Dlaczego?

[andrzej_b2]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=292&w=43592723

Tancerka i Prus

[andrzej_b2]

Na wczorajszej wycieczce po Parku Skaryszewskim padło pytanie ze strony jednego
z uczestników (Pana „z kucykiem”) o powiązanie rodzinne Stanisława Jackowskiego
z Bolesławem Prusem. Sprawdziłem, istotnie Jackowski był siostrzeńcem Prusa.
Łączyło ich pokrewieństwo „po kądzieli” przez ród Trembińskich. Młody Staś
wychowywał się w artystycznej atmosferze domu, potem studiował rzeźbę w
Akademii Sztuk Pięknych pod kier. K. Laszczki. Po I roku wyjechał na dalsze
studia do Paryża. W 1914 wykonał w kamieniu pomnik nagrobny B. Prusa na
Cmentarzu Powązkowskim (kw. 209, rz. 1). Przedstawia on gładką, wysoką ścianę z
napisem „SERCE SERC”, do której przywiera małe dziecko z rozpostartymi rękami.
Ale chyba do najpiękniejszych jego rzeźb nagrobnych należą: kamienny anioł z
otwartymi szeroko skrzydłami na grobie Zofii Sułkowskiej (pod murem na wprost
kw. 61) i postać wpatrzonej w niebo kobiety (1941) na grobie Wandy z Laudów
Zaburdy (kw. H, rz. 3).
Ożywioną działalność artystyczną Jackowski rozpoczął po powrocie z Paryża do
Warszawy (po 1926). Wykonał wiele popiersi portretowych i pomników, m.in.:
Kilińskiego, Kościuszki, Chrystusa Króla, Sapera, Niepodległości. Do wybitnych
dzieł zaliczana jest >Żniwiarka< ustawiona w Parku Wilsona w Poznaniu,
>Odpoczynek< (1936) – cztery figury przedstawiające pory roku. >Igraszka z
aligatorem< (1936) – wodotrysk w brązie ustawiony na pl. Dąbrowskiego. Ale
najwybitniejszym dziełem artysty jest bez wątpienia >Tancerka<, ustawiona w
Parku Skaryszewskim. W czasie wojny artysta wykonał w brązie rzeźbę
>Niewinność< akt kobiecy i portret, a po wojnie jeszcze projekty na pomnik
Kościuszki.
Pozdrawiam :-)

Rzeźba, która jest, ale jej nie ma.

[andrzej_b2]

Ci, którzy byli na wczorajszej wycieczce w Parku Skaryszewskim wiedzą, że
chodzi o "Fauna". Tu kilka zdań o Janie Antonim Biernackim, twórcy owej
tajemniczej rzeźby:
www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_biernacki_jan_antoni
Powyższe dane warto jeszcze uzupełnić o sepulkralną twórczość autora na
Cmentarzu Powązkowskim, a zwłaszcza o dwa pomniki:
– rodziny Fruzińskich (kw. 25, rz. 4), z wykonaną w brązie rzeźbą głowy,
wyłaniającą się ze zwojów szala; dla przypomnienia, Jan Fruziński był
założycielem warszawskiej wytwórni cukrów i czekolady.
– rodziny Rybarskich z 1913 r. (kw. 174, rz. 5) gdzie na modernistycznej formie
obelisku umieszczone jest brązowe popiersie >Medytacja<,
oraz o plakietę na grobie Józefa Ungera (kw. 156, rz. 3), księgarza i wydawcy
Kalendarza Warszawskiego oraz Tygodnika Ilustrowanego.
Pozdrawaiam i dziękuję Organizatorom :-)