wspólne mieszkanie

[maxwel3]

Mamy dopiero po 20 lat i juz niebawem bedziemy razem mieszkac.
Jestesmy razem od 3 lat prawie. Troche mnie to przeraża.
Macie jakies rady, wskazowki jak postepowac? Jak robic,aby sie soba nie
znudzic za szybko i nie bawic w dom?
co z podzialem obowiazkow i wszystkim dookola:D
jestem skołowana i podniecona.

[Gość: kali]

> Troche mnie to przeraża.

I slusznie.
Bedziesz sluchala jego bakow, chrapania, patrzyla jak drapie sie po dzwonach.
Zobaczysz, ze nosi skarpety kilka dni te same.
On ujrzy cie bez tapety i odkryje, ze kobiety tez robia kupe.
Przesrane.

[Gość: nie i nie]

szczerze odradzam wspolne zamieszkanie nawet jesli bylibyscie ze soba juz 10
lat...masz dopiero 20 wiosen dziecko drogie. nie popelniaj tego bledu ktory ja
zrobilam 2x. za kazdym razem wyszlam z tego z podarta psychika. mieszkalam z
gosciem jak mimalam 20 lat a z drugim 22. nie radze.... na to jeszcze bedziesz
miała czas. uwierz mi.!!!
wyszalej sie, mieszkaj sama, wiedz ze w razie klotni wracasz do siebie i
oddychasz..a nie spisz obok. wez to pod uwage., ja tez zamieszkalam z 1
chlopakiem po 3 latach,,,,skonczylo ise rok pozniej..z wielkimi poretensjami i
ranami w obie strony,mialam dokladnie 20 lat gdy nastapil koniec..

[li_lah]

ja tez odradzam, tez zamieszkalam jako 20 latka z chlopakiem i nie wspominam
tego najlepiej. noramlnie w zwiazku bylo super, milo i dobrze, po zamieszkaniu
razem powoli zaczal sie horror. jesli chcesz juz wychodzic za mąż i przekonac
sie czy to aby na pewno TEN facet to owszem zamieszkaj sobie z nim,, ale licz
sie z tym co pisza dziewczyny wyzej----poznasz go od innej strony--tej bardziej
denerwującej, odkryjesz wiele rzeczy o ktorych nie mialas pojecia, i bedziesz z
nim 24/h. on bedzie Cie np pilnowal, rozliczal z wyjsc itp no chyba ze jest tak
wspanialy ze naprawde tego chcesz.
i jeszcze jedno...jak wnioskuje masz 20 lat,,, tobie wydaje sie ze jestes
dorosla(i slusznie bo jestes)ale na zabawe w dom,,,jakkolwiek tto nazwac moim
zdaniem jest za wczesnie.. zrob co uwazasz, to tylko moje/nasze zdanie.. u mnie
nie bylo rozowo i bardzo zaluje zmarnowanych lat---studenckich

[skoonx]

Można jeszcze poszukać gościa ze zwieraczem po operacji (z jakiegoś tam powodu),
eunucha i takiego, który chodzi w sandałach. Ale wyobrażam sobie kobietę "w
tapecie", z majtkami w kroku jak rączka od walizki...współczuję szczerze.

[Gość: kali]

Ja chodze w sandalach. Siara?

[Gość: xyz]

dokladnie, przesrane

[Gość: maxwel3]

nie puszcza przy mnie bąków, skarpety zmienia codziennie, woli mnie bez makijażu
wiec prosze bez takich durnych komentarzy, ja sie naprawde troche boje tego co
napisałam w poscie;]

[dmira]

gwarantuję Ci, że zacznie!!! Nie będzie miała biedny gdzie uciec i w
końcu się przy Tobie spierdzi....

[cantucci]

Nie, no spierdzi się kiedyś na bank :) nieuniknione :)

[Gość: Krzysztof 23]

macie chora wyobraznie albo psychike albo nie dorośliście do życia wspólnie
uważacie że życie polega na pięknych spędzonych ze sobą chwilach albo wyjsicach
do kina to jest ta przyjamna strona z zycia a puszczanie bakow i chodzenie do
toalety to chyba normalny odruch człowieka.do zucia trzeba poprostu dorosnąć.

[Gość: Radek]

Gość portalu: kali napisał(a):

> kobiety tez robia kupe.


ku.. mać, nie pomyślałem o tym :///

[agatka_to_ja]

A ja ci radze DOROSNAC.
Piszesz "Jak robic,aby sie soba nie znudzic za szybko i nie bawic w
dom?" ... to CO chceszrobic, jak nie bawic sie w dom?????? Przeciez
na tym polega wspolne mieszkanie!!! Na tym, ze jest sie ze soba non
stop, ze widzisz go nie na randkach, ale i przed i po i jak spi i
jak je i jak "drapie sie po dzwonkach, chrapie i puszcza baki" (jak
to kali poetycko zobrazował). Czy jestes na to gotowa? Bo to nie
tylko kwestia bąków czy chrapania, ale i podzialu obowiazków,
pieniedzy, pracy, spedzania wolnego czasu.. To sie nazywa ZYCIE, a
nie zabawa w dom.
Jak sie chcesz bawic w dom to radze wrocic do czasow przedszkola. A
jak chcesz z nim mieszkac - to wiedz, ze to prawdziwe zycie i
dorosłość.
Wiec zastanow sie, czy jestes gotowa na wyzwanie wspolnej
codziennosci, czy wolisz randkowac i spotykac sie, gdy chcesz, a nie
gdy musisz...

A rady praktyczne? Podzielcie obowiazki, ustalcie, co z pieniedzmi,
co ze wspolnym czasem, z randkami.. i trzymacie sie tego, korygujac
oczywiscie co jakis czas te ustalenia.. takie wspolne zycie to
szkola kompromisu...

[agatka_to_ja]

Acha,m czy wspolne mieszkanie wyklucza randki, chodzenie do kina,
romantyczne kolacje? nie, wrecz przeciwnie... mozna robic duzo
wiecej - nie spieszyc sie, nie bac, ze rodzice nakryja itp.
Naprawde nie wiem, jakich rad oczekujesz.. wystarczy sie po prostu
postarac.

[pan_i_wladca_mx]

a ja uwazam, ze wspolne mieszkanie to ostateczny test dla zwiazku, musisz byc
gotowa ze doprowadzi cie do szalu i rozstaniecie sie po kilku miesiacach, albo
zobaczysz ze potraficie dochodzic do konsensusu i generalnie zyje wam sie
dobrze. ryzykujesz no ale no risk no fun. dla pocieszenia po tych postach
powiem, ze ja po roku bycia razem zamieszkalam ze swoim chlopem, jest naprawde
lepiej niz sie spodziewalam, a mam 21 lat, wiec najstarsza tez nie jestem.
powodzenia.

[Gość: maxwel333333]

Jejkuuuu, spokojnie! dlaczego się wszysyc na mnie rzuciliście?
Ustalilismy,ze jedzenie każdy swoje, kasa każdy swoja,plus jakies wspolne
pieniadze na wyjazd, ze kazdy po sobie bedzie sprzatal, wychodzic tez bedziemy
razem, bo lubimy to samo, muzea, galerie, chociazby glupie zakupy.
Boje sie tylko,ze kiedy bedziemy ze soba (tak wczesnie) mieszkac, szybko sie
soba znudzimy.
Albo ze z przesytu zaczną się kłótnie o rzeczy niepotrzebne.

Z chęcia zamieszkałabym z koleżanką, ale ani ja ani on nie znamy odpowiednich
osob z ktorymi moglibysmy zamieszkac, dlatego postanowilismy ze skoro znamy
siebie bardzo dobrze i swoje nawyki to lepiej zamieszkac z kims sprawdzonym niz
z osoba z ogloszenia :)

nie planujemy na razie wpsolnego życia, ślubu itd tak jakby mogło się wam zdawać.

Mójk chłopak jest na razie moim przyjacielem, z którym jeśli się nie pozabijamy
po 3 miesiach zycia razem wyniknie może coś więcej.
Bardzo nam na sobie zależy i dlatego się boję, że może się popsuć przez to że to
tak wcześnie.


Wiem, że będzie mnie kontrolował (już to robi ;) ), że w praktyce to i tak ja
będę musiała sprzątać więcej, że ja będę musiała mu przypominac o rachunkach do
zapłacenia.

Oczekuje raczej praktycznych rad jak z nim rozmawiac na tematy, ktore beda
drazliwe i nie wpadać w furię..

Bo napewno będą chwile zwątpienia. I wtedy co? Jak będę chciała spedzic troche
czasu sama nie wyjde i nie pojde do siebie spac (tak jak ktos napisal)tylko bede
musiała z nim spać.
A rano do pracy. Do tej samej pracy oboje.

Nawet jak sie kogos bardzo kocha mozna miec watpliwosci widzac taki scenariusz:
24godz na dobe...

[pan_i_wladca_mx]

no ale wiesz, nie znamy twojego faceta ani ciebie, skad mamy wiedziec jak z nim
rozmawiac? jedyna rada ode mnie, nawet jezeli ci sie wydaje, ze tylko ty
ogarniasz dom, zmywasz, sprzatasz to powstrzymaj sie od komentarzy typu "bo ja
tylko sprzatam/zmywam etc", na mnie takie rzeczy dzialaja jak plachta na byka bo
rzadko druga osoba zauwaza, ze ty scieralas kurze czy ukladasz koszule
(kolorystycznie :P). i moze tyle, jak bedziesz chciala go zatluc itp? wyjdz na
spacer, trzasnij drzwiami skoro to ma pomoc, wroc za 4 godziny, inaczej na to
spojrzysz, to ze sie mieszka razem nie oznacza bycia `skazanym` na siebie.
zawsze mozesz `zwiac` na miasto, zjesc obiad w restauracji czy pojsc na zakupy,
zreszta sama na pewno wiesz co ci pomaga w zlosci. nie ma nic gorszego niz
siedzenie w 2 pokojach czyli 2 frontach i dasanie sie na siebie.

[Gość:]

> no ale wiesz, nie znamy twojego faceta ani ciebie

No i to jest wlasnie kwintesencja, przychodza tu takie idiotki i
pytaja obce osoby o zyciowe porady. OBCE OSOBY. To juz nie maja
znajomych, rodziny ktorzy potrafiliby doradzic? Ja pierdxxx

[catherine_durango]

Wiesz,wg mnie skoro każde z Was będzie miało nawet oddzielne
jedzenie to jest to odrobine chore..sama mam 19 lat i mieszkam z
chłopakiem ale tylko w wekendy,pozostałą część tygodnia spędza w
innym mieście,bo robi tam aplikacje,więc nie jest to uciążliwe a
wręcz przeciwnie,inna sprawa,ż w moim wypadku zaważył też aspekt
ekonomiczny, mój chłopak płaci prawie wszystkie rachunki.Na razie
traktuje to jak jakiś etap w życiu i to raczej miły.Życze Ci
powodzenia,uważaj żeby nie stać się rozgoryczoną babą gdy będziesz
musiała zbierać jego skarpety.

[pan_i_wladca_mx]

i dokrecanie zatyczek do tubek pasty do zebow. ("przeciez za 3 godziny bede
znowu uzywal, wiec po co zakrecac"), na pewne rzeczy argumentu brak :)

[agiee1988]

ja sie dziwie ze dziewczyny ktora maja 20 lat juz mieszkaja ze swoimi facetami,
a 17 latki tez maja sie wyprowadzic z domu bo chodza razem 4 lata?
ja np chce zamieszkasz z facetem jak bede miala z 24 lata, a nie przeliczam
"mus" na liczbe wspolnych lat.

ja sie zastanawiam czy wy dobrze zarabiacie bo
trzeba sie liczyc z tym ze mozesz z niektorych rzeczy zrezygnowac.trzeba sie
dokladac do rachunkow do zakupow/zywienie. wcale tak rozowo moze nie byc.

ale chlopak mi opowiadal o malzenstwie obydwoje po 21-22 lata (nie maja dziecka,
jesli chodzi o slub po wpadce). wzieli slub bo chcieli. moze nie mieszkaja w
najldniejszym miejscu(kamienica, gdzie znajduja sie czasami pijacy, ze strach
wyjsc czasami na ulice po nocy, maja w poblizu burdel itd) i nie zarabiaja tak
duzych kokosow ale sa razem.

ja np wyliczylam ze musialabym z chlopakiem zarabiac m.in po 1500 zl, zeby
wynajac razem mieszkanie i oplacic rachunki
--
zrob cos dla mnie
1) nie oraj sie tak moja osoba, sposobem zycia itd....
2) Ogólnopolska akcja "IDŹTA W CH.JA"

[Gość: maxwel]

ja mam przychod miesieczny ok 2 tys, chlopak troche mniejszy.
Dlatego nie zadam aby mnie sponsorował i sadze ze podzial kasy i jedzenia jest
dobrym rozwiazaniem, zeby przypadkiem nie wyszlo na to,ze to ja mam go utrzymywac:)
obiadki jakies z domu od rodziny beda oczywiscie wspolne, to chyba normalne.

boje sie raczej o to,jak go nauczyc czytosci, czy zakrecania tej przyslowiowej
pasty do zebow:D :D:D

pozdrawiam;)

[majka_bee]

Nie wiem. Nie znam Twojego faceta. Z mojego doświadczenia: zamieszkałam z
chłopakiem na 5 roku studiów, po 4 latach bycia razem. Nie żałuję niczego! Jest
naprawdę super. Ale nie rozumiem trochę jak można mieć osobne jedzenie? Osobne
półki w lodówce i dwa koszyki na zakupach? Raz ja robię zakupy raz on. Kwoty są
porównywalne, o parę złotych nie rozliczamy się. Facet je oczywiście więcej ale
nie wyobrażam sobie wypominania mu zjedzenia dwóch kanapek więcej ode mnie :]

[Gość: julie_od_romeo]

ja uważam, że kupowanie osobnego jedzenia to głupota. Mieszkam z facetem dwa
lata, raz ja robię zakupy, raz on, nie wyobrażam sobie żeby mieć osobne
jedzenie. Wiadomo są rzeczy, których ja nie jadam np. jakieś mięso, i są rzeczy,
których on nie jada np. moje jogurty, ale kupujemy te rzeczy o ile są potrzebne
w domu, nie rozliczamy się, ale myślę, że wydajemy podobne kwoty. Jeśli chodzi o
sprzątanie, wybacz, ale pomysł każdy sprząta po sobie to też głupota. Rozumiem,
że będziesz odkurzała tylko swoją część podłogi??? My mamy podział - ja zmywam,
on robi pranie:), gotujemy na zmianę (zależy kto ma na to czas). Sprzątamy
wspólnie (jeden dzień w tyg. kiedy oboje mamy czas i wtedy wspólne duże
sprzątanie). Radzę wszystko ustalić, a potem w miarę przyzwyczajenia się do
siebie i przybywania obowiązków możecie co nieco zmieniać.

[pan_i_wladca_mx]

agiee1988 napisała:

> ja np wyliczylam ze musialabym z chlopakiem zarabiac m.in po 1500 zl, zeby
> wynajac razem mieszkanie i oplacic rachunki
> --
> zrob cos dla mnie

sorry, co to za problem zarobic 1500 zl w duzym miescie oczywiscie ? w
mcdonaldzie tyle wyciagniesz, nie mowiac o normalnej pracy

[Gość: agiee1988]

no czasami jest problem. mojemu chlopakowi proponowali np 1000 zl w normalnej
pracy, 1200 w drogiej restauracji.trzeba dobrze trafic.jak chcesz smierdziec
olejem i nie chcesz byc 20 godzin w domu to sobie idz do maca. nie sadze zebys
wyciagnal w macu na 8 godzin 5 razy w tygdniu 1500 zl. mam harowac kilkanascie
godzin dziennie zeby utrzymac dom w ktorym nie spedze kilku godzin? no sory ale
to chyba jest chore i bez sensu

pozatym nie mowie ze chce sie wyprowadzic, to tylko byly takie zalozenia.nie
wyprowadzam sie z domu tylko dlatego ze z kims jestem 3 lata. chyba ze bede
konczyc studia, to wtedy

[Gość: agiee1988]

co mi to da ze sie wyprowadze i z chlopakiem zamieszkam jak bede (przykladowo)
studiowac dziennie. a jak on tez bedzie studiowal dziennie? nie mamy szans
zebysmy normalnie pracowali, tylko w weekendy. niechetnie zatrudniaja gdy
studiujesz zaocznie. i ile zarobimy miesiecznie lacznie 1000 zl? samo wynajecie
kosztuje 600 zl przy dobrych wiatrach.

bedziemy sie mijac w ciagu dnia, w weekendy praca. bedziemy sie widziec
wieczorami. powiedz jaki to jest sens razem mieszkac.

niechetnie przyjmuja studiujacych dziennie*

[Gość: agiee1988]

[Gość: Alator]

Gość portalu: agiee1988 napisał(a):

> chyba ze bede
> konczyc studia, to wtedy


co też Ty możesz studiować? pewnie ochrone środowiska na PCz, bo tam przyjmują wszystkich

[Gość:]

Gość portalu: maxwel333333 napisał(a):

> Jejkuuuu, spokojnie! dlaczego się wszysyc na mnie rzuciliście?

A spier­dalaj jak ci sie nie podoba!

[eve81]

U mnie wspólne zamieszkanie wykluczyło randki, i nie bąki czy
chrapanie jest najstraszniejsze, ale nsze ciągłe kłótnie..:(((
Pomalu nienawidze naszego mieszkanka...

[Gość: Dee]

Zamieszkałam z NIM po półrocznej znajomości ( notabene poznaliśmy
się przez internet) miłość płomienna i jest mi z nim cudownie:
pierze sam swoje rzeczy, sam prasuje, zmienia skarpetki, majtki
codziennie... ale..no właśnie, bez ale się nie obędzie: to już nie
czas randek: po przyjściu z pracy garnitur idzie na bok i zaczyna
się chodzenie w bokserkach i drpanie po jajkach. Skarpety owszem, są
zmieniane codziennie ale znoszone leżą na podłodze w łazience: chyba
że położę mu je na laptopie..no i właśnie: jego druga miłość czyli
komputer: zajmuje większość czasu wspólnego, mam w nim ostrą
rywalkę, ale walczę tak samo jak z bałaganiarstwem: konkretnie
spokojnie i rzeczowo: mieszkanie z kimś to kompromis i nie wyobrażam
sobie, żebym nagle zaczęła mieszkać w chlewie i mu popuszczać tylko
dlatego, że go kocham.. i mam małe, ale mam efekty: rozmowa wszystko
jest w stanie dźwignąć, byle na bieżąco a nie jak uzbiera ci się
tak, że tylko ostra kłotnia oczyści atmosferę. No i nie zapominajcie
o poczuciu humoru: tylko to jest w stanie ochronić wasze
nerwy..powodzenia, i dasz radę: nie bierz tego tak bardzo poważnie,
ale jako wyzwanie: nie uda się to trudno !

[Gość: mmaupa]

Mieszkalam z chlopakiem przez 9 miesiecy (wiek: ja 22, on 24), bylismy przedtem
ze soba ok. 5 mies, wiec krotko. Dzielilismy pokoj z lazienka (fakt, ze duzy). O
dziwo bylo fantastycznie, zupelnie nie wchodzilismy sobie w parade, jedzenie
kupowalismy wspolnie (on placil wiecej, bo zzera 3x tyle co ja), ja troche
czesciej gotowalam, za to on czesciej robil pranie. Ciagle jestesmy razem, mimo
ze juz mieszkamy osobno (nie chcielismy dluzej dzielic pokoju, a na wlasne
mieszkanie nas nie stac). Ogolnie rzecz biorac bardzo fajne doswiadczenie.

[Gość: :)]

dlaczego juz nie chcieliscie dzielic razem pokoju?

[mmaupa]

Bo mam zbyt duzo ciuchow :). Niestety jedna szafa to troche malo. Poza tym
dzielilismy kuchnie z raczej niemilymi ludzmi i w ogole chcielismy opuscic
lokum. A taniej wyszly dwa osobne pokoje i rachunki dzielone ze wspollokatorami
niz wlasne mieszkanie.

[catherine_durango]

Musze jeszcze raz dorzucić swoje 3 grosze..;)
Z ich nawykami to jest tak jak z uczeniem szczeniaka siusiania na
dworze, metodą prób i błędów niestety.Nie będzie chciał zakręcać
pasty to mu ją schowaj, w końcu nie będzie ciągle kupował nowej,a
będzie się wstydził chodzić do pracy z nieświeżym oddechem.
To prostacka metoda ale w stosunku do facetów subtelności na nic się
zdają

[Gość: ja]

Zamieszkałam z moim facetem (teraz mężem) po ośmiu latach "chodzenia" i okazało
się, że zupełnie go nie znam. Dla mnie zamieszkanie razem stało się próbą
miłości - czy kocham go tak bardzo, że jestem w stanie tolerować pewne rzeczy.
Jak widać, udało się, ale wymagało to wielu kompromisów od nas obojga.

[pan_i_wladca_mx]

i super, parki ktore randkuja 5 lat, spotykaja sie w restauracjach, na obiadkach
u mamus i chodza do zoo to nie sa zwiazki, potem taka dziunia wprowadza sie do
misia i okazuje sie, ze mis zapomina spuszczac wody czy myc zebow. proste. po
to kosciol zabrania ludziom mieszkac razem przed slubem, zeby potem nie bylo
odwrotu :) a tak, spróbujesz, zobaczysz czy to jest sposob w jaki chcesz zyc i
decyzja tak/nie.

[Gość: GM]

pan_i_wladca_mx napisała:


> to kosciol zabrania ludziom mieszkac razem przed slubem, zeby potem nie bylo
> odwrotu


Kościół nie zabrania mieszkać razem przed ślubem, tylko współżyć, to tak jeśli
chodzi o ścisłość, a poza tym i tak nikt nie słucha kościoła w tej kwestii, więc
nie pie..głupot

[Gość: maxwel3]

nie mowa tu o kościele przeciez;)

Ja swojego chlopaka znam ponad 2 lata i tyle tez razem jesteśmy. Nie jest to
związek ktory polega na obiadkach u mamusi, ani chodzeniu raz na tydzień na spacer.
Czesto u siebie spimy, wyjeżdzamy razem na wakacje, znamy każdy swój pieprzyk i
przyzwyczajenie. Nie o to się boję, że niedługo zamiast chłopaka bede widziala
prostaka.

Chodziło mi raczej o podział obowiązków w mieszkaniu.
Nie pisalam też o rozliczaniu się z każdej kanapki, czy zmywaniu swojej czesci
podłogi ;)

Ale to chyba oczywiste, że facet je wiecej od kobiety i co innego lubimy.
Ja na przykład żywie się jogurtami, płatkami i jedną ciemną bułką, serkami itd.
wiec nie sadze, aby mój męzczyzna się tym najadł. Jesli bedzie miał ochote to
sobie wezmie, tak samo jak ja cos jego.
Ale w tej sytuacji to chyba madre rozwiazanie,zeby kazdy kupowal sobie to co
lubi, a zawsze sie mozna podzielic.

może ktoś jeszcze sie wypowie co do wspolnego zycia w tak mlodym wieku, jak nie
dac sie zwariowac i zrobić z siebie młodą kurę domowa;)

jak wy sie rządzicie?:)

[majka_bee]

Ale jaka młoda kura domowa? U nas jest tak, że prawie wszystko robimy wspólnie.
Sprzątanie, pranie, gotowanie - wszystko :] wiem, wiem trafiłam na ideał ;]
kurcze, nie przejmuj się na zapas. Jeżeli się kochacie to wszystko powinno się
samo układać. U mnie był inny problem - moi rodzice. Teraz już wiedzą, że dobrze
zrobiliśmy. Ale to temat na inny wątek. Pozdr! Będzie OK :] zobaczysz.

[Gość: Klarisson]

Ja zamieszkałam z chłopakiem, jak pojechaliśmy na studia. Wcześniej byliśmy
razem 3 lata - tak jak Ty. Bałam się tego mieszkania, tego że się okaże, że
wcale nie jest tak fajnie być razem non-stop, że nie ma gdzie pójść jak się
pokłócimy... A okazało się, że jest fajnie. Co do kasy na jedzenie, to mieliśmy
wspólną, ale on dawał więcej, bo więcej jadł. Wspólnie robiliśmy pranie
sprzątaliśmy itp. A codziennie wieczorem 'kładł' mnie spać (każdy miał swój
pokój) i często czytał mi wieczorem książki. Było super! Żadnych problemów z
pastą, skarpetkami itp. :)) Teraz jesteśmy już po studiach, pracujemy, więc
trochę się podział obowiązków się zmienił - ja robię śniadania, a on obiady
(muszę powiedzieć, że ciepły obiad na stole po pracy to super sprawa ;)), kasą
dzielimy się mniej więcej na pół (jedna strona robi opłaty, druga zakupy). Mi
się bardzo podoba, mimo że na początku miałam wątpliwości.

[nighthrill]

Ja mam prawie trzydziestkę i z obecnym zamieszkałam po kilku miesiącach
znajomości, ale byliśmy pewni, że to jest to, że chcemy być razem. Trwa to już
trzy lata i mieszka się ok (zmieniliśmy już kilka mieszkań i miasto, zawsze się
wspieramy i jakoś sobie radzimy - żadnej pomocy od rodzin).
Pierwszy raz zamieszkałam z facetem mając 19 lat, ale to było dzielenie pokoju w
akademiku. Pierwsze wspólne mieszkanie mieliśmy, gdy skończyliśmy 20 (jak wy) i
to był niewypał - zarówno lokum, jak i nasze wspólne życie. Facet był za młody,
nie zarabiał, były też problemy seksualne. Nie rozstaliśmy się, ale wróciliśmy
do akademika i każdy zamieszkał w innym pokoju.
Mając 24 lata popełniłam straszny błąd i zamieszkałam z młodszym o 3 lata
kolesiem, którego pzonałam przez internet i rok jeździliśmy do siebie w weekendy
(inne miasta). Ja pracowałam, on studiował, miał mało zajęć, ale nic nie robił w
domu, w dodatku truł mi dupę, że tęskni za rodzicami (mieszkali w tym samym
mieście!). Porzuciłam go po dziewięciu miesiącach takiego życia. Do tej pory mam
alergię na facetów, którzy po powrocie do domu siedzą przy kompie lub zanurzają
nos w gazetę. Nie można być 24h na dobę skoncentrowanym na drugiej osobie, ale
brak rozmów wszystko psuje.

Co do was - zastanów się czy macie jakieś wspólne plany, tzn. chcecie mieszkać
na próbę/bo taniej, czy jest to dla was naturalny krok w rozwoju związku,
pogłębienie go? Jeśli nie jesteś pewna (przynajmniej na ten moment) czy to ten
facet, to potem może być problem z rezygnacją z mieszkania/podzieleniem rzeczy,
gdy kogoś poznasz lub gdy zacznie wam gorzej iść...Jeśli to ma być tylko
współlokator, to może lepiej z koleżanką?
Po kilku miesiącach czar pryska - będziesz go widziała chorego, nieświeżego,
będziesz nosiła na sobie większą odpowiedzialność niż dawniej (on oczywiście
też). Ale na tym też polega miłość.

[Gość: :)]

chcemy byc razem na stale, jestesmy dobrze dopasowani.
na razie do konca wrzesnia bedziemy wynamowac duuuzy pokój u kolezanki w
mieszkaniu, ona tez tam bedzie w wakacje. jesli sie nam uda i nie zabijemy się
po 2 tygodniach to bedziemy dalej mieszkac:)

[Gość: portofino]

ja zamieszkałam z moim facetem jak miałam 20 lat, on 32. Już 5 lat razem mieszkamy:)
Z kasą podział jest prosty: zrzutka na domowe potrzeby to znaczy: opłaty za
mieszkanie, jedzenie, środki czystości itp. A resztę każdy ma swoją i nie
rozliczamy się z tego. Jeśli mogę ci jako doświadczona;) kobieta coś poradzić,
to bardzo wazne jest przy wspólnym mieszkaniu zachowac prywatność. przynajmniej
dla mnie to sprawa kluczowa. Chodzi o taką prywatną przestrzeń typu: moje
biurko, moja szuflada, moja szafka, mój telefon, komputer, konto bankowe - rózne
to można wyznaczać. Ale uważam,że nie można się zatracać w "my", odrebnosć jest
zdrowa i potrzebna.

Jesli chodzi o dzielenie się obowiązkami domowymi to on robi wszystko a ja
właściwie nic:)Czasem pranie nastawiam i od czasu do czasu coś ugotuję.

[lellapolella]

Miałam 20 lat, gdy zamieszkałam z chłopakiem, którego znałam trzy
miesiące(nie byłam w ciąży)- w tym roku obchodzimy
dwudziestopięciolecie małżeństwa i jest naprawdę super. Zgadzam się
całkowicie z portofino w kwestii zachowania prywatności i wspólnej
kasy na sprawy domowe. Jedzenie jest dużą i paraseksualną
przyjemnoscią- nie warto jej rozdzielać. Musisz wiedzieć czy
naprawdę chcesz z nim mieszkać, czy tylko kalkulujecie- w tym drugim
wypadku będzie ciężej.

:)

[Gość: maxwel]

oczywiscie,ze chcemy. Oboje bardzo. Ale zanim wszystko sie zacznie musialam
spytac o rade doswiadczonych dziewczyn;) i sobie wszystko poukladac.
nie chodzi o kalkulowanie, tylko o to zeby bylo w miare po równo:)

dziś odbylimsy rozmowę i wydaje mi się, że niepotrzebnie sie stresuję.
napisze za miesiac jak to wyglada w praktyce;)

[Gość: aliss]

hej mimo ze jestem starsza od ciebie o 2 lata i moj zwiazek ma 2i
pół roku,(od pół roku jesteśmy zareczeni)to moj facet zaczyna cos
przebąkiwać o zamieszkaniu-razem.ja sama nie wiem czy to dobry
pomysl-jestem za mloda i leniwa by zastać etatową kurą domową,poza
tym nie stac mnie na taki wydatek-mimo tego ze on gada ze bedzie
oplacal wiekszosc(poki sie ucze)mimo wszystko nie jestem przekonana
czy tego wszystkiego chce(choć czasem wydaje mi sie ze mogłoby by
być fajnie).takze nie przejmuj sie nie jestes sama...pozdrawiam

[Gość: jealousgirl]

super super super.
z tego to sie cesz, ze bedziecie razem mieszkac.
jestes mloda, w razie gdyby cos nie wyszlo bedziesz miala jeszcze duzo czasu,
zeby znalezc kogos innego.
podzial obowiazkow? wszystko razem ;p
ty zmywasz, on wyciera. :)
ty myjesz okna, a on podlogi.
zasady najlepiej ustalic na poczatku, zeby pozniej nie bylo klotni o to, ze ktos
ma balagan w szafce.

a klotnie sa fajne, bo pozniej nastepuje faza godzenia i to dopiero jest
"podniecajace". :)

[Gość: adria_the_witch]

Ja zamieszkalam z chlopakiem bardzo szybko. Poznalismy sie przez net w listopadzie trzy lata temu, spotkalismy w maju nastepnego roku (on mieszkal w innym miescie, przyjezdzal do mnie na kilka dni, w koncu przyjechal w czerwcu na dwa tygodnie, w wakacje mieszkalismy razem w wynajetej kawalerce, w pazdzierniku zamieszkalismy we wlasnym mieszkaniu). Czasami jest ciezko - ja pracuje na caly etat, on jest muzykiem i siedzi w domu. Wlasciwie ja zarabiam na mieszkanie i oplaty, on sie dorzuca jak gdzies ma granie (jest muzykiem i ma bardzo nieregularne dochody - od 300zl miesiecznie do 1500 EUR). Jak nie ma kasy to nie ma problemu, jemy kanapki z pasztetem :p
Mamy 9 kotów (4 idą do adopcji jak dorosną), dwa komputery, stara rosyjska lodowke. Nie jestem wlasciwie pewna, czy dalismy rade zyc razem, czasami sie klocimy o porzadki (oboje jestesmy strasznymi balaganiarzami, koty tez). On gotuje, robi zakupy i pranie, ja zazwyczaj sprzatam jak on gdzies jedzie - jezdzi w weekendy, ja nie pracuje tylko w niedziele i wtedy mam czas cos zrobic. Nic nie jest jasno okreslone, wiec na wszelki wypadek robimy to, na co mamy ochote :p Nigdy w zyciu nie dzielilismy kasy, na pewno wplyw ma na to fakt, ze nie mamy rownych dochodow, nikomu z nas to nie przeszkadza. Na pewno nie zaluje zamieszkania razem. Na pewno mniej wychodzimy gdzies razem, powodem jest przede wszystkim praca i moje zmeczenie pozniej, dodatkowo mieszkamy w miejscowosci strasznie rozciagnietej, na jednym krancu jej i do centrum mamy 15km i prawie godzine tluczenia sie autobusami.
Na pewno pomoglo nam w mieszkaniu razem to, ze jako studentka tulalam sie kilkaset km od domu w wynajetych pokojach, z bardzo roznymi ludzmi i za kazdym razem trzeba bylo rozwiazywac zawilosci mieszkaniowo - wspolnotowe.
Na pewno jak zamieszkacie razem to bedzie mnosto rzeczy, ktore sie zmienia - na lepsze i na gorsze. Bedziecie musieli wypracowac roznorodne kompromisy, pozrecie sie o pierdoly 486705 razy, spedzicie mnostwo fajnych weekendow. Wszystko wlasciwie zalezy od nastawienia i od tego, jak sobie poradzicie z nowa sytuacja.
I tak naprawde kazda sytuacja jest inna, dopoki nie sprobujesz to nie bedziesz widziala :) Po tym watku mozna dojsc do wniosku, ze kazda sytuacja moze sie zdarzyc - niektorym wspolne mieszkanie wyszlo, innym nie - a jak bedzie u was to tylko czarnoksieznik z oz moze wiedziec :)
Pozdrawiam!

[parowkowa]

20 lat i chcesz sie w kierat bycia czyjaś kura domowa wbijac? zastanow sie dziewczyno co robisz. Jemu to na reke, ma mleko nie kupujac krowy, a ty jaka masz korzysc z tego ze bedziesz z nim zyc?? chyba ze korzyscia nazwiesz pranie jego gaci i mycie garow po nim. O partnerstwie zapomnij, po paru miesiacach mu sie znudzi (przyjmujac ze wogole przez chwile bedzie udawal "partnerstwo"), a jak sie burzyc bedziesz to cie zaciazy i dopiero wtedy wpadniesz jak sliwka w kompot.

[Gość: kali]

> 20 lat i chcesz sie w kierat bycia czyjaś kura domowa wbijac?

Moze tez sie wbic w posiadanie koguta domowego.

[Gość: nyame]

zamieszkalam z chlopakiem gdy mialam niecale 20 lat:) wspolny pokoj w akademiku,
o powierzchni 10m potrafi naprawde polaczyc;)
zakupy-kwoty zapisujemy w arkuszu w kompie, gdy widze ze np on jest duzo do
przodu to ja biore portfel gdy idziemy na zakupy i na odwrot:) nie rozliczamy
sie co do zlotowki ale staramy sie po prostu utrzymywac wydatki na jednakowym
poziomie.
pranie robimy wspolnie-sznurki sa wysoko wiec on rozwiesza, ja chowam wysuszone,
paruje, rozdzielam kolorami.
za sprzatanie odpowiadam ja-mam kilka swoich dziwnych nawykow wiec po kilku
probach jego sprzatania spadlo to na mnie bo mi cos zawsze nie pasowalo...za to
on odpowiada za wszystkie naprawy (a ja mam dar do psucia:/) i opiekuje sie moim
komputerkiem;)
ogolnie zyje sie nam dobrze, o dziwo nie mielismy nigdy zadnych wiekszych spiec,
a juz napewno nie o rzeczy, ktore wynikaja ze wspolnego mieszkania...dlatego ja
to wszystkim polecam-wtedy naprawde mozesz poznac druga osobe:)

a i jeszcze jeden duzy dla mnie plus-gdy ide sama na impreze i nie mam stamtad
dojazdu i kasy na taksowke to dzwonie i chlopak odbiera mnie rowerem:D tak,
zycie studenckie, nocne jazdy po krakowie na ramie roweru to jest to:)

[zuz-awa]

Ja mam 23 lata,mieszkam i pracuję z moim chłopakiem w
Anglii.Pracujemy w jednej firmie więc przebywamy ze sobą 24h na dobę
i w dodatku mieszkamy na 15m kw.Uwierz mi-to naprawdę uczy
kompromisów.Jak się pokłócimy to i tak zaraz się godzimy bo żadne z
nas nawet nie może wyjść do drugiego pokoju...chodzi o to żebyś się
zastanowiła czego naprawdę oczekujesz od tego chłopaka-jesli chcesz
za niego wyjść to bardzo dobrze że razem zamieszkacie natomiast
jeśli nie macie takich planów wobec siebie to tylko uważaj
żebyście "nie wpadli".Tylko ze ja na to może troszkę inaczej patrzę
bo my wszystko zawsze robiliśmy razem(a jesteśmy razem 5 lat) mamy
jednych znajomych więc jak jedno z nas nie szło na imprezę to drugie
także itp.Dlatego myślę że ja to tak bardziej właśnie "bawię się w
dom"-ale mi to jak najpardziej odpowiada.A z tymi bąkami i bekaniem
to prawda-zapewniam Cię że nie będzie miał oporów.Najpierw Cie to
będzie szokowało,potem złościło,następnie śmieszyło aż dojdzie do
tego że sama tak będziesz robiła przy nim,w końcu kobieta też
człowiek hi,hiPozdrawiam

[ogier_gangu_diablo]

chlopie zwal konia sobie albo cos bo jakis spiety jestes ;)

[Gość: kali]

A to na podstawie jednego postu wyzej czy ogolny wniosek?

[0skar]

To może z własnego podwórka: z facetem to trochę jak z dzieckiem.
Musisz wymagać i pilnować by polecenia były spełniane bowiem wbrew
wszelkim pseudopostępowym zabobonom o partnerstwie, w domu rządzi
kobieta. Jeżeli zaczniesz już od początku po nim sprzątać, układać
porozrzucane skarpetki albo myć kibelek to potem będą konflikty gdy
powiesz dość i będziesz chciała to zmienić. A wtedy jest ciężko bo
facet sobie myśli 'była taka dobra a teraz ma focha i się awanturuje
o pierdoły. chyba się rozstanę z tą wiedźmą bo się zmieniła'.

Pozdrawia Cię dobrze prowadzony przez Małżonkę Oskar :)

[agatka_to_ja]

0skar napisał:

> To może z własnego podwórka: z facetem to trochę jak z dzieckiem.
> Musisz wymagać i pilnować by polecenia były spełniane bowiem wbrew
> wszelkim pseudopostępowym zabobonom o partnerstwie, w domu rządzi
> kobieta. Jeżeli zaczniesz już od początku po nim sprzątać, układać
> porozrzucane skarpetki albo myć kibelek to potem będą konflikty
gdy
> powiesz dość i będziesz chciała to zmienić. A wtedy jest ciężko bo
> facet sobie myśli 'była taka dobra a teraz ma focha i się
awanturuje
> o pierdoły. chyba się rozstanę z tą wiedźmą bo się zmieniła'.
>
> Pozdrawia Cię dobrze prowadzony przez Małżonkę Oskar :)


BRAWO! Zgadzam sie w 100%. Od poczatku powinny byc wyznaczony pewien
podzial obowiazkow, ktorego trzeba sie trzymac, ktory mozna
oczywiscie z czasem modyfikowac. Ale nie wolno pozwolic, aby druga
strona wyreczala pierwsza, bo to do niczego dobrego nie prowadzi.

Czesto kobiety mysla "zrobie wszystko, bedzie idealnie, czysciutko,
pachnaco, ugotowane, podane - to luby będzie mi wdzieczny...".. NIC
BARDZIEJ MYLNEGO! Do dobrego czlowiek przyzwyczaja sie momentalnie.
I staje sie to dla niego codziennoscia, czyms zwyczajnym, za co nie
trzeba dziekowac ani byc wdziecznym. A jak nagle gacie sa
niewyprane, obiad nieugotowany to wielkie zdziwienie i pretensja...

[Gość: mmaupa]

Czytam to powyzej i sie zastanawiam, czy to ja jestem leniwa, czy wszystkie inne
kobiety nadgorliwe... Z luboscia abdykowalam z roli domowej bogini.

[Gość: bazylia20]

Powiem Wam tak: Dziewczyny nie ładujcie się w mieszkanie z facetem w
najlepszych latach swojego życia!!! Na prawdę, mam 20 lat mieszkam z
chlopakiem już 1,5 roku i jestem załamana, myślę o rozstaniu, ale to
nie takie łatwe teraz. Może to co powiem jest straszne acz realne,
decyzję utrudniają mi meble, rzeczy w mieszkaniu, nie wiem jak sobie
z tym poradzić? jak wyprowadzić pozabierać to wszystko... Poza
uczuciami niestety też ważne są te inne aspekty. Teraz już wiem, że
mam miała racje mówiąc: córeczko jeszcze masz czas na takie rzeczy,
całe życie spędza się z mężczyzną, a teraz baw się!!! Załuję, że nie
słuchałam mądrej mamy. Zamiast z koleżankami korzystać z życia, bo
to przyjaźń jest najważniejsza, to wolałam bawić się w dom, gotować,
sprzątac... mimo, że obowiązki domowe razem wypełnialiśmy. Jednym
słowem czuję, że straciłam masę czasu. Jestem nadal z moim
chłopakiem, ale poważnie zastanawiam się by się rozstać... ale to
takie trudne, wszelkie relacje rodzine... na prawdę strasz nie mi
źle. Najbardziej chciałabym wyjechac do ciepłych krajów z jakąś
koleżanka popracować i korzystać z życia...

[Gość: Ex-Bazyli20]

Wtedy byś była tylko Ty i Twój Albańczyk

[strong.ben]

Gość portalu: bazylia20 napisał(a):
> słowem czuję, że straciłam masę czasu.

1,5 roku to faktycznie masa czasu

[Gość: portofino]

po pierwsze: skąd wiesz że te lata są najlepsze?
po drugie: dlaczego nie możesz mieszkając z facetem bawić się czy dbać o
przyjaźń? Ja mieszkam z moim mężczyzną już długo, zaczęłam mając 20 lat. nie
przeszkodziłó mi to nigdy w spędzaniu czasu z przyjaciółkami, we wspólnych
wyjazdach, imprezkach czy babskich wieczorach.

[Gość: portofino]

ja tam od podziału obowiązków zdecydowanie wolę sytuacje, ze to mój facet
wszystko robi:)

juz mieszkamy;)

[Gość: maxwel3]

Moje obawy jak na razie wydaly sie niepotrzebne. Moj chlopak to
skarb. Zobaczymy, czy pozniej tez bedzie tak dobrze, ale jak na
razie jest super:)
gdy przyszlismy do mieszkania zastalismy wielki syf. zabralam sie za
sprzatanie, chlopak pomogl bez zastanowienia, wyszorowal lazienke,
kuchnie..poodkurzal.smieci mi nie pozwoli wyrzucic-bo to nie dla
kobiety.
Jedzenie robimy wspolnie, jesli ja robie on sprzata, albo na odwrot.
zakupy robie raz ja, raz on. ustalilismy,ze zawsze jest to kwota ok
40 zl. tak,aby w miare bylo po rowno:)

za jakis miesiac napisze czy wciaz jest tak slodko:)

[Gość: jasia]

A ja mieszkam z chlopakiem juz rok a mam 21 lat i jest super. Nie wiem co za
świnie a nie chlopaków maja niektóre tu piszace dziewczyny ze nie zmieniaja
skarpetek i takie tam. Moze nieodpowiedni facet. Wszystko zalezy od was, waszych
charakterów a nie wieku.
A moje rady: napisze jak jest u nas. Pieniadze kazdy ma swoje chociaz duzo
rzeczy dzielimy, np raz ja zrobie zakupy, raz on. Sprzatamy wspolnie. Jesli ja
gotuje to on zmywa. Zawsze w weekend przynosi świeże bułeczki rano. Nie
przestraszyl sie gdy zobaczył mnie bez makijażu bo twierdzi ze rozczochrana i
nieumalowana rano jestem najpiekniejsza.
A poza tym to nie zamykajcie sie w swoim swiecie. Wychodzcie czesto zarówno we
dwoje jak i ze znajomymi. Wychodzcie równiez osobno, ty na jakies pogaduchy z
klezankami, on z kumplami.
Takie wspolne mieszkanie moze okazac sie pozytywnym doswiadczenie. Nie wiem na
kogo niektóre dziewczyny trafialy ale jesli masz fajnego faceta to bedzie dobrze
:) jesli nie to przynajmniej dowiesz sie tego poki mloda jeste
pozdrawiam

[Gość: luta]

A czy mieszkajac z facetem nie mozna sie bawic. Ja sie bawie swietnie. Czasem z
nim, czasem ze znajomymi.
Ktos napislal ze to nie czas na zabawe w dom, pranie, gotowanie. Ja tam pralam i
gotowalam rownież jak bylam sama. Niektorym trzeba faceta zeby zaczely żelazka
używać.

[sznytka.pl]

Nie daj sobie zrobic malenstwa. Gowniarze sa czasem nieodpowiedzialni.

[Gość: aha]

mamy oboje 22 lata, mieszkamy oficjalnie w wynajmowanym przez nas mieszkaniu od
5 miesięcy dopiero (a wcześniej mieszkaliśmy u niego, miał dobre warunki), oboje
studiujemy i pracujemy. on zarabia dużo więcej, a że nasz stosunek do pieniędzy
jest bardzo beztroski, nie rozliczamy się z zakupów, tylko kupuje ta osoba,
która akurat może. jak nie może nikt, zamawiamy jedzenie z dostawą do domu. ;)

mój facet jest dojrzały i odpowiedzialny. ma przy tym wpojone pewne zasady,
które umożliwiają nam spójne współżycie. nigdy nie musiałam go prosić, by po
sobie sprzątał, czy zamykał tę nieszczęsną pastę do zębów.
obowiązki domowe są podzielone. ja sprzątam mieszkanie i myję naczynia (jestem
straszliwą pedantką), on najczęściej gotuje i robi pranie. sprzeczki się
zdarzają, najczęściej o zwyczajne głupoty.

decyzji o wspólnym zamieszkaniu nie cofnęłabym. co prawda żadnych niespodzianek
o moim lubym nie odkryłam (bo znałam je wcześniej), ale możliwosc wrócenia do
domu ze świadomością, że mogę rozwalić się na własnej kanapie, nie będąc
uzależnioną od rodziców jest wspaniała. a zyskuję przy tym wszystkim jeszcze
cudownego faceta.

lepiej być nie może. :)

[Gość: Asia_22]

ja mam 22 lata, mój chłopak 23.
Mieszkamy razem w jego mieszkaniu od kwietnia. Nie liczymy pieniędzy
ale to może dlatego, że oboje dużo zarabiamy. Sprzątam ja bo lubię,
chociaż On też nie stroni. Zmywamy na zmianę. Ja piorę on rozwiesza.
Śmieci wyrzuca on - to takie męskie;-) Zakupy robimy wspólnie.
Obiady jemy w pracy a w weekendy gotowanie wspólne jest zabawą i
przyjemnością. Ciasta piekę ja.
Mieszkanie wspólne wiele nas nauczyło. Wiem że mogę na niego liczyć
o każdej porze. Gdy byłam chora jechał do apteki o 3 nad ranem. Rano
opowiada mi końcówki filmów na których w nocy zasypiam.
Mam przyjaciółke, mam swój świat w pracy, mam swój fitnes, rower i
rolki.
Co do fizjologii to coż - ja też pierdzę, po cąłym dniu moje
skarpetki pachną i zdaża się, że po wypiciu coli beknę. To jest
normalne i tylko dzieci w przedszkolu nie zrozumieją.

Powodzenia!

[Gość: zaintrygowany]

Gość portalu: Asia_22 napisał(a):
> po cąłym dniu moje
> skarpetki pachną

to znaczy, im dłużej nosisz, tym bardziej pachną?

[Gość: Asia_22]

dokładnie. pachną.

znasz to powiedzenie? "jeden lubi pomarańcze, drugi jak mu nogi
śmierdzą".

[Gość: zaintrygowany]

Gość portalu: Asia_22 napisał(a):

> dokładnie. pachną.

po prostu fascynujące...

[Gość: Asia_22]

nie. po prostu normalne.

[Gość: zaintrygowany]

Gość portalu: Asia_22 napisał(a):

wychodzi na to, że żyłem w kompletnej nieświadomości, zawsze mi sie wydawało, że
im dłużej skarpety są noszone, tym bardziej śmierdzą