Pomóżcie! Mam problem...

[missundaztood]

Podoba mi się ktoś, kto ma żonę i dziecko Nie jestem w nim zakochana, bo
wiem, że nie mogę, ale przecież z biegiem czasu nie będę miała na to wpływu.
Pomóżcie, co zrobić, żeby nie myśleć o Nim jak o mężczyźnie...?

[Gość: Mora]

Dobrze ze rozumiesz ze on jest zajety i nie do ruszania.
Ile masz lat? No zakochalas... To minie, zobaczysz znajdzie sie wolny chlopak
dla ciebie i zapomnisz o tym! Teraz myslisz ze to nie mozliwe ale zobaczysz.
Tylko nie rob glopstw bo to tylko ty wyjdziesz na idiotke ktora siebie oraz
innych nie szanuje.

Powodzenia i pozdrawiam :)

Ps. Moze masz jakies hobby albo innych znajomych, przeciez nie musisz z nim
caly czas byc. Idz na dyskote czy cos!

[missundaztood]

Dzięki za rady, tyle, że On jest moim instruktorem jazdy na kursie i jestem
zmuszona spędzać z Nim dużo czasu w najbliższej przyszłości...

[Gość: Mora]

A moze mozesz zmienic instruktora?
Czy on sie toba interesuje?
Ja tez tak sie zakochywalam ale to przechodzi po czasie...
Naprawde wiem co przechodzisz...

[missundaztood]

Niestety nie mogę zmienić instruktora :( I mam nadzieję, że On nie interesuje
się mną, bo nie wiem co by było dalej...

[Gość: fly]

pogadaj z jego zona. Na pewno razem cos wymyslicie, debilko

[Gość: wesolutka]

missundaztood napisała:

> Podoba mi się ktoś, kto ma żonę i dziecko Nie jestem w nim zakochana, bo
> wiem, że nie mogę, ale przecież z biegiem czasu nie będę miała na to wpływu.
> Pomóżcie, co zrobić, żeby nie myśleć o Nim jak o mężczyźnie...?
>
> jeśli chcesz o nim zapomnieć to pomyśl sobie jak Ty bys się czuła na miejscu
gdybyś to Ty była żoną i miała dziecko. Czy chciałabyś aby dziecko straciło
tatusia a czy Ty jako żona chciałabyś aby Twojego męża jakaś kobieta Ci
odebrała. Nie mówię, że masz zamiar go odebrać ale jeśli o nim nie zapomnisz to
różnie bywa. A on o tym wie, że się w nim zakochałaś ( zauroczyłaś) Zrób tak
jak Ty bys chciała zostać potraktowana w takim przypadku. Myślę, że to z
biegiem czasu minie.

[missundaztood]

On nie wie i ja absolutnie nie zamierzam w zaden sposób Mu tego okazywać, bo
nie wyobrażam sobie, zebym mogła przyczynić się do ropadu czyjejś rodziny. To
niemożliwe. Martwię się tylko o siebie, bo wiem, że będę cierpiała. Na
ostatnich jazdach poszło mi fatalnie, bo zupełnie nie mogłam się skoncentrować.
To jest dla mnie trochę abstrakcyjna sytuacja, nigdy nie myślałam, że coś
takiego może mi się zdarzyć i wszystko dzieje się jakby obok mnie...Nie mogę
tego zrozumieć. Wiem, żę nie mogę o Nim myśleć, ale nie umiem tych myśli
powstrzymać...