poronienie

[aska204]

mam 20 lat. dwa tygodnie temu miałam wypadek samochodowy, ktory był przyczyna
poronienia.nie moge sie po tym wszystkim pozbierac.sama nie wiem czego
chce.raz nie mam ochoty rozmawiac z moim mezem,drazni mnie jego dotyk a za
chwile chce by mnie przytulił.nie mam ochoty wstawac z luzka i zyc.

[Gość: adelajda]

nie chce sie madrzyc. nie jest ani psychologiem ani kobietą doswiadczona w tym
temacie.
czytalam jednak troche o tym, slyszalam wypowiedzi psychologow. musisz to sobie
na spokojnie poukladac. moze warto udac sie do psychologa lub jakiejs grupy
wsparcia? maz jesli jest madry zrozumie ze masz zmienne nastroje. musisz
przejsc swoj czas zaloby po tym dziecku. to normalne. pamietaj jednak ze jemu
tez na pewno jhest ciezko. nie win sie za to ze na nic nie masz ochoty lub ze co
chwila chcesz czegos innego. masz do tego prawo. przezylas cos ciezkiego.
najwazniejsze jest wsparcie. musisz je miec. rodzina? przyjaciele?
pozwol sobie na przezycie tej zalozy. nie warto chyba udawac ze nic sie nie
stalo iprbowac byc taką jak zawsze, jak przedtem. daj sobie troche czasu. i na
pewno wrocisz do dawnej formy. zycze Ci wszystkiego dobrego. trzymaj sie dzielnie.

[aska204]

mam wsparcie tylko ja nie chce z nimi o tym rozmawiac.wczoraj postanowiłam nie
wiem sama dlaczego ze nie bede spała z mezem.cała swoja zlosc i zal wykrzykuje
mu w twarz. widze ze jego tez to strasznie dotkneło i boli mnie to bardziej.
nie umiem panowac nad soba. czuje sie beznadziejna.

[Gość: adelajda]

wiesz, mnie sie wydaje ze Ty mozesz sie tak teraz czuc. jak nie chcesz to nie
rozmawiaj z nikim-wsparcie to nie tylko rozmowa. wsparcie to tez bycie przy
kims. tylko bycie. ze masz swiadomosc ze jak jednak bedziesz chciala sie
wyplakac i porozmawiac to ten ktos jest. a teraz badz sama jesli tak wolisz. i
to naprawde normalne w tej sytuacji ze podjelas decyzje o oddzielnej sypialni.
masz do tego wszystkiego prawo. jesli jednak poczujesz ze kompletnie nie radzisz
sobie ze swoimi emocjami-naprawde warto pomyslec o psychologu.
no i z jednej strony chcialabym ci powiedziec ze w takiej sytuacji masz rowniez
prawodo tego zeby sie na mezu 'wyladowac'...z drugiej jednak strony-pamietaj ze
to jest tez i jego tragedia. nie mozesz mu tez dodatkowo 'dowalac'.

[agatka_to_ja]

Wsparcia i pomocy mozesz poszukac na forum PORONIENIE
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=11916
bardzo ci wspolczuje... poszukaj pomocy czy na forum czy u psychologa, bo
mozesz zniszczyc twoje malzenstwo..
Pamietaj, ze nie tylko ty ponioslas strate - to tez bylo jego dziecko..

[aska204]

byłam u psychologa jutro 3 wizyta rozmawiam z nim i jest ok.a jak tylko wracam
do domu to jest to samo.moj maz tez postanowił i chodzi.

[aska204]

miałam nawet wczoraj ochote sie z nim kochac.ale jak wszedł do łozka nie mogłam

[aska204]

dziekuje za zrozumienie adelajdo

[Gość: mała]

Głowa do góry. Wiem, że to trudne, ale jesteście młodzi i wszystko przed
Wami.Ja trzymam kciuki i życzę wszystkiego dobrego.

[summerlove]

naprawde szczerze Ci wspolczuje. ale z czasem bol minie i bedzie lepiej. masz
meza, ktory napewno jest Twoim oparciem. musicie wspierac sie nawzajem w
trudnych chwilach i nie zaominac, ze mimo straty dziecka, caly czas macie
siebie. porozmawiaj z nim szczerze, opowiedz o swoich uczuciach. jemu tez
napewno nie jest latwo. ale razem napewno dacie sobie rade.

[aska204]

to powiedz mi agatko co mam zrobic zeby nie cierpiec i nie rozwalac
małzenstwa.ok. moze znasz na to lekarstwo.

[agatka_to_ja]

Tak naprawde najlepszym lekarstwem jest.... czas.... to banal, ale i prawda..
Twoje rany sa bardzo swieze, to wydarzylo sie zaledwie 2 tygodnie temu i nikt
nie moze miec do ciebie pretensji, ze jeszcze sobie z tym nie radzisz...
Ale pamietaj, ze nie mozna zyc latami w zalobie i rozdrapywac ran, ktore
powinny sie zablizniac. Dlatego warto zebys kontynuowala wizyty u lekarza, moze
zebys poszukala wsparcia chociazby na forum o poronieniu - tam jest wiele
kobiet, ktore przezyly to, co ty, ktore rozumieja twoj bol, twoj zal, twoja
niechec do meza i calego swiata.. z tego, co wiem - takie wsparcie osob w
podobnej sytuacji bywa bardzo pomocne. Moze one pomoga zrozumiec ci twoje
uczucia, emocje, depresje... moze doradza, jak wyjsc z dolka, jak znow obdarzyc
meza zaufaniem i miloscia...

WIem, ze wiele kobiet "odżywa" po tym traumatycznym przezyciu, kiedy ponownie
zachodza w ciaze i rodza piekne , zdrowe dzieci.. i tego ci zycze najbardziej :)

witaj

[gamn]

bardzo Ci wspolczuje i jednoczesnie wiem przez co przechodzisz Joasiu, ja w maju
zeszlego roku poronilam <organizm po porstu nie przyjal ciazy>...

dlugo sie zastanawialam czy ci odpisac bo przeczytalam ze juz ktos Ci podal link
do forum o poronieniach i zapewne tam znalazlas jako-takie pocieszenie, mimo to
jesli pozwolisz dodam swoje, przyslowiowe 3 grosze

Asiu moze moje pytanie wyda Ci sie dziwne ale czy wyplakalas sie juz
wystarczajaco? moja ciaza nie byla planowana, a nawet powiem wiecej ze przyszla
w zlym czasie ale bardzo odczulam jej strate, nadal nie moge o tym zapomniec,
powiem tylko ze z czasem bedzie Ci lepiej tylko daj sobie i mezowi ten czas....
powiedz mu ze jest ci ciezko, nie obwiniaj go o strate tym bardziej ze to bylo
tez i jego dziecko
moja frustracje , zal i zlosc po stracie dzielnie przyjmowala mama, to tez ona
kazala mi sie wziasc w garsc i miala racje
wiesz, ja dalam sobie 1 dzien <a raczej dobe> na wyplakanie sie, plakalam
praktycznie przez 24h, po tym czasie powiedzialam sobie koniec zalu, trzeba
zaczac nowe zycie bo swiat sie nie zatrzymal przez moje nieszczescie
Joasiu, Tobie moze potrzeba wiecej czasu na placz, zatem placz z mezem, z
rodzina, z najblizsza przyjaciolka, placz w samotnosci - zobaczysz to Cie
oczysci a z czasem zaczniesz przechodzic kolejne etapy zaloby

pozdrawiam serdecznie i trzymam za Ciebie oraz Twojego meza kciuki, wierze ze
dacie sobie razem i wspolnie przetrwacie ten kryzys

p.s. juz to ze chodzicie do specjalisty znaczy ze powoli zaczynasz wracac do
siebie, wizyty u psychologa to byla madra decyzja

[aska204]

gamn nie weszłam na to forum bo nie mam jakos odwagi. ja tez nie planowałam tej
ciazy.mimo ze pracuje i ucze sie strasznie sie z mezem cieszylismy, lecz nasza
radosc trwała chwilke w piatek wieczorem sie dowiedziałam za jestem w ciazy a w
sobote ze poroniłam.