boi sie obcinania wlosow

[duygu]

moj synek ma ponad dwa latka i wlasciwie zawsze bal sie obcinania wlosow.Nigdy
nie lubil jak mu podcinalam grzywke. Pierwszy raz u fryzjera "przezyl" jak
mial 15 miesiecy,dal sie wciagnac w zabawe samochodzikiem,ale nastepne razy
juz nie. Tak jakby panicznie sie bal. Probowalam go przekupiac,czyms
zajac,oczywiscie wczesniej mu mowie ze idziemy do fryzjera.Ostatnio plakal
przy obcinaniu,chodzilam tam z nim kilka razy zeby sie zapoznal,popatrzyl jak
pani komus obcina wlosy, za czwarta wizyta obciela mu pani wloski ale plakal
strasznie.
Co mam zrobic nastepnym razem? Jak go przekonac? Mialyscie podobne doswiadczenia?

[apdutkiewicz]

Podnoszę, bo u nas ten sam problem, więc jestem ciekawa odpowiedzi. Tylko, że mój synek ma 16 m-cy.

[mika_p]

Obcinaj tępymi nozyczkami jak śpi.
Tepe nozyczki w przeciwieństwie do ostrych nie tworzą na głowie wyraźnych
schodków, tylko dają efekt niemal cieniowania.

[kerry_weaver]

Z moim synem był ten sam problem.
bał się panicznie fryzjera, a w domu - nożyczek i maszynki. Strzygłam przez sen.
Do fryzjera przyzwyczajałam go niemal jak do dentysty, trzy wizyty próbne,
zapoznanie z salonem, z paniami, próba siedzenia na fotelu... za czwartym razem
się udało, pozwolił się ostrzyc. Miał 4 lata. Od tamtej pory już nie było
problemów. Aha, jedna psycholożka wydedukowała z tego "nadwrażliwość
sensoryczną skóry głowy", że niby dzieci z cesarki tak mają. A moim zdaniem syn
jest dzieckiem które nie lubi nowości i musiał się po prostu sam przekonać do
pomysłu obcięcia włosów.

[oda100]

zadna nowosc, nie znam w moim otoczeniu dziecka ktore daloby sobie bez
wiekszego lub mniejszego sprzeciwu obciac wlosy;
moja siostra musi bardzo prosic i przekupic 4,5 letniego syna; co mowic o
dwulatkach.
scinam malego jak karmie, podczas snu, z doskoku, na razie jakos nam idzie.

[mika_p]

Aha. Mój był z sił natury, ale za to ze sporym krwiakiem na głowie, bo jakoś
opornie się wstawiał w kanał.

[bomba001]

tak, plakal za kazdym razem wrzeszczac jakbym mu rece obcinala...
potem zaczal chodzic z tatusiem do fryzjera, taka meska wycieczka, najpierw
tatus potem synus. i bylo dobrze. ma 6 lat, ale ze mna do fryzjera nie
pojdzie...

[falasarna]

zastanów się, jakbys zareagowała gdyby ktoś chciał Ci zrobić coś czego nie
znasz, nad czym nie panujesz i tego nie widzisz oczywiście bez żadnego
tłumaczenia?
na miejscu Twego dziecka też bym się bała. nie wymagaj od niego, żeby rozumiał
i się poddał, bo tylko pogarszasz sprawę.
pozwól zapoznać się ze sprzętami, pokaż na kimś do czego to służy, niech
dziecko oswoi się z dźwiękiem maszynki, pod kontrolą włączy, wyłączy, pomacha
nożyczkami.
odwracanie uwagi jest pomocne jak sprawa się przedłuża.
to jest taki sam człowiek jak Ty, tylko malutki, uszanuj to i nie traktuj go
jak idotę.
mój syn ma 18 m-cy, strzygę go regularnie, na początku się bał, ale dałam mu
czas. przez kilka dni "bawił się" maszynką, widział jak strzygę męża, jedyny
problem to zniecierpliwienie.

[asientos]

u nas fotelik do karmienia podjeżdżał pod lustro, zakładałam fartuszek, potem
seria pytań ("czy najpierw tniemy grzywkę?").

[karoza]

Nie rozumiem po co stresowac dziecko? Mój też wrzeszczał jak opętany przy
probach świadomego obcinania (17 m-cy), w końcu puściłam mu bajkę i zrobiłam to
tak szybko, że nawet nie zauważył. Może nie wygląda jak model, ale przynajmniej
jest zrelaksowany, jak widzi nożyczki

[alexa-75]

U mnie sprawa wygląda następująco: do 2-go roku życia synek dawał się obcinać
bez problemu. Po 2-gich urodzinach cos w niego wstąpiło i nie chciał nawet
wejść do salonu. Kładł się na chodniku przed fryzjerem i darł się w niebogłosy.
Moja pediatra wytłumaczyła mi to w ten sposob, że 2-latki powoli zaczynają
rozumieć co "należy do mnie" - na zasadzie "wlosy są moje i nie dam ich
nikomu". Myślałam, że mnie uda się go obciąć, ale jak tylko widział nożyce to
uciekał. Odczekałam miesiąc, dwa i w końcu kiedyś "dopadłam go" podczas
kąpieli. Najpierw "machałam mu" nożycami przed nosem i mówiłam "cyk, cyk", a
potem zrobiłam raz "cyk" na włoskach. I znów przed nosem i na włoskach i tak w
koło Macieju i jakoś nam to poszło. W międzyczasie oczywiści podchody z
fryzjerem i ciągle zadawanie pytań "pójdziemy obciąć włoski?". Cały czas
odpowiadał mi, że nie aż kiedyś powiedział, że tak, potwierdził przy babci i
bez problemu dal się obciąć. Odpukać, na razie nie mam problemów, ale wcześniej
jakiś tydzień muszę go do tego przygotowywać