Przykro Mi. Musiałem tak postąpić. Opuszczam was.

[Gość: Normals]

Wybaczcie Mi, ale musiałem podjąć tę decyzję. Zmusiły Mnie do tego pewne
okoliczności, o których nie czas i nie miejsce tutaj przybliżać. Pamiętajcie
jednak, że zawsze będę pamiętał o Forum i o Was - jego uczestnikach.
Rozstajemy się w przyjaźni i to jest najważniejsze. Mam nadzieję, że
pozostawicie w swym sercu prawdziwy obraz Mnie - nie chcę byście
przerysowywali Moją postać, byście nadmiernie podkreślali Me zalety i
zapominali o Mych nielicznych, ale jednak istotnych wadach.

Ja ze Swej strony zapewniam Was, że również nie będę ulegał nadmiernej
egzaltacji. Kochałem Was. Dalej Was Kocham. Muszę jednak odejść. Żegnam. Na
zawsze pozostaniecie w Mej pamięci. Wiem, że się powtarzam, ale tak Mi ciężko
na duszy. Tak wielki ból rani Me serce.

Nigdy więcej się już nie spotkamy. To pozwala Mi wyjawić pewną rzecz, którą
zawsze chciałem powiedzieć, choć może nie do końca sobie to uświadamiałem.
KOCHAM CIĘ NIECHU!!! KOCHAM CIĘ PANIE PNDZELKU!!! KOCHAM CIĘ SLOGGI!!!
(Kolejność nieprzypadkowa)

Uświadomiliście Mi dobitnie, że nie jestem tak głupi, jak pierwotnie
myślałem. Pokazaliście Mi, jak wygląda człowiek gorszy. Dzięki Wam, będę
lepszy, mądrzejszy, wspanialszy.



Na zawsze Wasz,
_________________________________________NORMALS

[zarlaczka]

Nie łam nam serc. Zostań.

[nienormalny]

Nie ma ludzi niezastąpionych. Każdy normalny ma swoją nienormalna połowę.
Trochę jak u Platona.

[zarlaczka]

Ale jednak Edukacja bez Normalsa, to nie będzie ta sama Edukacja.

[nienormalny]

No cóz, normals bez edukacji też nie byłby już sobą.

[zarlaczka]

I tu muszę się z Tobą zgodzić, drogi Nienormalny.

[nienormalny]

No więc nie pozostanie mi nic innego niż wskrzesić normalsa. W razie czego -
zrobiłem to na wyraźną prośbę.

[zarlaczka]

Rób swą powinność - wskrzesaj!