Hongkong: siedem nowych zgonów i 22 nowe przypa...

[Gość: kuku]

A Rosja? Podejrzane mocno, że nie ma nawet informacji o
podejrzanych przypadkach. Graniczy z Chinami, Mongolią, a
chińczycy jeżdżą do rosji pracować. Czy ktoś wie coś na ten
temat?. Obawiam się, że choroba w Rosji może się dobrze
rozwijać, bo oni też lubią ukrywać pewne fakty, trochę jak
Chińczycy.

Moga ukrywac. I Kasa Chorych tez. Niemniej sie wydaje,

[gabrielacasey]

ze owa zachorowalnosc ma sie wprost proporcjonalnie do skali
kontaktow handlowych z Chinami - sposob na eliminacje obcych
inwestorow? Nie sadze.

[Gość: SARS]

Sars szaleje nie tylko w Chinach i Honk-Kongu. Epidemia pojawila sie juz na
Tajwanie i w Singapurze. Przypadki zachorowan trafiaja sie w calej Azji
Poludniowo- Wschodniej.
Na kontynencie amerykanskim SSRS tez daje sie we znaki, o czym jakos cicho
w "Gazecie". Wiele zachorowan notowano juz w Stanach. W Toronto (Kanada) jest
ok 200 przypadkow coroby o objawach SARS. 10.000 (dziesiec tysiecy) osob
znalazlo sie na kwarantannie. W Vancouver, na drugim koncu kontynentu zamknieto
jeden ze szpitali, gdzie dwie pielegniarki zapadly na chorobe o objawach
podobnych do SARS.
Smiertelnosc jest w granicach 4%-5%, przy czym jak dotad umieraja glownie osoby
starsze powyzej 70 lat. Dla porownania slawna "Hiszpanka", ktora dziesiatkowala
spoleczenstwa na poczatku ubieglego wieku miala smierteknosc 2%-3%.
Nalezy oczekiwac, ze SARS zawita wkrotce do Europy i Polski. Badzcie
przygotowani na niemila wizyte.
Zalecam wszystkim czeste i dokladne mycie rak.
Wesolych Swiat

ZADNA grypa nie jest "choroba brudnych rak". Radze

[gabrielacasey]

unikac lotow translatlantyckich, jeszcze bardziej - ponad
Pacyfikiem, oraz unikania transportu publicznego, supermarketow
i wiekszych skupisk ludzkich. Tylko...radz to na Tajwanie,w
Hongkongu czy Singapurze! Nb. smiertelnosci "hiszpanki" - wg.
brytyjskich danych pochlonela ona 0k.20 mln ofiar.Jesli to 2-3%
to ILE chorowalo? Zrodla znow mowia o ponad 50-60% w kazdej z
zaatakowanych przez nia populacji - paskudnie wygladalo to w USA.
Nb. Amerykanie maja ciekawy, dla szkol, webside o "hiszpance":
www.pbs.org/wgbh/amex/influenza/

[Gość: po wojnie]

po wojnie

[Gość: SARS]

gabrielacasey napisała:

Nb. smiertelnosci "hiszpanki" - wg.
> brytyjskich danych pochlonela ona 0k.20 mln ofiar.Jesli to 2-3%
> to ILE chorowalo? Zrodla znow mowia o ponad 50-60% w kazdej z
> zaatakowanych przez nia populacji .

Rachunek jest dosc prosty. Policz sobie.

Co do komentarza "zadna grypa nie jest choroba brudnych rak.", to wlasnie w
Vancouver podejrzewa sie, ze przynajmniej jedna z zakazonych pielegniarek
zarazila sie przez dotkniecie lub potarcie zakazona reka (w gumowej rekawiczce)
swojego oka.

Mozesz to sobie tlumaczyc jak chcesz. Ja podaje tylko fakty.

Lekarza! Niech problem roztrzygnie. Niemniej mycie rak

[gabrielacasey]

zapewne w niczym nie szkodzi.

Polacy wyobrażają sobie, że

[Gość: Polacy wyobrażają sobie, że]

Polacy wyobrażają sobie, że
http://www1.gazeta.pl/swiat/1,34181,1435140.html

Witold Gadomski 18-04-2003, ostatnia aktualizacja 18-04-2003
19:47
Polacy wyobrażają sobie, że po wojnie zarobią wielkie pieniądze
na odbudowie Iraku i uzyskają dostęp do tanich złóż ropy. Jednak
na razie nie wiadomo, kto miałby sfinansować odbudowę, Polska
zaś nie jest mocarstwem kolonialnym, by rozporządzać cudzymi
zasobami naturalnymi - pisze Witold Gadomski


Jeszcze na początku marca eksperci przewidywali, że jeśli wojna
w Iraku będzie krótka i ograniczona, jeśli nie zostanie w niej
użyta broń masowego rażenia, a większość szybów naftowych nie
zostanie zniszczona, zwycięstwo nad Saddamem Husajnem da potężny
impuls światowej gospodarce. Szanse na szczęśliwy przebieg
interwencji oceniano na 50 proc., ale szanse na powojenne
ożywienie - dużo wyżej. Ekonomiści podkreślali, że Irak stanie
się eldorado dla producentów i inwestorów z całego świata -
rzecz jasna, przede wszystkim firm z USA i krajów sojuszniczych.
Można tam będzie sprzedawać wszystko - od T-shirtów po systemy
komputerowe. Inni cieszyli się na myśl o spadku cen ropy
naftowej po wznowieniu eksploatacji złóż irackich. Analitycy
obliczali, że ceny ropy spadną do poziomu 17-18 dol. za baryłkę,
co da światowej gospodarce "kopa" - dodatkowy wzrost PKB o 0,3
proc., spadek inflacji o 0,5 proc.

Powszechnie mówiono o akcji pomocy dla Iraku, która zostanie
uruchomiona po zwycięstwie. Owa "pomoc" nikomu nie kojarzyła się
z Matką Teresą, lecz z milionami baryłek ropy naftowej i
miliardami dolarów. Oczywiście, miliardy wzbogacić miały nie
Irakijczyków, ale firmy "udzielające pomocy", uczestniczące w
programie odbudowy kraju. O wszystkim tym publicznie dyskutowano
w mediach, bez żenady dzieląc łupy, których jeszcze nie było.

Choć kurz wojenny jeszcze nie opadł, jesteśmy dziś świadkami
pewnego otrzeźwienia. Głos zabrały rynki - najwyższy sędzia w
sporach gospodarczych. A rynki - ulubione słowo we wszystkich
komentarzach gospodarczych - mają tę cudowną właściwość, że
potrafią przewidywać rozwój wydarzeń.

Na przyszłość Iraku patrzą całkiem bez entuzjazmu.

Hossa, której nie było

Rynki czekały na wojnę od jesieni zeszłego roku. Stan
wyczekiwania nie sprzyja interesom. Nic dziwnego, że wskaźniki
koniunktury i notowania giełdowe grzęzły na niskim poziomie. Dow
Jones - główny indeks giełdy na Wall Street - nieznacznie
przekraczał 8 tys. punktów, o 3 tys. punktów mniej niż w
najlepszym momencie sprzed trzech lat. Analitycy byli zdania, że
dopóki konflikt z Irakiem nie zostanie zakończony, lepsza
koniunktura nie powróci. Bo przecież wojna to biznes ryzykowny;
można dużo zyskać, ale też sporo stracić.

Wreszcie wojna wybuchła. 19 marca, w pierwszym dniu interwencji,
rynki zareagowały z umiarkowanym entuzjazmem. Dow Jones wzrósł o
0,87 proc., co jest wynikiem przeciętnym. Potem było jeszcze
gorzej. Informacje, że wojska amerykańskie utknęły pod Bagdadem,
brytyjskie pod Basrą, a port Umm Kasr jest oblegany od wielu dni
i wciąż tli się w nim opór, przygnębiały amerykańską opinię
publiczną. To jednak była taktyka wojsk sojuszniczych, którym
dowództwo postawiło zadania nieznane w poprzednich wojnach -
oszczędzać życie własne i życie cywilów, a w miarę możliwości
unikać także masakry wojsk nieprzyjacielskich i niszczenia
infrastruktury. Rynki dość szybko zorientowały się w istocie tej
taktyki. A jednak indeksy giełdowe pozostawały stabilne
niezależnie od doniesień z frontu. Nie było powodu do paniki ani
do entuzjazmu.

Entuzjazm na amerykańskich giełdach pojawił się na moment 21
marca, kiedy to główne indeksy wzrosły o ponad 1 proc. -
właściwie bez związku z przebiegiem walk. Po prostu nałożyły się
na siebie terminy realizacji umów terminowych.

Decydujący tydzień walk w Iraku, 7-12 kwietnia, też nie
przyniósł żadnego przełomu na Wall Street.

*** 7 kwietnia, gdy w telewizji żołnierze amerykańscy zwiedzali
pałac Saddama, Dow Jones wzrósł o ponad 2 proc., by szybko spaść
do poziomu zaledwie ciut wyższego niż na poprzedniej sesji.

*** 8 kwietnia inteligentne bomby zaatakowały bunkier, w którym
być może ukrywał się Husajn wraz z synami. Giełda pozostała
niewzruszona.

*** 9 kwietnia - wojna idzie coraz lepiej, a rynki mają się
coraz gorzej. Oddziały koalicji kontrolują centrum Bagdadu i
pomagają irackim cywilom obalić posąg dyktatora. Indeksy
pozostają nieruchome, by następnego dnia jeszcze zsunąć się w
dół.

*** 11 kwietnia - wojna dogasa, gdzieniegdzie biją się jeszcze
małe grupy straceńców. Pora myśleć o odbudowie Iraku i liczyć
przyszłe zyski z pól naftowych. Tymczasem indeksy giełdowe są na
poziomie niemal tym samym co pierwszego dnia wojny - niższym niż
na początku roku.

Podobne wahania przeszły w ostatnim miesiącu wszystkie giełdy,
włącznie z warszawską. Ani przez chwilę nie wpadły w panikę,
nawet wówczas, gdy telewizje wielu krajów dały się nabrać na
propagandę irackiego ministra. Ale też nie zareagowały, gdy
zwycięstwo stało się oczywiste. Skoro rynki nie przeżyły hossy
na widok mieszkańców Bagdadu tańczących na gruzach pomnika
Saddama, nieodparcie nasuwa się wniosek, że wojna nie była
jedyną ani nawet główną przyczyną niepewności i niepokojów,
które psują nastrój i uniemożliwiają światowej gospodarce
odbicie od dna. Gdzie zatem szukać owej przyczyny?

Naruszony fundament świata

Kłopoty światowej ekonomii mają charakter fundamentalny - a
fundamentem jest gospodarka Stanów Zjednoczonych. W ubiegłej
dekadzie Ameryka zadziwiała swą żywotnością i dynamizmem - rosła
produktywność, bezrobocie praktycznie nie istniało, utrzymywała
się niska inflacja, niemal co roku pojawiały się nowe wynalazki.
Ale przed dwoma laty coś się zepsuło i "amerykańska lokomotywa"
nie chce już ciągnąć reszty świata. Tegoroczny wzrost będzie
prawdopodobnie niewiele wyższy (może nawet niższy) niż 2 proc.
To wciąż więcej niż w Europie, która rośnie w tempie 1-proc.,
ale za mało, by Amerykanie odczuli, że stają się coraz bogatsi.

Świat niepokoi się dwoma deficytami, które charakteryzują
gospodarkę amerykańską - ujemnym bilansem wymiany handlowej z
zagranicą i deficytem budżetu. Ekonomiści nazywają je deficytami
bliźniaczymi. W zeszłym roku wydatki rządu USA przekroczyły
dochody o 158 mld dol. W budżecie, który będzie obowiązywał od 1
października, przewiduje się deficyt 385 mld dol.! Podobnie
rzecz się ma z wymianą handlową. W lutym br. USA zanotowały
ujemne saldo, wynoszące aż 40,3 mld dol. Roczny deficyt wyniesie
prawie 500 mld. Oba deficyty osłabiają dolara i wcześniej czy
później Fed będzie musiał zareagować, znacząco podnosząc stopy
procentowe. Wprawdzie dziś stopy są na poziomie najniższym od 40
lat, ale gdy zaczną piąć się w górę, nieuchronnie doprowadzi to
do osłabienia wzrostu gospodarczego.

11-12 kwietnia w Waszyngtonie spotkali się ministrowie finansów
grupy G7 (siedmiu najbogatszych krajów świata). Dwóch
najbardziej wpływowych finansistów w Europie - szef
Europejskiego Banku Centralnego Wim Duisenberg i niemiecki
minister Hans Eichel - namawiało sekretarza skarbu USA Johna
Snowa, by jego kraj zrobił coś z deficytami bliźniaczymi, które
zagrażają stabilności światowej gospodarki i opóźniają nadejście
ożywienia.

Alan Greenspan, szef Fed, przekonywał wprawdzie prezesa Banku
Japonii Toshihiko Fukui, że po wojnie gospodarka USA i świata
odzyska dawną dynamikę, ale jego zapewnienia przyjmowane są
sceptycznie. Wszyscy wiedzą, że kadencja Greenspana powoli
dobiega końca i że nie jest on już tym cudotwórcą, który kiedyś
za pomocą kilku słów potrafił rozruszać gospodarkę.

Błędy ojca, błędy własne

A gospodarka amerykańska rośnie wolno i nic nie wskazuje na to,
by sukces w Iraku miał to zmienić. Owszem, prognozy mówią, że
rok 2004 może być niezły, ale to się dopiero okaże. Na razie

Ja tez o tym mowilam - ze glupiemu radosc. Ale co to

[gabrielacasey]

ma wspolnego z ta cholerna niby-grypa?

po wojnie

[Gość: po wojnie]

http://www1.gazeta.pl/swiat/1,34181,1435140.html

Witold Gadomski 18-04-2003, ostatnia aktualizacja 18-04-2003
19:47
Polacy wyobrażają sobie, że po wojnie zarobią wielkie pieniądze
na odbudowie Iraku i uzyskają dostęp do tanich złóż ropy. Jednak
na razie nie wiadomo, kto miałby sfinansować odbudowę, Polska
zaś nie jest mocarstwem kolonialnym, by rozporządzać cudzymi
zasobami naturalnymi - pisze Witold Gadomski


Jeszcze na początku marca eksperci przewidywali, że jeśli wojna
w Iraku będzie krótka i ograniczona, jeśli nie zostanie w niej
użyta broń masowego rażenia, a większość szybów naftowych nie
zostanie zniszczona, zwycięstwo nad Saddamem Husajnem da potężny
impuls światowej gospodarce. Szanse na szczęśliwy przebieg
interwencji oceniano na 50 proc., ale szanse na powojenne
ożywienie - dużo wyżej. Ekonomiści podkreślali, że Irak stanie
się eldorado dla producentów i inwestorów z całego świata -
rzecz jasna, przede wszystkim firm z USA i krajów sojuszniczych.
Można tam będzie sprzedawać wszystko - od T-shirtów po systemy
komputerowe. Inni cieszyli się na myśl o spadku cen ropy
naftowej po wznowieniu eksploatacji złóż irackich. Analitycy
obliczali, że ceny ropy spadną do poziomu 17-18 dol. za baryłkę,
co da światowej gospodarce "kopa" - dodatkowy wzrost PKB o 0,3
proc., spadek inflacji o 0,5 proc.

Powszechnie mówiono o akcji pomocy dla Iraku, która zostanie
uruchomiona po zwycięstwie. Owa "pomoc" nikomu nie kojarzyła się
z Matką Teresą, lecz z milionami baryłek ropy naftowej i
miliardami dolarów. Oczywiście, miliardy wzbogacić miały nie
Irakijczyków, ale firmy "udzielające pomocy", uczestniczące w
programie odbudowy kraju. O wszystkim tym publicznie dyskutowano
w mediach, bez żenady dzieląc łupy, których jeszcze nie było.

Choć kurz wojenny jeszcze nie opadł, jesteśmy dziś świadkami
pewnego otrzeźwienia. Głos zabrały rynki - najwyższy sędzia w
sporach gospodarczych. A rynki - ulubione słowo we wszystkich
komentarzach gospodarczych - mają tę cudowną właściwość, że
potrafią przewidywać rozwój wydarzeń.

Na przyszłość Iraku patrzą całkiem bez entuzjazmu.

Hossa, której nie było

Rynki czekały na wojnę od jesieni zeszłego roku. Stan
wyczekiwania nie sprzyja interesom. Nic dziwnego, że wskaźniki
koniunktury i notowania giełdowe grzęzły na niskim poziomie. Dow
Jones - główny indeks giełdy na Wall Street - nieznacznie
przekraczał 8 tys. punktów, o 3 tys. punktów mniej niż w
najlepszym momencie sprzed trzech lat. Analitycy byli zdania, że
dopóki konflikt z Irakiem nie zostanie zakończony, lepsza
koniunktura nie powróci. Bo przecież wojna to biznes ryzykowny;
można dużo zyskać, ale też sporo stracić.

Wreszcie wojna wybuchła. 19 marca, w pierwszym dniu interwencji,
rynki zareagowały z umiarkowanym entuzjazmem. Dow Jones wzrósł o
0,87 proc., co jest wynikiem przeciętnym. Potem było jeszcze
gorzej. Informacje, że wojska amerykańskie utknęły pod Bagdadem,
brytyjskie pod Basrą, a port Umm Kasr jest oblegany od wielu dni
i wciąż tli się w nim opór, przygnębiały amerykańską opinię
publiczną. To jednak była taktyka wojsk sojuszniczych, którym
dowództwo postawiło zadania nieznane w poprzednich wojnach -
oszczędzać życie własne i życie cywilów, a w miarę możliwości
unikać także masakry wojsk nieprzyjacielskich i niszczenia
infrastruktury. Rynki dość szybko zorientowały się w istocie tej
taktyki. A jednak indeksy giełdowe pozostawały stabilne
niezależnie od doniesień z frontu. Nie było powodu do paniki ani
do entuzjazmu.

Entuzjazm na amerykańskich giełdach pojawił się na moment 21
marca, kiedy to główne indeksy wzrosły o ponad 1 proc. -
właściwie bez związku z przebiegiem walk. Po prostu nałożyły się
na siebie terminy realizacji umów terminowych.

Decydujący tydzień walk w Iraku, 7-12 kwietnia, też nie
przyniósł żadnego przełomu na Wall Street.

*** 7 kwietnia, gdy w telewizji żołnierze amerykańscy zwiedzali
pałac Saddama, Dow Jones wzrósł o ponad 2 proc., by szybko spaść
do poziomu zaledwie ciut wyższego niż na poprzedniej sesji.

*** 8 kwietnia inteligentne bomby zaatakowały bunkier, w którym
być może ukrywał się Husajn wraz z synami. Giełda pozostała
niewzruszona.

*** 9 kwietnia - wojna idzie coraz lepiej, a rynki mają się
coraz gorzej. Oddziały koalicji kontrolują centrum Bagdadu i
pomagają irackim cywilom obalić posąg dyktatora. Indeksy
pozostają nieruchome, by następnego dnia jeszcze zsunąć się w
dół.

*** 11 kwietnia - wojna dogasa, gdzieniegdzie biją się jeszcze
małe grupy straceńców. Pora myśleć o odbudowie Iraku i liczyć
przyszłe zyski z pól naftowych. Tymczasem indeksy giełdowe są na
poziomie niemal tym samym co pierwszego dnia wojny - niższym niż
na początku roku.

Podobne wahania przeszły w ostatnim miesiącu wszystkie giełdy,
włącznie z warszawską. Ani przez chwilę nie wpadły w panikę,
nawet wówczas, gdy telewizje wielu krajów dały się nabrać na
propagandę irackiego ministra. Ale też nie zareagowały, gdy
zwycięstwo stało się oczywiste. Skoro rynki nie przeżyły hossy
na widok mieszkańców Bagdadu tańczących na gruzach pomnika
Saddama, nieodparcie nasuwa się wniosek, że wojna nie była
jedyną ani nawet główną przyczyną niepewności i niepokojów,
które psują nastrój i uniemożliwiają światowej gospodarce
odbicie od dna. Gdzie zatem szukać owej przyczyny?

Naruszony fundament świata

Kłopoty światowej ekonomii mają charakter fundamentalny - a
fundamentem jest gospodarka Stanów Zjednoczonych. W ubiegłej
dekadzie Ameryka zadziwiała swą żywotnością i dynamizmem - rosła
produktywność, bezrobocie praktycznie nie istniało, utrzymywała
się niska inflacja, niemal co roku pojawiały się nowe wynalazki.
Ale przed dwoma laty coś się zepsuło i "amerykańska lokomotywa"
nie chce już ciągnąć reszty świata. Tegoroczny wzrost będzie
prawdopodobnie niewiele wyższy (może nawet niższy) niż 2 proc.
To wciąż więcej niż w Europie, która rośnie w tempie 1-proc.,
ale za mało, by Amerykanie odczuli, że stają się coraz bogatsi.

Świat niepokoi się dwoma deficytami, które charakteryzują
gospodarkę amerykańską - ujemnym bilansem wymiany handlowej z
zagranicą i deficytem budżetu. Ekonomiści nazywają je deficytami
bliźniaczymi. W zeszłym roku wydatki rządu USA przekroczyły
dochody o 158 mld dol. W budżecie, który będzie obowiązywał od 1
października, przewiduje się deficyt 385 mld dol.! Podobnie
rzecz się ma z wymianą handlową. W lutym br. USA zanotowały
ujemne saldo, wynoszące aż 40,3 mld dol. Roczny deficyt wyniesie
prawie 500 mld. Oba deficyty osłabiają dolara i wcześniej czy
później Fed będzie musiał zareagować, znacząco podnosząc stopy
procentowe. Wprawdzie dziś stopy są na poziomie najniższym od 40
lat, ale gdy zaczną piąć się w górę, nieuchronnie doprowadzi to
do osłabienia wzrostu gospodarczego.

11-12 kwietnia w Waszyngtonie spotkali się ministrowie finansów
grupy G7 (siedmiu najbogatszych krajów świata). Dwóch
najbardziej wpływowych finansistów w Europie - szef
Europejskiego Banku Centralnego Wim Duisenberg i niemiecki
minister Hans Eichel - namawiało sekretarza skarbu USA Johna
Snowa, by jego kraj zrobił coś z deficytami bliźniaczymi, które
zagrażają stabilności światowej gospodarki i opóźniają nadejście
ożywienia.

Alan Greenspan, szef Fed, przekonywał wprawdzie prezesa Banku
Japonii Toshihiko Fukui, że po wojnie gospodarka USA i świata
odzyska dawną dynamikę, ale jego zapewnienia przyjmowane są
sceptycznie. Wszyscy wiedzą, że kadencja Greenspana powoli
dobiega końca i że nie jest on już tym cudotwórcą, który kiedyś
za pomocą kilku słów potrafił rozruszać gospodarkę.

Błędy ojca, błędy własne

A gospodarka amerykańska rośnie wolno i nic nie wskazuje na to,
by sukces w Iraku miał to zmienić. Owszem, prognozy mówią, że
rok 2004 może być niezły, ale to się dopiero okaże. Na razie
jest kiepsko. Nie pomogło ani

Daj se spokoj, bo zla krew czlowieka zalewa - UK

[gabrielacasey]

do tej pory "zyskala" na tej wojnie podwyzke akcyzy na paliwa i
papierosy, bo z czegos trzeba te "wycieczke" 50.000 armii pokryc.

Polski Rząd kłamie

[Gość: Zdzisław]

opowiadając, że Polska jest przygotowana do walki z chorobą. Na
Okęciu nikt nawet nie identyfikuje osób przylatujących z Hong
Kongu, nie mówiąc już o jakiejkolwiek kontroli lekarskiej!!!!

[Gość: ZUS]

Jest szansa, ze SARS pomoze funduszom emerytalnym na calym swiecie. Nie ma wiec
tego zlego, co by na dobre nie wyszlo.

Ty BRUTALU! Niemniej fakt: umiera starsi wiekiem. W

[gabrielacasey]

przeciwienstwie do "hiszpanki", ktora kosila glownie ludzi
pomiedzy 20 i 50 rokiem zycia. Moze to chinski wynalazek na
emerytow?

[Gość: SARS]

Gość portalu: Zdzisław napisał(a):

> opowiadając, że Polska jest przygotowana do walki z chorobą. Na
> Okęciu nikt nawet nie identyfikuje osób przylatujących z Hong
> Kongu, nie mówiąc już o jakiejkolwiek kontroli lekarskiej!!!!

Synu, to juz nie tylko Honk-Kong i Chiny, ale pozostale ponad pol swiata z
kontynentem amerykanskim na czele.

PS. Polecam kupno akcji nalezacych do przedsiebiorstw pogrzebowych i cmentarzy.

[Gość: Biolog]

Pierwsze zarażenia były od uciekinierów z Korei
TO POTWIERDZONY FAKT W CHINACH!!!!!!!!!

[Gość: SARS]

Gość portalu: Biolog napisał(a):

> Pierwsze zarażenia były od uciekinierów z Korei
> TO POTWIERDZONY FAKT W CHINACH!!!!!!!!!

Tylko dlaczego epidemia zaczela sie w poludniowym okregu Chin, a Korea zdaje mi
sie, ze graniczy z Chinami od Polnocy. Czyzby Koreanczycy byli tacy zmarznieci,
ze uciekli az na poludnie. Musieli przy tym wykazac sporo samozaparcia, bo to
kawal drogi.
Jest wiec okazja do napisania paru interesujacych rozpraw doktorskich.

[Gość: Ryuu]

Niby kto potwierdził te twoje informacje?

KTO potwierdza? W naszych mediach mowi sie, ze

[gabrielacasey]

choroba odzwierzeca (nasze - tj.UK), ze ponoc konie sa w to
zamieszane - sluchalam jednym uchem, bo wiadomosci medyczne
srednio mnie obchodza.

[Gość: Krzys]

W Tornto jest juz ponad 300 osob chorych na SARS .
Umieraja tez ludzie mlodzi , poczatkowo umierali najslabsi , czyli
najstarsi .Niestety , w Hong Kongu systematycznie rosnie liczba ludzi mlodych i
zdrowych wsrod smiertelnych ofiar .Jest coraz wiecej nie tylko 40 latkow ale i
30 latkow .Mikrobiolodzy mowia ,ze jest to objaw mutacji wirusa .Bodajze w
srode sposrod 9 osob ,ktore zmarly w Hong Kongu , trzy to byly
trzydziestoparoletnie kobiety .podobna sytuacje obserwuje sie w Toronto .
31 czlonkow grupy modlitewnej z kosciola katolickiego jest chorych na
SARS ,wszyscy to mlodzi ludzie ,lekarze podaja ,ze kilka z tych osob niedlugo
umrze .

Nie tylko Azja ! Wyborcza nie wierzy ?!

[Gość: Krzys]

Gazeta Wyborcza w komentowanym artykule mowi o Hong Kongu ,Chinach i
Singapurze .Nie wspomina slowem o Kanadzie i Toronto gdzie jest 300 przypadkow
SARS , podczas gdy w Singapurze jedynie 197 .Dokladne liczby pokazala przed
chwla kanadyjska panstwowa stacja tv. CBC .Dr.Low szef mikrobiologow ze
Szpitala Mount Sinai w Toronto powiedzial ,ze Toronto jest opoznione w stosunku
do Hong Kongu o dwa tygodnie i dokladnie za dwa tygodnie nalezy sie tutaj
spodziewac dzisiejszych statystyk z Hong Kongu.
Dlaczego wyborcza problem SARSu zaweza do Azji ?
Trudno uiwerzyc ,ze zaraza trafila takie nowoczesne zachodnie miasto ?
Moze dlatego tez klamie ,bo Polska ma byc wkrotce w tym zachodnim raju , mam na
mysli wstapienie do UE .Poza tym jezeli zaraza przeniesie sie do Polski,to te
pieniadze ukradzione polakom juz tak nie ciesza , a przeciez to dopiero
poczatek rabunku .Jezeli w Toronto nie daja sobie rady z epidemia ,to tym
bardziej nie dadza sobie rady z tym w Polsce .Rabinowi Michnikowi radze spisac
lub zaktualizowac testament .

[Gość: SARS]

Stary, to nie pierwszy i najprawdopodobniej nie ostatni artykul "Gazety", gdzie
redaktor pisze jakby jedynym zrodlem jego informacji byla prasa zza wschodniej
granicy a czytawszy ta prase byl jeszcze na bani. Nie oczekuj w "Wyborczej" nic
wiecej poza latwa wieczorna rozrywka. W ten sposob nie zawiedziesz sie, a
czasami dobrze ubawisz i spedzisz milo wieczor.

PS. Zakup akcje przedsiebiorstw pogrzebowych, bo to moze byc jedyny sposob na
ocalenie resztek grosiwa po wyczynach gieldy w ciagu ostatnich paru lat.

[Gość: SARS]

Temat jest powazny pod kazdym wzgledem, a jakos nie ma chetnych do dyskusji.
Wesolych Swiat

[Gość: Kanadol]

To racja. Kanada plasuje sie na zaszczytnym, czwartym miejscu pod wzgledem
przypadkow SARS, za (1) Chinami, (2) Honk-Kongiem i (3) Singapurem.
Kiedy i jak przywitamy SARS na Okeciu w Warszawie? Czy prezes ZUS powinien sie
zjawic osobiscie z kwiatami??

Kanada jest druga po Chinach

[Gość: Krzys]

Gość portalu: Kanadol napisał(a):

> To racja. Kanada plasuje sie na zaszczytnym, czwartym miejscu pod wzgledem
> przypadkow SARS, za (1) Chinami, (2) Honk-Kongiem i (3) Singapurem.
> Kiedy i jak przywitamy SARS na Okeciu w Warszawie? Czy prezes ZUS powinien
sie
> zjawic osobiscie z kwiatami??

Wg oficjalnych statystyk , Chiny sa na pierwszym miejscu (jezeli podzielimy
Chiny na mainland China i Hong Kong ,to oczywiscie Kanada jest trzecia ,
Singapur jest dopiero czwarty ) , W Kanadzie jest 316 chorych i 15 zgonow (z
disiejszym ).Singapore ma 178 pacjentow i 16 zgonow .Przejzyj chociazby
statystyki z Toronto SUN , zwykle 30-ta strona

[Gość: SARS]

Ta statystyka, a szczegolnie tzw "mortality rate", moze byc tez ciekawym i
obiektywnym porownaniem poziomu uslug medycznych w roznych krajach.

PS. A tak na marginesie, jak dzisiaj stoja akcje Lowen Group na Toronto Stock
Market.

[Gość: SARS]

Dzisiaj Swiatowa Organizacja Zdrowia wydala komunikat zalecajacy wstrzymanie
sie z wyjazdami do TORONTO (ON) Canada, z uwagi na epidemie SARS w tym miescie.
Mam nadzieje, ze kolejki pod ambasada Kanadyjska znaczaco zmalaly.

[Gość: Marta 12 lat]

hej mam 12 lat i mój tata pojechał do Chin mojm zdaniem powinno
zabronić lotów do Chin to jest gupota ludzuie mają rodziny a
jada na śmierć !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!