Byłem w KRL-D 1989r

[markochmeleski.1]

na festiwalu młodzieży i studentów.Mam dużo wspomnień ale nie mam żadnych
fotografii z tego pobytu, może ktoś był i ma? Moim kolegą był śp Kola
Nesterowicz który kręcił "Defiladę" Fidyka, pochodzimy z jednej miejscowości

[untochables]

witam
chyba nikt z nas nie był w tym okresie ;(
na moim foto forum ktoś się zgłaszał że był tam wtedy musiał byś
dokładnie prześlidzić cały wątek to może kogoś znajdziesz

jeśli możesz coś powspominać to bardzo chętnie posłuchamy ;)

pozdrawiam

[markochmeleski.1]

Dziś nie mam czasu, ale obiecuje, że zrobię to wkrótce.Jestem rolnikiem, piękna
pogoda, a więc sianokosy.Obejrzałem tylko kilka zdjęć ale rozpoznaje te miejsca,
prawie z każdym wiąże się jakaś opowieść.
Ja tam byłem pół roku po nakręceniu "Defilady", ale myślę, że byłem uczestnikiem
nie mniejszych uroczystości jak ta nakręcona przez Fidyka.

[kapral160]

Świetnie, czekamy na opowieści!

[atemak]

Jeśli na festiwalu młodzieży to przed kręceniem Defilady. Festiwal
młodzieży był latem, defilada była kręcona we wrześniu w czasie
pochodu z okazji 40 lecia Państwa koreańskiego

[markochmeleski.1]

To super! Byłem pierwszy ze wsi! A na poważnie to wydawało mi się,że wiosną

[ppppp11111]

Ja bylem w KRL-D w 1988 przez prawie dwa miesiace i potem drugi raz
w 1989 ponad miesiac.

Moglem akurat zjezdzic kraj wzdluz i wszerz. Oczywiscie glownie
widzac rzeczy pod kontrola gospodarzy, ale z powodu spcyfiki wyjazdu
widzialem tez codzienne zycie.

Jest mnostwo pieknych tematow/zdjec/opowiesci, o jakich mozemy sobie
opowiedziec na jakims spotkaniu. Kiedys przeciez planowaliscie sie
spotkac - byl tu taki watek.

Bylem tez 9.9.1988 w Phenian na wydarzeniach bedacych podstawą filmu
Defilada. Zarowno na defiladzie, jak i na pokazie stadionowym. I
Potem jeszcze byl wieczorny mrasz z pochodniami.

Mialem tego dnia tez okazje zobaczyc z daleka na trybunie Przywodcow.

W ogole mysle, ze mialem okazje zobaczy obie Koree od strony, jakiej
sie normalnie nie widzi (szczegolnie KRLD). To sa nadal bardzo fajne
i unikalne wspomnienia.

Zawsze do Pyongyang podroz byla przez Moskwe.
Ale pierwszy raz lotem ChosonMinhang (to co dzis jest Air Koryo) -
byl taki rejs we wtorki i czwartki z Berlina przez Moskwe. Drugi raz
normalnie - Aeroflot (co ciekawe wowczas droge te obslugiwal
praktycznie zawsze samolot o rejestracji CCCP86502; dzis majacy RA
86502).

Wracalem raz samolotem, a drugi raz pociagiem.

W pyomgyang ten betonowy trojkatny hotel byl w stanie praktycznie
takim jak dzis.

Nigdy od tego czasu tam nie bylem.

[untochables]

witaj
może napisz coś więcej ;)
jestesmy z różnych części polski więc spotkanie będzie trudno
zorganizować ;(

jeśli używasz GG lub Sype podaj namiary może tak będzie mozna się
wymienić z tobą informacjami

pozdrawiam Piotr

[ppppp11111]

GG ani Skype nie uzywam.
Trudno opisac calosc. Lepiej mowic.

Ja czytam Wasze forum od dosc dawna i zawsze przywoluje to
wspomnienia.

Bylem tam w zwiazku z NNSC/KNPN. Wiec widzialem calosc od wszelkich
mozliwych stron - takze DMZ, podroze do Korei Pld (Seoul, Pusan,
wyspa Cheju) itd... Akurat we wrzesniu/pazdz 1988 byly tez przeciez
IO.

Wedrowki po szlakach w Gorach Diamentowych, albo np. miejsce gdzie
DMZ dochodzi do morza (po wschodniej stronie) - na skalach wyrzucone
bylo z morza wszystko co mozna sobie wyobrazic ze plywa w morzu np
wyrzucone ze statkow (bo nikt nie zbiera...).

Podroze samochodem z Pyongyang do Kesongu i dalej do Panmunjom - gdy
rownolegle budowala sie nowa droga, a podrozowac trzeba bylo starą,
z przejazdami przez brody itd...

Niezapomniana atmosfera.

Gdy spojrzy sie na Google maps budynki misji PL i CZ, wraz z
infrastruktura, od strony polnocnej sa widoczne. Znacie te szczegoly
z map?

Wiem, ze jest Was tu kilku szczegolnych ekspertow. Wiec byloby milo
sobie to omowic kiedys. Bo jak mowie - pisac to klopotliwe, no i sa
zdjecia rozne itd... Zapewne bedziemy w kontakcie na biezaco.

[ppppp11111]

Aha - i moze nawet byc tak, ze jesli mowisz o kims kto na Twoim Foto-
forum wpisal, ze byl tam wtedy - to prawdopodobnie wpisalem to ja
dawno temu - pod innym nickiem, ktorego teraz nie pamietam i
musialem zalozyc konto na nowo. Bo nie wypowidaam sie zupelnia na
tych forach na codzien. Ot co...

[markochmeleski.1]

Cześć fajnie ,że ktoś jeszcze tam był.
wstawiam link z wydarzeń z miejscowości obok gdzie jest koło przyjaźni Polsko-
Koreańskiej

[markochmeleski.1]

sory, ale wstawiam tekst

Kiedy młody poseł Józef Franciszek Sapieha herbu Lis ruszył, jak każe rodzinna
tradycja, w podróż po Europie, odwiedził między innymi Paryż. W Notre Dame
pozwolono mu ucałować największą relikwię - koronę cierniową Chrystusa. Był rok
1700 albo coś koło tego. Józef Franciszek klęknął i pod czujnym okiem prezbitera
Francuza całował ciernie z należnym szacunkiem. Sumiaste wąsiska Sapiehy
sprawiły, że duchowny nie zauważył, iż Polak jakoś podejrzanie manipuluje
wargami przy koronie i wreszcie odgryza jeden z kolców. Drzazga została
przemycona do Polski i trafiła do jednego z prywatnych miasteczek Sapiehów - do
podlaskich Boćków, gdzie - dla należytej oprawy ciernia - Sapiehowie ufundowali
kościół pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy.
Młodszy Brat odwiedza tę świątynię i lubi pomilczeć, patrząc na relikwię. - Za
każdym razem jest wzruszony. Bo on czuje się u nas jak w domu i uczuć nie kryje
- mówi o Kim Pyong Ilu przewodniczący Koła Przyjaźni Polsko-Koreańskiej w
Boćkach Marek Skomorowski.
Potężny czterdziestolatek o cienkim głosiku, na co dzień muzyk w zespole ludowym
Klekowiaki, założył koło przyjaźni cztery lata temu. Młodszy Brat już parę razy
zaszczycił go wizytą.
- Szanowny pan ambasador to bardzo ciepły człowiek, niezwykle sympatyczny, w
kontaktach z prostymi ludźmi nigdy się nie wywyższa. Kiedy z nim rozmawiam, to
czuję się zaszczycony i dumny. Bardzo się cieszę, że upodobał sobie w Polsce
właśnie naszą wieś. Może dlatego, że Boćki panu ambasadorowi przypominają jego
rodzinny kraj? To nie Warszawa, ludzie mieszkają tu zwyczajni i serdeczni. Jak
Koreańczycy, bo oni są w tym podobni do nas, do rolników polskich. Ja pana
ambasadora dobrze poznałem, osobiście oprowadziłem go po naszych zabytkach.
Oglądał z wielką ciekawością i w skupieniu wszystko we wsi, a najbardziej
relikwię korony Pana Jezusa. Na kolejną wizytę przywiózł nam wizerunek Jezusa
Miłosiernego wykonany przez artystę koreańskiego diamentowym pyłem. Aż mi się
nogi same do klękania ugięły, jak to zobaczyłem.
- Pan wie, że w Korei obowiązuje ateizm?
- My tu prowadzimy z ambasadorem miłe rozmowy, nie mieszamy się do polityki. Nie
nam oceniać, co tam naprawdę się dzieje. Nas interesują kontakty międzyludzkie i
wymiana kulturalna.
W ramach wymiany Klekowiaki umilają oficjalne przyjęcia w ambasadzie na
Bobrowieckiej. Rauty odbywają się trzy razy do roku: 15 kwietnia - to rocznica
urodzin Wielkiego Wodza, 16 lutego - urodziny Umiłowanego Przywódcy, 9 września
- rocznica proklamowania KRLD. Państwa zachodnie nie przysyłają ambasadorów na
te uroczystości, ale przyjeżdżają głowy warszawskich ambasad Rosji, Wietnamu,
Malezji, Tajlandii i Watykanu. Toasty za zdrowie Umiłowanego Przywódcy wznosi
się żubrówką i żeńszeniówką. Jako przekąska: pierogi i makaron na zimno. Z roku
na rok przyjęcia są coraz skromniejsze. Ale ósemka muzyków z Bociek daje z
siebie wszystko.
- Występujemy w ludowych strojach, z instrumentarium mieszanym,
ludowo-nowoczesnym - opowiada Marek Skomorowski. - Mamy akordeon i klarnet, ale
też perkusję i gitarę. Ja śpiewam. Na ostatnim przyjęciu wykonaliśmy "Buja
księżyc po niebie" i "Śpiewa skowroneczek z nieba wysokiego".
W podzięce pan ambasador zaprosił Skomorowskiego do Phenianu. - Zobaczyłem ludzi
skromnych, ale godnych. Byłem na wielkim widowisku, festiwalu ćwiczeń. Nogi mi
się ugięły do klękania, kiedy zobaczyłem, jak 200 tysięcy ludzi tańczy na cześć
swojego kraju... Polacy raczej by tak nie tańczyli.