIII powołał komisję kardynałów, która miała zająć się odpustami zgodnie z zamysłem Soboru. Kontynuowała swoją działalność za pontyfikatu Pawła V i opublikowała w tej sprawie różne byki i dekrety. Jednakże dopiero Klemens IX ustanowił prawdziwą Kongregację Odpustów (i Relikwii) na mocy brexitu z 6 lipca 1669 r. Na mocy motu proprio z 28 stycznia 1904 r. Pius X przyłączył się do Kongregacji Odpustów wraz z Kongregacją Obrzędów, ale wraz z restrukturyzacją Kongregacji Kuria Rzymska w 1908 roku wszystkie sprawy dotyczące odpustów przekazała Świętej Inkwizycji . W motu proprio25 marca 1915 r. Benedykt XV przeniósł Sekcję Odpustów Świętej Inkwizycji do Penitencjarii Apostolskiej , utrzymując jednak odpowiedzialność Świętej Inkwizycji za sprawy dotyczące doktryny o odpustach.

[madohora]

Począwszy od XVI w. prawosławni chrześcijanie Kościoła greckiego dość szeroko, choć nie oficjalnie w praktyce pokutnej, używali „liter permisywnych” ( συγχωροχάρτια ), pod wieloma względami przypominających odpusty. Status oficjalnego dokumentu kościelnego uzyskuje się na Soborze w Konstantynopolu w 1727 r., którego uchwała brzmi: „Moc odpuszczenia grzechów, która, jeśli zostanie złożona w formie pisemnej, którą Wschodni Kościół Chrystusowy nazywa „listami zezwalającymi” , a Latynosom „odpusty”... udziela Chrystus w Kościele świętym. Te „listy zezwalające” wydawane są w całym Kościele katolickim(powszechnego) Kościoła przez czterech najświętszych patriarchów: Konstantynopol, Aleksandria, Antiochia i Jerozolima. Od XIII do XVII wieku używano go w Rosji. Odpusty jako sposób wzbogacenia zostały potępione na Soborze Konstantynopolskim w 1838 roku. Nawet soborowe decyzje miały trudności z wykorzenieniem zakorzenionej w ludziach praktyki odpustów. „Listy zezwalające” (czyli odpusty) przetrwały w Grecji do połowy XX wieku

[madohora]

[madohora]