Ale czy tak naprawdę

[ilnyckyj]

Jest się czym aż tak bardzo zachwycać? Przyznaję, że lubię dużo muzy
z tamtej epoki, ale i wtedy pojawiało się dużo chłamu, jeszcze
więcej utworów nijakich, z tzw. środka (np. Tremeloes, Sandie Shaw,
Cliff Richard, Engelbert Humperdinck itp.), czyli niej więcej tak
jak teraz. Tak właściwie to nie widzę, żeby tamte lata były jakoś
szcsególnie lepsze!

[basilisque]

ilnyckyj napisał:

> Jest się czym aż tak bardzo zachwycać? Przyznaję, że lubię dużo
muzy
> z tamtej epoki, ale i wtedy pojawiało się dużo chłamu, jeszcze
> więcej utworów nijakich, z tzw. środka (np. Tremeloes, Sandie
Shaw,
> Cliff Richard, Engelbert Humperdinck itp.), czyli niej więcej tak
> jak teraz. Tak właściwie to nie widzę, żeby tamte lata były jakoś
> szcsególnie lepsze!
Miło mi powitać pierwszego zainteresowanego moim forum. Zapraszam
częściej. Z tym, że myślałem, że jesteś fanem muzyki z tych lat, a
widzę, że nie bardzo. Bo ja uważam, że tamte czasy są niezrównane i
nieporównywalne. Wtedy, szczególnie w II poł. lat 60-tych nastąpił
prawdziwy przełom. No chociażby, żeby choć tylko wspomnieć
Beatles "Sgt. Pepper", "Eleanor Rigby", A Day in Life. Ja to
usłyszałem po raz pierwszy parę lat po ich powstaniu, ale do dziś
uważam, że w tym "show businessie" nie powstało nic lepszego!

[basilisque]

A poza tym to nie była tylko muzyka i zwykły "showbiz", to był ruch
społeczny, duchowy, który o mały włos (nomen-omen - długie włosy)
nie rozwalił całego światowego "porządku".