Augusto Pinochet oskarżony

[Gość: Antykomuch]

Cała prawda o Pinochecie bohaterze 20 wieku którego tak nienawidzą wszyscy lewacy;

Ilekroć próbujemy znaleźć w zasobach sieci globalnej potrzebną nam informację,
korzystamy z narzędzi popularnie zwanych wyszukiwarkami. Niewątpliwą ich zaletą
jest to, że skracają one nasz czas poszukiwania informacji w gąszczu globalnej
wioski. Poboczną zaletą jest także to, że wskazują nam one na kontekst, z którym
poszukiwane słowo-klucz występuje. W przypadku słowa "Pinochet" ten kontekst
jest jednoznaczny - krwawy dyktator, junta wojskowa, terror, ludobójstwo, tyran,
faszysta, morderca, zbir etc. Wirtualnymi sąsiadami generała są takie postacie
jak: Kaligula, Hitler, Stalin, Mao, Bokassa czy kanibal Idi Amin. Internet jest
tu wyrazicielem potocznego wyobrażenia o Pinochecie.
Sprawa zapomnianego już w Europie generała Pinocheta powróciła w 1998 roku,
prawie po 30 latach od zamachu stanu, kiedy to w nocy z 15 na 16 października
Scotland Yard zatrzymał w Londynie generała. Podstawą zatrzymania był akt
oskarżenia o ludobójstwo przygotowany przez hiszpańskiego prawnika. Zdecydowana
większość światowych mediów powitała fatalną decyzję Brytyjczyków z nieskrywaną
radością i entuzjazmem. Podobna atmosfera towarzyszyła polskim mediom, gdzie jak
zwykle stanęła na wysokości zadania opiniotwórcza "Gazeta Wyborcza". Media,
komentując zatrzymanie tego prawicowego puczysty, karmiły swych odbiorców
makabrycznymi opowieściami o chilijskim czasie apokalipsy sprzed 30 lat, o
horrorze ludobójstwa junty wojskowej, obozach koncentracyjnych i sadystycznych
zapędach chilijskiego krwawego uzurpatora. Nie ulega wątpliwości, ze casus
Pinocheta jest pod wieloma względami wyjątkowy: żaden inny polityk XX wieku nie
ma tak złej prasy, jak właśnie generał Augusto Ugarte Pinochet. Nienawiść do
generała u lewicowych "obrońców praw człowieka" przekroczyła już granice
absurdu, łatwiej z ich ust usłyszeć usprawiedliwienie pod adresem Stalina, Pol
Pota, Mao, niż Pinocheta. Stałym i charakterystycznym propagandowym zabiegiem
lewicy jest to, że zawsze musi ona wedle dialektycznych założeń mieć wyraźnego i
czytelnego wroga. Jeżeli takowego nie ma, to tworzy go sama na potrzeby
propagandowe. Tworzy go na wzór anty-ikony, uosobienia wszelkiego zła, czarnego
luda, jest to stały element misternie budowanej lewicowej wizji świata. Do
takich anty-ikon z całą pewnością należy właśnie Pinochet.
Obserwując ten zjednoczony front nienawiści, postawić można tylko jedną tezę:
największą winą Pinocheta było to, że skutecznie zatrzymał rewolucyjny marsz
komunistów z Hawany do Ziemi Ognistej, powstrzymując tym samym komunistów przed
zawładnięciem całą Ameryką Południową i wprowadzeniem tam pax sovietica.

Historia przewrotu

Jeżeli statystycznego Polaka spytać o to, dlaczego i w jakich warunkach Pinochet
przejął władzę w Chile, trudno będzie uzyskać rzetelną odpowiedź. Najczęściej
jednak pytani rekompensują brak wiedzy "faktami o łamaniu demokracji,
podstawowych praw obywatelskich, krwią na rękach dyktatora, wroga postępu,
zbrodniarza i faszysty". Za taki stan rzeczy odpowiedzialne są przede wszystkim
media, które przez wiele lat za pomocą wulgarnej propagandy cierpliwie urabiały
kłamliwy obraz dyktatora. Dlatego, pisząc o Pinochecie, konieczne jest
przedstawienie historii przewrotu i obalenia rządu Salwadora Allende.

Droga Allende do prezydentury była trudna. Trzykrotny pretendent do fotela
prezydenckiego w 1970 roku został wybrany zaledwie trzecią częścią głosów (w
wyborach bezpośrednich żaden z kandydatów nie przekroczył wymaganego progu
elekcji), do wyboru prezydenta zmuszony był zatem Kongres. Allende uzyskał 36,1%
poparcia, przy czym 12 socjalistów spośród 25 głosujących było przeciwnych
kandydaturze Allende, swoje obiekcje wobec kandydatury zgłosili też komuniści
chilijscy. Od samego początku władzy prezydent Allende dążył do stworzenia
państwa robotników i chłopów, za co niejednokrotnie otrzymywał od przywódców
socjalistycznych krajów ordery, nagrody i pochwały. W 1973 roku otrzymał
Międzynarodową Nagrodę Leninowską, w górach Tadżykistanu zaś imię Allende
otrzymało nowo odkryte pasmo górskie. W Polsce dziennikarze Polityki ufundowali
nagrodę w wysokości 10 tys. złotych im. Salwadore Allende. Wdzięczność była
zresztą obustronna: prezydent Chile wielokrotnie deklarował przywiązanie do
leninowskich zasad i powoływał się na zażyłą przyjaźń z tow. Breżniewem, którego
podziwiał jako wybitnego męża stanu (wielokrotnie był jego gościem w Moskwie),
podziwiał też rewolucję kulturalną w Chinach (pochłonęła szacunkowo ok. trzech
milionów ofiar). Podziwiano także samego Salwadora, za jego wiarę w socjalizm
podziwiali go Fidel Castro i Che Guevara. Nic zatem dziwnego, że rozochocony
Allende wprowadził w szkołach i na wyższych uczelniach obowiązkową naukę
marksizmu-leninizmu. Przyrzekł proletariuszom corocznie przekazywać po 100 tys.
mieszkań. Rozpoczęła się kampania "władzy ludowej", wedle znanego nam
scenariusza: powołanie "rad chłopskich", przejęcie majątków prywatnych na
prowincji, w miastach zaś przejęcie fabryk przez "zgromadzenia robotnicze" i
"bataliony rewolucyjne".
W swych licznych wystąpieniach Allende nawoływał: bierzcie ziemię bez obaw.
Nacjonalizowano kopalnie miedzi, której Chile było głównym dostawcą w świecie.
Dobrze prosperujące kopalnie zabrane zostały "kapitalistom" (gdyż ci: osiągali
nadmierne zyski) i oddane w ręce ludu pracującego Chile. Od roku 1970 do 1972
młodzież zrzeszona w Ruchu Lewicy Rewolucyjnej (MIR) zagrabiła 1767 majątków
ziemskich, Allende widząc skalę akcji prosił tylko ziemian, by dobrowolnie
opuszczali majątki i nie stawiali oporu. Znane są także przypadki morderstw
właścicieli sklepów, za to, że pomagają utrzymywać system wyzysku. Nie jest
tajemnicą, że idee lewicowe przeszły w akty przemocy, rabunku i zwykłego
wandalizmu, a młodzi rewolucjoniści okazali się po prostu bandytami, którzy
trafili na ideowo podatny grunt. Jak wspomina naoczny świadek wydarzeń, ksiądz
Michał Poradowski, pełniący w tym czasie posługę kapłańską w Chile: Tym
terrorystycznym bandom często przewodzili młodzi ludzie pochodzący ze znanych
chilijskich rodzin dotkniętych dżumą marksistowską. Na przykład córka rektora
Uniwersytetu Katolickiego w Santiago, który sam był komunistą. Ta dziewczyna
organizowała i uczestniczyła z bronią w ręku w zamachach na "kapitalistyczne"
banki. O wyczynach młodych bojówkarzy lewicowych milczała prasa całego świata, a
jeżeli już pisała, to skrzętnie ukrywała ideologiczne podłoże zwykłego
bandytyzmu. Zresztą sam Allende w momencie dojścia do władzy ułaskawił czołowych
działaczy lewicowych, skazanych właśnie za akty wandalizmu (Luciana Cruz,
Miguela Enriquez, Humberta Sotomayor czy swojego siostrzeńca Andreasa Allende).
Akt ułaskawienia tłumaczył tym, że nie można karać za przestępstwa "młodych
idealistów". Skazany za zabójstwo Max Joel Marambio awansował nawet po amnestii
na osobistego ochroniarza prezydenta. Na efekty reform socjalistycznych nie
trzeba było długo czekać. W kraju zaczęło brakować żywności, Allende obejmował
kraj z 23-procentową inflacją. Dzięki "reformom" socjalistycznym w ciągu kilku
miesięcy zamieniła się ona w hiperinflację. W 1972 roku wynosiła 163 procent, na
początku roku 1973 osiągnęła 190 procent, by przed zamachem osiągnąć 750%, co
było niechlubnym rekordem światowym (2,5% dziennie!).
Apokaliptycznego obrazu zaczerpniętego z orwellowskiej rzeczywistości dopełniały
lewicowe bojówki na ulicach miast, z bronią gromadzoną przez rewolucyjną
młodzież z całego socjalistycznego obozu, która przyjechała do Chile w nadziei
stworzenia tam komunistycznego raju i wprawianiu się w partyzantce miejskiej.
W bogatym Chile pojawił się głód, w wyniku czego rząd zaczął bardzo skrupulatnie
reglamentować brakującą żywność, środki czystości i części zamienne, jednym
słowem wszystko (na półkach sklepowych nie ostał się nawet ocet, jedyny dostępny
towar "codzie

[Gość: Yann]

dla równowagi napisz coś o słynnym strajku transportowców i innych akcjach
destabilizujących gospodarkę Chile, inspirowanych i finansowanych przez CIA, a
poza tym podaj źródło swych rewelacji.

[Gość: Antykomuch]

Czy nie wystarczy ci co napisałem, myślę że jesteś jednym z tych lewicowców dla
komunizm to piękne idee a jest to najbardziej zbrodniczy system bardziej niż
nazizm. Poczytaj sobie czarną księgę komunizmu

[Gość: Antykomuch]

www.datapolis.pl/grzes/gapu.htm troszeczkę poczytaj może zejdzie z ciebie ta
czerwień

[Gość: Korwin-Mikke]

Odpieprzyć się od Pinocheta! Jego stosunkowo bezkrwawa kontrrewolucja
powstrzymała ekspansję komunizmu w Ameryce południowej.

[Gość: Daro]

Może to trochę drastyczne, ale czy nam by się nie przydał taki Pinochet na
jakiś roczek?

Kto broni bandyty, ten ma krew na rękach

[Gość: Yorick]

Nie ma idealnego systemu. Morderswto jest zawsze morderstwem, nic go nie
usprawiedliwia, żadne pseudowymówki o "ratowaniu" przed socjalizmem.

viva el general

[Gość: zzx]

nie chodziło o politycznych przeciwników tylko czerwonych zbrodniaży

[Gość: sten]

No i wylazło szydło z worka! "Gazeta Wyborcza", która tak wczuwa się w
subtelności plugawej duszyczki generała Jaruzelskiego, nie ma najmniejszych
wątpliwości, że Pinochet to "zbrodniarz", bo pogonił kota żydokomunistycznej
międzynarodówce, która projektowała zamianę Ameryki Łacińskiej w sowiecki
koncłagier na podobieństwo Kuby. Niby inteligenci w tej "GW", a przecież nie
potrafią przezwyciężyć tego archaicznego trybalizmu.

CZEKAMY NA JARUZELSKIEGO, bohatera GW

[Gość: pamietamy]

mam male pyatnie, mozeby tak gazeta w rocznice, jakas okragla, dala pare stron
propagandy z fajnymi zdjeciami, wolnoscia o pinoczecie?, jescze paru innych
dyktatorach?, z gen. jaruzelskim sie prawie udalo, moze wybielimy rowniez
mordercow z prawej strony, a moze oni sa niepoprawni politycznie?, no tak
komunisci zawsze byli mocni w haslach, ... smutne ze najwazniejszy dziennik w
kraju przez 50 lat zyjacym pod dyktatura po paru latach wolnosci wybiela ja, ...

[Gość: mare]

tylko nie porownujmy generala pinocheta z jaruzelskim!!!,

[klonica]

Gen.Pinochet to patriota,wielki czlowiek Chile i calego kontynentu.

Moralny relatywizm

[Gość: Yorick]

Wydaje Wam się, że jeżeli morderca umotywuje swoje zbrodnie
politycznymi "powinnościami", to będzie rozgrzeszony? Przerażacie mnie.

[korab1]

Chile zostalo uratowane w sama pore.Gdyby Pinochet nie zareagowal zamachem
stanu, sytuacja z cala pewnoscia przerodzilaby sie w regularna wojne domowa,
podobna do wojny domowej w Hiszpanii. Wtedy liczba ofiar bylaby znacznie
wieksza i jest calkiem prawdopodobne, ze caly poludniowo-amerykanski kontynent
stanalby w ogniu.

[sieczkarnia]

Chyba masz racje:sytuacja w Chile przed zamachem Pinocheta byla wlasciwie
organizowaniem komunistycznego przewrotu, ktoremu general w sama pore zapobiegl.

[Gość: MArek]

Panie Michnik, niemusli pan ze juz jest czas na Jaruzelskiego i jego ekipe,
czy w dalszym ciagu uwza pan ich za bochaterow i broni ich?
Byly wiezien polityczny
Zdrowych Swiat Pnie Michnik !!
Marek

[Gość: Marek]

Panie Michnik, niemusli pan ze juz jest czas na Jaruzelskiego i jego ekipe,
czy w dalszym ciagu uwza pan ich za bochaterow i broni ich?
Byly wiezien polityczny
Zdrowych Swiat Pnie Michnik !!
Marek

[Gość: POLAK]

AUGUSTO MOIM IDOLEM

W końcu sprawiedliwość sięgnie tego bydlaka!

[Gość: che guevara]

Na zaje..ie tego wieprza już za późno, tej zdychającej starej szmacie to już
wszystko jedno. Trzeba bydlaka jak najdłużej utrzymać przy życiu i sprawić by
cierpiał w pierdlu bez żadnych, najmniejszych, udogodnień.