mieszkanie razem

[lovely_sunshine]

Za pół roku kończę studia. Mój chłopak jest ode mnie o rok starszy ale jeszcze
też się uczy. Naszym marzeniem jest mieszkanie razem. Mam już dość kłótni ze
współlokatorkami, cichych dni. Owszem, czasem jest super-babski
wieczór+piwko+fajny film ale i tak wolę mieszkać z moim chłopakiem. Stanowisko
rodziców jest takie: "jeśli chcesz go stracić to z nim zamieszkaj i jeśli
naprawdę chcesz być dorosła (w sumie to jestem, mam 23 lata:) to utrzymuj się
sama. Aha! Jeszcze-jeśli mieszkać razem to po ślubie. Pieniądze to nie jest
problem. W każdej chwili mogę iść do pracy do tego pieniądze z pracy
wakacyjnej. no nie wiem sama... co Wy sądzicie o mieszkaniu razem? Miłość
wygasa? Bardzo się kochamy. Nie wyobrażam sobie nikogo innego z kim mogę być.
Ale wiem, że różnie bywa.. no to się napisałam... macie doświadczenia w tym
temacie?

[kontik_71]

Zamieszkajcie razem... Jesli mialoby sie okazac, ze jednak nie da sie wspolnie
zyc to chyba lepiej przed slubem / dziecmi niz po... A Twoi rodzice niech
przestana kierowac sie zaklamana katolicka mentalnoscia

[butterflymk]

wspólne zamieszkanie to jest test dla was czy dobrze wam będzie razem ;)
Powodzenia

[kontik_71]

Nigdy niepozna sie tak dobrze drugiej osoby jak wtedy gdy sie jest prawie caly
czas razem. Zwiazek polegajacy na spotkaniach, ewentualnie wspolnych wyjzdach
pozwala na gre i wybielanie swoich negatywnych cech, wspolne mieszkanie obnaza
nas i pokazuje takimi jakimi naprawde jestesmy.

[laura812]

zamieszkajcie razem uwazam ze to doskonały sposób zeby sie poznac ja
zamieszkalam dzieki temu nie muaialm brac rozwodu...powodzenia

[harlem6]

jesli uwazasz ze to jest wlasnie "ten" i chcesz z nim zamieszkac to jak
najbardziej powinnas to zrobic sprawdzic siebie i jego. ja zycze powodzonka

[Gość: laraa]

ja mieszkam z chlopakeim od 4 miesiecy, klocimy sie czasem ale to normalne. jak
tak postnowiliscie to pewnie, ze z nim zamieszkaj. Nie sugeruj sie tym co
rodzice mowia, moi tez byli przeciwko,ale teraz jest ok. No i jestem mlodsza od
Ciebie, pozdrawiam:)

[yagiennka]

A niby czemu ma wygasnąć?? Mieszkanie razem to doskonały sprawdzian na życie,
zobaczysz jak ci się z tym kimś żyje na codzień. Na spotkaniach kilka razy w tyg
można się doskonale kryć z pewnymi rzeczami a jak mieszkasz z kimś to nie ejst w
stanie i widzisz od razu z kim masz do czynienia, czy jesteś w stanie
zaakceptowac jego wady, nawyki i przyzwyzcajenia. Poza tym docieracie się i
tworzycie jakby nową rzeczywistość, nowy wspólny sposób życia. Każdy wnosi coś
swojego. Ja bym nigdy w życiu nie zdecydowała się na wyjście za mąż za kota w
worku. A potem ludzie się np po pół roku rozwodzą bo nie są w stanie ze sobą
wytrzymac na codzień.

[kontik_71]

Kocha sie nie za zalety lecz wbrew wadom :)A wady wychodza w praniu :)

[butterflymk]

Właśnie!!
Wtedy można poznac prawdziwą miłość, mimo wad...

[kontik_71]

No ale rodzina woli zaryzykowac przyszloscia pytajacej i pewnie ze wzgledu na
to "co powiedza sasiedzi" ma ona kupic "kota w worku". A potem sa tragedie
rozwody, przemoc fizyczna i psychiczna bo koles sie swietnie maskowal a kobieta
nie miala okazji go poznac

[butterflymk]

ale prawdziwe oblicze sie poznaje tak naprawdę po ślubie.

[kontik_71]

Czy ja wiem czy ten swistek papieru naprawde ma az takie znaczenia...hmmmm moze
jednak, ale jesli facet ma jakies powazne odchylenia to juz mieszkanie na kocia
lape powinno wystarczyc...

[yagiennka]

No to właśnie mieszkanie razem to jest to "pranie" :)) Nie wszystko i nie
wszystkich jesteśmy w stanie zaakceptować a na początku miłość oślepia.

[agatka_to_ja]

Tez sadze, ze mieszkanie ze soba nie jest zle i mozna na jego podstawie
wyciagnac wiele wnioskow dotyczacych pozniejszego bycia razem.
Ale z drugiej strony wspolne mieszkanie nie odpowie na wszystkie pytania. Wiele
osob zmienia sie dopiero PO slubie. Zarowno faceci, jak i kobiety czasami
przestaja sie starac, zmieniaja sie wzgledem partnera bo "juz jest moja
wlasnoscia"...

tak wiec - wspolne mieszkanie - tak.. ale nie oczekujmy, ze da nam pewnosc, ze
dana osoba nadaje sie na zycie "na dobre i na zle".

[martalek]

Nom a ile mozna sie rzeczy dowiedziec mieszkajac hehe ja sie dowiedzialam, ze
moj men (ex) bardzo, ale to bardzo lubi robic zakupy w sklepie spozywczym, on
jak se nie pojdzie raz na dzien do sklepu to sie zle czuje, nie mozna przy nim
w zaden sposob zaoszczedzic!

[yagiennka]

No można różnych rzeczy się dowiedzieć. Np że nasz ukochany myje się raz na
tydzień :D Albo że beka i inne rzeczy robi na codzień w domu. Albo nie lubi myc
zebów. Albo ma jakieś manie czy obsesje czy inne dziwactwa. Jak się czyta posty
niektórych zrozpaczoncyh żon to podejrzewam że to są panie które własnie kupiły
kota w worku :)

[Gość: no]

zycie to nie gazeta z ladnymi z zdjeciami,mowisz o skrajnosciach wiec to nie
jest na codzien-tez nie bedziesz miec pewnosci ze ktos nie ma wad-bo mozan
grac...to sie nie sprawdza-nigdy nie ma tej pewnosci

[yagiennka]

Mieszkając razem się sprawdzi bo nikt nie jest w stanie się kontrolowac i grac
24 godziny na dobę. Moje przykłady miały być żartobliwe chociaż niby śmieszne a
potrafią skutecznie zatruć życie.

[butterflymk]

Nie jest tak źle, przynajmniej przy nim z głodu byś nie umarła.
Mój ex np szukał sobie gosposi, któregoś dnia spotkał moją siostrę
....gadki szmatki ....
i wprost jej powiedział że jego rodzice sie przeprowadzili
więc on teraz szuka kobiety któa będzie mu sprzątać, gotować, prać itp
Także uważajmy dziewczyny na takie pułapki ;)
Jesteśmy zachwycone że nasz luby nam proponuje wspólne mieszkanie a potem...
nie obejrzym sie jak będziemy na szmacie jechać ;p

[Gość: pluszaczek24]

Ja jestem ze swoim chłopakiem(narzeczonym) ponad trzy lata.Zamieszkalismy ze
soba po Uwaga!4 miesiącach.Nie żałuje tego ,bardzo nas to do siebie
zblizyło.Nie wyobrażam sobie teraz że moglibysmy mieszkac ososbno.

[Gość: n76]

lovely_sunshine napisała:
> Stanowisko
> rodziców jest takie: "jeśli chcesz go stracić to z nim zamieszkaj (...)

Bardzo słuszne stanowisko biorąc pod uwagę Twój (przepraszam za zwrot)
szczenięcy wiek. Aaaaaaaaaaaamen!

> Aha! Jeszcze-jeśli mieszkać razem to po ślubie.

Też bardzo słuszna teoria. Szczęść Boże na nową (być może krótką) drogę życia!


PODSUMOWUJĄC
Masz już 23 lata. Jeśli studia nie są przeszkodą, to weź się za robotę i
zamieszkaj z tym gościem. Przed ślubem. Bo co jak się po ślubie okaże, że nie
możecie się znieść na codzień? Rodzice zapłacą Ci za rozwód? A może nie pozwolą
Ci się rozwieść i będziesz z obcym facetem do końca życia?
Teraz to już Twoje życie, a nie rodziców.

[lovely_sunshine]

Spędzamy bardzo dużo weekendów razem. Znam Go bardzo dobrze (tak sądzę :)) jest
moim ideałem (może to górnolotnie brzmi ale naprawdę każda Jego cecha
charakteru, fizyczność itd odpowiada mi w każdym calu). Więc (tak nie wolno
zaczynać) skończę te cholerne studia, wezmę się za robotę:) i wtedy zamieszkamy
razem. Jeszcze rok...

[Gość: kasia]

lepiej teraz, ja zamieszkałam z moim facetem też po paru miesiącach, i wcale
tego nie żałuje, zacznij z nim mieszkac wtedy zobaczysz ze kazda jego cecha tak
naprawde Ci nie odpowiada, ze napewno coś znajdziesz w nim co Ci sie nie
spodoba, może to byc nawet mała drobnostka, bo jezeli spędzacie tylko duzo
weekendów to nie poznasz go tak dobrze do końca.
Człowieka poznaje sie oprzez całe życie, a zaczyna poznawać pod wspólnym
dachem:)

[dwudziestolatka1]

a ja powiem z tego co widze..
a więc mój brat zamieszkał ze swoją dziewczyną juz na studiach..
studiowali na tej samej uczelni..
teraz mieszkaja już ze sobą ponad 5lat i planują ślub..
więc mieszkanie razem napewno nie zabija miłość; co najwyżej może się okazać że
nie jest takim ideałem..
życze powodzenia

[Gość: Femina]

Ja przeszłam niezły "sajgon" w domu ,gdy rodziece dowiedzieli się o zamiarze
wyprowadzki i wspólnym zamieszkaniu. Były teksty "jeśli zamieszkacie,nigdy się
z tobą nie ożeni", "jak wy to sobie wyobrażacie: bez ślubu??!!".
Byłam może w lepszej sytuacji, ponieważ już pracowałam. Postawiłam na swoim. Po
dwóch latach od wyprowadzki rodzina szczęśliwie bawiła się na naszym weselu....
Życzę powodzenia!

[Gość: valhalla]

My mieszkamy razem od 2lat, jestem wciaz na studiach, nie pracuje, on tez na studiach lecz pracuje. Lacznie jestesmy 5 lat. Nie ma nic bardziej cudownego niz mieszkanie z ukochana osoba, dopiero teraz czuje tak naprawde gdzie jest moj dom :) Zamierzamy sie pobrac po studiach i jak "ustawimy sie w zyciu". Jego rdzicenie mieli nic przeciwko, moi...oj, duzo, lecz starszy brat przetarl sciezki. ;P Dodam jedno, zgadzam sie z przedmowcami, ze nie ma nic gorszego, niz zaklamana katolicka mentalnosc. Nie wyobrazam sobie wychodzic za maz, za kogos kogo znalam bym tylko ze spotkan, ze juz nie wspomne o fakcie: za kogos, o kim nie wiedzialabym jaki jest, gdy sa problemy. Pozdrwaiam:)

[martalek]

Ja bym z checia z kims zamieszkala:P tylko ze na razie nie ma chetnego:(

[Gość: no]

to postaraj sie,uzyj swoich wdziekow

[Gość: izaura]

tylko może tak w razie czego zrób sobie 'plan B', żeby nie było ze nie masz się
gdzie wyprowadzić jakby nie wyszło wspólne mieszkanie razem (bo i tak może się
zdarzyć), czego oczywiście nie życzę:)

[Gość: leonsio]

swiete slowa,juz mysl o wyprowadzeniu,bo wiesz roznie moze byc-takie zalozenie
jest godne podziwu

[Gość: izaura]

nie o to mi chodzi
rzecz w tym żeby się nie pokłóciła z rodzicami/współlokatorkami/itp stawiając na
swoim, a potem jak się okaże że nie mogą ze sobą wytrzymać przyjdzie płakać na
forum że nie ma gdzie mieszkać

[Gość: leonsio]

zawsze mozesz udzielic jej schronienia

[Gość: izaura]

pytanie czy chcę

[Gość: patri]

Ja zamieszkałam z narzeczonym mimo sprzeciwu moim rodzicom po 3 latach
znajomości i jestem bardzo zadowolona z tego. Tez uważałam że znam mojego
narzeczonego bardzo dobrze, jednak po zamieszkaniu razem było troche kłótni,ja
mam inne przyzwyczajenia on ma inne wiec musieliśmy sie dotrzeć zeby było ok.
Teraz jest nam razem super choć wiadomo sa też złe i dobre chwile zeby nie było
nudno w związku.Poza tym ciesze sie ze zamieszkając razem wiem jakie on ma
podejscie do domu ze dba o to by było wszystko ok i mimo ze rodzice myśleli ze
sobie rady nie damy udowodnilismy im to ze jednak sie mylili. A najfajniejsze
jest to ze jak sie pokłócimy to jestesmy razem a nie jak było kiedyś każdy szedł
do siebie.

[lovely_sunshine]

O to się nie martw.

[ajperla]

Ja po kilku tygodniach (!!!) znajomości wyjechałam z moim eksem na drugi koniec
Polski. Byłam na tyle naiwna i niedoświadczona, że dałam się wrobić w
mieszkanie z jego rodziną. Co z tego, że mieliśmy własny pokój, kuchnię i
łazienkę (duży dom dla wczasowiczów) skoro jego rodzice ciągle się wtrącali. Na
Kaszubach panuje taki zwyczaj, że jeśli para mieszka razem przed ślubem, to
dziewczyna idzie do przyszłej teściowej na "warsztaty". W praktyce oznacza to
pomoc przy wszystkich posiłkach (pomagasz robić obiad dla rodziny, ale dla
siebie i faceta musisz zrobić oddzielnie - bezsens), codziennie przez min 2
godz sprzątasz cały dom (ktos musi widzieć, że sprzątasz, bo inaczej o lśniącej
podłodze usłyszysz "ale syf"), niańczysz młodsze rodzeństwo swojego faceta
jeśli takie ma itp... Od razu postawiłam Adamowi warunek: albo związek
partnerski (on miał pogadać z rodzicami, żeby dali mi spokój) i podział
obowiązków, albo do widzenia. Niestety mój ex miał taką wadę, że każdemu mówił
to co chciał usłyszeć. Po kilku tygodniach mieszkania na moich zasadach, stałam
się ofiarą plotek i pouczeń jaka to powinna być żona. Ciotki Adama nie mogły
się nadziwić, że pomaga mi i czasem sam ugotuje obiad. W końcu miałam dość i
doprowadziłam do konfrontacji z jego rodzicami. Adam miał im powiedzieć, że
wiem o plotkach i zarzutach jakie mają wobec mnie (nigdy nie usłyszałam tego od
nich wprost) i że nam sie to nie podoba. Zamiast tego potulnie milczał i
przytakiwał mamusi. Wtedy przejrzałam na oczy. Zrozumiałam, że on szukał
gosposi, sprzątaczki i kochanki w jednym i miał nadzieję, że się zmienię. W
sumie mieszkałam z nim 8 miesięcy. Rozstaliśmy się miesiąc po moim powrocie do
domu. To było cenne doświadczenie i niczego nie żałuję. Pewnie gdybyśmy
zamieszkali sami, pewne jego wady nie wyszłyby na jaw i nie miałabym możliwości
przekonać się jaki on jest naprawdę. Teraz zupełnie inaczej postrzegam facetów.
Jakikolwiek przejaw "mamisynkowości" od razu mnie odrzuca.

Jestem jak najbardziej za mieszkaniem przed ślubem. Przestrzegam jednak, że nie
gwarantuje to poznania wad i zalet partnera w 100%. Sprawdza się stare
przysłowie, że "kobieta liczy na to, że facet się zmieni, a facet ma nadzieję,
że ona się zmieni". Jeśli zamierzacie zamieszkać z partnerem, od razu ustalcie
(wspólnie!!!) zasady. Jakakolwiek uległość z Waszej strony będzie dla niego
sygnałem, że on tu rządzi. Poza tym mężczyźni posiadają niezwykłą wręcz
umiejętność maskowania się, jeśli widzą w tym jakąś korzyść. Mam nadzieję, że
moje słowa nie zniechęcą Was do uwicia wspólnego gniazdka, ale pokażą jakie
mogą być tego konsekwencje. Serdecznie pozdrawiam i życzę powodzenia.

[ajperla]

Miało być "kobieta liczy na to, że facet się zmieni, a facet liczy na to, że
ona się nie zmieni"...

[blondynka86]

Ja jestem z moim chłopakiem 4 lata z czego od dwóch lat mieszkamy razem kiedy
jeszcze mieszkałam z rodzicami chciałam jak najszybciej zamieszkac z moim
chłopakiem.Teraz chciałabym wrócic do domu,nie jest az tak zle ale jak sie
przebywa z jedna osoba 24na dobe to predzej czy pózniej robi sier to monotonne,
wiecej kłutni podział obowiazków i nie jest to juz to co było kiedys jak sie
spotykalismy ale nie mieszkalismy razem.Ale spróbuj na poczatku bedzie super
potem troszke mniej....Pozdrawiam;)

Ja nie mieszkam ze swoją dziewczyną ale i tak wiem

[Gość: myśliciel_one]

i ona o mnie wie dużo, a właściwie już prawie wszystko.

W przeciewieństwie do większości, lbu wszystkich kotrzy tutaj się wypowiadają-
że przed zamieszkaniem razem, przy spotkaniach pare razy w tygodniu itd. , nie
da się poznać dobrze drugiej osoby - to u nas jest inaczej. Może dlatego, ze po
prostu sytuacja jest, była trochę inna.

Tzn przez te połtora roku związku: ja często siedziałem u Niej na stancji,
nocowałem tam. Na drugiej stancji tak samo-nawet jescze częsciej tam
siedziałem -nocowałem srednio 3,4 razy na tydzień.
Poza tym Ona do mnie rpzyjezdz do domu, gdzie mieszkam z rodzicami- co 2,3
tygodnie i nocuje przez 2,3 dni w weekend. W jednym pokoju,na jednym łóżku za
pozwoleniem moich rodizców :))) :D .
I to wszystko mimo, ze u Niej, ridzice są katolikami, śpimy w oddzielnych
pokojach...
Tak wiec sami widzicie, ze spędziliśmy ze sobą duuuuuużo czasu, mimo ze
faktycznie nie zamieszkaliśmy nigdy razem.

Ale od 1 czerwca ja przenosze sie do mieszkania. I czekam aż Ona się do mnie
wprowadzi:)

myślicielu

[Gość: misiek]

to ile Ty masz lat, że u niej śpisz na innym łóżku?

[Gość: myśliciel_one]

A Ty?

[Gość: misiek]

moja dziewczyna ma 19 a ja 27 i spie u niej od 3 lat... wiec ile?

[summerlove]

po 1: dziwne, ze misiek i rrose7 mają takie samo IP
po 2: dziwne ze posty miska i rrose7 pojawily sie jeden po drugim na 2 watkach
po 3: niezla musialaby byc taka dziewczyna ktora od 16 roku zycia trzyma u
siebie 24 letniego faceta..

[agatka_to_ja]

Cóz, rrose znana jest z dziwnych zachowan.. np. wczoraj na swoim watku sama
zadawala sobie pytania podszywaja sie pod inny nick i potem odpowiadala na
pytania jako "rrose7"... super, nie? nie ma z kim pogadac - to pogadam sama ze
soba :)))))

[summerlove]

:))) i jest bardzo nieostrozna.. bo wystarczyloby gdyby sie zalogowala jako
rrose7 i wtedy nikt by nie widzial IP ;))

summer

[Gość: misiek]

a masz cos przeciwko zwiazkowi, ktory trwa prawie 4 lata?

rrose

[summerlove]

oczywiscie ze nie mam, ale nie wyobrazam sobie ze (gdybym miala dziecko) moja
16letnia corka trzymala w lozku 24letniego faceta. 16 letnia corka ma swoje
lozko, a facet ma swoje. i mieszka gdzie indziej przede wszystkim.

summer

[Gość: misiek]

a skoro facet ma ponad 50 km do Ciebie i chce spac dzien przed weselem, bo ma
Cie gdzies zawiezc to powiesz: "sorry, nie mozesz, masz swoje lozko..." dobre

RROSE

[summerlove]

raz na jakis czas to inna sprawa. i zawsze mozna skombinowac jakis materac czy
cos. w zyciu nie pozwolilabym 16letniej corce spac z w 1 lozku z 24letnim
facetem. zamierzam dbac o dobro moich dzieci.

[Gość: misiek]

dlaczego, bo moglby ja dotknac? smieszne... Widze, ze juz teraz bedziesz miala
zaufanie do cory..

[summerlove]

albo jestes rrose potrzebującą porad w sprawie facetów, albo 27letnim facetem
sypiajacym u swojej dziewczyny. zdecyduj sie, no chyba ze masz rozdwojenie
jazni. a do dzieci zaufanie sie ma, a przede wszystkim sie je kocha, wiec
lepiej byc ostroznym i uwazac na niektorych. bo 24letni facet ma napewno
wiekszwe potrzeby seksualne niz 16latka. co Ty na to, obuplciowa osobo??

[agus7777]

Widzę, że nie masz jeszcze dzieci... Życie Ci pokaże jak to jest. Trzeba ufać
dziecku a także jego partnerowi...

[summerlove]

jasne ze nie mam dzieci, mam dopiero 19 lat ;)) ale chodzi mi o to, ze nie
chcialabym zeby moja 16letnia corka spala w jednym lozku z doroslym facetem. to
wszystko.
nie chodzi o brak zaufania, bo jakby chcieli to zrobic, to i tak to zrobia.

[agus7777]

To lepiej pod nosem rodziców niż w lesie w aucie!

[summerlove]

no jasne ze lepiej ;)) ale moim zdaniem seks nie jest dla 16latek. wiem ze
niektore moga byc jak na swoj wiek dojrzale emocjonalnie, ale jakos mnie to nie
przekonuje. poza tym nie chcialabym aby w nocy obudzily mnie dzwieki wydawane
przez corke i jej chlopaka uprawiajacych seks.. ;))

[agus7777]

Zanim urodzisz swoje dziecko, to myślę, iż Twoja córa zacznie jeszcze
wcześniej. Średnia wieku wciąż spada...

[summerlove]

wiem ze spada. a czy Ty masz dzieci??

[agus7777]

Wiem jak to jest jak córka ma starszego faceta, ale teraz dziękuję Bogu, że ma
takiego a nie innego!

[Gość: Betia]

Jestem tegoroczną maturzystką i planuję wyjazd na studia, na każdą uczelnie mam
daleko więc będę musiała zamieszkać w innym mieście, mój chłopak podobnie,
planujemy oczywiście razem coś wynająć ale być na utrzymaniu rodziców, chociaż
częściowo.... czy myślicie że wspólne mieszkanie to dobry pomysł? czy to jeszcze
za wcześnie?

[summerlove]

ja tez myslalam o takim rozwiazaniu.. ;)) ale tez sie zastanawiam czy to dobry
pomysl ;P

[Gość: Betia]

Rozważamy jeszcze mieszkanie z przyjaciółmi, my + 2 przyjaciół, to tak na
początek , a później w trakcie jakaś zmiana :)

[summerlove]

mysle ze takie mieszkanie z przyjaciolmi to fajna sprawa ;))

[butterflymk]

Dziewczęta, a kto ma wiedziec czy to dobre rozwiązanie jak nie wy? :)
Po to zmaieszkacie z facetami żeby się wyjaśniło...czy to dobry pomysł czy nie?!
Tak naprawdę to moim zdanie jest to świetny pomysł,
fajnie jest mieć Go blisko :)
a przy okazji zweryfikujecie czy się nadaje czy nie?!
Mieszkanie z przyjaciółmi wydaje sie ok, ale do czasu moim zdaniem,
bo nie ma sie tej intymności... zawsze można robić impry....

[lovely_sunshine]

Dziękuję za Wasze posty. Tak gdyby ktoś był ciekawy to po wakacjach zamieszkamy
razem:) mam praktykę teraz w banku i poprosili mnie żebym po wakacjach zaczęła
pracować. Jakoś to się wszystko zaczyna układać. Aha! A co do rodziców to nie
wiem czy ludzie, którzy już NIE mieszkają razem i niedługo biorą rozwód mogą w
tej sprawie mieć dużo do gadania.