Jan Paweł II we wspomnieniach

[Gość: wiko]

wiem że odejscie jana pawła drugiego jest dla nas bolesnym doznaniem.Lecz to
co on zostawił będzie nam oo nim przypominało do konca naszych dni

[altu]

był czlowiekiem bardzo związanym z Bogiem. teraz jest w Domu Boga.
pewnie cieszy sie z tego wielkiego zrywu narodowego, zrywu światowego,
łączącego zwaśnione strony w modlitwie..
tylko jedna szkoda - że dopiero teraz. że jak żył, nikt aż tak żarliwie się nie
modlił..

"Żeby się narodzić - trzeba umrzeć" - te Jego słowa jakże są tutaj na miejscu..
[*]
też mi smutno. ale jakos tak inaczej. może to lepiej, ze Jego cierpienie się
skróciło, ze jest już u Boga, którego przez całe życie miłował. oddał się
Maryi, Jezusowi. umarł z uśmiechem na ustach.
znaczy się - płakać nie powinniśmy, ale radować się razem z Nim