nie mam ochoty zyc

[Gość: monija]

nie wiem co sie ze mna dzieje, ale ja naprawde nie mam ochoty zyc.prawie
codziennie mysle o samobójstwie.nic mnie nie cieszy.bo po co mam zyc.nikt
mnie nie potrzebyje.ale dlaczego tak jest??

[Gość: gruszka]

masz widocznie jakiś gorszy okres, może przytłacza cie jakaś nierozwiązana
sytuacja, która wysysa z ciebie soki i nie pozwala normalnie funkcjonować,
przemyśl sobie co wypadałoby zmienić
rozejrzyj sie czy w pobliżu jest jakaś przyjazna ci osoba i pogadaj, albo
pokarz, ze cos jest nie tak, niech sie tobą zainteresuje, pomoże, nie możesz
być sama w takim nastroju
musisz zrobic coś dla siebie
powodzenia

[Gość: ania]

Musisz zdac sobie sprawe ze zyjesz przede wszystkim dla siebie.
To sobie fundujesz wszystkie przyjemnosci np.slodycze
To dla siebie powinnas zadbac o siebie
Mialam tez kiedys taki okres gdy myslalam ze nikt mnie nie potrzebuje ale nawet
nie wiesz ile samotnych osob chodzi wokol Ciebie trzeba sie tylko na nich
otworzyc. Sprobuj zainteresowac sie problemem jakiejs kolezanki lub kolegi gdy
ktos zobaczy ze starasz sie mu pomoc odplaci Ci tym samym i zyskasz przyjaciela.
Pozdrowienia.
ps.Napisz mi ile masz lat, wtedy latwiej bedzie mi Ci pomoc

ej monija! daj spokoj

[Gość: niebieskooka]

hej dziewczyno...nie lam sie...ja tez mam czasem zle dni...jak bedziesz
chciala pogadac, to daj znac...podam ci swoj mail i pogadamy sobie na
gg...poza tym nie warto sie zabijac...zbyt malo jest dzis wartosciowych
dziewczyn, zebys mogla sobie cos zrobic!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[alap2]

udaj sie do psychiatry.ewentualnie napisz o swoim problemie na forum DEPRESJA-
nie zwlekaj!!!:-)

[Gość: Magdushka]

Koniecznie poszukaj kogoś życzliwego , albo jeszcze lepiej zgłoś się do
specjalisty. I pamiętaj , że zawsze jest ktoś , komu na Tobie zależy - rodzice.
Wiem , ze oni często nie rozumieją problemów swoich dzieci , ale czasami warto
z nimi porozmawiać. Powodzenia!h

[matka_joanna_od_aniolow]

za mało napisałaś,jeżeli chcsz żebyśmy coś doradziły to napisz więcej i 3maj
się!

zycie dobija

[Gość: antilope]

czasami nas wszystko przytlacza i rzeczywisci wydaje sie ze jedyne rozwiazanie
to odciac sie od swiata na dobre.ale zastanow sie czy warto...mialam tragiczne
momenty w swojej przeszlosci i nie raz chodzilo mi po glowie to samo,ale
zyje.jestem szczesliwa,choc wowczas wydawalo mi sie ze nie mam nikogo.czas
zmienia wszystko,trzeba tylko zacisnac piesci i powtarzac sobie,ze to minie,bo
kiedys musi.i na pewno znajdzie sie ktos kto poda reke,jak nie teraz to kiedys-
poczekaj,warto.powodzenia-trzymaj sie zycia.

[Gość: Kitana]

Ja też

[Gość: below30]

Też mnie takie myśli nachodzą (coraz częściej). Rozmawiałem z człowiekiem,
który był na terapii. Twierdził, że mu pomogło. Ale ja mam wątpliwości czy
trochę on sobie trochę tego nie wmawia (może o to chodzi w terapii).
Tak czy siak rozważam poradę specjalisty.
Z drugiej strony nie wierzę, że nawet jak zacznę się leczyć to moje otoczenie
(rodzina) jakoś mi pomoże. Mam przykre wrażenie, że sam z siebie to człowiek
nie wpada w takie kłopoty.
Jak nic nie wyjdzie to raczej ze sobą skończę. Ale śpieszyć się z tym nie ma
co. Wyjście jest ostateczne i raczej bez odwrotu więc wypadałoby zbadać
wcześniej wszystkie alternatywy.

[Gość: No]

monija,below...wiem,że teraz w tym momencie jest wam ciężko...i nie widzicie
żadnego sensu w tym aby żyć...ale trzeba walczyć...naprawdę jest o co...życie
może być piękne...naprawdę...wokoło są ludzie gotowi wam pomóc...zgłoście się
do specjalistów...oni pomogą wam to wszystko sobie poukładać...kiedyś także
chodziły mi takie myśli po głowie,ale wiecie co wygrało...ciekawość...jestem
ciekawa co mnie jeszcze w życiu spotka...nie załamujcie się...aby się podnieść
trzeba najpierw upaść...trzymajcie się cieplutko...

[Gość: Bimek]

> kiedyś także
> chodziły mi takie myśli po głowie,ale wiecie co wygrało...ciekawość...jestem
> ciekawa co mnie jeszcze w życiu spotka...nie załamujcie się...aby się
podnieść
> trzeba najpierw upaść...trzymajcie się cieplutko...

Gorzej jesli zwykly smutek przeradza sie
w chorobe. Wtedy 'wziescie sie w garsc' ma
taki sam sens jak 'podnies sie' powiedziane
do paralityka. Sa ludzie ktorzy maja ta chorobe
po 10 lub nascie lat i co wtedy, jakies rady ?
Jedyne wyjscie jesli ma sie pelnoobjawowa depresje
to psychiatra ( nie mowcie tego znajomym
szczegolnie tym dalszym ), albo Dr Kwasniewski :)
i jego opymalni, niejednemu juz to pomoglo... :)
Bimek

[Gość: No]

nie mówie im,że mają wziąść się w garść,bo wiem że to nic nie da...na depresję
jest tylko jedno wyjście..pójść do specjalisty...sama niedawno wpadłam w
depresję ze stanami lękowymi...około pół roku "jechałam" na tabletkach...dziś
czuję się dobrze...i wiem,że mówienie komuś kto ma depresję,aby w końcu się
otrząsnął i wziął byka za rogi..nic nie da...potrzeba czasu...i wsparcia osób
bliskich...

[mr_hyde]

Gość portalu: No napisał(a):

> monija,below...wiem,że teraz w tym momencie jest wam ciężko...i nie widzicie
> żadnego sensu w tym aby żyć...ale trzeba walczyć...naprawdę jest o co...życie
> może być piękne...naprawdę...wokoło są ludzie gotowi wam pomóc...zgłoście się
> do specjalistów...oni pomogą wam to wszystko sobie poukładać...kiedyś także
> chodziły mi takie myśli po głowie,ale wiecie co wygrało...ciekawość...jestem
> ciekawa co mnie jeszcze w życiu spotka...nie załamujcie się...aby się
podnieść
> trzeba najpierw upaść...trzymajcie się cieplutko...


Nie rozśmieszaj mnie.Mam depresje od kilku lat.Tzw.specjalistów widziałem już
bardzo wielu.Nie pisz takich głupot bo jeszcze ktoś rzeczywiście pomyśli jak
napisałaś:"wokoło są ludzie gotowi wam pomóc...zgłoście się do specjalistów"
a wtedy może się ciężko rozczarować......

[Gość: No]

To bardzo mi przykro,że trafiłeś na takich beznadziejnych ludzi...mnie się
udało...trafiłam na naprawdę fajne babeczki,które wyprowadziły mnie z mojej
depresji...A pisząc o tym,że w około są ludzie,którzy gotowi są pomóc...nie
miałam na myśli tylko lekarzy,bo rzeczywiście mało jest takich "z prawdziwym
powołaniem"...to powiedz mi co Ty próbujesz z tym wszystkim robić...???

[Gość: M;;]

hej ja mam czesto taki sam problem,ale staram sie ostatnio myslec
pozytwynie;popatrz ile piekna dookola,tyle mozesz mieć i próbować,opłaca sie
zyc,opłaca sie nie zmarnować tej szansy.badź optymistką,chociaż wiem jak to
cięzko.rozglądaj się i znajduj wszystko to co dobre,śmiej sie jak najwięcej,bo
ze smutkiem nie da sie żyć,bądź otwarta na ludzi i nie przejmuj sie chwilowym
dołkiem ,wyjdziesz z niego,ja wychodze,BEDZIE DOBRZE,OBIECUJE