I nie było już nikogo - moje koty znikają...

[mat284]

Z mojego domostwa znikają koty...

Wiosną przybłąkała się ciężarna kotka, urodziła 4 kocięta i po
miesiącu zniknęła. OK, może porzuciła dzieci/przejechał ją
samochód/wróciła do właścicieli. Dało się to racjonalnie wyjaśnić.

Zostały 4 małe kotki, którymi się zaopiekowaliśmy. Kotki były
nieufne, ale ładnie się wychowywały, urosły, są zdrowe itd. W tym
małym stadku prawdopodobnie była jedna samiczka i 3 panów. Kocica z
czasem okazała się najmniejsza, była coraz bardziej nieufna, chowała
się do szafki na buty, czasem znikała na dzień-dwa. Wczesną jesienią
już nie wróciła. Byliśmy w stanie to przełknąć - może jak
matka poszukała nowego miejsca do urodzenia małych (w tak młodym
wieku?)/wpadła do szamba (akurat było pompowanie. W każdym razie
dało się to jeszcze w miarę ogarnąć.

Ostatnio zniknął trzeci kot - agresyny, nieufny i chyba
największy samiec (ale raczej nie dominował w naszym stadku). Tego
wyjaśnić już nie potrafię.

Dom stoi na przedmieściu, obok przebiega ulica (do której małe koty
nawet nie podchodziły - boją się samochodów). Koty mieszkają w
budynku gospodarczym, śmigają po dachu, są cholernie sprawne. Nie
dają się złapać jak nie chcą. Niedaleko znajdują się małe lasy.

Czy jest możliwe żeby wyrośniętego kota dopadła, np. kuna domowa (była widziana parę razy w okolicy)? Ale:
- czemu nie uszkodziała małych kotów, tylko miałaby atakować teraz?
- czy kot by się jednak nie obronił?
- nie ma żadnych śladów ewentualnej zbrodni.

A może te zniknięcia wynikają z jakiejś hierarchii stadnej?
Koty, które zostały, na ten moment wydawały się najbardziej
dominujące. Ten, który zniknął ostatnio, 2 tygodnie temu dość
poważnie walczył z największym kolegą... Ogólnie mają u nas dobrze,
nigdy nie musiały rywalizować o jedzenie czy cokolwiek innego.

Trzecia opcja jaka przychodzi mi do głowy, to złapanie przez człowieka. Tu znów jest ale - one nie dawały się łapać nawet
nam, po paru miesiącach karmienia itd. To typowe dachowce,
wysportowane, zwinne, łaziły po najwyższych drzewach... Nie wydaje
mi się, by ktoś mógł je schwytać.

To są moje 3 hipotezy, które sam pokrótce obalam, kwestionuję. Może
wy macie pomysł co się dzieje z moimi kotami? Pytam poważnie -
zostały 2 i bardzo chciałbym żeby się to już nie zmieniało...

[po.prostu.ona]

Wychodzący kot - to kot grający w rosyjską ruletkę. Może stać się
wszystko - zagryzienie, wpadnięcie pod samochód, otrucie, utopienie.
Okaleczająca kontuzja, po której kot nie jest w stanie dowlec się do
domu i umiera gdzieś z głodu. Rozszarpanie przez psa. Skopanie na
śmierć przez złego człowieka. Piorunująca infekcja - jeśli koty nie
zostały zaszczepione.
U mnie na osiedlu znajduje się stadko (obecnie 6 sztuk) wolno
żyjących kotów. Wszystkie są oswojone przez karmicieli. Było to
konieczne ze względu na to, że czasem kot choruje i trzeba go złapać
do badań/leczenia, nie mówiąc już o konieczności sterylizacji.
Jeśli chcesz utrzymać swoje koty, koniecznie musisz je oswoić. W
przeciwnym razie nie zdołasz zapewnić im bezpieczeństwa i właściwej
opieki.

[mat284]

Da się je zamknąć w domu i nie protestują, czasem same włażą na
kolana. Nie są zupełnie dzikie, chociaż nadal pracujemy nad ich
zdyscyplinowaniem.

Teren jest jaki jest a koty są typowymi dachowcami - one nigdy nie będą siedzieć grzecznie na kanapie. A jednak inni mają takie
koty przez lata a mnie zniknęły już 2 (z matką 3, ale to nie był mój
kot).

Czy kuna to może być prawdopodobny wariant (koty są duże, zdrowe i
chyba silne)? Albo wykluczenie ze stada (3 samce razem)?

[po.prostu.ona]

Z tymi dachowcami to stereotyp. Mam sama takiego, przygarniętego z
ulicy gdy miał jakieś 3 lata - tak go weterynarz ocenił. Był chory,
chudy, zabiedzony. Stał się rewelacyjnym lwem kanapowym, choć czasem
wyje pod drzwiami i głównie on okupuje balkon, niezależnie od
pogody. Ale wypuszczony na klatkę schodową spieprza do mieszkania na
najmniejszy nagły odgłos - "wolność" chyba źle mu się kojarzy :-)
A moja sąsiadka przygarnęła kocicę urodzoną na osiedlu, miała ona
już ponad rok. Strasznie poszarpał ją jakiś zwierz, była operowana,
leczona, w tym czasie się oswoiła - i już od 2 lat mieszka w bloku
na 5 piętrze. Bardzo grzeczna, kuwetkowa - choć na początku swego
życia była typową dziką dziczą, nie było mowy by ją choć pogłaskać.
A w temacie wątku:
Kuna może zabijać młode koty - ale raczej maluchy, jak najbardziej.
Mogą też to robić sowy. U nas był taki przypadek - zaatakowania
kociaka przez sowę i porwania go. Starsze koty - takie roczne - już
są trudniejszym łupem. Z pewnością zauważyłbyś okaleczenia - ślady
pogryzień. Podejrzewałabym raczej celowe działanie człowieka. Może w
okolicy macie łowcę kotów na skórki? Niestety, wśród całkiem sporej
części naszego społeczeństwa funkcjonuje zabobon o leczniczej mocy
skóry martwego kota i policja co jakiś czas łapie takich handlarzy.

[mat284]

Na skórki?! No nie mogę, toż to dzicz jakaś... Naprawdę trudno mi w
to uwierzyć. Jak bym takiego złapał, to by chyba stracił głupi łeb i
żadna policja nie byłaby potrzebna...

[po.prostu.ona]

No niestety, takie rzeczy się zdarzają, choć normalnym ludziom to
się w głowie nie mieści. Tak samo jak wytapianie smalcu z psów.
W moim mieście na bazarze policja zwinęła takiego jednego gościa,
sprzedawał kocie skóry z bagażnika samochodu. Tłumaczył się, że
skórował koty, które znajdował przejechane, ale wiele skórek nosiło
ślady postrzału.
A tu podobna sprawa:
tiny.pl/hxs3j

[deszcz.ryb]

Tu się pozwolę nie zgodzić z tobą. Oswojenie nie gwarantuje bezpieczeństwa takiemu "wiejskiemu" kotu. Mój dziadek zawsze miał kota/koty - jak najbardziej oswojone, jednak zdarzało się czasem [raz częściej, raz rzadziej] że nie wracały. Wszystko zależy od sprytu, inteligencji, siły kota; od warunków, w jakich żyje i nawet od zwykłego przypadku.

[po.prostu.ona]

Tu nie chodzi o stuprocentowe zapewnienie bezpieczeństwa - bo
nieszczęście może zdarzyć się zawsze, ale o zminimalizowanie go.
Kota, który jest oswojony łatwiej złapać do leczenia, czy choćby
oglądać - zajrzeć do pyska, odrobaczyć, odpchlić - a my to robimy
nawet naszym wolno żyjącym, czytaj: bezdomnym kotom, które karmimy
na osiedlu.
Jeśli kot jest totalnie dziki - nie ma szansy mu pomóc.
Poza tym kot tzw. wychodzący - niestety z reguły żyje krócej niż kot
przebywajacy stale w mieszkaniu i czyha na niego znacznie więcej
niebezpieczeństw, którym nie można zaradzić.
Oczywiście i w domu może zdarzyć się wypadek, ale to są sporadyczne
sytuacje lub wina ludzkiej nieodpowiedzialności, typu
niezabezpieczone okna i balkon.

Wyjaśniło się i... mam problem

[mat284]

Dziś mój ostatnio zaginiony kot wrócił po półtora tygodnia!
Jego zniknięcie wiązało się chyba jednak z jakimiś konfliktami
stadnymi. A już dziwnie patrzyłem na sąsiadów... ;-)

Nie chce jeść razem z pozostałymi kotami. Jak już się spotkały, to
mój największy kot na niego warczał i chyba chciał się na niego
rzucić. Znaleziona zguba wyraźnie się go boi, choć wydaje mi się, że
wiodącą rolę w stadzie ma ten trzeci (je pierwszy a one czekają
itd). Wszystkie są samcami.

Co robić?

Zamknąć zgubę w domu i izolować? Może karcić tego, który mu dokucza?
Pierwszy raz mam koty i nie wiem jak nimi zarządzać żeby zgodnie
żyły.

[plastelinka.czerwona]

Zacznij od wykastrowania i zaszczepienia kotów.

[po.prostu.ona]

Ja bym radziła - kastrację. Kot przestanie się włóczyć,
niewykluczone, że przestaną walczyć między sobą.
Nie wspomnę już o innych korzyściach - koty nie będą narażone na
choroby typu białaczka czy FIV, których to nabawiają się w toku walk
o samicę oraz drogą płciową.
No i kocury nie będą zwiększać nadpopulacji.
Wbrew stereotypom, kastracja nie wpływa negatywnie na psychikę kota.
W kocie walki się nie mieszaj, koty muszą ustalić hierarchię między
sobą. Później już będzie OK.
U mnie na osiedlu jest dominujący kocur, który je osobno, w pewnej
odległości od stada i zawsze musi dostać michę pierwszy - bo inaczej
nie da zjeść pozostałym.
Jest też seniorka - oustsiderka, ona także je osobno, ale może jeść
w pobliżu innych kotów, i jest kocia rodzina, matka z dorosłymi
dziećmi - oni jedzą razem, w zgodzie, choć matka ma pierwszeństwo.
Gdy pojawi się jakiś kot spoza tej grupy - jest wielkie fuczenie i
warczenie, ale zazwyczaj obchodzi się bez bójek.
Całe towarzystwo stałych bywalców jest wysterylizowane.
W tym jeden, który ma dom, ale właściciele nie bardzo się nim
zajmują i biega luzem. On bardzo atakował nasze wolno żyjące koty i
wykastrowaliśmy go na nasz koszt. :-)
Ewentualnie gdyby "zaginiony" był ewidentną ofiarą, tzn. gdyby inne
koty agresywnie polowały na niego, próbowały go przepędzać, biły go
do krwi - wówczas możesz go odizolować, biorąc do domu.

[mat284]

Dzięki.

Swoją drogą kastracja brzmi prawie jak odławianie na skórki, ale
skoro mówicie, że tak trzeba... Co ja im powiem jak już będzie po?

[mist3]

zapewniam cię że ani kastracja ani sterylizacja to nie jest to samo
co łapanie na skórki. To zabieg (a w przypadku sterylizacji -
operacja), która w cywilizowanych krajach jest normalną procedurą
ograniczającą nadpopulację kotów i psów. Na szczęście coraz więcej
ludzi w Polsce przekonuje się do tego.
Wiele osób piszących na tym forum i wszystkie osoby z gazetowego
kociego zakątka sterylizuje i kastruje swoje koty oraz koty
podwórkowe, schroniskowe i naprawdę ani one ani ich właściciele z
tego powodu nie cierpią.
Wątek z weteserwisu na temat kastracji:
web.archive.org/web/20060930081053/www.vetserwis.pl/kastracja_kot.html
I na temat sterylizacji:
web.archive.org/web/20060930081059/www.vetserwis.pl/sterylizacja_kot.html
Wątek z innymi kocimi stronami - możesz poczytać opinie ludzi,
którzy robili te zabiegi i naprawdę mogą coś doradzić:
forum.gazeta.pl/forum/w,10264,96727789,96727789,Rozne_kocie_fora.html

[basset2]

mat284 napisał:

> Dzięki.
>
> Swoją drogą kastracja brzmi prawie jak odławianie na skórki, ale
> skoro mówicie, że tak trzeba... Co ja im powiem jak już będzie po?

że...
koniec z włóczęgostwem w poszukiwaniu futrzanych panienek/panów
koniec z bójkami o panienki,
koniec z kocią prywatą o terytorium
itd

[wladziac]

też kiedyś się zamartwiałam co to będzie,jak to będzie z tą sterylizacją/kastracją kotów a teraz się sama z siebie śmieję,życie z kotami wysterylizowanymi/wykastrowanymi jest i dla zwierzęcia i dla opiekuna o niebo lepsze,ja i moje domowe i wolnożyjące którymi się zajmuję żyjemy sobie spokojnie bez rujek,bez bójek i stresu związanego z podawaniem szkodliwych tabletek hormonalnych powodujących ciężkie schorzenia u kotek więc i tak trzeba je poddać zabiegowi,im wcześniej to zrobisz tym lepiej,powodzenia

[po.prostu.ona]

Ja wiem, że dla wielu osób słowo "kastracja" czy "sterylizacja"
brzmi przerażająco i nasuwa skojarzenia z barbarrzyńskimi
praktykami.
Ale dla zwierząt to dobrodziejstwo. Widzę to po kotach z mojego
osiedla, gdzie jeszcze niedawno wynędzniałe kocice rodziły po dwa
razy w roku, od trzech do sześciu kociąt każda i wyglądały jak
cienie - pomimo regularnego dokarmiania. Już nie wspomnę o horrorze
związanym z ratowaniem kociąt, odławianiem ich, szukaniem domów
itp. - a bardzo wielu maluchom nie udało się przeżyć mimo naszych
usilnych starań.
Kocury biegały pogryzione, wystrzępione uszy, nierzadko utrata oka -
bo jak w wyniku kociej bójki doszło do urazu i wdała się infekcja,
to niestety w przypadku dzikiego dzika - było po oku.
Już nie mówię o kocich wrzaskach po nocy i śpiewach rujkowych -
przysparzało to kotom wielu wrogów, a karmicielom nieprzyjemności.
Teraz, gdy całe kocie stado jest wysterylizowane - mamy święty
spokój, stałą liczbę kotów, które zdecydowanie bardziej otworzyły
się na człowieka, kocice wreszcie nabrały ciała i cieszą się życiem -
widać to jak bawią się na trawnikach, jak małe koty - a to
paroletnie damy. Kocury przestały się bić do krwi, trzymają się
jednego terenu, obce koty nie przychodzą, bo nie ma rujkujących
kocic.
Przy tym nie straciły cech łowców - tępią szczury, wbrew obawom
osób, które miały nam za złe akcję kastracyjną.

[uniwersytet_wiedzy]

Jeżeli były to nie sterylizowane kocury to niestety zabiłaś czy zabiłeś je z niewiedzy, takiego kota jeżeli dopadnie inny samiec (kocur) niestety zabije jak każdą inną ofiarę. Takie są zwyczaje kotów.
Jeżeli ten zaginiony kot zbliżał się do około 12 miesiąca życia albo będzie musiał zabić rywala albo rywal zabije jego tak jest i będzie.
Prostym rozwiązaniem jest kastracja. Rozwiązuje wszystkie problemy.
Koty intensywnie zabijają się na wzajem.
Najbrutalniej to pojawia się na wiosnę.
Samiec czasami zabija też samice co jest dla mnie nie zrozumiałe.

[mira2468]

Gorszych bredni nie czytalam hahaha koty zabijaja sie na wzajem czlowieku nie masz zielonego pojecia o kotach a sie wypowiadasz

[peagnieszka]

Też mnie zdziwiła ta wypowiedź. Mam swoje koty i dokarmianie stadko. Zniecierpliwością czekam na kastrację kota (ma problem z nerkami, więc trzeba zaczekać, aż się polepszy). Na kastrację i sterylizację tego dokarmianego stadka na razie nie mam kasy, ale będę się nimi zajmować po kolei w miarę możliwości.
W każdym razie mój kot walczył mocno z dokarmianym kocurem, ale w życiu nie oceniałabym, że któryś jest w stanie zabić drugiego...