Ślub

[onaa252]

Jak dlugo znaliscie swoje drugie "polowki" przed slubem?

[Gość: ___YOUR_WHORE___]

mojego Minia znam od 2000 roku. razem jesteśmy od 22 lutego 2001. a w tym roku
dokładnie za dwa tygodnie bierzemy ślub - 20 sierpnia. zatem dwa dni po ślubie
minie 4,5 roku jak jesteśmy razem a znamy sie ponad 5 lat.

[Gość: biedronka]

a ja jestem ze swoim narzeczonym od marca 2004 a za miesiąc ślub.zaznaczam ze
bez zadnej wpadki.

[Gość: czajka]

Znalam 6 m-cy,pobralismy sie(teraz jestesmy malzenstwem z 2rocznym starzem)
rowniez zaznaczam ze bezdzietni jestesmy,to byla milosc od pierwszego wejrzenia.
Teraz mam 24 lata.
Stwierdzam ze to byl strzal w 10!Nie wyobrazam sobie zycia z nikim innym.

A ile macie lat ..odrazu napiszcie :)

[Gość: Lega]

[Gość: ___YOUR_WHORE___]

ja 21

[Gość: biedronka]

23

[Gość: kuksa]

mam 25, jesteśmy ze sobą 4 lata, w przyszłym roku ślub

[Gość: ona21]

AZ SIE MILO ROBI JAK SIE TO CZYTA ZYCZE WSZYSKIM WSZYSKIEGO DOBREGO.BUZIACZKI

[Gość: ___YOUR_WHORE___]

ze swojej strony i narzeczonego - baaardzo dziękujemy za życzonka :-)

ślub c.d. - z innej bajki

[bajka228]

ja nie jestem po slubie i jeszcze dlugo nie bede.

skoro jest juz watek o ślubach to go wykorzystam, bo chcialabym zadac troche
inne pytanie. jakie jest Wasze podejscie do kwestii pobierania sie? pobrac sie
mlodo (np. jeszcze w trakcie nauki) czy poczekac, <<ustawic sie>> i dopiero
slub?
u mnie na uczelni coraz wiecej męzatek (glownie dziewczyny sa juz po slubie,
chlopakow mniej) a zareczone to juz chyba wszystkie, ktore maja stalego faceta.

jeszce jedno pytanie :)

[Gość: Lega]

czy po slubie zamieszacie z teściami lub rodzicami,czy może w swoim mieszkanku
o ile juz razem nie mieszkacie. A jeżeli wmieszkanko to czy rodzice wam fundują
czy z własnych zarobków kuoujecie. Pytam sę tam bo jest ciekawa jak radzą sobie
młodzi ludzie.Powoli sama wkraczam w ten etap i jestem ciekawa jak to wyglada.
Pozdrowionka:)

[Gość: ___YOUR_WHORE___]

a jeśli chodzi o mieszkanko...
wiadomo że nie dalibyśmy rady we wszystkim, ale staraliśmy sie bardzo dużo sami
wnieść do naszego gniazddka. z pieniążków z mojego konta na którym składali
pieniążki moi rodzice przez pewien czas wymieniliśmy okna, rodzice narzeczonego
zafundowali nam płytki do całego mieszkania. mój dziadziuś sędziwego wieku
zrobił nam ogromy prezent już przed ślubem bo bał sie ze nie doczeka i zakupił
nam cały sprzęt AGD. a my (ponieważ mieszkamy jeszcze z rodzicami) mogliśmy
sobie pozwolić by całe wypłaty przekazywać na potrzeby mieszkaniowe..wieć w
jednym miesiącu kupilismy wszystkie panele, w drugim tapety..itd itp. w zeszłym
miesiącu zamówiliśmy szafę z komandora a ze sklepu meblowego gdzie pracujemy
meble kuchenne zamówiliśmy po cenie materiałów najbardziej wypasione jakie są
hihii (trzeba korzystać) hihi. resztę mebelków też pewnie tam kupimy...tylko
jak już pisdałam we wcześniejszym poscie po ślubie bo wtedy przyjdzie kolejny
zatrzyk pienieżny :) tak wiec jak widać bez pomocy rodziców by sie nie obeszło -
moze inaczej- byłoby trudno, ale sami równie dużo wnieśliśmy w nasz wspólny
domek.

[Gość: ___YOUR_WHORE___]

moim zdaniem nie jest ważny wiek. to zależy od indywidualnej pary, ale
najważniejsze by dwoje ludzi poznało sie jak najlepiej, by znali zachowania
drugiej osoby w sytuacjach ważnych, by czuli się bezpiecznie w towarzystwie
tego Ktosia i przedewszystkich żeby łączyła ich bezgraniczna miłość. jednym
wystarczy na to pół roku, innym kilka lat potrzeba by się "dotrzeć" i przekonać
do życia małżeńskiego. a jeśli chodzi o "ustawianie się" to powiem tak...na
głęboką wodę nie ma co się żucać tzn jak żadne z dwojga nie ma pracy ani
żadnych perspektyw mieszkaniowych bo trudno się daje radę gdy mieszkać trzeba u
rodziców czy teściów i cały czas ktoś się wtrąca (choć moze wygladać jakby
nawet się nie wtrącał - wystarczy obecnosć innych osób i brak spokoju
małżeńskiego, wyciszenia). dobrze jest mieć już na dzieńdobry coś
zagwarantowane - albo choć ta pracę albo mieszkanie i już jest łatwiej... a
wiadomo że przez całe zycie razem można się dorabiać kolejnych rzeczy. Nam sie
akurat udało...mamy oboje pracę, studiujemy razem, mioeszzkanie
wyremontowaliśmy od A do Z tylko mebli jeszce brak..ale to po ślubie (wiadomo
ze za grosz zebrany w prezencie :) ). ale to też przynosi satysfakcję...każdy
gwoździk kupiony do nowego NASZEGO mieszkanka, każde wybieranie kolorystyki:
paneli, tapet itp (choć kłóciliśmy sie przy tym strasznie - to to również
słodkie było). nie ważne są liczby, lata, czas, opinie....ważne zeby się
kochać !

[Gość: biedronka]

jak juz pisałam mam 23 lata.od października zaczne ostatni rok studiów,
pobieramy sie we wrześniu.dzieki temu ze mam hojna uczelnie która ofiaruje
wysokie stypendia naukowe i socjalne i prace dodatkowa myślę ze bedzie
dobrze.mój narzeczony od pażdziernika zaczyna staż lekarski także pieniązki tez
jakies bedą. narazie bedziemy wynajmowac mieszkanie w warszawie bo nie wiemy
gdzie osiądziemy na stałe ale pieniądze na własne mieszkanie każde z nas juz
zbierało jakiś czas wiec z czasem i to przyjdzie.i u mnie tez dużo dziewczyn sie
pobiera i nie czekają na ustawienie sie.jak sie ktoś kocha to nie czeka i
tyle.wszystkiego dobrego młodym parom i narzeczonym

[Gość: ___YOUR_WHORE___]

gratuluje...macie fajne palny - kurcze powiem Ci ze my też chcielibyśmy osiaść
w jakimś większym miescie ale nie damy rady póki co przez mieszkanko...bo
wyremontowane...szkoda nam tracić kasy przy sprzedaży a poza tym póki co
notarialne sprawy nie pozwalaja nam go sprzedać. ale grunt to że mieszkanko
jest :)

[Gość: biedronka]

a to sie zobaczy czy zostaniemy w warszawie? mi to tak średnio bo wbrew pozorom
warszawa bywa męcząca i wolałabym coś mniejszego.a i tak wolałabym być na waszym
miejscu i miec juz swoje mieszkanie.powodzenia

[Gość: ___YOUR_WHORE___]

dzieki ogromne i Wam również życzę powodzenia w dogrywaniu własnego gniazdka.
100 lat !