MAMA! MAMA! - tylko mama sie liczy

[tata_wga]

Hej,

Synek ma rok i 10 m-cy. Od kilkunastu tygodni zauwazam, ze coraz bardziej "uzaleznia sie" od mamy.
Gdy zostaję z nim sam, to zadna zabawa go nie cieszy, tylko wola mame. Nie pomagaja tlumaczenia, ze mama wroci (za chwile, za godzine - w zaleznosci od sytuacji) Ostatnio, nie tylko marudzi, szuka i wola mame, ale wybucha placzem, ktorego nie potrafie zalagodzic.

Nie wiem z czego to wynika... Na pewno mama spedza z nim wiecej czasu niz ja i na pewno mama jest "fajniejsza" bo na wiecej mu pozwala. Z jednej strony chcialbym wiecej z nim byc i milo spedzac razem czas, ale z drugiej strony praktycznie kazda proba zabrania go samodzielnie na spacer czy inna forma zabawy konczy sie rozpacza, ze nie ma mamy.

Nie wiem co z tym zrobic. A moze po prostu musze wziac to na klate i pogodzic sie z sytuacja.

[kocio-kocio]

Przyjąć na klatę, jak mężczyzna.
I zabierać od mamy, jak najczęściej i najciekawiej.
Jak zobaczy, że z tatą też jest fajnie, przestanie marudzić.
A nie zaniedbałeś przypadkiem wcześniejszych relacji z młodym?

[tata_wga]

Kocio, chetnie zabieralbym (i zabieralem) synka - coz z tego, jak za kazdym
razem chce jak najszybciej do mamy Sila przekonywac go do tego, ze z tata tez
moze byc OK? Bo do tego sie bedzie to sprowadzac - jak dobrze pojdzie, to
przynajmniej na poczatku.
Czy zaniedbalem relacje z dzieckiem? - nie wiem... Z moich obserwacji nie
poswiecam mu mniej uwagi/czasu niz inni ojcowie, ktorych znam i ktorzy maja
dzieci w podobnym wieku.

[joanna29]

Nic się nie martw, to taki etap. Mój syn, i z tego co słyszałam to
nie tylko moje dziecko, też tak miał. To był taki epat w życiu
małego, że ja musialam byc pod ręką. Zdarzało sie, że jak
wychodziłam do sklepu a mały zostawał z tatą to płakał.
Teraz syn ma 3 lata i jak tata wraca z pracy i w weekendy to ja idę
w odstawkę a liczy sie tata. bardzo lubi robić z tatą takie "męskie"
rzeczy - naprawa jakiejś zabawki, czegoś w domu. Szczytem szczęścia
jest jazda z tatą Jumperem. Do tego wszystkiego musiał jednak
dorosnąć.
Synek jest jeszcze mały, ale juz niedługo znajdziecie sobie wspólne
zajęcie i będziecie sie super bawić.

[katklos]

Moj syn w okolicach 2.urodzin miał taki etap, mimo ze z tatą od początku miał
kontakt świetny, tata kąpał, przewijał, chodził na spacery, wstawał w nocy i
oczywiscie bawił sie z synem, ale nagle nikt nie stał się ważniejszy niż ja, na
krok nie mogłam ruszyć się bez płaczu i protestów. Trwało to jakiś czas, potem
wszystko wróciło do normy

[efidorek]

też mam w domu taką "mamusiną" córeczkę, generalnie mama jest
najlepsza, ale miewa też "napady" na tatę, kiedy koniecznie coś chce
zrobic z tatusiem i mama idzie w odstawkę. Ale do tego musiała
troszkę dorosnąć (teraz ma 2,5 roku). Mój mąż na pewno nie
zaniedbywał relacji z nią, tym bardziej, ze przez 8 miesięcy
siedział z nią w domu i cały dzień to on się nią zajmował. Myślę, ze
po prostu maluchy tak mają w pewnym wieku. Nie powinieneś się
zniechęcać, nie daj się odepchnąć, nie rezygnuj ze spędzania czasu z
synkiem, po prostu przeczekaj spokojnie - jesli mały nie chce być
sam z tobą, to spędzajcie czas we trójkę, najważniejsze, zeby tata
nie uciekł, nie wycofał się i nie zostawił go samego z mamą. A żona
niech zachęca małego do zrobienia czegoś z tatusiem. Ja ciągle coś
wymyślałam, zeby małej przypominać, ze tatuś jest obok i jest bardzo
ważny: jeśli rano przytulała się tylko do mnie, to mówiłam: "patrz,
tatuś jeszcze spi, obudzimy go całuskami?", w trakcie wspólnej
zabawy zachęcałam, zeby pokazała efekty tacie, zeby pochwaliła się,
gdy coś się udało, itd. Teraz zdarza się, że gdy jesteśmy we dwie
mała nagle zasmuca się i mówi "smucę się, bo tatuś w pracy"

[jagabaga92]

Jeszcze troszeczkę czasu upłynie, a bedzie tylko "TATA! TATA!", a Ty napiszesz
"ciągle tylko TATA! TATA!, a ja chciałbym mieć chwilę spokoju"

[alpepe]

Właśnie, weź to na klatę i przetrzymaj. Dziecku to przejdzie, ono Cię kocha, a
że z mmą jest bardziej związane, to normaln, przejdzie mu na Ciebie zobaczysz.

[nombrilek]

Moj synek 13 m, cały dzien ze mna wola tylko Tata, Tata, przynosi mi
tel i mowi tata, zeby do taty zadzwonic, macha do telefonu jak tata
dzwoni bo zdjecie sie wyswietla, a jak tata wroci z pracy to tylko
za mamusia chodzi i tate juz ma gdzies Ale jak np jeszcze
niedawno chodzilam na studia w weekendy i wracałam to chodzil caly
dzien za tata, przyszedl tydz i ja z nim bylam to za mna. Wiec moze
spedzaj z synkiem wiecej czasu

[zona757]

"Synek ma rok i 10 m-cy. Od kilkunastu tygodni zauwazam, ze coraz bardziej
"uzaleznia sie" od mamy"-heheh zobaczysz co sie bedzie dzialo gdy bedzie mial
2,5 roku!Bedziesz jego krolowa i nie odda cie NIKOMU!

[zona757]

tzn MAMY nie odda

[ik_ecc]

Bywa, minie, bedzie miec obsesje na punkcie Twoim czy babci czy
niani, potem znow wroci na mame... I tak dalej. Niekoniecznie sie to
ma do "fajnosci" danej osoby, tylko, no, tak juz bywa. Tak
przynajmniej widze po mojej 4-latce, ktora falami przechodzi
uwielbienie dla roznych domownikow i nie zawsze aksceptuje wtedy
innych. A rok i 10 mies to jeszcze na prawde male dziecko wiec nie
bardzo da sie logicznie wsyzstko wytlumaczyc.

Moze latwiej by bylo jesli bys bral synka na spacer a nie siedzial z
nim w domu..? Moja corka mniej sie przejmuje nieobecnoscia kogostam
jesli jest na dworze.

[silje78]

myślę, że to taki etap w życiu malucha. moja ma co prawda rok i 9
miesięcy, ale jakiś czas temu też miała taki etap. bywało, że jak
mąż wracał z pracy to płakała i już do wieczora na mnie '"wisiała".
od ok 2tyg jest spokojniej. tylko tata kładzie ją spać (na jej
życzenie), kąpać znów muszę ja. posiedzi trochę z nim i nawet poszła
raz na spacer, a wcześniej nie było o tym mowy.

[mgla_jedwabna]

Pewne znaczenie może mieć też to, jak mama wychodzi. Czy żegna sie z dzieckiem i mówi, że niedługo wróci, czy wymyka się po angielsku, wykorzystujac chwilę nieuwagi malucha, szczęśliwa, że obyło się bez płaczu?

W pierwszym przypadku - o.k., w drugim - zmień metodę na pierwszą. Czy ten płacz za mamą to nie jest czasem coś w rodzaju "znowu mnie mama oszukała i uciekła"? A tak, to pożegnanie jest formą psychicznego przygotowania do rozstania - dla dorosłych też.