Druga połówka

[magda3232]

Nigdy nie wierzyłam w te bajki o drugiej połówce jabłka , że istnieje ktoś
taki . Zawsze myślałam ,że to opowieści wyssane z palca. Ale życie pokazało
jak bardzo się myliłam .Problem w tym ,że jestem w stałym związku od lat 13i
mamy trzyletnie dziecko. Dla mnie to katastrofa, bo już nic się nie da
zrobić . Nie chcę rozwalić rodziny i swojej i jego , tylko jak z tym dalej
żyć?

[Gość: martita503]

zapomniec.

[magda3232]

wiem ,że to byłoby najlepsze wyjście z sytuacji , ale to nie takie proste

[Gość: martita503]

ale napewno barzdiej proste i racjonalne niz rozbicie rodzin...

[magda3232]

masz rację , rozbicie rodzin w ogóle nie wchodzi w grę ,ale zakochaliśmy się w
sobie jak szaleni , daliśmy sobie to wszystko czego brakuje w naszych
związkach , przede wszystkim uczucie ,nie myślałam ,że mnie takie coś w życiu
spotka , wiem ,że to banalne , ale tak jest

[ona244]

moja mama jest z tata od 22 lat...
3 lata temu poznala swoja "drugą polówke" (przynajmniej tak myslala)...
związała sie z nim... wciągnęła w to mnie.. mialam wtedy 16 lat..
tata dowiedział sie rok temu..
ale został z mama.. na początku bylo ciężko.. mama musiala wybrac między
rodziną, a ukochanym mężczyznom.. wybrala rodzine..

Ty zrób tak abys potem mnie załowala.. jesli ma się rodzinę i jest się na kogoś
odpowiedzialnym, lepiej załować że sie czegoś nie zrobiło, niz zrobiło..
Ale z drugiej strony jesli to milosc Twojego zycia..
wybór jest trudny..
lepiej wybrac mniejsze zlo..

[magda3232]

nie jestem naiwna i zdaję sobie sprawę ,że co innego ukradkowe spotkania , a co
innego życie pod jednym dachem , że ta druga połówka może się nie sprawdzić ,
ale wiem też ,że to miłość mojego życia , ale wiem też ,ze nie mogę zostawić
dziecka

[ona244]

Jesli wierzysz ze to milosc Twojego zycia, i ze tylko z nim bedziesz
szczęsliwa..
Wiesz, ja czasem mam poczucie winy, ze moja mama została z nami, tylko ze
względu na mnie, na rodzine.. ze poświeciła swoje szczęscie dla mnie..
Wiadomo ze dziecko jest najwazniejsze, ale czy milosc na cale zycie nie jest
równie wazna..?

[magda3232]

I właśnie nad tym się zastanawiam , niby wybór oczywisty - dziecko , ale co mam
zrobić jak ja nie mogę przestać o nim myśleć , poza tym świetnie nam się
rozmawia , jest kochany , jest dla mnie czuły , kochany , zabawny , mądry itd.
I staram się ratować moje małżeństwo , to nie jest tak ,że bujam w obłokach i
mam to gdzieś - nie , ja naprawdę chcę z mężem rozmawiać o tym co źle , co
dobrze , problem w tym ,że on nie chce.

[ona244]

Widze, ze masz dokladnie taki sam problem jak moja mama
Moj tata tez nie chcial nigdy z nią rozmawiac o tym co złe, bo uwazal ze
wszystko jest w porządku. Az w koncu ona miala dosc i go zdradzila. Kiedy sie
dowiedzial w koncu zaczęli ze sobą gadac. Musieli podjąc decyzje czy chcą byc
razem czy sie rozstać.
Zostali razem, ale duzo sie zmienilo. Tata stara sie teraz więcej gadac z mama,
bardziej ją rozumiec, robi to, czego ona zawsze oczekiwała od męza. A ona stara
sie mu wynagrodzic to, ze go zdradzila.

Jesli wybierzesz dziecko musisz zrobic wszystko aby sie dogadac z mężem, bo w
koncu Twoje dziecko podrośnie i zacznie więcej rozumiec. A dla dziecka to nic
fajnego jak widzi, ze rodzce sie nie kochają..
Musisz sie z mężem dogadac, bo w koncu bedziesz miala tego dosc i wybierzesz
innego..